เดินทางทิพย์ ?

 

ที่บ้านห้างฉัตร...ตาแก่คนหนึ่งตื่นขึ้นมาด้วยอาการเวียนหัว

 

เมื่อลุกจากเตียงพยาบาลที่พี่ชายของเขานอนสูดลมหายใจเฮือกสุดท้าย พัดลมตัวเล็กลูกแต้มให้มาวางคว่ำหน้าอยู่ข้างหมอนใบที่พี่ชายเคยหนุนนอนก่อนตาย... ... 

เปิดบานเกล็ดหน้าต่างเพื่อรับลมซึ่งไม่มีมา 

 

 

ก็ยังดีที่ได้เห็นใบไม้สีเขียว และท้องฟ้าซึ่งเริ่มสดใสขึ้นมา... 

 

 

วันก่อนทำความสะอาดบานเกล็ด ผมถือโอกาสล้าง fancoil เครื่องปรับอากาศตัวที่ติดตั้งเองซะหน่อย แอบดีใจนิด ๆ ที่มันยังทำงานได้ดีแม้หลายปีผ่านไป!

 

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ดินฟ้าอากาศจะอำนวยให้ตาแก่ผู้กำลังถูกคุกคามด้วยอาการเวียนศีรษะ?? ทีแรกตั้งใจว่านับแต่นี้ไปจะไม่ปั่นจักรยานท่องโลกอีก (จนกว่าจะถึง final trip ไปจบชีวิตในวันใดวันหนึ่ง) แต่เสียงเรียกร้องให้ปั่นจักรยานต่อไปเรื่อย ๆ ยังดังก้องในสมอง แม้ว่าข่าวอุบัติเหตุและความโหดร้ายในเพื่อนมนุษย์ปรากฏให้เห็นอยู่ทุกวี่วัน ตระหนักดีว่านั่งจิบกาแฟอยู่บนดาดฟ้าคนเดียวอย่างนี้ปลอดภัยกว่า...

 

 

แต่จะเอาอะไรอีกสำหรับชีวิตที่ใกล้ shut down เข้าไปทุกที ทุกวินาทีมีค่าสำหรับการไขว่คว้าประสบการณ์ของตาแก่ (an unusual Thai like me)  คิดว่า sitting in the rocking chair น่าจะไม่เหมาะ  

ภาพจาก magnific.com - ขอขอบคุณ

แม้จะยังไม่ได้เดินทางไปไหน แค่ได้คิดวางแผนโดยอาศัย Google Maps หัวใจก็เป็นสุขแล้ว ดูดิ...ปั่นจากหน้าโรงพยาบาลเถินไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิงแค่ 70 กิโลเมตรเอง!

หรือว่าปั่นจากสะพานปากลาย (2) สปป.ลาว ไปพักคืนแรกที่เรือนพักโพนสะหวัน (3) ที่บ้านดอนเฮียงก็แค่ 46 กิโลเมตร

Google Street View สำหรับเส้นทางนี้มีให้เห็นนิดเดียว ขอนำภาพมาให้เพื่อน ๆ ดูหน่อย จะได้เห็นว่าถนน uphill เค้าเป็นเช่นไร? 

 

 

เสียดายที่รถบันทึกภาพอากู๋เขาไม่ไปต่อ ทำให้เราไม่เห็นภาพถนน 149 กิโลเมตรขึ้นเหนือไปเมืองกาสี (5) 

 

 

หรือ...เส้นทาง 66 กิโลเมตรจากเมืองแมด (4) มายังสถานีขนส่งเมืองกาสี (5)

 

 

พูคูนเป็นจุดหมายของเส้นทางอันยากลำบาก...

