กล้วยทอดลุงโย่งเจ้าเก่า - เมืองพิชัย

ที่พักของผมในเมืองพิชัยคือ "HostelBed and Art Space Phichai" อยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟพิชัย

 

"อนุสรณ์สถานบ้านเกิดพระยาพิชัยดาบหัก" (เรียกสั้น ๆ ว่า "บ้านเกิดฯ")  คือจุดหมายที่ประสงค์จะไปเยือน หากจำไม่ผิด คิดว่า "คุณเก่ง" เจ้าของโฮสเทลเป็นคนแนะนำให้ตาแก่บ้านห้างฉัตรยกจักรยานข้ามทางรถไฟ แล้วปั่นจักรยานไปตามทางหลวงชนบท 2014 ระยะทางประมาณ 5-6 กิโลเมตร...

 

 

เริ่มเดินทางออกจากสถานีรถไฟพิชัยประมาณเที่ยงวัน มองดูท้องฟ้าสดใส..ในขณะที่แดดร้อนเปรี้ยง รู้นะว่ามีคนมองอยู่ด้วยความเป็นห่วง แต่ผมก็มุ่งมั่นที่จะปั่นจักรยานไปบ้านเกิดฯ ให้ได้ จากชานชาลาสถานีฯ ทั้งยกทั้งจูงเจ้า Banain ข้ามรางรถไฟมายังฝั่งตรงข้าม (1) 

 

พอพ้นทางรถไฟ... ก็เห็นเพิงขายกล้วยทอด (2) ตั้งอยู่ด้านขวามือ

 

 

ยังไม่ได้กินมื้อกลางวัน แม้ยังไม่หิว...ผมคิดว่าน่าจะมีอะไรกินรองท้องไปก่อน แล้วค่อยไปหากินตามร้านรวงริมทาง กล้วยแขกหมดแล้ว (กำลังทอดเพิ่ม) เหลือแต่ขนมไข่หงส์หรือที่ทางบ้านเรียก "อีตุย" ผมขอซื้อ 1 ถุง (25 บาท)  มิสเตอร์ AI อธิบายว่า...

ความเหมือนและความแตกต่างระหว่าง "ขนมไข่หงส์" และ "ขนมอีตุย"

แม้หลายคนจะเรียกชื่อสลับกันหรือใช้เรียกขนมลักษณะเดียวกัน แต่ในบางท้องถิ่น (เช่น แถบลาดหญ้า กาญจนบุรี หรือทางภาคเหนือ) มีการแยกความแตกต่างเล็กน้อย คือขนมไข่หงส์มักเป็นลูกขนาดเล็กกว่า ผิวนอกเคลือบด้วยเกล็ดน้ำตาลทรายสีขาวรสหวาน ไส้ข้างในนิยมทำเป็นไส้เค็ม (รสชาติเผ็ดพริกไทยเกลือ) ส่วนขนมอีตุยนั้นลูกใหญ่กว่า ไม่ได้เคลือบน้ำตาลที่ผิว บางสูตรอาจคลุกด้วยงาขาวงาดำ และไส้ข้างในนิยมเป็นไส้หวาน (เช่น ไส้ถั่วกวนหวานมัน) ส่วนประกอบหลักคือแป้งและไส้ขนม ใช้แป้งข้าวเหนียวผสมแป้งข้าวเจ้า (บางสูตรใส่มันเทศนึ่งบดเพิ่มความนุ่ม) นวดกับน้ำอุ่นจนเนียน ไส้ขนมก็นำถั่วเขียวซีกนึ่งสุกมาบดแล้วกวนกับน้ำตาล กะทิ หรือเกลือและพริกไทย (ขึ้นอยู่กับว่าเป็นไส้หวานหรือไส้เค็ม) ปั้นแป้งหุ้มไส้ให้มิด นำลงทอดในน้ำมันไฟกลางค่อนอ่อนจนสุกพองกรอบ 

แม่ค้าซึ่งผันตัวเองจากช่างเสริมสวนมาทอดกล้วยแขกบอกว่าขนมที่นี่ไม่เหมือนใครเพราะใช้แป้งสด...

