ซ่อมสเตอร์เจ้ายักษ์

ตามที่บอกเพื่อน ๆ ว่า เจ้ายักษ์มีปัญหาเรื่องโซ่กระโดดเมื่อใช้กับเฟืองเล็กสุด ช่วงบ่ายวันนี้ก็เลยลงมือซ่อมซะหน่อย...

 

 

เครื่องมือซึ่งจำเป็นต้องมีคือ ตัวขันเพื่อนำเฟืองออกมา... 

 

 

ทีแรกก็ขันไม่ออก (คงเป็นเพราะปีนเกลียว เป็นสาเหตุให้เฟืองอิสระตัวเล็กส่ายไปมา) ช่างเหอะต้องเอาค้อนมาเคาะ "แป๊ก ๆๆ" ในที่สุดก็ขันออก...

 

ล้างเฟือง-โซ่-ตีนผีด้วยน้ำมันเบนซิน แล้วประกอบเข้าที่ ผมพบว่าเฟืองตัวเล็ก (11 ฟัน) ไม่ส่ายอีกแล้ว โซ่ไม่กระโดด...แต่ระบบขับเคลื่อนก็ยังไม่นิ่มและลื่นไหลเท่าที่ควร นั่งสังเกตอยู่นานถึงได้รู้ว่าใช้โซ่ไม่ตรงสเปก โซ่ที่ใช้กับชุด Shimano Cues ต้องเป็น Shimano CN-LG500 ครับ

 

การ DIY ถ้าไม่รู้จริงก็เป็นเช่นนี้แหละ!

เจ้ายักษ์ผู้ตีตื้น

"สหัสเดช" จักรยาน DIY ราคาแพงที่สุดเท่าที่มีมา ผมสร้างมันด้วยเฟรมเสือหมอบ Giant ราคาห้าพันบาท อยากให้เป็นจักรยานทัวร์ริ่งที่พาไปได้ไกล ๆ ดั่งใจฝัน!

สหัสเดชเพิ่งพาผมล้มหน้าทุบพื้นคอนกรีตที่โรงพยาบาลห้างฉัตรเมื่อ 2 วันก่อน (ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่เป็นห่วงเป็นใย) ตอนนี้หายเกือบเป็นปกติแล้วครับ ยังไปไหนไม่ได้...ผมมีโอกาสได้นั่งพิจารณาถึงสาเหตุการล้มและคุณลักษณะของจักรยาน พอสรุปได้สั้น ๆ ดังนี้... 

• ผมลืมตัว และประมาทในระหว่างขับขี่ (แย่มาก)
• จักรยานมีน้ำหนักเบาเกิน (การทรงตัวไม่ดีเท่าจักรยานที่มีน้ำหนักมาก) ความคล่องตัวสูงแต่ไม่เสถียร มีโอกาสล้มได้ทุกเวลาด้วยขนาดหน้ายางที่แคบ
• จักรยานปั่นได้เบาแรง ทำให้วิ่งเร็วกว่ารถคันอื่น ๆ (ยิ่งเร็วก็ยิ่งอันตราย) 

เปรียบเทียบกับเจ้ายักษ์ สหัสเดชพาผมไปล้มมาแล้วหลายครั้ง ในขณะที่เจ้ายักษ์ผู้ทรงความนิ่งเฉยและบึกบึนยังไม่เคยทำให้ผมเจ็บ มีรูปสหัสเดชตอนไปล้มที่อ่างเก็บน้ำแม่ป๋อนให้ดูด้วยดังนี้... 

 

 

ื

 

คงเป็นเพราะอุปกรณ์ส่วนใหญ่ของเจ้ายักษ์ (ทั้งเฟรม-ขาตั้ง-ล้อ-แฮนด์) ยังคงเป็นของเดิมที่โรงงาน Giant ไต้หวันออกแบบมาอย่างดีนั่นเอง... 

