Having a day off

วันไหน...หากร่างกายตาแก่ยังพอไหว ประตูหน้า HBH จะถูกเปิดออก เพื่อพา Eddy ไปสวนอู่หลง

 

ด้วยความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาสวนอู่หลง ผืนดินเล็ก ๆ ริมทางรถไฟ ให้มีสภาพดินที่สามารถปลูกป่าและทำแปลงผักได้ในเร็ววัน

 

 

แต่มันไม่ง่ายเลย เป็นงานที่ท้าทายและต้องอาศัยเวลาอยู่ไม่น้อย ชาวบ้านคงแปลกใจเมื่อเห็นตาแก่ผมขาวเดินหิ้วถังเที่ยวรดน้ำต้นไม้ที่เพิ่งลงดิน จริง ๆ แล้วเขาควรอยู่บ้านพักผ่อนมากกว่า

 

 

มีน้ำใช้แล้ว...อะไร ๆ มันก็ดีขึ้น มักเผลอเปิดน้ำทิ้งไว้จนล้น...ผมต้องติดตั้งลูกลอยให้ปิดเมื่อน้ำใกล้เต็ม

 

 

ต้นไม้...กว่าจะโตก็ต้องผจญกับหนอนและแมลงมากัดกิน หากไม่ใส่ใจไม่กี่วันก็แห้งตาย!

 

 

วันนี้ผมไม่ทำงานที่สวนอู่หลงนะครับ เมื่อวานนี้ปั่น สหัสเดช ไปเยี่ยมชายคนหนึ่งซึ่งเคยช่วยเหลือพาพี่ชายไปโรงพยาบาล ก่อนไปยังห้องผู้ป่วย ผมปั่นจักรยานล้ม ใช้ฝ่ามือซ้ายช่วยยันพื้น แต่หน้าก็ยังกระแทกพื้นคอนกรีตอยู่ดี (โชคดีหัวไม่ฟาด) มีเลือดออกตรงโคนหิ้วโป้งและสะโพกซ้าย รู้สึกเจ็บบริเวณใบหน้าที่กระแทกพื้น แต่ก็ไม่เป็นไร...เพราะไม่ตาย  ไปเยี่ยมเค้าแล้ว...ผมปั่นจักรยานกลับบ้าน เช้านี้รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว ก็เลย take a day off ซะเลย ถือโอกาสเอาเต็นท์เก่าที่คุณป้า Alice ส่งมาให้จาก Canada เมื่อ 30 ปีก่อนออกมาซ่อม...

 

 

 แล้วยังต้องทำขนมปังอีก... 

 

 

Having a day off doesn't mean doing nothing.

สวนอู่หลง - รางวัลที่ได้รับ

Banian (จักรยานพับล้อ 20 นิ้ว) คือเพื่อนยากที่พาผมท่องเที่ยวไปไกล ๆ ตามใจฝัน...

  

 

จักรยานจีนราคาไม่ถึงหมื่นก็ใช้งานได้ดีครับ (ไม่จำเป็นต้องใช้จักรยานราคาแพงอย่างพวก Brompton หรือ Bike Friday) แค่เรารู้ใจมัน พยายามอัพเกรดอุปกรณ์บางอย่างให้เหมาะกับการเดินทางก็พอ! ทุกวันนี้ e-bike กำลังมาแรง ทำให้บางครั้งผมเกิดกิเลส อยากเสริม bike booster เพื่อช่วยปั่นขึ้นเนิน แต่มันแพงมากครับ! ราคาเป็นหมื่น (ตัวเล็กนิดเดียวแพงกว่ารถทั้งคัน!)  สรุปแล้ว...ผมตั้งใจใช้เจ้า Banian คันนี้แหละเป็นเพื่อนเดินทาง (sidekick) คิดว่าจะเพิ่มแร็คหลังเข้าไว้อีกตัวเพื่อแขวนแพนเนียร์ที่มีอยู่แล้ว เวลาปั่นไกล ๆ วันละหลายชั่วโมง จะได้ไม่ต้องสะพายเป้ให้ปวดหลัง 

 

ภาพจาก shopee.co.th - ขอขอบคุณ

 

ช่วงนี้อากาศดี ยังพอมีเวลาให้เที่ยว แม้ว่าวิบัติภัยส่อว่าจะเพิ่มขึ้น ไม่ว่าพายุโซนร้อนลูกใหม่ "เมขลา" หรือแผ่นดินไหวซึ่งบ้านเราก็เพิ่งมีระดับ 2.9 แมกนิจูด ที่ ต.แม่กาษา อ.แม่สอด จ.ตาก และระดับ 2.9 แมกนิจูดที่ ต.แม่สรวย อ.แม่สรวย จ.เชียงราย  

 

ภาพจากคลิปวิดีโอกรุงเทพธุรกิจ - ขอขอบคุณ

 วันนี้...ผมขับ Eddyไปสวนอู่หลง

คุณยายเพื่อนบ้านบอกว่าปลูกต้นไม้ให้ปลูกวันเสาร์ ผมก็เลยปลูกมะพร้าว 1 ต้น กับต้นกล้วยอีก 4 ต้นซะวันนี้เลย...

