VC meat สาขาห้างฉัตร

จากปงแสนทอง...ผมอยู่ห้างฉัตรมาได้สิบกว่าปีแล้ว จำได้ว่าตอนมาดูบ้าน...ต้องขี่แมงกะไซค์ลงคูกลางถนน (2) เพื่อข้ามถนนซุปเปอร์ไฮเวย์

  

ปัจจุบันนี้ไม่มีคูกลางถนนอีกแล้ว กลายเป็นจุดเชื่อมต่อกับ Hangchat Intersection (3) เค้าถมคูทำเป็นเกาะกลางถนน (2) (ใกล้กับจุดที่อู่หลงโดนรถยนต์ชนตาย..).

 

 

ห้างฉัตรเติบโตอย่างช้า ๆ เริ่มจากการมีห้างโลตัส ตามมาด้วยร้านรวงต่าง ๆ ทยอยตั้งขึ้นทั้งริมซุปเปอร์ไฮเวย์และถนนลำปาง-ห้างฉัตรสายเก่า ในที่สุดเราก็มีทั้งห้างบิ๊กซี DIY เอ็นวีลำปาง หมูอินเตอร์ ปัญญาซุปเปอร์ ฯลฯ แต่....ขณะเดียวกันด้วยพิษของเศรษฐกิจ ก็มีร้านค้าและร้านอาหารหลายแห่งต้องปิดตัวลง รวมทั้งธนาคารทหารไทย!  มีร้านหนึ่งเปิดใหม่เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2569  วี.ซี.เอฟ กรุ๊ป มาเปิดสาขาที่ห้างฉัตร (4) อยู่ริมทางหลวงหมายเลข 1034 (ห้างฉัตร-เกาะคา) 

 

วันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรปั่นจักรยานมาแวะเก็บภาพ ถือโอกาสประเดิมเค้าหน่อย...

 

 

"วี.ซี.เอฟ กรุ๊ป" เริ่มเติบโตจากการทำธุรกิจเลี้ยงสุกรครบวงจร ตลอดจนการนำเทคโนโลยี่ที่ทันสมัยเข้ามาช่วยในการลดต้นทุนในการเลี้ยงสัตว์ และลดการใช้พลังงาน นอกจากนั้นยังมีการนำของเสียไปทำประโยชน์ในการปลูกพื้ชไร่ และแจกจ่ายให้กับชาวบ้านบริเวณข้างเคียงเพื่อใช้เป็นปุ๋ยอินทรีย์...

 

 

 

 

 

 

 

พอดีไม่กินเนื้อสัตว์...ผมก็เลยไม่รู้สึกยินดียินร้ายกับการเกิดขึ้นมาของร้านขายเนื้อ (4) ซึ่งอยู่ใกล้บ้าน (1) ปล่อยให้เป็นความเจริญอีกจุดหนึ่งที่เข้ามาในห้างฉัตรก็แล้วกัน!!   

 

อัพโหลดภาพขึ้น Google Maps ให้แล้ว...

Mr. Lonely

วันนี้จัดเพลงให้เพื่อน ๆ ฟังอีกเพลงครับ "Mr. Lonely" โดย "Bobby Vinton"

Lonely, I am Mr. Lonely,
I have nobody for my own.
I am so lonely, I'm Mr. Lonely,
wish I had someone to call on the phone.

Now I'm a soldier, a lonely soldier,
Away from home, through no wish of my own.
That's why I'm lonely, I'm Mr. Lonely,
I wish that I could go back home.

Letters, never a letter,
I get no letters in the mail.
I've been forgotten, yeah, forgotten,
Oh how I wonder, how is it I failed.

Now I'm a soldier, a lonely soldier,
Away from home, through no wish of my own.
That's why I'm lonely, I'm Mr. Lonely,
I wish that I could go back home.

ฟังเพลงแล้วอยากถามเพื่อน ๆ ที่รักว่า มี สว. ผู้สูงวัยท่านใดเดินเตะนั่นเตะนี่อยู่บ่อย ๆ (โดยเฉพาะขาเก้าอี้) บ้างมั้ย?  นั่นคือสัญญาณเตือนให้ตระหนักในสภาพตัวเองแล้วล่ะ! 

 

เกิดมา ตั้งอยู่ และดับไป... หาผู้ใดรอดพ้นไปได้สักคน! 

 

 

หยุดลุ่มหลงอยู่กับอำนาจ ตำแหน่ง และยศถาบรรดาศักดิ์ที่มีอยู่ แล้วหันมาสู่ความเรียบง่าย เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่จะตามมากันเถอะ...   

 

คนดังอย่างสุเทพ วงศ์กำแหง ก็ทิ้งตำแหน่งศิลปินแห่งชาติไปแล้ว 

 

 

เพื่อนที่เคยเล่นดนตรีด้วยกันกับผม ต่างก็ตัดช่องน้อยแต่พอตัว...ลาจากไปชั่วนิรันดร

 

 

ประยูร (มีแทมโบลีนคล้องคอ) เคยเป็นนักร้องนำวง The Tambourine ที่วิทยาลัยเทคนิตภาพพายัพ เพลงเอกของเขานอกจาก Green Tambourine แล้วยังมีเพลง Mr. Lonely ซึ่งผมชอบมาก

Mr. Lonely ที่บ้านห้างฉัตรคิดถึงครับ...เพื่อนยูร

Smooth as silk!

อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลง "I'm So Lonesome I Could Cry (1949)" โดย Hank Williams ครับ...

 

Hear that lonesome whippoorwill
He sounds too blue to fly
The midnight train is whining low
I'm so lonesome, I could cry

 

I've never seen a night so long
And time goes crawling by
The moon just went behind the clouds
To hide its face and cry

 

Did you ever see a robin weep
When leaves begin to die?
Like me, he's lost the will to live
I'm so lonesome, I could cry

 

The silence of a falling star
Lights up a purple sky
And as I wonder where you are
I'm so lonesome, I could cry

กลับจากสวนอู่หลง... ผมเปิดฟังเพลงของ Hank Williams คิดว่าชีวิตบั้นปลายน่าจะง่าย ๆ ไม่ว่าเป็นเพลงที่ฟังหรือดนตรีที่เล่น

 

ภาพ captured จากคลิป Hank Williams ใน YouTube - ขอขอบคุณ

 

หมดยุคที่ต้องฝึกเล่นเพลงอย่างหนักแล้วครับ การซ้อมหัวปักหัวปำเพื่อเอาชนะบทเพลงยาก ๆ นั้นปล่อยให้เป็นเรื่องอัจฉริยะบุคคลหรือคนรุ่นใหม่ไฟแรงดีฝ่า 

 

 

ตัวผมเอง...แค่มีหีบเพลงที่ครูเตี๋ยงให้มา มีโอกาสก็จะนำใส่ท้ายจักรยานท่องไปให้ความบันเทิงกับผู้คนด้วยเพลงง่าย ๆ แบบของ Hank Williams หรือเพลง country ซึ่งมีไม่กี่คอร์ด

 

บ่ายวันนี้... ผมกับเจ้ายักษ์ออกจากบ้าน HBH ไปสวนอู่หลง

 

 

บอกอู่หลงที่นอนอยู่ใต้ผืนหญ้าว่า "พ่อไปดูสวนให้ลูกก่อนน้า"

 

 

Smooth like silk! ปั่นเจ้ายักษ์ไปสวนด้วยความเงียบและไหลลื่นเหมือนกับล่องลอยไปตามสายลม คิดไม่ผิดที่เปลี่ยนเฟืองหลังและโซ่ หยุดตรงปากทางเข้าบ้านสถานีเพื่อดูตู้คอนเทนเนอร์ที่สนใจอยากซื้อไปไว้ที่สวน

 

 

 

 

 

วันนี้ใช้เวลาที่สวนไม่นานนัก ผมปั่นจักรยานกลับบ้านทางสี่แยกไฟแดงสายใน... 

 

บอกเจ้ายักษ์ว่า "ขอบใจ ๆ วิ่งดีมาก เดี๋ยวไปเที่ยวด้วยกันนะ"

Paper Maps

5 มกราคม 2531... ผมเขียนโปสการ์ดส่งจากซิดนี่ย์ถึงแม่ที่เชียงใหม่ โห! 38 ปีที่แล้วหรือเนี่ย? 

่

 

ผจญภัยผ่านร้อนผ่านหนาวมาก็ใช่น้อย ความตายเกือบจะพรากให้แม่ลูกจากกันก็หลายครั้ง Gigi เพื่อนพม่าเคยดูลายมือให้แล้วบอกว่าผมจะไม่ตายเพราะอุบัติเหตุอย่างแน่นอน...

 

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ถ้าได้เห็นลายมือของตาแก่เมื่อวัย 70 กว่าเพลานี้ เพื่อนพม่าจะว่าอย่างไร? หลายคนบอกว่าถ้ามีกากบาทกลางฝ่ามือจะสามารถอยู่รอดฝ่าวิกฤตไปได้   

 

จะรอดหรือไม่รอด...หรือจะจากโลกนี้ไปเมื่อไหร่? ขอให้เป็นไปตามพระประสงค์ของพระเจ้า ทุกวันนี้ผมมองโลกโดยพยายามปล่อยวางให้ได้มากที่สุด ขอแค่นับวันสู่เหตุการณ์ธรรมชาติลงโทษ ทุกเช้าเฝ้าดูดอยขุนตาน ถามว่าจะได้เห็นภาพเช่นนี้ได้อีกนานเพียงใด? 

 

 

 

ที่แน่ ๆ คือภาพที่เคยเห็นบริเวณทุ่งหญ้าหลังบ้านเช่นนี้จะไม่มีอีกแล้ว...

 

 

 

นานแล้วที่ไม่เคยเห็นนกยาง...