 

 

ตอนปั่นไปอุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อน เบรคเสีย...มันก็พยุงตัวกลับมาบ้านได้โดยสวัสดิภาพ  

 

 

 

วันนี้ต้องกลับมาคิดใหม่ อยากจะยกตำแหน่ง sidekick ให้เจ้ายักษ์ จักรยานวินเทจที่ปั่นไปแล้วไม่มีใครสนใจมอง ด้วยรูปลักษณ์เก่าแก่ แต่หนักแน่นและทรงตัวได้ดี ให้ความปลอดภัยในการขับขี่มากที่สุดก็ว่าได้ ผมเปลี่ยนก้ามเบรคและผ้าเบรคใหม่แล้ว ยังค้างอยู่อย่างเดียว...คือเฟืองหลังตัวเล็กสุดซึ่งมีอาการส่ายไปมา ทำให้ปั่นเกียร์ต่ำแล้วบางครั้งโซ่กระโดด เมื่อวานนี้ช่างเหอะถอดเอาล้อออกมาดูแล้วครับ

 

 

ยืนอยู่ด้วยกัน...ทั้งเจ้า Bruiser (เสือภูเขา) และ Banian (จักรยานพับ) ได้แต่แอบมองด้วยสายตาเขียวปั๊ด !!

LOVE needs CARE

เช้านี้ท่านเจ้าคุณพระสุริยันยังคงโผล่ขึ้นมา ณ ฉากหลังโรงลิเกโลกเหมือนเช่นทุกวัน!

 

 

สงกะสัยว่าจะมีสักกี่คนที่ตระหนักในปรากฏการณ์เอลนีโญซึ่งกำลังจะโผล่มาเร็วกว่าที่นักวิชาการเคยคาดการณ์ไว้?  มิใช่กระต่ายตื่นตูม...ผมมองข้ามช็อตไปยังสภาพความแห้งแล้ง ขาดแคลนน้ำ อากาศร้อน และเศรษฐกิจตกต่ำ วางแผนไว้ในใจแล้วว่าจะรับมืออย่างไร   

 

 

 

แน่นอนว่าเมื่อความแห้งแล้งกลับมาอีก (หนักกว่าเดิม) เจ้าดอยขุนตานที่เห็นอย่างเช่นวันนี้ก็คงถูกบดบังด้วยม่านหมอกควันอีกนานนับเดือน!

 

 

ต้นไม้ใบหญ้าบริเวณลานกว้างหลังร้านเปียโนห้างฉัตรคงจะแห้งเหี่ยวเหลือเพียงไม้ใหญ่ไม่กี่ต้น... 

 

 

งั่ม ๆ ผมย้อนคิดถึงเมื่อหลายปีก่อน เห็นเจ้าของที่นำต้นไม้มาปลูกเรียงรายอยู่หลายต้น ปลูกแล้วก็ไม่เคยกลับมาดูแล ต้นไม้เหล่านั้นตายเกลี้ยงภายในเวลาไม่กี่เดือน!! จริง ๆ แล้ว...ความห่วงใยและเอาใจใส่จักต้องมีให้ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ หรือแม้แต่ต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ที่เรานำไปปลูกไว้  

 

คำเตือน - สำหรับผู้ที่ยังมีพ่อแม่แก่เฒ่าอยู่ห่างไกล กรุณาอย่าปล่อยให้ท่านแห้งเหี่ยวโหยหาความรักความอาทร โปรดได้แบ่งเวลาไปให้กำลังใจท่านบ้าง ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ยินคำพูดออกจากปากท่าน แม้แต่คำเดียวว่า "ลูก" 

 

เป็นคำเตือนจากชายคนหนึ่งซึ่งเคยปลูกต้นไม้ไว้แล้วปล่อยให้ตายไปโดยไม่ดูแล! 

