ImageUpscaleAI

ขอคุยเรื่องกล้องถ่ายรูปและแอปทำภาพหน่อยครับ...  

  

Camera of L.M. Daguerre, 1839  (พิพิธภัณฑ์เยอรมัน Deutsches Museum)

กล้องถ่ายรูปตัวแรกของผม คือ Kodak Instamatic ซื้อที่ร้านจงรักษ์ ถนนช้างคลาน...  

กล้องถ่ายรูป Kodak Instamatic 100 : ที่มา -camerapedia.com

ก้าวเข้ายุคดิจิตอล ผมซื้อกล้องดิจิตอลมือสองยี่ห้อ Polaroid มาใช้...

 

 

จนกระทั่งเริ่ม travellin' light ไปสิงคโปร์ ผมซื้อกล้อง Olympus µ 20 มือสองมาใช้ เรียกชื่อว่า "ไอ่มิวซาว

 

 

ทริปครั้งนั้น ผมเก็บภาพได้ทั้งสิ้น 1,720 บาน ล้วนแต่เป็นไฟล์ jpeg ขนาดเล็ก (640 x 480) 

 

พอแบกเป้ไปซาปา ผมถ่ายภาพได้แค่ 689 บานกล้องก็พัง ผมเก็บไฟล์ภาพเหล่านั้นมาเรื่อย ๆ จนถึงยุค AI ในที่สุดก็ได้แอปแจกฟรีมา คือ ImageUpscaleAI 

 

 

 

ใช้ง่าย ๆ ครับ ไฟล์เล็ก ๆ นับพันไฟล์ของผมถูกขยายได้โตขึ้นถึง 4 เท่า... 

 

 

 

ได้เยอะแยะเลย...รูปที่ใหญ่ขึ้นแต่มีความคมชัดเหมือนต้นฉบับ

 

 

 ไฟล์ใหม่ใช้ชื่อเดิมแต่มี _ai ต่อท้าย...

 

 

หาไฟล์รูปภาพเก่า ๆ มา upscale เพลินเลยล่ะ เสียดายเวลามีไม่มาก

Eddy รับงานหนัก!

เจ้า Eddy คงไม่นึกมาก่อนว่า... มาอยู่กับผมแล้วจะต้องรับงานหนัก !

 

 

ตอนมาอยู่ใหม่ ๆ ต้องพาพี่สิทธิ์ไปโรงพยาบาล... 

 

 

พอไม่มีพี่สิทธิ์ ก็ต้องพาอู่หลงไปเที่ยว...  

 

 

ไม่มีอู่หลงแล้วแทนที่จะได้หยุด กลับต้องพาตาแก่บ้านห้างฉัตรไปโรงพยาบาล ไปสวน แถมมีหน้าที่แบกหาม ขนของสารพัด เกินขีดจำกัดของรถกระป๋องคันเล็ก ๆ (ข้าวของที่เห็นในภาพ...Eddy ขนมาไว้ที่สวนทั้งหมด)

 

 

บ่ายวันนี้ก็เช่นกัน ผมไปซื้อไม้หน้า 3 และไม้ระแนงจากร้านค้าไม้เก่าข้างบ้านมาทำประตูรั้ว

 

 

Eddy ทำหน้าได้อย่างเหลือเชื่อ!!!

 

่

 

 

ผมใช้ผ้าห่มรองหลังคา แล้วสอดไม้หน้าสามจำนวน 10 เล่มเข้าไว้ใต้แร็ค

 

 

ค่อย ๆ คลานกลับมาบ้านโดยสวัสดิภาพ...   

 

 

 

 

พักได้แล้ว...Eddy เอ้ย! 

 

 

ใช้งานเกินคุ้มเลยนะเนี่ย!

Kindle books ใหม่

นอนอยู่บนเตียง...ผมมองเห็นจอทีวี Panasonic ที่ซื้อไว้เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว

 

แค่แขวนไว้อย่างนั้นแหละ!  ผมไม่ได้ต่อใช้งานเลย ไม่อยากรับรู้ข่าวสารการเมืองและเรื่องเลวร้ายในสังคม วิธีทำให้นอนหลับของผมได้คือการอ่าน Kindle ครับ...

เพิ่งซื้อหนังสือ Kindle มาอ่านอีก 2 เล่มคือ: - The Bicycle Life Hack โดย Michael Fasher และ a taste of Australia โดย Alistair McGuinness

 

 

The Bicycle Life Hack (Australia and New Zealand guide to cycling) หนังสือหนา 714 หน้า ราคา 98 บาทครับ  ผู้เขียน Michael Fasher กล่าวว่า... 

