Smooth as silk!

อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลง "I'm So Lonesome I Could Cry (1949)" โดย Hank Williams ครับ...

 

Hear that lonesome whippoorwill
He sounds too blue to fly
The midnight train is whining low
I'm so lonesome, I could cry

 

I've never seen a night so long
And time goes crawling by
The moon just went behind the clouds
To hide its face and cry

 

Did you ever see a robin weep
When leaves begin to die?
Like me, he's lost the will to live
I'm so lonesome, I could cry

 

The silence of a falling star
Lights up a purple sky
And as I wonder where you are
I'm so lonesome, I could cry

กลับจากสวนอู่หลง... ผมเปิดฟังเพลงของ Hank Williams คิดว่าชีวิตบั้นปลายน่าจะง่าย ๆ ไม่ว่าเป็นเพลงที่ฟังหรือดนตรีที่เล่น

 

ภาพ captured จากคลิป Hank Williams ใน YouTube - ขอขอบคุณ

 

หมดยุคที่ต้องฝึกเล่นเพลงอย่างหนักแล้วครับ การซ้อมหัวปักหัวปำเพื่อเอาชนะบทเพลงยาก ๆ นั้นปล่อยให้เป็นเรื่องอัจฉริยะบุคคลหรือคนรุ่นใหม่ไฟแรงดีฝ่า 

 

 

ตัวผมเอง...แค่มีหีบเพลงที่ครูเตี๋ยงให้มา มีโอกาสก็จะนำใส่ท้ายจักรยานท่องไปให้ความบันเทิงกับผู้คนด้วยเพลงง่าย ๆ แบบของ Hank Williams หรือเพลง country ซึ่งมีไม่กี่คอร์ด

 

บ่ายวันนี้... ผมกับเจ้ายักษ์ออกจากบ้าน HBH ไปสวนอู่หลง

 

 

บอกอู่หลงที่นอนอยู่ใต้ผืนหญ้าว่า "พ่อไปดูสวนให้ลูกก่อนน้า"

 

 

Smooth like silk! ปั่นเจ้ายักษ์ไปสวนด้วยความเงียบและไหลลื่นเหมือนกับล่องลอยไปตามสายลม คิดไม่ผิดที่เปลี่ยนเฟืองหลังและโซ่ หยุดตรงปากทางเข้าบ้านสถานีเพื่อดูตู้คอนเทนเนอร์ที่สนใจอยากซื้อไปไว้ที่สวน

 

 

 

 

 

วันนี้ใช้เวลาที่สวนไม่นานนัก ผมปั่นจักรยานกลับบ้านทางสี่แยกไฟแดงสายใน... 

 

บอกเจ้ายักษ์ว่า "ขอบใจ ๆ วิ่งดีมาก เดี๋ยวไปเที่ยวด้วยกันนะ"

Paper Maps

5 มกราคม 2531... ผมเขียนโปสการ์ดส่งจากซิดนี่ย์ถึงแม่ที่เชียงใหม่ โห! 38 ปีที่แล้วหรือเนี่ย? 

่

 

ผจญภัยผ่านร้อนผ่านหนาวมาก็ใช่น้อย ความตายเกือบจะพรากให้แม่ลูกจากกันก็หลายครั้ง Gigi เพื่อนพม่าเคยดูลายมือให้แล้วบอกว่าผมจะไม่ตายเพราะอุบัติเหตุอย่างแน่นอน...

 

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ถ้าได้เห็นลายมือของตาแก่เมื่อวัย 70 กว่าเพลานี้ เพื่อนพม่าจะว่าอย่างไร? หลายคนบอกว่าถ้ามีกากบาทกลางฝ่ามือจะสามารถอยู่รอดฝ่าวิกฤตไปได้   

 

จะรอดหรือไม่รอด...หรือจะจากโลกนี้ไปเมื่อไหร่? ขอให้เป็นไปตามพระประสงค์ของพระเจ้า ทุกวันนี้ผมมองโลกโดยพยายามปล่อยวางให้ได้มากที่สุด ขอแค่นับวันสู่เหตุการณ์ธรรมชาติลงโทษ ทุกเช้าเฝ้าดูดอยขุนตาน ถามว่าจะได้เห็นภาพเช่นนี้ได้อีกนานเพียงใด? 