 

 

ยังแนะนำด้วยว่ามีร้านอาหารตามสั่งตั้งอยู่หน้าปากทางเข้าบ้านเกิดฯ

สวนอู่หลง - jobs after FB Trip to Pichai

ตาแก่บ้านห้างฉัตรพักฟื้นจนพอมีกำลัง วันนี้ขอไปทำงานที่สวนอู่หลงต่อนะครับ...

 

จูงเจ้ายักษ์เข้ามาข้างใน เพื่อให้หยิบใช้อุปกรณ์ประปาในแพนเนียร์ได้ง่าย...

 

 

 ตรวจสอบระบบไฟ solar light ที่ติดตั้งไว้ พบว่ายังคงทำงานตามปกติ และไม่มีใครมาแกะออกไป (ดีจัง)

 

 

ถางหญ้าหน้ารั้วต่อได้อีกประมาณ 1 เมตรครึ่ง ยกดินออกมาเททับเสื่อน้ำมันเก่าเหมือนเดิม 5 ถัง...

 

 

 

 

เคลียร์พื้นที่ใกล้เสาไฟฟ้าเข้าไปอีกหน่อย... 

 

 

หอบหญ้าที่ตัดออกเดินไปกองไว้เพื่อทำปุ๋ยเหมือนเดิมครับ...

 

 

งานสุดท้ายคือเดินท่อน้ำต่อไปอีก 2 เมตร... 

อากาศร้อนมากครับ ทั้ง ๆ ที่เมื่อวานนี้มีฝนตก จากนี้ไปคงหนักกว่านี้!!!

Spare your drinking water!

กลับจาก "FB Trip ไปพิชัย" แล้ว ผมมีรูปและเรื่องราวมาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังเยอะเลย!!

 

ยังคงไม่ได้ปั่นจักรยานไปอุทยานแห่งชาติเวียงโกศัย เพราะเหนื่อยมาก ร่างกายบอกให้กลับบ้านมาตั้งหลักก่อน โอกาสหน้าค่อยว่ากันอีกที! รถไฟขบวนท้องถิ่น 407 พาผมกับเจ้า Banian มาลงตรงเวลา...

 

 

 

รถไฟวิ่งต่อไป เจ้า 407 ที่แสนดี ช่วยให้ผมกับจักรยานเดินทางจากอุตรดิตถ์มาถึงห้างฉัตรด้วยค่าโดยสารแค่เพียง 34 บาท!!

 

 

กลับถึงบ้านได้ออนไลน์ เห็นข่าวหลายประเทศประกาศเตือนให้ประชาชนสำรองน้ำและอาหารไว้รับภัยวิบัติและภาวะสงคราม ผมพยักหน้าเล็กน้อยและยิ้มที่มุมปาก บอกตัวเองว่าเราเตรียมมาตั้งนานแล้ว เรื่องน้ำดื่มเป็นสิ่งสำคัญ อยากให้ลองหลับตาแล้วนึกว่าถ้าพรุ่งนี้ไม่มีน้ำดื่มเป็นขวด ๆ ให้ซื้อ...เพื่อน ๆ จะทำอย่างไร? ผมนั้นแปลกใจมานานแล้วที่ได้เห็นชาวบ้านแทบทุกครัวเรือนต้องซื้อน้ำดื่ม บางก็ไปซื้อเองที่ร้าน บ้างก็ให้เค้ามาส่ง กินทิ้งกินขว้าง เสียเงินไปไม่น้อยสำหรับน้ำดื่ม ทำไมแต่ละบ้านถึงไม่คิดทำน้ำดื่มไว้กินเอง? ตั้งแต่มาอยู่บ้านห้างฉัตร ผมติดตั้งระบบน้ำเองและทำเครื่องกรองน้ำไว้ด้วย ใช้น้ำประปาหมู่บ้านนำมากรองหลายขั้นตอน แล้วบรรจุขวดไว้ดื่ม...   

