ผัดกะเพรา อาหารเพล

ภาพข่าวจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ

เห็นภาพแบ้งค์พันเป็นฟ่อน ๆ และอาหารหวานคาวเต็มโต๊ะแล้ว...ผมบรรยายความรู้สึกไม่ถูกจริง ๆ ได้แต่หันมามองตัวเอง

 

ภาพข่าวจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ

วันนี้ปั่นจักรยานไปสวนอู่หลง ใช้เส้นทางสายใหม่ ห่างไกลจากความเจริญ 

 

 

ถูกหญ้าขึ้นปกคลุม...ต้นไม้ที่ปลูกไว้ อย่างเช่นฝรั่งกิมจูหรือต้นกะเพรา ก็ยังเอาตัวรอดได้

 

 

 

 

 

ก่อนปั่นจักรยานกลับบ้าน เก็บใบกะเพรามากำใหญ๋... 

 

 

ฃ

นำกลับมาทำผัดกะเพราเต้าหู้ วัตถุดิบก็มีไม่มาก เอาเท่าที่หาได้

 

ได้ "ผัดกะเพรา" จานใหญ่ กินได้หลายมื้อ!! 

 

เก็บไว้ฉัน...เอ้ย กิน ได้อีกหลายมื้อ!!!  อิอิ

สวนอู่หลง - เส้นทางสายใหม่

เมื่อวานซืนครบรอบ 25 ปีเหตุการณ์  9/11  วันนี้ท้องฟ้าเหนือห้างฉัตรนครดูสดใส ผมขึ้นมาบนดาดฟ้า เก็บภาพดอยขุนตานที่เห็นไกลสุดสายตา

 

หลังจากตัดขาดจากสวนอู่หลงมาได้เป็นเดือน ผมตั้งใจจะกลับไปดูแลมันอีก เช้านี้เตรียมตัวออกเดินทางไปกับเจ้ายักษ์

 

 

นั่งบนม้ายาว หยิบขนนกขึ้นมาดู คิดถึงนกก๋าแก๋ (พิราบ) ที่เมื่อวานนี้เห็นมานอนตายอยู่หน้าประตู (ต้องนำร่างไปทิ้งไว้ใต้ต้นกล้วย) ปกติจะเห็นนกไปไหนมาไหนด้วยเป็นคู่ จากนี้ไปคู่ของมันคงต้องบินเดี่ยวแล้วล่ะ อืมม์... คิดถึง Forrest Gump ด้วยครับ

 

ใช้เส้นทางข้างวัดดอนมูลไปออกทางหลวงหมายเลข 1039  (ลำปาง-ห้างฉัตรสายเก่า) สงบ ร่มรื่น และปลอดภัย

 

 

เลี้ยวเข้าปากทางบ้านสถานี (1) ขี่จักรยานเข้าไปจนถึงสุสานห้างฉัตร (2) คิดถึงพี่สิทธิ์ เถ้ากระดูกคงจะอยู่โคนต้นไม้ใหญ่ต้นใดต้นหนึ่ง ผมจอดถ่ายรูปเมรุหลังใหม่ไว้ 1 บาน... 

 

ตัดสินใจสวมบทบาท คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เลี้ยวจักรยานเข้าไปตามถนนข้างสุสาน...

 

 

  

 

จากถนนคอนกรีตตีเส้นจราจร ไปได้ไม่ไกลก็กลายเป็นถนนลูกรัง (dirt road)  

 

แคบลงไปอีก... 

 

เจ้ายักษ์ยิ้มตลอดทาง... บอกว่าซำบายมาก

 

 

ตื่นเต้นกับการสำรวจ...ผมปั่นไปข้างหน้า บอกตัวเองว่าคงไม่เจอทางตัน เหมือนหลายครั้งที่ประสบมา!!

 

เจอซุ้มไม้ไผ่โค้งลงมาต้อนรับ... ข้างหน้านั่นดูเหมือนว่าถนนจะดีขึ้น

 

ออกถนนหลักแล้ว ตรงทางแยกเลี้ยวซ้ายขวามีกองขยะแสดงไว้ให้เห็น!!...

 

 

 

รู้ว่าถ้าไปสวนอู่หลง ก็ต้องเลี้ยวซ้าย ไม่นานผมก็มาถึงถนนเลียบทางรถไฟ (3)... 

