ยินดีที่ได้เห็นสีเขียวของต้นไม้ใบหญ้า ตอนนี้ผมมองข้ามไปไกลกว่านี้แล้ว คิดว่าอีกไม่นานน่าจะย้ายจากอาคารพาณิชย์ริมทางหลวงไปอยู่สวนเล็กขนาด 160 ตารางวาริมทางรถไฟ ซึ่งผมตั้งชื่อว่า "สวนอู่หลง"
จากพื้นที่ว่างเปล่าดูแห้งแล้ง ตาแก่คนนึงได้ปลูกต้นไม้ บำรุงดิน ทำให้มันมีสีเขียวขึ้นบ้างแล้ว...
w.jpg) |
| ภาพจาก Eco Interior - ขอขอบคุณ |
ที่สวนมีน้ำประปาหมู่บ้านแล้ว...
สิ้นเดือนตุลานี้หมดฝน มีคนบอกว่าต่อไปจะร้อนจัด คงทิ้งสวนไว้ไม่ได้แล้ว...ผมน่าจะย้ายจากบ้านร้านเปียโนห้างฉัตรมาใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายอยู่ที่นี่ เพื่อจะได้ดูแลสวนเขียวขจี ไม่ให้กลับไปแห้งแล้งเหมือนแต่ก่อน
กำลังทำประตูรั้ว ถ้าติดตั้งประตูรั้วแล้ว ผมจะมีสวนเล็ก ๆ ที่อยู่ได้อย่างสงบสุข สัมผัสธรรมชาติทุกวัน และป้าย "สวนอู่หลง" ก็จะได้ถูกแขวนไว้ที่รั้ว...
ผมเปลี่ยนใจไม่ขายอาคารร้านเปียโนและเครื่องดนตรีแล้วล่ะ เพราะถึงขายได้เงินมาเป็นฟ่อน (แม้จะไม่มากเป็นร้อย ๆ ล้าน) ก็ไม่รู้ว่าเอาไปใช้หรือซื้ออะไร เก็บบ้านไว้อย่างนี้แหละ เผื่อจะได้ใช้เป็นที่พักพิงของเพื่อน ๆ ที่ราบลุ่มซึ่งอาจต้องย้ายหนีภัยขึ้นมายังที่สูง
ตั้งแต่มีสี่แยก Hangchat Intersection ฝุ่นเยอะขึ้น การจราจรวุ่นวายสับสน เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง!
w.jpg) |
| ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ |
มีรั้วรอบขอบชิดแล้วก็อยากหาบ้านน็อคดาวน์หลังเล็ก (ขนาดกุฏิพระป่า) มาตั้ง ไม่ต้องขอไฟฟ้าแต่ย้ายชุดโซล่าเซลล์จากบ้านห้างฉัตรมาติดตั้งพอให้มีแสงสว่าง มีไฟใช้กับปั้มน้ำและอุปกรณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่มันแบบเรียบง่าย ตื่นเช้ามาฟังเสียงไก่ขัน (อาจต้องเลี้ยงไก่) หรือได้ยินเสียงนก (อาจต้องเลี้ยงนก) อยากเดินไปสวนอนันตยศ (P) (มีโครงการปรับปรุงในปี 2570) ก็ 1.8 กิโลเมตร!
.jpg)
อยู่บ้านสวนไม่ต้องกลัวตกบันไดเหมือนที่บ้านห้างฉัตร หรือถ้าจำเป็นต้องไปโรงพยาบาล (HH) ก็แค่ 2.3 กิโลเมตร...
.jpg)
วันไหนนึกอยากเที่ยวแบบ FB Trip ก็ปิดประตูแล้วพาเจ้า Banian เดิน 600 เมตรไปขึ้นรถไฟที่สถานี (S)
.jpg)
นำจักรยานพับขึ้นรถไฟชั้น 3 ไปได้ทั่วประเทศ แต่ถึงวันนั้นอาจหมดไฟ...ไม่อยากไปไหน!
.jpg)
l