Having a day off

วันไหน...หากร่างกายตาแก่ยังพอไหว ประตูหน้า HBH จะถูกเปิดออก เพื่อพา Eddy ไปสวนอู่หลง

 

ด้วยความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาสวนอู่หลง ผืนดินเล็ก ๆ ริมทางรถไฟ ให้มีสภาพดินที่สามารถปลูกป่าและทำแปลงผักได้ในเร็ววัน

 

 

แต่มันไม่ง่ายเลย เป็นงานที่ท้าทายและต้องอาศัยเวลาอยู่ไม่น้อย ชาวบ้านคงแปลกใจเมื่อเห็นตาแก่ผมขาวเดินหิ้วถังเที่ยวรดน้ำต้นไม้ที่เพิ่งลงดิน จริง ๆ แล้วเขาควรอยู่บ้านพักผ่อนมากกว่า

 

 

มีน้ำใช้แล้ว...อะไร ๆ มันก็ดีขึ้น มักเผลอเปิดน้ำทิ้งไว้จนล้น...ผมต้องติดตั้งลูกลอยให้ปิดเมื่อน้ำใกล้เต็ม

 

 

ต้นไม้...กว่าจะโตก็ต้องผจญกับหนอนและแมลงมากัดกิน หากไม่ใส่ใจไม่กี่วันก็แห้งตาย!

 

 

วันนี้ผมไม่ทำงานที่สวนอู่หลงนะครับ เมื่อวานนี้ปั่น สหัสเดช ไปเยี่ยมชายคนหนึ่งซึ่งเคยช่วยเหลือพาพี่ชายไปโรงพยาบาล ก่อนไปยังห้องผู้ป่วย ผมปั่นจักรยานล้ม ใช้ฝ่ามือซ้ายช่วยยันพื้น แต่หน้าก็ยังกระแทกพื้นคอนกรีตอยู่ดี (โชคดีหัวไม่ฟาด) มีเลือดออกตรงโคนหิ้วโป้งและสะโพกซ้าย รู้สึกเจ็บบริเวณใบหน้าที่กระแทกพื้น แต่ก็ไม่เป็นไร...เพราะไม่ตาย  ไปเยี่ยมเค้าแล้ว...ผมปั่นจักรยานกลับบ้าน เช้านี้รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว ก็เลย take a day off ซะเลย ถือโอกาสเอาเต็นท์เก่าที่คุณป้า Alice ส่งมาให้จาก Canada เมื่อ 30 ปีก่อนออกมาซ่อม...

 

 

 แล้วยังต้องทำขนมปังอีก... 

 

 

Having a day off doesn't mean doing nothing.

สวนอู่หลง - รางวัลที่ได้รับ

Banian (จักรยานพับล้อ 20 นิ้ว) คือเพื่อนยากที่พาผมท่องเที่ยวไปไกล ๆ ตามใจฝัน...

  

 

จักรยานจีนราคาไม่ถึงหมื่นก็ใช้งานได้ดีครับ (ไม่จำเป็นต้องใช้จักรยานราคาแพงอย่างพวก Brompton หรือ Bike Friday) แค่เรารู้ใจมัน พยายามอัพเกรดอุปกรณ์บางอย่างให้เหมาะกับการเดินทางก็พอ! ทุกวันนี้ e-bike กำลังมาแรง ทำให้บางครั้งผมเกิดกิเลส อยากเสริม bike booster เพื่อช่วยปั่นขึ้นเนิน แต่มันแพงมากครับ! ราคาเป็นหมื่น (ตัวเล็กนิดเดียวแพงกว่ารถทั้งคัน!)  สรุปแล้ว...ผมตั้งใจใช้เจ้า Banian คันนี้แหละเป็นเพื่อนเดินทาง (sidekick) คิดว่าจะเพิ่มแร็คหลังเข้าไว้อีกตัวเพื่อแขวนแพนเนียร์ที่มีอยู่แล้ว เวลาปั่นไกล ๆ วันละหลายชั่วโมง จะได้ไม่ต้องสะพายเป้ให้ปวดหลัง 

 

ภาพจาก shopee.co.th - ขอขอบคุณ

 