 

ภาพจาก google maps - ขอขอบคุณ

 

จากนั้นไม่ต้องปั่นต่อ สามารถพาเจ้า Banian นั่งรถโดยสารไปลงที่โพนสะหวัน แชวงเชียงขวางได้เลย ทุ่งไหหินรออยู่ที่นั่นแล้ว  จากประสบการณ์ที่สั่งสมมา ทำให้จินตนาการเห็นภาพตัวเองปั่นเจ้า Banian ใน สปป. ลาวได้ครับ

 

FB Trip ในวันนี้เป็นแค่ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการถวิลหาของผม 

ขนมปังไซเลียมฮัสค์

มีเพียงโถผสมแป้งกับไม้พาย...ผมทำขนมปังไว้กินตอนเช้าโดยเน้นความง่าย เป็นการเตรียมตัวไว้ผจญกับปัญหาข้าวยากหมากแพงและพลังงานขาดแคลน...

 

 

วันก่อนโพสต์เรื่อง "ขนมปังเมล็ดแฟล็กซ์" 

 

 

เมื่อเช้านี้กินหมดแล้ว ต้องทำใหม่ ขอลองเปลี่ยนไปทำ "ขนมปังไซเลียมฮัสค์" โดยใช้แป้ง 2 ถ้วยตวงเท่าเดิม ยิสต์ 1 ชช. น้ำตาล 1 ชต. (ไม่ใส่เกลือ) น้ำมันมะกอก 2 ชต. ผมเก็บเมล็ดฟักทองกับเมล็ดทานตะวันเอาไว้ก่อน...เพิ่มเพียงงาขาวกับ "ไซเลียมฮัสค์"  เว็บ rattinan.com ให้ข้อมูลว่า...

ไซเลี่ยมฮัสค์ (Psyllium Husk) สกัดมาจากเมล็ดของพืชสกุล Plantago โดยเฉพาะจากพันธุ์ Plantago ovata ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในแถบทวีปอเมริกาเหนือและแพร่ขยายพันธุ์ไปทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศอินเดีย เป็นใยอาหารที่ประกอบด้วยไฟเบอร์แบบละลายน้ำ (Soluble Fiber) และไม่ละลายน้ำ (Insoluble Fiber) นอกจากนี้ยังมีแคลเซียม เหล็ก โพแทสเซียม และโปรตีนอีกด้วย

ประโยชน์ของการกินไซเลี่ยมฮัสค์

• ช่วยระบบขับถ่าย แก้อาการท้องผูกฃ
• ช่วยลดระดับอินซูลินและน้ำตาลในเลือด
• ช่วยลดความดันโลหิตและบำรุงหัวใจ
• ช่วยลดไตรกลีเซอไรด์ในเส้นเลือด 
• ช่วยลดระดับคอเลสเตอรอล LDL (Low-Density Lipoprotein) 
• ช่วยดีท็อกซ์ลำไส้
• ช่วยในกระบวนการขับถ่าย ไม่เกิดการสะสมของเสีย 
• ช่วยดูดซับของเหลวในร่างกาย ทำให้อิ่มนานและลดการกินจุกจิก
• ช่วยบรรเทาอาการลำไส้อักเสบและโรคลำไส้แปรปรวน

ปั้นแป้งแบบง่าย ๆ คราวนี้ทำเป็นลูกกลม ๆ อบออกมาแล้วก็ไม่น่าดูเหมือนเดิม

 

 

 

ในกรณีไม่มีแก๊ส ไม่มีไฟฟ้า เราสามารถใช้ปี๊ปก่อไฟให้ความร้อนด้วยฟืนครับ... 

ภาพจากคลิปของ rungnapabongchompho ใน TikTok - ขอขอบคุณ 

แม้ท้องฟ้าจะมืดและไม่มีพลังงาน...ตาแก่บ้านห้างฉัตรน่าจะยังคงทำขนมปังกินได้

สวนอู่หลง

ยังไม่เคยบอกเพื่อน ๆ ว่า ผมมีที่ดินขนาด 160 ตารางวาอยู่แปลงนึง ซื้อไว้ก่อนอู่หลงเสียชีวิต...