If you are reading this and are not a cyclist then I can assure you that if you should take up cycling it will change your life for the better, especially if you know a few tricks and don’t fall for the many pitfalls along the way.

ส่วน a taste of Australia โดย Alistair McGuinness หนา 220 หน้า ราคา 32 บาท

 

หมดไป 130 บาท เพื่อศึกษาเส้นทาง the last trip ไว้ก่อนจ้า...

Travel on a shoestring

ออกเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก ผมมีหนังสือ Across Asia on the Cheap ของ Tony and Maureen (1973) ติดตัวไปด้วย...  

 

 

ทุกวันนี้เดินทางแต่ละครั้ง ผมใช้งบประมาณไม่มากเลย การแต่งตัวก็เรียบง่าย...นุ่งกางเกงสะดอ

 

 

กางเกงสะดอ คือกางเกงพื้นเมืองทรงหลวมเป้าต่ำ ขอบเอวใหญ่ที่มีเชือกผูกรัดจากด้านหลัง ปรับขนาดได้อิสระ สวมใส่สบาย  ปี 2532 ไปเก็บองุ่นที่ออสเตรเลียผมก็นุ่งกางเกงสะดอ

 

 

เรื่องรองเท้า...ผมมักเห็นนักเดินทางทั้งไทยและเทศสวมรองเท้าอย่างดี น่าจะมีราคาแพง!!

 

 

ตาแก่บ้านห้างฉัตรซื้อรองเท้าราคาถูกจากจีนมาใช้ ราคา 170 บาท ใช้งานได้ปีนึงแล้ว  

 

ยังใช้งานต่อไป เพียงแต่ซื้อแผ่นรองเท้า (คู่ละ 48 บาท) มาเปลี่ยน

 

 

กล้องถ่ายรูป ส่วนมากเลือกใช้เจ้า Canon Power Shot SX530 HS ซึ่งทนถึก น้ำหนักไม่มาก และ memory card ค่าสูงเก็บภาพได้โดยไม่ต้องกังวล 

 

 

 

เพิ่งซื้อ UV Filter ราคา 44 บาท  มาเปลี่ยนแทนตัวเก่าที่ชำรุดแล้ว 

 

 

ผ่านมาแล้วหลายสิบปี Travel on a shoestring ยังคงเป็นแนวทางของผมครับ!

เรื่องกล้วย ๆ

อาจารย์ ผศ.ณรงค์ เล่นเครื่องดนตรีได้หลายอย่าง...รวมทั้งกีต้าร์!

 

 

ในวันที่มาเล่นดนตรีด้วยกันที่บ้านห้างฉัตร อาจารย์นำกล้วยน้ำว้าลูกอ้วน ๆ มาให้ 1 หวี...

 

ตาแก่บ้านห้างฉัตรกินไม่ทัน ต้องเอามาทำเค้กกล้วยน้ำว้า ใช้กล้วยสุกงอม 7 ลูก แป้ง 200 กรัม นึ่งแล้วได้ออกมาเยอะเลย...

 

 

 

ร่างกายตาแก่บ้านห้างฉัตรเริ่มฟื้นตัวขึ้นแล้ว...แต่ก็ยังอ่อนเพลียอยู่ เลยไม่ได้ไปไหน เมื่อวานนี้นำรูปเก่า ๆ ตอนแบกเป้ไปเวียดนามออกมาดู ถือโอกาสโพสต์เรื่องเดินทางไปซาปาเมื่อ 14 ปีที่แล้วไว้ใน "หุยฮา - SAPA" 

ไม่ได้เดินทางแบบแบกเป้มานานแล้ว ทุกวันนี้ผมเหลือติดค้างแค่  FB Trip ไปทุ่งไหหิน  ซึ่งถ้าสามารถทำได้ก่อนภัยพิบัติมา...ก็จะใช้ชีวิตอยู่ที่สวนอู่หลงได้อย่างสบายใจ ปลูกต้นไม้ รอดูหายนะที่เกิดกับโลกเรา

 

ก่อนปั่นจักรยาน the last trip สู่ฉากสุดท้ายของชีวิต...

Sail Along Silv'ry Moon...

 

วันนี้อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลง Sail Along Silv'ry Moon ครับ...

 

ภาพจาก th.yamaha.com - ขอขอบคุณ

 

วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี กล่าวว่า...