 

 

 

ที่แน่ ๆ คือภาพที่เคยเห็นบริเวณทุ่งหญ้าหลังบ้านเช่นนี้จะไม่มีอีกแล้ว...

 

 

 

นานแล้วที่ไม่เคยเห็นนกยาง...

 

 

 

หลังจากปลดระวางเจ้า Bruiser กับสหัสเดช...ทุกเช้าได้เห็นจักรยานทั้งสองคันก็ไม่นึกเสียดายงบประมาณและเวลาที่จ่ายไปกับประสบกาณ์ซ่อมสร้าง ตายไปแล้ว...ใครจะเอาไปก็ไม่ว่า  

 

 

Nomadic DNA ยังคงหลงเหลืออยู่ในสายเลือดของตาแก่บ้านห้างฉัตรในวัยที่ไม่สามารถเอื้อมไปสู่ความฝันเช่นนั้นได้...  

 

ภาพจาก IG - ขอขอบคุณ

 

แต่ก็ยังคิดว่า FB Trip กับ Banian หรือปั่นจักรยานท่องไปตามเส้นทางใกล้บ้านกับเจ้ายักษ์นั้น น่าจะยังคงเป็นไปได้ ผมมีความสุขอยู่กับการศึกษาเส้นทางจากแผนที่บนแผ่นกระดาษ ซึ่งเป็นวิธีการแบบโบราณได้เสมอ (ฮา) 

 

ไปไหนไม่ได้...วันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรขอปั่นไปสวนอู่หลงก่อนเน้อ! 

ALWAYS

อยากให้เพื่อนฟังเพลงเก่า "ALWAYS" แต่งเมื่อปี 1925 โดย Irving Berlin ครับ...

 

 

Wikipedia กล่าวว่า...

"Always" is a popular song written by Irving Berlin in 1925, as a wedding gift for his wife Ellin Mackay, whom he married in 1926, and to whom he presented the substantial royalties. Although legend (and Groucho Marx) claimed Berlin wrote the song "Always" for The Cocoanuts, he never meant the song to be included in that musical, and it was not. Thematically, it serves as a sequel to Berlin's earlier song "When I Lost You," which pertained to the death of his first wife Dorothy.   

น้อยคนนักที่จะรู้จักเพลงอายุหนึ่งศตวรรษเพลงนี้ ผมจำได้ว่าเคยร้องเพลงนี้ในล้อบบี้โรงแรม มีฝรั่งคนหนึ่งมาขอบคุณบอกว่าเป็นเพลงที่ใช้บรรเลงในงานแต่งงานของเขา 

อีกครั้งนึงเมื่อได้ไปพบพี่อาลีที่กรุงเทพฯ (ครั้งสุดท้ายก่อนที่พี่เขาจากโลกนี้ไป) ผมร้องท่อนหนึ่งของเพลง ALWAYS ผ่านวิดีโอคอลให้ครอบครัวของเขาซึ่งอยู่ในอเมริกาฟัง  

ภาพถ่ายกับพี่อาลีที่บังกลาเทศ

 

ทุกวันนี้ผมก็ยังชอบและร้องเพลงนี้อยู่...  

 I'll be loving you Always
With a love that's true Always.
When the things you've planned
Need a helping hand,
I will understand
Always.
Always.

Days may not be fair Always,
That's when I'll be there Always.
Not for just an hour,
Not for just a day,
Not for just a year,
But Always. 

ส่วนภาพยนต์ที่ชอบมาก ๆ ก็ชื่อเดียวกัน คือ ALWAYS (1989) 

 

ภาพจาก Wikipedia - ขอขอบคุณ

 

 

ว่าแล้วก็คว้าหีบเพลงขึ้นมาร้องเพลง ALWAYS จะร้องได้อีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ ???