 

 

 

หลังจากปลดระวางเจ้า Bruiser กับสหัสเดช...ทุกเช้าได้เห็นจักรยานทั้งสองคันก็ไม่นึกเสียดายงบประมาณและเวลาที่จ่ายไปกับประสบกาณ์ซ่อมสร้าง ตายไปแล้ว...ใครจะเอาไปก็ไม่ว่า  

 

 

Nomadic DNA ยังคงหลงเหลืออยู่ในสายเลือดของตาแก่บ้านห้างฉัตรในวัยที่ไม่สามารถเอื้อมไปสู่ความฝันเช่นนั้นได้...  

 

ภาพจาก IG - ขอขอบคุณ

 

แต่ก็ยังคิดว่า FB Trip กับ Banian หรือปั่นจักรยานท่องไปตามเส้นทางใกล้บ้านกับเจ้ายักษ์นั้น น่าจะยังคงเป็นไปได้ ผมมีความสุขอยู่กับการศึกษาเส้นทางจากแผนที่บนแผ่นกระดาษ ซึ่งเป็นวิธีการแบบโบราณได้เสมอ (ฮา) 

 

ไปไหนไม่ได้...วันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรขอปั่นไปสวนอู่หลงก่อนเน้อ! 

ALWAYS

อยากให้เพื่อนฟังเพลงเก่า "ALWAYS" แต่งเมื่อปี 1925 โดย Irving Berlin ครับ...

 

 

Wikipedia กล่าวว่า...

"Always" is a popular song written by Irving Berlin in 1925, as a wedding gift for his wife Ellin Mackay, whom he married in 1926, and to whom he presented the substantial royalties. Although legend (and Groucho Marx) claimed Berlin wrote the song "Always" for The Cocoanuts, he never meant the song to be included in that musical, and it was not. Thematically, it serves as a sequel to Berlin's earlier song "When I Lost You," which pertained to the death of his first wife Dorothy.   

น้อยคนนักที่จะรู้จักเพลงอายุหนึ่งศตวรรษเพลงนี้ ผมจำได้ว่าเคยร้องเพลงนี้ในล้อบบี้โรงแรม มีฝรั่งคนหนึ่งมาขอบคุณบอกว่าเป็นเพลงที่ใช้บรรเลงในงานแต่งงานของเขา 

อีกครั้งนึงเมื่อได้ไปพบพี่อาลีที่กรุงเทพฯ (ครั้งสุดท้ายก่อนที่พี่เขาจากโลกนี้ไป) ผมร้องท่อนหนึ่งของเพลง ALWAYS ผ่านวิดีโอคอลให้ครอบครัวของเขาซึ่งอยู่ในอเมริกาฟัง  

ภาพถ่ายกับพี่อาลีที่บังกลาเทศ

 

ทุกวันนี้ผมก็ยังชอบและร้องเพลงนี้อยู่...  

 I'll be loving you Always
With a love that's true Always.
When the things you've planned
Need a helping hand,
I will understand
Always.
Always.

Days may not be fair Always,
That's when I'll be there Always.
Not for just an hour,
Not for just a day,
Not for just a year,
But Always. 

ส่วนภาพยนต์ที่ชอบมาก ๆ ก็ชื่อเดียวกัน คือ ALWAYS (1989) 

 

ภาพจาก Wikipedia - ขอขอบคุณ

 

 

ว่าแล้วก็คว้าหีบเพลงขึ้นมาร้องเพลง ALWAYS จะร้องได้อีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ ???

เปลี่ยนอานให้ Banian

อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลง Back in the Saddle Again ของ Gene Autry ครับ...

 

 

 I'm back in the saddle again
Out where a friend is a friend
Where the longhorn cattle feed
On the lowly jimson weed
I'm back in the saddle again

Ridin' the range once more
Totin' my old .44
Where you sleep out every night
And the only law is right
Back in the saddle again

Whoopi-ty-aye-oh
Rockin' to and fro
Back in the saddle again
Whoopi-ty-aye-yay
I go my way
Back in the saddle again

ซื้อจักรยานพับ Banian ล้อ 20 นิ้วมาใช้เดินทางได้ 10 กว่าปี เพิ่งไม่นานมานี้เองที่รู้สึกว่าอาน (saddle) ของเพื่อนสองล้อจะหมดสภาพ ฟองน้ำข้างใต้ตรงจุดที่กากบาทนั้นเปื่อยยุ่ย เวลาปั่นรู้สึกเหมือนว่านั่งอยู่กับแกนเหล็ก 

 

ต้องเปลี่ยนอานใหม่ ผมสั่งซื้ออานยี่ห้อ Rockbros (ราคา199 บาท) มา...

 

 

 

ของดีราคาไม่แพง มีเครื่องมือมาให้ด้วย แต่ไม่ได้ขนาดกับแกนเบาะของผม

 

;

 

เปลี่ยนเรียบโร้ยย.... 

 

 

 

ทีนี้จะได้ร้องเพลง Back in the Saddle Again ได้สบาย ๆ ไม่เจ็บก้น...