 

 

ตั้งใจจะพาอู่หลงมาอยู่ที่นี่ ภายในบริเวณรั้วรอบขอบชิด...เจ้าหมาดื้อคงจะมีความสุขที่ได้วิ่งเล่นหรือเดินตามติด ไม่ก็นั่งเฝ้าดูผมทำงานก่อสร้างหรืองานสวน ที่ดินแปลงนี้ (L) อยู่ใกล้กับสถานีรถไฟห้างฉัตร (S) สถานีอันเป็นจุดเริ่มต้น FB Trip ของผม 

 

 

 

ชิงจากไปเสียก่อน...อู่หลงอยู่บนสะพานสายรุ้ง คงไม่รู้หรอกว่า "สวนอู่หลง" ที่ตั้งใจทำเป็นบ้านหลังสุดท้ายให้เราได้อยู่ด้วยกันต้องถูกล้มเลิกไปในที่สุด! 

 

 

ในฐานะที่เป็นคนห้างฉัตรและมีที่ดินอยู่ใกล้สถานีรถไฟห้างฉัตร ช่วงที่ผ่านมาผมก็คอยติดตามเรื่องโครงการรถไฟรางคู่ เด่นชัย-เชียงใหม่ มาเรื่อย ๆ 

 

 

  

โครงการนี้หลายปีมาแล้วยังไม่คลอดซักกะที แถมยังมีแนวโน้มว่าจะแท้งซะด้วย  แต่...ผมเพิ่งได้ข่าวจาก Facebook เชียงใหม่นิวส์ แจ้งว่าคณะกรรมการได้ให้ความเห็นชอบรายงาน EIA เรียบร้อยแล้วตั้งแต่เมื่อวันที่ 12 มีนาคมที่ผ่านมา...   

 

ภาพจาก Facebook เชียงใหม่นิวส์ - ขอขอบคุณ

เชียงใหม่นิวส์รายงานว่า... 

ที่ประชุมได้มีมติเห็นชอบรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA) ของโครงการโครงสร้างพื้นฐานสำคัญหลายโครงการ รวมถึงโครงการรถไฟทางคู่ช่วงเด่นชัย – เชียงใหม่ ของการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างระบบคมนาคมที่สำคัญของภาคเหนือ
สำหรับโครงการรถไฟทางคู่ช่วงสถานีเด่นชัย ถึงสถานีเชียงใหม่ นั้น เป็นส่วนหนึ่งของโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่ ระยะที่ 2 มีระยะทางประมาณ 208.54 กม. 17 สถานี 8 อุโมงค์ วงเงินมูลค่า 56,837.78 ล้านบาท โดยโครงการเริ่มต้นจากสถานีรถไฟเด่นชัย จ.แพร่ ผ่านสถานีปากปาน , แก่งหลวง , ป้ายหยุดรถห้วยแม่ต้า , บ้านปิ่น , ผาคัน ก่อนเข้าพื้นที่จังหวัดลำปาง ผ่านสถานีปางป๋วย , แม่จาง , แม่เมาะ , ศาลาผาลาด , แม่ทะ , หนองวัวเฒ่า , นครลำปาง , ห้างฉัตร ก่อนเข้าพื้นที่จังหวัดลำพูน ผ่านสถานีศาลาแม่ทา , ลำพูน , ป่าเส้า เข้าพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ผ่านสถานีสารภี และสิ้นสุดโครงการที่สถานีเชียงใหม่ โดยจะมีการสร้างอุโมงค์รถไฟที่ยาวที่สุดในประเทศ ซึ่งยาวกว่า 7.2 กม.

มีรายงานการศึกษาในโครงการศึกษาความเหมาะสมและออกแบบระบบรถไฟทางคู่ช่วงเด่นชัย-เชียงใหม่ให้อ่านด้วยครับ (หนา 760 หน้า) เพื่อน ๆ สามารถคลิกอ่านได้ที่นี่

 

 

คิดว่า "สวนอู่หลง" (L) คงไม่ถูกเวนคืน แต่สถานีรถไฟห้างฉัตรจะขยายใหญ่ กลายเป็นศูนย์ซ่อมบำรุงและขนถ่ายสินค้า (container yard) 

 

 