เปลี่ยนอานให้ Banian

อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลง Back in the Saddle Again ของ Gene Autry ครับ...

 

 

 I'm back in the saddle again
Out where a friend is a friend
Where the longhorn cattle feed
On the lowly jimson weed
I'm back in the saddle again

Ridin' the range once more
Totin' my old .44
Where you sleep out every night
And the only law is right
Back in the saddle again

Whoopi-ty-aye-oh
Rockin' to and fro
Back in the saddle again
Whoopi-ty-aye-yay
I go my way
Back in the saddle again

ซื้อจักรยานพับ Banian ล้อ 20 นิ้วมาใช้เดินทางได้ 10 กว่าปี เพิ่งไม่นานมานี้เองที่รู้สึกว่าอาน (saddle) ของเพื่อนสองล้อจะหมดสภาพ ฟองน้ำข้างใต้ตรงจุดที่กากบาทนั้นเปื่อยยุ่ย เวลาปั่นรู้สึกเหมือนว่านั่งอยู่กับแกนเหล็ก 

 

ต้องเปลี่ยนอานใหม่ ผมสั่งซื้ออานยี่ห้อ Rockbros (ราคา199 บาท) มา...

 

 

 

ของดีราคาไม่แพง มีเครื่องมือมาให้ด้วย แต่ไม่ได้ขนาดกับแกนเบาะของผม

 

;

 

เปลี่ยนเรียบโร้ยย.... 

 

 

 

ทีนี้จะได้ร้องเพลง Back in the Saddle Again ได้สบาย ๆ ไม่เจ็บก้น...

เรื่องโซ่ - จะว่าโง่ก็ว่าเถอะ

ตาแก่คนหนึ่งที่บ้านห้างฉัตรตื่นขึ้นมาด้วยอาการเบลอ...เผลอคิดว่านอนอยู่ในโรงพยาบาล!!

 

เปลี่ยนผ้าปูที่นอนก็แล้ว กวาดฝุ่นก็แล้ว การนอนก็ยังไม่ดีเท่าที่ควร ฤาว่าจะต้องไปหาที่นอนอยู่ตามวัดหรือไปตั้งเต็นท์ในที่สวนอู่หลงซะแล้ว?

 

 

อาการหลง ๆ ลืม ๆ ใช่ว่าจะมีแค่ตอนตื่นนอน แต่มันตามติดตัวไปตลอดเหมือนสัญญาณเตือนว่าให้เตรียมตัวเตรียมใจ อัลไซเมอร์ (Alzheimer) อยู่ไม่ไกลแล้ว!! ทุกวันนี้จะไม่โกรธเลยหากมีใครมาเรียกว่า "ไอ้โง่" งั่ม ๆ ขอคุยเรื่อง "โซ่" สักหน่อย...

  

 

มีความโง่หรืออวิชชาเกี่ยวกับโซ่จักรยาน นานจนต้องทบทวนตัวเอง! กล่าวคือ...

1. คิดว่าโซ่จักรยานเส้นนึงใช้งานได้ยาวนานจนเกือบเป็นนิรันดร (ฮา) 
2. คิดว่าไม่จำเป็นต้องเลือกโซ่ให้ตรงสเปก และเพื่อความประหยัดไม่ต้องใช้โซ่แท้ก็ได้ 
3. คิดว่าใช้เครื่องตัดโซ่แล้ว จะวางทิ้งไว้ตรงไหนก็ได้ 
4. ลืมเครื่องมือและอะไหล่ที่มีอยู่แล้ว 