 

 

 

ยังมีต้นฝรั่งที่กำลังอนุบาลให้แข็งแรงก่อนลงปลูกอีก 10 ต้นครับ...

 

 

งานใหญ่ที่ได้วันนี้คือตัดกิ่งไม้ที่ยื่นล้ำข้ามรั้วไปยังสวนข้างบ้าน ผมลงมือตัดเองเรียบร้อยแล้ว...

 

 

สวมหมวกคาวบอยทำสวน... ผมโดนแดดเผาจนดำไปทั้งแขน แต่ก็ไม่กลัวนะ กะว่าพรุ่งนี้จะมาสวนอู่หลงอีกวัน แล้วค่อยพาเจ้า Banian ขึ้นรถไฟไปตากแดดที่อื่น...

 

 

รางวัลที่ได้รับคือ อาการปวดเมื่อยทั่วสรรพางค์ (ฮา)

สวนอู่หลง - here come a butterfly

ภาพจาก freesurfmagazine.com - ขอขอบคุณ

 วันนี้ขอจัดเพลงให้เพื่อน ๆ ฟังอีกเพลง คือ  "Butterfly" แต่งและร้องโดย ลิลลี่ มิโอลา (Lily Meola) ...

 

 

All of the time that we took for granted
Thinking tomorrow’s just another day
Sun on your face with the windows open
I never got the chance to say
I know your wings are getting heavy
You can let go when you’re ready to fly
I know we’ll meet between heaven and the sky I’ll try
I’m gonna try to find the good after goodbye
Butterfly
You come down to visit your favorite flower
Catching the wind in the light of day
You keep sending me bittersweet reminders
Signs
You’re never really far away
You know I will always need you
I feel better when I see you
Fly.. Til next time
Butterfly.. Butterfly

 

สาย ๆ วันนี้ ผมปั่นจักรยาน (เจ้ายักษ์) ไปสวนอู่หลง 

 

 

แวะทักทายนั่งคุยกับคุณยายเพื่อนบ้าน... 

 

 

แล้วค่อยปั่นมาสวนอู่หลง 

 

 

เดินมาที่เตียงหวาย... 

 

เห็นไส้เดือนในดินที่กำลังปรับปรุง เริ่มได้ยินเสียงนกร้อง ผมดีใจเมื่อได้เห็นผีเสื้อตัวหนึ่งบินวนเวียนอยู่ใต้เงาไม้ ปีกสีสันสวยงามของมันขยับไปมา... (here come a butterfly)

 

 

เป็นความสุขที่หาได้ง่าย ๆ ในสวนอู่หลง เสียดายที่เจ้าของสวนจากไปแล้ว...ไม่ได้มาวิ่งเล่น

 

 

บนลานที่ยังคงรอให้เรามาตั้งเต็นท์นอน ท้องฟ้าวันนี้มืดครึ้ม (overcast) มีฝนตกปรอย ๆ

กลับถึงบ้าน ผมขึ้นมาบนดาดฟ้า...เห็นดอยขุนตานชัดเจน

 

ได้ยินเสียงในสมองบอกว่า "พา Banian นั่งรถไฟไปเที่ยวได้แล้ว"

สวนอู่หลง - 407 passing by

สายฝนหลั่งนำมาซึ่งความชุ่มฉ่ำให้ผืนดินและต้นไม้วัยเยาว์ที่สวนอู่หลง... ผมรู้สึกยินดียิ่งนัก!

 

 

จากบ้านห้างฉัตร ปั่นจักรยาน (เจ้ายักษ์) มาสวนอู่หลงด้วยระยะทางไม่ไกล ผมใช้เวลาแค่ 20 นาที ได้พบความสุขสงบที่ไม่ต้องซื้อหา....  

 

 

นอนบนเตียงหวายฟังเสียงนกร้องอยู่ใต้ร่มใบไม้พริ้วไหวตามสายลม เห็นพุ่มไม้เขียวขจีบดบังภาพรางรถไฟซึ่งทอดยาวเข้าสู่สถานีห้างฉัตร คิดว่าในอนาคตนี้อาจไม่ทันได้เห็นการเปลี่ยนแปลงตามโครงการเส้นทางใหม่ (รางคู่ เด่นชัย-เชียงใหม่) มูลค่านับหมื่นล้าน! 

 

 

มีไม้ใหญ่ 2 ต้นที่ย้ายจากดาดฟ้าบ้านห้างฉัตรมาปลูก...