 

 

 

เช้านี้...ผมนำขวดน้ำดื่มที่เหลือติดมาจาก FB Trip ออกมาเขย่าและส่องดูกับแสงสว่าง พบว่ายี่ห้อนึงมีผงเล็ก ๆ ลอยอยู่ (ส่วนน้ำดื่มสิงห์ไม่มี)  

 

 

 

ผมหยิบขวดน้ำที่ตั้งสำรองไว้หลังตู้เย็น เลือกขวดที่เก็บไว้เป็นเดือนออกมาทดสอบ เขย่า ๆ แล้วยกส่องกับแสงสว่าง พบว่าน้ำยังใสแจ๋ว ไม่มีจุดเล็ก ๆ ปะปนให้เห็น  รู้สึกเบาใจได้ว่าไม่ว่าอะไรจะเกิด อย่างน้อยตาแก่บ้านห้างฉัตรก็ยังคงมีน้ำสะอาดไว้ดื่ม แต่สิ่งที่ควรทำคือต้องทำความสะอาดและเปลี่ยนไส้กรองใหม่ทั้งหมด! 

 

 

 

ไม่ทราบว่าเพื่อน ๆ ได้คิดเรื่องการสำรองน้ำดื่มไว้แล้วหรือยัง? 

FB Trip - บ้านปิน ไป อช.เวียงโกศัย

รถไฟขบวนท้องถิ่น 407 (นครสวรรค์-เชียงใหม่)  เข้าเทียบชานชาลาสถานีบ้านปินเวลาประมาณ 11 โมงเช้า...

 

9 ปีที่แล้ว...ผมเคยโพสต์เรื่อง "แหล่งท่องเที่ยวรอบบ้านปิน" มีดังนี้ :-

กาแฟแห่ระเบิด ศูนย์ข้อมูลท่องเที่ยวบ้านปินและเมืองลอง

วัดโพธิบุปผ่าราม อายุกว่า ๒๔๐ ปี พระประธานเป็นแบบศิลปะเงี้ยว

ร้านค้าผ้าทอตีนจก - กิมหลั่นผ้าตีนจก - กาญจนาผ้าตีนจก

บ่อครก บ่อน้ำโบราณสร้างด้วยไม้ทั้งท่อน อายุ ๒๐๐ ปี 

โรงเรียนบ้านปินฯ อาคารไม้สักโบราณ

ย่านการค้าอายุมากกว่า ๑๐๐ ปี ชมบ้านไม้โบราณ

หมู่บ้านโบกี้รถไฟ ที่พักพนักงานรถไฟ

บ้านบนนา ชุมชนการเกษตร ตั้งอยู่บนม่อนดอย

สถานีรถไฟบ้านปิน (สร้าง พ.ศ. ๒๔๕๗) สไตล์เยอรมันที่เดียวในไทย อนุสรณ์สถานการต่อต้านลัทธิล่าอาณานิคมของล้นเกล้ารัชกาลที่ ๕ 

ถ้าจะปั่นจักรยานจากบ้านปิน (1) ไปอุทยานแห่งชาติเวียงโกศัยโดยใช้ถนนหมายเลข 1023 ประมาณ 5 กิโลเมตรจะถึงร้านขนมเส้นน้ำย้อยบ้านครูอินสม (2)

 

 

น่าแวะกินครับ ผมปักหมุดไว้แล้ว...

 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

  

เติมพลังแล้วจะได้มีแรงปั่นจักรยาน ตาแก่บ้านห้างฉัตรต้องขอบคุณ Google Street Views ที่ทำให้ได้เห็นสภาพถนนเข้าไปยังอุทยานซึ่งไม่ยากลำบากสักเท่าใด ก่อนเลี้ยวเข้าเส้นทางผ่านเขา มีถนนต้องออกแรงหน่อยผ่านหมู่บ้านที่มีบ่อน้ำพุ่ร้อน...

 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

 

จากปากทาง ปั่นอีกไม่ไกลฮับ 2 กิโลเมตรเอง... 

 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

  

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

 

ถึงด่านเก็บค่าธรรมเนียม ผู้สูงวัยเข้าอุทยานฯ ฟรีครับ แต่ค่าตั้งเต็นท์คงต้องจ่าย !

 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

 

คิดถึงที่ อช.แจ้ซ้อน เจ้าหน้าที่ อช. เห็นตาแก่ปั่นจักรยานไปตั้งเต็นท์นอน สงสาร...ไม่เก็บตังค์!

อช. เวียงโกศัย ยังสงสัยอยู่ว่าจะได้มาหรือเปล่า??

FB Trip -ไปพิชัย

ภาพจาก Facebook สถานีรถไฟบ้านบุ่ง - ขอขอบคุณ

เมืองไทยเรามีสถานีรถไฟเล็ก ๆ อยู่สถานีหนึ่ง บอกว่าเป็น "สถานีของเหล่าสรรพสัตว์..."