จะไม่ไปปลูกบ้านสวนอยู่...ผมมีความคิดว่าตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ที่ห้างฉัตร ก็จะพยายามปลูกต้นไม้ให้ได้มากเท่าที่จะทำได้ โดยไม่หวังอะไร ตระหนักดีว่าชีวิตนี้เหลือสั้นเต็มที แค่อยากเห็นสองมืออ่อนล้าสามารถสร้างสีเขียวของใบไม้ให้ปรากฏขึ้น ท่ามกลางความเจริญของสถานีรถไฟรางคู่ที่ต่อไปคงจะมีแต่สิ่งก่อสร้างที่เป็นคอนกรีต 

เช้านี้ขับเจ้า Eddy ไปยังสวนอู่หลง ผมไม่สามารถขี่จักรยานไปได้เพราะขนของไปด้วยหลายอย่าง... 

 

 

ตั้งโต๊ะเก้าอี้สนามเอาไว้นั่งพักดื่มกาแฟและอ่านหนังสือ  

 

 

 

 

เริ่มปลูกต้นไม้ ได้หลายต้นอยู่เหมือนกัน... 

 

 

ปัญหาคือ ดินไม่ดี แข็งมาก มีทั้งหินและทราย น้ำก็ยังไม่มี...

 

 

 

ไม่ได้หวังอะไรจากสวนอู่หลง ก่อนตายหรือก่อนเดินทาง final trip ก็ยังไม่รู้ว่าจะยกให้ใครด้วย

When will I see you again? Doi Khun Tan

วันวาน...ภาวะหมอกควันเหนือห้างฉัตรนครก็ยังคงวิกฤตเหมือนเดิม

 

 

ดัชนีชี้วัดก็ดูได้ง่าย ๆ จากภาพดอยขุนตานซึ่งยังไม่ปรากฏให้เห็น หุหุ...ช่วงเดือนเมษายนมันก็เป็นเช่นนี้แหละ แต่ปีนี้ดูเหมือนว่าจะหนักกว่าเพื่อน!! เช้านี้ผมขึ้นไปบนดาดฟ้าก็ยังเห็นภาพฟ้าหม่นเหมือนเดิม... 

 

 

 แสงน้อยก็ได้ไฟมาใช้น้อยด้วย...

 

 

 

มีแต่ the lonely tree เท่านั้นที่สยายกิ่ง...ผลิใบเย้ยฟ้าท้าดิน

 

 

 

 หันมาดูต้นกล้าถั่วพุ่มถั่วพู อดเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อมีนกมารบกวน...

 

 

ใครหนอแนะนำให้ปลูกผักเลี้ยงไก่ในภาวะ pre-war? นึกว่าง่ายนักเหรอ? ในเมื่อล้วนมีแต่ศัตรูผู้จ้องทำลาย ไม่ว่าจะเป็นนกกา รา แมลง แลโรคพืช! ทุกวันนี้ความตายจ้องมาตลอดเวลา หาโอกาสเปลี่ยนให้ตาแก่บ้านห้างฉัตรย่อยสลายกลายเป็นธุลีดินให้ปุ๋ยแก่บรรดาต้นไม้ใหญ่น้อย ณ แห่งใดแห่งหนึ่ง ดังนั้นเวลาเดินลงบันได ก็ต้องระวังให้มาก ด้วยตระหนักดีว่าไม่มีทางรอดแน่นอน...หากตกลงไป

 

หนมปังหมดอีกแย้ว! ทำใหม่เมื่อวานนี้ด้วยสูตรใหม่ improvise ไปเรื่อย ๆ (ฮา) แป้ง 2 ถ้วยตวงเหมือนเดิม แต่เพิ่มเมล็ดแฟลกซ์ (Flax seed) งาขาว เมล็ดฟักทอง และเมล็ดดอกทานตะวัน งั่ม ๆ ผลงานการปั้นแป้งของผมเหมือนว่าจะไม่น่าดูเอาซะเลย...

 

 

 

เช้านี้นำออกมากินเป็นอาหารเช้า...

รอวันท้องฟ้าสีคราม....และดอยขุนตานปรากฏให้เห็นครับ