 

 

ต้นนึงตายไป...ไม่สามารถผ่านฤดูร้อนมาได้

 

 

 

แต่เจ้ามะกรูดยักษ์ที่เพิ่งนำมาลงนั้นรอดแล้ว...ผมเห็นมันเริ่มผลิใบอ่อน

 

 

 

ขากลับแวะคุยกับคุณยายเพื่อนบ้าน ก่อนปั่นจักรยานข้ามทางรถไฟ...

 

 

ได้จังหวะขบวนรถไฟท้องถิ่น 407 (นครสวรรค์-เชียงใหม่) วิ่งผ่านมาพอดี 

 

เห็น 407 ผ่านมา...รู้ว่าเวลานี้เกือบบ่ายโมงแล้ว...

Me and my radio just keep on trucking home

วันนี้อยากจัดเพลงให้เพื่อน ๆ ฟังสักเพลง สำหรับผู้ที่รัก country songs นะครับ

 

 

 

Me and my radio just keep on trucking home
Me and my radio with a CV on
Always love to sing those good old country songs  
Me and my radio just keep on trucking home

I meet a lot of peaple everywhere I go
On interstates city streets and quiet country roads
All those 18-wheelers holding heavy loads
Me and my radio just keep on trucking home

Me and my radio just keep on truckin' home
Me and my radio with a CV on
Always love to sing those good old country songs  
Me and my radio just keep on trucking home

(solo)

Almost every trucker through out this great land has a country DJ
He calls his friend who plays country music to satisfy the soul
Me and my radio just keep on trucking home

Me and my radio just keep on trucking home
Me and my radio with a CV on
Always love to sing those good old country songs  
Me and my radio just keep on trucking home

Some big truckers  roll on throug the night
There are some good old boys who drive from eight to five
They listen to the radio, they never feel alone
Me and my radio just keep on trucking home

Me and my radio just keep on trucking home
Me and my radio with a CV on
Always love to sing those good old country songs  
Me and my radio just keep on trucking home
Me and my radio just keep on trucking home 

 

 

ภาพจาก wolfemilestone.com - ขอขอบคุณ

 

 wolfemilestone.com กล่าวถึงประวัติของ Wolfe Milestone ว่า...

Growing up in a small town north of Toronto, Ontario, Canada called Holland Landing, Wolfe first heard the sweet sounds of music played on the piano by his mother. All the children (5 of them!) would gather around and accompany mom with vocals as she played.

Wolfe later grew up learning the guitar, but found a passion in the bass and the rest is history. After playing in a lot of basements with a lot of different styled players, Wolfe set out for the rock club circuit. As much as he enjoyed the music and audiences he knew there was something missing in what he was feeling inside.

The timing must have been right, a friend introduced him to country music, a sound he hadn’t heard since his childhood. Wolfe now knew what he really wanted from music.

Over the years of playing in different bands Wolfe was constantly searching for that perfect combination. Being frustrated he started writing his own material. 

ภาพจาก wolfemilestone.com - ขอขอบคุณ

 

เพลงนี้ผมร้องกับ accordion ได้ครับ

สวนอู่หลง - ขนย้ายต้นไม้

นอกจากตาแก่บ้านห้างฉัตรจะมิได้เป็นคนมือเย็น (having a green thumb) แล้ว ยังโชคไม่ดีที่ดันมาปลูกผักปลูกหญ้าอยู่ใกล้ที่อาศัยของนก...

 

 

ที่ช่องลมห้องน้ำ...นกคาบกิ่งไม้มาทำห้องพยาบาลเพื่อวางไข่ ผมเห็นตั้งแต่เริ่มวางฐานจนกลายเป็นรังสมบูรณ์แบบ แต่ปล่อยทิ้งไว้ ไม่ได้ไปรบกวน (ไม่โกรธเคืองด้วย) แม้ว่าต้นไม้ที่กำลังผลิใบจะถูกเหล่าวิหคกัดทำลายจนไม่มีโอกาสได้งอกเงย!

 

 

 

 

 

 

 

 

ต้นอะโวคาโดที่กำลังอนุบาลก็ไม่เหลือแม้แต่ใบเดียว!! 

 

 

มีแต่ต้นดอกแก้วและกะเพราเท่านั้นที่นกไม่มาย่ำยี... 

 

 

ผมตัดสินใจย้ายสวนครัวจากบนดาดฟ้าบ้านห้างฉัตรไปไว้ที่สวนอู่หลง จนเกือบหมดแล้ว...

 

โต๊ะเก้าอี้ เตียงหวาย และอีกหลายอย่าง ก็อาศัยเจ้าเอ็ดดี้(รถกระป๋องที่ไม่น่าขนย้ายอะไรได้มากนัก) นี่แหละ...

รวมทั้งไทรเกาหลีที่นำมาปลูกเป็นแนวรั้ว ที่นี่ไม่มีนกมาทำลาย...แต่หนอนและแมลงมากันเพียบ!

สวนอู่หลงจะไม่ใช้ยาฆ่าแมลง ผมต้องหาสารสกัดจากธรรมชาติและวัตถุดิบในห้องครัวมาใช้เท่านั้น!