ภาพจาก Facebook สถานีรถไฟบ้านบุ่ง - ขอขอบคุณ

อืมม์...เริดไม่น้อยเลยที่สร้างจุดเด่นให้กับสถานีฯ ของตัวเอง  หุหุุ "สถานีของเหล่าสรรพสัตว์" ผู้โดยสารก็เป็นหนึ่งในสรรพสัตว์เช่นกันเนอะ!

ภาพจาก Facebook สถานีรถไฟบ้านบุ่ง - ขอขอบคุณ

ในฐานะคนรักรถไฟคนหนึ่ง ตาแก่บ้านห้างฉัตรเห็นแล้วอยากพาเจ้า Banian ไปลงที่สถานีบ้านบุ่ง (1)  จากนั้นก็จะขอปั่นระยะทาง 20 กิโลเมตรไปยังอำเภอพิชัย (2)

อยากไปเห็นบ้านเกิดของพระยาพิชัยดาบหัก 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

wikicommunity.sac.or.th  กล่าวว่า...

บ้านเกิดพระยาพิชัยดาบหัก ตั้งอยู่ หมู่ที่ 4 และหมู่ที่ 6 บ้านห้วยคา ตำบลในเมือง อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งมีที่ประมาณ 326 ไร่เศษ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2545 ภายในมีการจัดแสดงชีวประวัติพระยาพิชัยดาบหักและมรดกทางวัฒนธรรมของท้องถิ่น และมีรูปอนุสาวรีย์พระยาพิชัยและลานสวนกว้างที่ตกแต่งด้วยไม้ประดับที่มีความร่มรื่นสวยงามเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของอำเภอพิชัย และอยู่ในความดูแลของที่ว่าการอำเภอพิชัย เปิดให้บริการทุกวันช่วงเวลา 08.30 น. – 16.00 น. เป็นสถานที่ ที่เชื่อว่าเป็นบ้านเกิดของท่านพ่อพระยาพิชัยดาบหัก และเป็นสถานที่สำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์อีกด้วย มีสถานที่สำคัญ คือ อนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหักในรูปนั่ง ปรางค์  พิพิธภัณฑ์  เรือนพระยาพิชัย และสถานที่ ที่ร่มรื่นไปด้วยแมกไม้นาๆ พันธ์ ที่พร้อมไปด้วยความสวยงาม และความสงบร่มรื่น เหมาะแก่การเป็นที่พักผ่อนเป็นอย่างยิ่ง

สถานที่สำคัญในชุมชน

• วัดนายาง วัดเก่าสมัยอยุธยา
• วัดหน้าพระธาตุ
• พิพิธภัณฑ์บ้านเกิดพระยาพิชัยดาบหัก ที่ห้วยคา
• คูปราสาท
• ปรางค์
• วัดเอกา
• วัดมหาธาตุ
• วัดขวางชัยภูมิ
• กำแพงเมืองพิชัย
• วัดบึงสัมพันธ์
• ศาลเจ้าแม่ทับทิม พิชัย
• วัดเขาบันไดม้า ฟากบึง
• พระพุทธเมตตาชัยมงคล วัดบุพพาราม (บ้านโคน)
• ถนนต้นคูน (หาดกรวด)
• วัดป่ากะพี้ 

อยากจูงเจ้า Banian ข้ามสะพานปรมินทร์สักครั้ง...

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

จองที่พักผ่าน Agoda ไว้แล้วครับ...

ผมเห็นเจ้า Banian ยิ้มแฉ่งเมื่อรู้ว่าจะได้ไปเที่ยวเมืองพิชัยด้วยกันในอีกไม่กี่วันนี้...

รวยไม่ไหวแล้ว !

