Seized the day with a little pride

เช้านี้เห็นรถปิกอัพจอดเสียอยู่ตรงไฟแดง คิดถึงเจ้า Eddy เคยเสียกลางทางและมีคนใจดีมาช่วย...

 

 

อยากจะเดินข้ามถนนไปสอบถาม พอดีมีคนมาช่วยแล้ว มองเห็นหลุมศพอู่หลง ตรงไปคือที่ ๆ โดนรถชน...

 

 

เช้านี้ต้องปั่นเจ้ายักษ์ไปซื้อน้อตสกรูที่ DIY มาทำประตูรั้วให้สวนอู่หลง...

 

 

ซื้อของที่จำเป็นต้องใช้ ตอนจ่ายตังค์ พนักงานสาวถามว่า "รับถุงมั้ยคะ ใบละ 1 บาท?" ผมส่ายหน้า บอกว่าลุงใช้จักรยานมีที่ใส่ ไม่อยากเพิ่มขยะด้วย" 

 

 

ขากลับแวะร้านหมูอินเตอร์ ซื้อไข่ไก่เบอร์ 1 หนึ่งแผงกับผัก (มะเขือเทศ + คะน้า) เห็นลูกค้าคนอื่นซื้อเนื้อดิบ ๆ หิ้วกันคนละถุงสองถุง ออกมาพบว่าเจ้ายักษ์ยืนอยู่ท่ามกลางแมงกะไซค์หลายคัน รู้สึกภูมิใจนิด ๆ ที่ตาแก่อย่างเราใช้จักรยานและไม่กินเนื้อสัตว์

 

 

ปั่นจักรยานกลับบ้านอย่างมีความสุข! 

 

 

วันนี้ต้องทำประตูรั้วต่อครับ! 

สวนอู่หลง - ซื้อไม้ทำประตูรั้ว

วันก่อนตาแก่บ้านห้างฉัตรไปซื้อไม้หน้า 3 และไม้ระแนงที่ร้านค้าไม้เก่าข้างบ้าน มาทำประตูรั้วให้สวนอู่หลง

 

นึกอยากไปอยู่สวนอู่หลง แม้ว่าเจ้าของสวนตัวจริงจะไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้วก็ตาม...

 

 

ปัญหาคือสวนอู่หลง ยังไม่มีประตูรั้ว...

 

 

ว่าจะทำอย่างที่คิดไว้คร่าว ๆ ดังนี้...

 

 

ไปซื้อไม้มาไว้แล้วครับ...  

 

  

เป็นไม้หน้าสาม ยาว 4 ศอก (2เมตร) จำนวน 10 เล่ม ขนมาเที่ยวแรกต้องให้ Eddy บรรทุกมา...

 

 

 

ไม้ระแนงยาว อีก 1 มัด ตาแก่ต้องแบกจากร้านเดินมาที่บ้าน (เที่ยวละ 350 เมตร)...

  

 

 

 

 

 

 พ่อเลี้ยงเจ้าของร้านค้าไม้เก่าใจดีแถมไม้ระแนงเศษ ๆ ที่ทิ้งแล้วให้มาอีก 2 มัด...

 

 

 

 

วันนี้ไปสวนอู่หลง วัดความยาวและความกว้างของประตูที่ต้องทำ

 

 

กำลังหาเครื่องไม้เครื่องมือ...ช่างเหอะคิดว่าพรุ่งนี้น่าจะได้เริ่มลงมือ

What survived after the abandonment

 

สวนอู่หลงยังคงรอให้กลับมาดูแล วันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรมาแล้วจ้า...

ผ่านมาเป็นเดือน...ผมเห็นวัชพืชและต้นหญ้าเติบโตไวปกคลุมต้นไม้ที่ปลูกไว้ เก็บภาพมาให้เพื่อนดูแล้วดังนี้...

 

 

 

 

 

เถาถั่วดำเลื้อยออกมาถึงถนน...

ต้นกล้วยและมันสำปะหลัง โตไวกว่าเพื่อน...

