กลับจาก "FB Trip ไปพิชัย" แล้ว ผมมีรูปและเรื่องราวมาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังเยอะเลย!!
ยังคงไม่ได้ปั่นจักรยานไปอุทยานแห่งชาติเวียงโกศัย เพราะเหนื่อยมาก ร่างกายบอกให้กลับบ้านมาตั้งหลักก่อน โอกาสหน้าค่อยว่ากันอีกที! รถไฟขบวนท้องถิ่น 407 พาผมกับเจ้า Banian มาลงตรงเวลา...
รถไฟวิ่งต่อไป เจ้า 407 ที่แสนดี ช่วยให้ผมกับจักรยานเดินทางจากอุตรดิตถ์มาถึงห้างฉัตรด้วยค่าโดยสารแค่เพียง 34 บาท!!
กลับถึงบ้านได้ออนไลน์ เห็นข่าวหลายประเทศประกาศเตือนให้ประชาชนสำรองน้ำและอาหารไว้รับภัยวิบัติและภาวะสงคราม ผมพยักหน้าเล็กน้อยและยิ้มที่มุมปาก บอกตัวเองว่าเราเตรียมมาตั้งนานแล้ว เรื่องน้ำดื่มเป็นสิ่งสำคัญ อยากให้ลองหลับตาแล้วนึกว่าถ้าพรุ่งนี้ไม่มีน้ำดื่มเป็นขวด ๆ ให้ซื้อ...เพื่อน ๆ จะทำอย่างไร? ผมนั้นแปลกใจมานานแล้วที่ได้เห็นชาวบ้านแทบทุกครัวเรือนต้องซื้อน้ำดื่ม บางก็ไปซื้อเองที่ร้าน บ้างก็ให้เค้ามาส่ง กินทิ้งกินขว้าง เสียเงินไปไม่น้อยสำหรับน้ำดื่ม ทำไมแต่ละบ้านถึงไม่คิดทำน้ำดื่มไว้กินเอง? ตั้งแต่มาอยู่บ้านห้างฉัตร ผมติดตั้งระบบน้ำเองและทำเครื่องกรองน้ำไว้ด้วย ใช้น้ำประปาหมู่บ้านนำมากรองหลายขั้นตอน แล้วบรรจุขวดไว้ดื่ม...
เช้านี้...ผมนำขวดน้ำดื่มที่เหลือติดมาจาก FB Trip ออกมาเขย่าและส่องดูกับแสงสว่าง พบว่ายี่ห้อนึงมีผงเล็ก ๆ ลอยอยู่ (ส่วนน้ำดื่มสิงห์ไม่มี)
ผมหยิบขวดน้ำที่ตั้งสำรองไว้หลังตู้เย็น เลือกขวดที่เก็บไว้เป็นเดือนออกมาทดสอบ เขย่า ๆ แล้วยกส่องกับแสงสว่าง พบว่าน้ำยังใสแจ๋ว ไม่มีจุดเล็ก ๆ ปะปนให้เห็น รู้สึกเบาใจได้ว่าไม่ว่าอะไรจะเกิด อย่างน้อยตาแก่บ้านห้างฉัตรก็ยังคงมีน้ำสะอาดไว้ดื่ม แต่สิ่งที่ควรทำคือต้องทำความสะอาดและเปลี่ยนไส้กรองใหม่ทั้งหมด!
ไม่ทราบว่าเพื่อน ๆ ได้คิดเรื่องการสำรองน้ำดื่มไว้แล้วหรือยัง?