"Sail Along, Silv'ry Moon" is a song written by Harry Tobias and Percy Wenrich in 1937 and performed by Bing Crosby. It reached #4 on the U.S. pop chart in 1937. Outside of the US, the song peaked at #1 in Canada, Germany and Norway. 

เป็นเพลงเก่าที่มีท่วงทำนองเรียบง่าย ใช้คอร์ดเพียงไม่กี่คอร์ด (ฟังไม่กี่ครั้งก็จำได้) เพราะจริง ๆ เมื่อได้ฟังอาจารย์ ผศ.ณรงค์ บรรเลงผ่าน digital saxophone...

 

 

 

Sail along, silvery moon
Trail along lover's lane
Sail along, silvery moon
To my love again

In the glow of your light
Let me see her tonight
Once again, hold her tight
Back in lover's lane

And then the whole world will seem brighter
As we stroll hand in hand
Two blue hearts will seem lighter
You understand

Sail along silvery moon
Trail along lover's lane
Sail along, silvery moon
To my love again

 

พูดถึงดวงจันทร์   เมื่อ 57 ปีที่แล้ว...ผมเคยเขียนว่า "Apollo 11 * ลงดวงจันทร์ ก้าวใหม่ใน วทก. และเพื่อนใหม่...เครื่องดนตรีใหม่"

 

 

เครื่องดนตรีใหม่...  ใช่แล้ว ผมไม่เคยอยู่ห่างจากห้องซ้อมดนตรี! 

...................................................................... 

* อะพอลโล 11 คือภารกิจอวกาศของ NASA ที่นำมนุษย์เดินทางไปลงจอดและเดินบนดวงจันทร์ได้เป็นครั้งแรกของโลก ระหว่างวันที่ 16-24 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 (วิกิพีเดีย)

needless to strive

 

นั่งนับวันรอฟื้นจากอาการเจ็บป่วย...ผมคิดถึง "อามุย" จักรยานที่เคยเอาไปปั่นในกรุงเทพฯ ในสมัยที่ยังใช้กล้องฟิล์มเก็บภาพขาวดำ... 

 

"เจ้าอามุย" ปั่นไปดูโรงเรียนประสาทวิทยาอนุชน ท่าพระ บางกอกใหญ่ (เรียน ป.1-ป 2.)

 

เจ้าอามุยถูกนำกลับมาทำหน้าที่พาพี่ชายปั่นจากบ้านพระบาทไปสอนหนังสือวันละ 10 กิโลเมตร ก่อนที่จะให้เค้าไป... 

 

เพื่อน ๆ ที่รักครับ แม้ว่าร่างกายผมจะทรุดโทรมลงเพียงใด ก็ยังคงไม่เลิกปั่นจักรยานอยู่ดี ตอนนี้ปลดระวางจักรยาน 3 คันคือเจ้า Champ, Bruiser และสหัสเดชไปแล้ว ยังเหลือ Banian และเจ้ายักษ์ที่จะรับหน้าที่พาผมท่องโลกต่อไป (เลียนแบบคุณตาที่ผมชื่นชอบ)...

 

ภาพจาก Pinterest - ขอขอบคุณ

 

พักนี้มีผู้ที่จากโลกนี้ไปอย่างน่าใจหาย บางคนเป็นนักเดินทาง หรือไม่ก็เป็นผู้ที่รู้จักกันดีในสื่อออนไลน์ แต่ผมคิดว่าคนไทยคนหนึ่งซึ่งเคยทำเว็บและปั่นจักรยานไปมอบสิ่งของให้เด็ก ๆ อาจจะถูกลืมไปแล้ว...

 

ปัจจุบันบนถนนหลวงเมืองไทยไม่มีความปลอดภัยให้ใครทั้งนั้น ต่างกับสมัยก่อนที่วงจรชีวิตไม่เร่งรีบสับสน เห็นได้จากภาพซึ่งผมบันทึกไว้ด้วยกล้องฟิล์มเมื่อหลายสิบปีก่อน... 

 

ยามเช้าหน้าหนาว บนสะพานนวรัฐ เชียงใหม่

กลางทุ่งนาบริเวณใกล้สถานทูตเมกาปัจจุบ้น

  

 

ผมอยู่มานานเกินพอแล้ว ได้ดูโลกมาก็ไม่น้อย แม้แต่ผลพวงจากความโหดร้ายของมนุษย์ที่ทุ่งสังหาร กัมพูชา ก็ได้เห็น

  

ยังจะมีอะไรให้ต้องไขว่คว้าอีกล่ะ?