จำได้ว่าเคยปรารภกับเพื่อน ๆ ว่าระบบขับเคลื่อนของเจ้ายักษ์ทำยังไงมันก็ไม่ดีสักที ในที่สุดผมก็สั่งชุดเฟืองหลังมาเปลี่ยน เป็น Shimano 9 สปีด CUES (ตรงกับตีนผี จานหน้า และมือเกียร์) เฟืองเล็กสุด 11 ฟัน ใหญ่สุด 36 ฟัน ผมถอดเอาตัวเก่าออกมาเปรียบเทียบกับตัวใหม่ (สีดำ) เห็นว่ามันสึกและหลวม ลักษณะก็ดูเหมือนจะว่าเป็นของปลอม (ทำให้คิดถึงตอนสั่งมาใช้ด้วยราคาไม่แพงและไม่มีกล่อง) ส่วนตัวใหม่เป็นของที่ผลิตใน Indonesia (ถูกกว่า made in Japan) ซื้อมาในราคา 429 บาท แต่ก็ยังพอดูได้ 

 

 

 

ทำความสะอาดก่อนใส่ชุดเฟืองหลัง...

 

ประกอบชุดเฟืองหลังตัวใหม่เข้าไปแล้วใช้โซ่เดิม เห็นได้ว่าการเปลี่ยนเกียร์ลื่นไหล-ไม่กระโดด-เฟืองเล็กไม่กระตุก แต่ยังมีเสียงและอาการติดขัดอยู่นิด ๆ เห็นช่องระหว่างโซ่กับจานหน้า... 

 

 

กัดฟันตัดสินใจสั่งโซ่ที่ตรงสเปก คือ Shimano CUES - รุ่น CN-LC500 จากตัวแทนในเมืองไทย ราคา 449 บาท เป็นของแท้แน่นอน ได้มาแล้วก็ยังเปลี่ยนโซ่ใหม่ไม่ได้ เพราะหาเจ้าเครื่องมือตัดโซ่ที่ใช้แล้วไม่เก็บให้ดี หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ (เป็นความผิดพลาดข้อที่ 3)  ผ่านมาได้ 2-3 วัน...ตาแก่เกิดนึกได้ว่าตัวเองใช้เครื่องมือจักรยานพกพาซึ่งทำในใต้หวัน และมีที่ตัดโซ่อยู่ในตัว...

 

 

การเปลี่ยนโซ่จักรยาน CN-LG500 ให้เจ้ายักษ์ก็สำเร็จได้ในที่สุด...

 

 

 

นำจักรยานออกไปลองปั่น...พบว่ามันเงียบสนิท เปลี่ยนเกียร์ได้นิ่มมาก (นึกอยากเขกหัวตัวเองให้กับความโง่ในเรื่องโซ๋จักรยาน อิอิ)  พบความจริงแล้วว่าโซ่จักรยานมิได้สร้างมาให้ใช้ได้ชั่วนิรันดร (ฮา) หันไปดูเจ้า Banian ซึ่งปั่นมา 10 กว่าปี ก็ยังใช้โซ่เส้นเดิม  ผมคิดว่าต้องเปลี่ยนโซ่ก่อนออกเดินทางด้วยกัน อยู่ดี ๆ เหมือนถูกดลใจ ผมไปเปิดตู้เก็บของเก่า เจอโซ่ Shimano 9 สปีด ใส่ในกล่องวางไว้กับของสะสม (ซื้อไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ - ความผิดข้อ 4)

 

 

 

 ดีใจที่ไม่ต้องหาซื้อ ช่างเหอะดำเนินการเปลี่ยนโซ่ให้เจ้า Banian ทันที...

 

 

โซ่เก่า! มิน่าเล่า...ปั่นไป ได้ยินแต่เสียงโซ่

 

 

เปลี่ยนใหม่แล้วจ้า....

 

ต้องไม่ลืมใส่ quick link ให้ถูกต้องด้วยนะ อาการโซ่เสียงดังหายไปทันทีเมื่อได้เปลี่ยนโซ่ใหม่ ระบบเกียร์ไหลลื่น - พร้อมแล้วสำหรับการ FB Trip ครั้งต่อไป

 

เรื่องโง่ ๆ เกี่ยวกับโซ่ของผมก็เอวังด้วยประการฉะนี้