 

 

มองดูคลับคล้ายคลับคลาว่าข้างหน้านั้นน่าจะเป็น สวนอู่หลง 

 

 

 ปั่นอีกนิดเดียว ใช่แล้ว...นั่นไงถนนตัดทางรถไฟ (4) ที่เคยมาประจำ

 

 

 

ถึงแล้ว...สวนอู่หลง (6)

 

 

เส้นทางสายใหม่ระยะทาง 3 กิโลเมตร พิสูจน์การทำงานของเจ้ายักษ์ว่าสมควรได้รับเหรียญเหนือดวง!

ImageUpscaleAI

ขอคุยเรื่องกล้องถ่ายรูปและแอปทำภาพหน่อยครับ...  

  

Camera of L.M. Daguerre, 1839  (พิพิธภัณฑ์เยอรมัน Deutsches Museum)

กล้องถ่ายรูปตัวแรกของผม คือ Kodak Instamatic ซื้อที่ร้านจงรักษ์ ถนนช้างคลาน...  

กล้องถ่ายรูป Kodak Instamatic 100 : ที่มา -camerapedia.com

ก้าวเข้ายุคดิจิตอล ผมซื้อกล้องดิจิตอลมือสองยี่ห้อ Polaroid มาใช้...

 

 

จนกระทั่งเริ่ม travellin' light ไปสิงคโปร์ ผมซื้อกล้อง Olympus µ 20 มือสองมาใช้ เรียกชื่อว่า "ไอ่มิวซาว

 

 

ทริปครั้งนั้น ผมเก็บภาพได้ทั้งสิ้น 1,720 บาน ล้วนแต่เป็นไฟล์ jpeg ขนาดเล็ก (640 x 480) 

 

พอแบกเป้ไปซาปา ผมถ่ายภาพได้แค่ 689 บานกล้องก็พัง ผมเก็บไฟล์ภาพเหล่านั้นมาเรื่อย ๆ จนถึงยุค AI ในที่สุดก็ได้แอปแจกฟรีมา คือ ImageUpscaleAI 

 

 

 

ใช้ง่าย ๆ ครับ ไฟล์เล็ก ๆ นับพันไฟล์ของผมถูกขยายได้โตขึ้นถึง 4 เท่า... 

 

 

 

ได้เยอะแยะเลย...รูปที่ใหญ่ขึ้นแต่มีความคมชัดเหมือนต้นฉบับ

 

 

 ไฟล์ใหม่ใช้ชื่อเดิมแต่มี _ai ต่อท้าย...

 

 

หาไฟล์รูปภาพเก่า ๆ มา upscale เพลินเลยล่ะ เสียดายเวลามีไม่มาก

Eddy รับงานหนัก!

เจ้า Eddy คงไม่นึกมาก่อนว่า... มาอยู่กับผมแล้วจะต้องรับงานหนัก !

 

 

ตอนมาอยู่ใหม่ ๆ ต้องพาพี่สิทธิ์ไปโรงพยาบาล... 

 

 

พอไม่มีพี่สิทธิ์ ก็ต้องพาอู่หลงไปเที่ยว...  

 

 

ไม่มีอู่หลงแล้วแทนที่จะได้หยุด กลับต้องพาตาแก่บ้านห้างฉัตรไปโรงพยาบาล ไปสวน แถมมีหน้าที่แบกหาม ขนของสารพัด เกินขีดจำกัดของรถกระป๋องคันเล็ก ๆ (ข้าวของที่เห็นในภาพ...Eddy ขนมาไว้ที่สวนทั้งหมด)

 

 

บ่ายวันนี้ก็เช่นกัน ผมไปซื้อไม้หน้า 3 และไม้ระแนงจากร้านค้าไม้เก่าข้างบ้านมาทำประตูรั้ว

 

 

Eddy ทำหน้าได้อย่างเหลือเชื่อ!!!

 

่

 

 

ผมใช้ผ้าห่มรองหลังคา แล้วสอดไม้หน้าสามจำนวน 10 เล่มเข้าไว้ใต้แร็ค

 

 

ค่อย ๆ คลานกลับมาบ้านโดยสวัสดิภาพ...   

 

 

 

 

พักได้แล้ว...Eddy เอ้ย! 

 

 

ใช้งานเกินคุ้มเลยนะเนี่ย!