ช่วงนี้อากาศดี ยังพอมีเวลาให้เที่ยว แม้ว่าวิบัติภัยส่อว่าจะเพิ่มขึ้น ไม่ว่าพายุโซนร้อนลูกใหม่ "เมขลา" หรือแผ่นดินไหวซึ่งบ้านเราก็เพิ่งมีระดับ 2.9 แมกนิจูด ที่ ต.แม่กาษา อ.แม่สอด จ.ตาก และระดับ 2.9 แมกนิจูดที่ ต.แม่สรวย อ.แม่สรวย จ.เชียงราย  

 

ภาพจากคลิปวิดีโอกรุงเทพธุรกิจ - ขอขอบคุณ

 วันนี้...ผมขับ Eddyไปสวนอู่หลง

คุณยายเพื่อนบ้านบอกว่าปลูกต้นไม้ให้ปลูกวันเสาร์ ผมก็เลยปลูกมะพร้าว 1 ต้น กับต้นกล้วยอีก 4 ต้นซะวันนี้เลย...

 

 

 

ยังมีต้นฝรั่งที่กำลังอนุบาลให้แข็งแรงก่อนลงปลูกอีก 10 ต้นครับ...

 

 

งานใหญ่ที่ได้วันนี้คือตัดกิ่งไม้ที่ยื่นล้ำข้ามรั้วไปยังสวนข้างบ้าน ผมลงมือตัดเองเรียบร้อยแล้ว...

 

 

สวมหมวกคาวบอยทำสวน... ผมโดนแดดเผาจนดำไปทั้งแขน แต่ก็ไม่กลัวนะ กะว่าพรุ่งนี้จะมาสวนอู่หลงอีกวัน แล้วค่อยพาเจ้า Banian ขึ้นรถไฟไปตากแดดที่อื่น...

 

 

รางวัลที่ได้รับคือ อาการปวดเมื่อยทั่วสรรพางค์ (ฮา)

สวนอู่หลง - here come a butterfly

ภาพจาก freesurfmagazine.com - ขอขอบคุณ

 วันนี้ขอจัดเพลงให้เพื่อน ๆ ฟังอีกเพลง คือ  "Butterfly" แต่งและร้องโดย ลิลลี่ มิโอลา (Lily Meola) ...

 

 

All of the time that we took for granted
Thinking tomorrow’s just another day
Sun on your face with the windows open
I never got the chance to say
I know your wings are getting heavy
You can let go when you’re ready to fly
I know we’ll meet between heaven and the sky I’ll try
I’m gonna try to find the good after goodbye
Butterfly
You come down to visit your favorite flower
Catching the wind in the light of day
You keep sending me bittersweet reminders
Signs
You’re never really far away
You know I will always need you
I feel better when I see you
Fly.. Til next time
Butterfly.. Butterfly

 

สาย ๆ วันนี้ ผมปั่นจักรยาน (เจ้ายักษ์) ไปสวนอู่หลง 

 

 

แวะทักทายนั่งคุยกับคุณยายเพื่อนบ้าน... 

 

 

แล้วค่อยปั่นมาสวนอู่หลง 

 

 

เดินมาที่เตียงหวาย... 

 

เห็นไส้เดือนในดินที่กำลังปรับปรุง เริ่มได้ยินเสียงนกร้อง ผมดีใจเมื่อได้เห็นผีเสื้อตัวหนึ่งบินวนเวียนอยู่ใต้เงาไม้ ปีกสีสันสวยงามของมันขยับไปมา... (here come a butterfly)

 

 

เป็นความสุขที่หาได้ง่าย ๆ ในสวนอู่หลง เสียดายที่เจ้าของสวนจากไปแล้ว...ไม่ได้มาวิ่งเล่น

 

 

บนลานที่ยังคงรอให้เรามาตั้งเต็นท์นอน ท้องฟ้าวันนี้มืดครึ้ม (overcast) มีฝนตกปรอย ๆ

กลับถึงบ้าน ผมขึ้นมาบนดาดฟ้า...เห็นดอยขุนตานชัดเจน

 

ได้ยินเสียงในสมองบอกว่า "พา Banian นั่งรถไฟไปเที่ยวได้แล้ว"