กระถินเทพาคิดว่าไม่น่ารอด! แต่ก็รอด

 

 

 

วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี กล่าวว่า 

กระถินเทพา หรือ กระถินซาบะฮ์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Acacia mangium) เป็นพรรณไม้ที่มีต้นกำเนิดในรัฐควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย ต่อมามีการนำมาปลูกที่รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย เป็นไม้ในวงศ์ถั่ว โตเร็ว สูงได้ถึง 30 เมตร ลักษณะลำต้นตรงไม่มีกิ่งก้าน จึงนิยมปลูกเป็นสวนป่า 

รู้สึกผิดหวังกับต้นไทรเกาหลีที่ปลูกไว้หลายสิบต้นรอบสวน ไม่ยอมโตเสียเลย!

 

 l

 

ต้นมะกรูด (ที่แรกคิดว่าตายแล้ว) ดูดี ๆ ยังมีใบเขียวหลบอยู่... 

 

ต้นไม้เหนือเตียงหวายขยายกิ่งใบหนาทึบ!

 

 

 

 

ต้นหูกระจง หรือ แผ่บารมี แทบไม่โต คนปลูกไร้บารมี...อาจว่าได้

 

ถังน้ำยาอยู่ไหนเอ่ย?

 

ถังน้ำก็เช่นกัน...เกือบหาไม่เจอ!

 

 

 

กองปุ๋ยหมักบอกผมว่า ถ้ามาอยู่ต้องทำเพิ่มอีกมาก ๆ

 

 

ไม่จำเป็นต้องห้อยเหรียญเหนือดวง...สวนอู่หลงนี่แหละที่จะช่วยให้ผมอยู่รอด 

หมาจรออนเดอะเวย์

ที่สวนอู่หลง... ตาแก่บ้านห้างฉัตรใช้กล้อง Nikon D50 เก็บภาพความงามเรียบง่าย

ถ่ายภาพโคลสอัพ (Close-up) ผมจะตั้งแบบ manual เปิดหน้ากล้องให้กว้างสุดเพื่อเบลอพื้นหลัง แต่ถ้าเก็บภาพวิวหรือสถานที่ต่าง ๆ ที่ได้ไปเยือน ปกติผมจะตั้ง auto เพราะต้องการประหยัดเวลา อย่างเช่นภาพป้ายที่ตั้งอยู่ริมทางรถไฟใกล้สวนอู่หลง...

 

 

 

"ห้ามนำสัตว์เลี้ยงเข้ามาในพื้นที่การรถไฟ" เขาคงเน้นไปที่ฝุงวัวที่คนเลี้ยงนำมาปล่อยให้กินหญ้าข้างทางรถไฟ แต่บรรดาหมาจรอาศัยอยู่ใกล้ ๆ คงจะไปห้ามไม่ได้ ผมเก็บภาพมาให้เพื่อน ๆ ดู (มีตัวนึงหน้าตาและขนาดคล้ายอู่หลงด้วย)... 

 

 

 

 

ระหว่างเส้นทางใหม่ไปสวนอู่หลง วันนี้ผมเห็นหมาจรไม่น้อยเลย!! เจอหญิงคนหนึ่งขี่มอเตอร์ไซค์นำอาหารมาให้กินด้วย...

 

 

 

 

 ปั่นจักรยานออกสู่ถนนใหญ่ ก็ยังเจอเจ้าสี่ขาที่น่าสงสาร...

 

 

 เจอถนนใหญ่แล้วเลี้ยวขวา... 

 

 

 ขอโทษด้วยที่ต้องขี่จักรยานย้อนศรไป 130 เมตร ก่อนถึงทางออก ข้างหน้านั่น...เห็นหมาจรอีกแล้ว!

 

 

 

ผ่านสวนอนันตยศ ผมคิดถึงอู่หลง ภาพเจ้าหมาดื้อที่วิ่งไปมาทำหน้าเชิด ไม่ยอมสนใจเสียงเรียกให้กลับขึ้นรถยังติดตาไม่เลือนลาง... 

 

อู่หลงโชคดีนะที่เกิดมาแล้วไม่ได้เป็นหมาจร