น้ำหนักตัวตาแก่บ้านห้างฉัตรลดจาก 82 กิโลกรัมลงมาเหลือเพียง 67.5 กิโลกรัม รู้สึกเบาเนื้อเบาตัว หลายเดือนมาแล้ววัดค่าความดันโลหิตตัวบน (Systolic Blood Pressure) ไม่เคยเกิน 120 mmHg

 

 

ทุกวันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรกินอาหารวันละ 2 มื้อ ตอนเช้าเริ่มต้นด้วยน้ำมะนาว 2 ช้อนโต๊ะ + น้ำผึ้ง 1 ช้อนโต๊ะ + ผงกานพลูติดปลายช้อนชา นั่งดื่มช้า ๆ ลิ้มรสความหอมหวาน จากนั้นก็ชงมูสลี่ 2 ช้อนโต๊ะ + นมผง 1 ช้อนโต๊ะ กับน้ำร้อนครึ่งแก้ว กินกับขนมปังทาเนย 1 แผ่น แล้วตบตูดด้วยกาแฟดำ 1 ถ้วยเล็ก...

 

 

ส่วนอาหารกลางวันนั้นหนักหน่อย กินข้าวครับ กับข้าวก็ทำเองอย่างสองอย่างตามที่มีอยู่! อย่างเช่นวันนี้ ผมผัดกะเพราโปรตีนเกษตร วัตถุดิบก็มีเท่าที่หาได้คือ โปรตีนเกษตร หอมหัวใหญ่ กระเทียม พริกขี้หนู ถั่วฝักยาว และกะเพราแดงที่เก็บมาจากสวนอู่หลง..

 

ผัดแบบง่าย ๆ ใช้เวลาไม่นาน...กลิ่นกะเพราตลบอบอวล

 

พอดีเมื่อเช้าไปซื้อไข่ 10 ฟอง ทำแตกซะหนึ่ง เลยต้องเอามาทำไข่เจียว กินกับน้ำพริกกะปิ...

 

กินกับข้าวสวยผสมลูกเดือยและแป๊ะก้วย... เกลี้ยงจานแล้วกั๊บ! อิ่มพอดี!!

หลังเที่ยง...ไม่ต้องคิดเรื่องกินอีกแล้ว แต่ละวันผมใช้เงินเป็นค่าอาหารไม่มาก เนื่องจากกินน้อย กินคนเดียว จึงอยากจั่วหัววันนี้ว่า "รวยไม่ไหวแล้ว!"  ในที่นี้มิได้หมายความว่ารวยเงินรวยทองนะครับ ผมไม่อยากได้ ปัจจัยสี่มีครบแล้ว แค่อยู่ได้เช่นนี้ก็พอ 

 

 

รวยด้วยอาหารการกินที่สมบูรณ์และพอเพียง ประกอบกับความสุขในชีวิตเรียบง่าย แค่นี้ผมก็รวยไม่ไหวแล้วจริง ๆ

รื้อคอนโดฯ

วันนี้ไม่ไปสวนอู่หลง! ขอพักทำงานอยู่กับบ้านนะครับ

 

 

เดินขึ้นไปชั้น 4 นั่งลงตรงบันได ถ่ายรูปบรรยากาศชั้น 2 ซึ่งค่อย ๆ สร้างขึ้นจากสองมือเหี่ยว ๆ นานหลายปี

 

 

 

นั่งละเมียดกาแฟดำ... ตาแก่บ้านห้างฉัตรเก็บภาพที่เห็นเป็นประจำ วันนี้ท้องฟ้าสดใส ดอยขุนตานชัดเจน ต้นไม้โดดเดี่ยวของ Deja ได้รับแสงอาทิตย์ยามเช้า

 

 

 

บอกเจ้าฝักแก่ ๆ ต้นอัญชันไว้หน่อย คิดว่าจะเก็บไปโปรยที่สวนอู่หลง...

 

กินหมดครบ 8 วันแล้ว ต้องทำขนมปังใหม่ คราวนี้ผสมแป้งถั่วลูกไก่ เมล็ดทานตะวัน ไซเลี่ยมฮัสค์ ได้ออกมาหน้าตาแบบเนี้ย...

 

 

เก็บไว้กินได้อีก 7 วัน...

 

เห็นคอนโด 3 ชั้นของนกกระจอก 3 พ่อแม่ลูกที่ช่องระบายอากาศห้องน้ำ ติดประกาศไว้ในใจว่าอีกสัปดาห์ถ้าไม่เห็นหัวเจ้าของคอนโดฯ อีกเลย ก็จะขอรื้อทิ้ง!  

 

 

คงต้องรื้อหลังจากกลับมาจาก FB Trip กับเจ้า Banian