ซ่อมเครื่องฟอกอากาศ

ตั้งแต่ย้ายจากชั้น 4 ลงไปนอนที่ห้องพยาบาลชั้น 2 ผมสังเกตตัวเองว่านอนหายใจไม่เต็มปอดและเริ่มมีเสมหะในคอ!

 

ชั้น 4

แปลกใจว่า...ยามใดที่ออกเดินทางไปตั้งเต็นท์นอนในอุทยานแห่งชาติหรือตามศาลาวัด อาการเสมหะติดคอหายไปหมด แต่พอมาอยู่บ้านอาการน่ารำคาญก็กลับมา ศึกษาจากอินเทอร์เน็ตพบว่าเสมหะเกิดจากการที่ต่อมในเยื่อบุทางเดินหายใจผลิตสารคัดหลั่งออกมามากกว่าปกติ เพื่อดักจับสิ่งแปลกปลอมหรือตอบสนองต่อการระคายเคือง การอยู่ในที่มีมลภาวะและฝุ่นละอองสูงเป็นสาเหตุหนึ่ง ผมคิดถึงบทกลอนเรื่อง "บ้านเรา" ที่เขียนไว้เมื่อ 60 ปีที่แล้วว่า "บ้านเอ๋ยบ้านเรา คนอื่นเขาอิจฉาเป็นบ้าหลัง เพราะบ้านเราแสนสกปรกรกรุงรัง มีที่นั่งฝุ่นจับนับเป็นเดือน..."  (หุยฮา) 

 

 

พยายามแก้ไขด้วยการเปลี่ยนที่นอนใหม่ แต่ก็ยังหายใจไม่โล่งและมีเสมหะอยู่ดี... 

 

 

ไปค้นเอาเครื่องฟอกอากาศ (Air Purifier)  ราคาถูกที่ซื้อไว้นานแล้วออกมา พบว่าเปิดสวิชแล้วไฟไม่เข้า ช่างเหอะก็ต้องซ่อมตามประสาโดยการรื้อแผงออกมาดู... 

 

 

 

พบว่าเจ้า R Fuse มันร้อนจนขาด และยังทำให้แผงวงจรตรงมุมไหม้อย่างที่เห็น

 

 

สั่งอะไหล่ทางออนไลน์ได้มาแล้ว 5 ตัว 20 บาท  

 

 

ใช้แค่ตัวเดียวครับ... 

 

 

เปลี่ยนอะไหล่เสร็จก็ประกอบแผงกลับคืน เปิดสวิชเห็นว่าเครื่องกลับมาทำงานตามปกติ... 

 

 

เช็ดฝุ่นและทำความสะอาดให้ทั่ว...ก่อนปิดฝา

 

 

เรียบโร้ย...

 

ค่าอะไหล่ 4 บาท ค่าแรงไม่คิดครับ... อิอิ

FB Trip ไปวัดถ้ำอินเนรมิต - coming soon

เช้าวันที่ 16 สิงหาคม 2569 จากอ่างเก็บน้ำแม่จาง ผมปั่นจักรยานลงมาตามถนนเลียบคลองส่งน้ำ...หาทางไปสถานีรถไฟแม่จาง

 

ข้างทางสวยครับ มีภาพที่ทำให้ต้องหยุดดู...

 

ปั่นต่อจนถึงทางแยก มีป้ายบอกว่าเลี้ยวขวาไปวัดถ้ำอินเนรมิตอีกแค่ 2 กิโลเมตร...

 

ผมไม่ได้ไปวัดถ้ำฯ แต่ปั่นจักรยานหลงเข้าไปในโรงไฟฟ้าแม่เมาะ...

แต่ท้ายสุดก็ปั่นจักรยานไปถึงสถานีรถไฟแม่เมาะ (1) จนได้...

 

 

 

ชอบใจสถานีรถไฟแม่เมาะ (1) จัง!...คิดว่าจะต้องนั่งรถไฟขบวน 408 มาลงอีกครั้ง แล้วปั่นจักรยานไปวัดถ้ำอินเนรมิต (2) ระยะทางแค่ 10.8 กิโลเมตร

 

 

อ่านในอินเทอร์เน็ตเห็นว่าได้เปลี่ยนจากสำนักสงฆ์เป็นวัดแล้ว กำลังจะพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว ต้องรีบไปแล้วล่ะ ขออนุญาตนำภาพจาก Google Maps มาให้เพื่อน ๆ ดูเป็นออร์เดิร์ฟ (Hors d'oeuvre) สักหน่อยก่อน

ภาพจาก Google Maps - ขอขอบคุณ

ภาพจาก Google Maps - ขอขอบคุณ

ภาพจาก Google Maps - ขอขอบคุณ

ตาแก่บ้านห้างฉัตรหวังว่าน่าจะมีที่ให้ตั้งเต็นท์นอนค้างสักคืน...

ภาพจาก Google Maps - ขอขอบคุณ

 

วันรุ่งขึ้นถึงค่อยปั่นจักรยานไปขึ้นรถไฟขบวน 407 ที่สถานีแม่จาง (3)...

"FB Trip ไปวัดถ้ำอินเนรมิต"   น่าจะเป็นทริปต่อไปของตาแก่บ้านห้างฉัตร (รอให้หายป่วยก่อน)

Imagine - John Lennon

วันนี้อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลง "Imagine" ของ "John Lennon" ครับ...

 

 

 

พักนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรรู้สึกเหนื่อยล้า (อยากจะไปนอนค้างคืนในวัดป่าหรือวัดถ้ำอีกสักคืนสองคืน แต่ยังไม่หายดีจากการเจ็บป่วย) มีเวลาก็เลยอยากนำบทเรียนภาษาอังกฤษดี ๆ จากหนังสือ "English in Songs" มาให้เพื่อน ๆ ได้อ่านอีกดังนี้... 

 

 

    

 

 

ได้ทั้งสาระและความบันเทิง อยากให้เพื่อนลองคลิกอ่านและฟังครับ

"Blowin' in the wind" - "Bob Dylan"

วันนี้อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลง "Blowin' in the wind" ของ "Bob Dylan" ครับ... 

 

สมัยก่อนผมเป็นแค่ช่างไฟฟ้าที่ดันมาชอบร้องเพลงฝรั่ง มีอยู่หลายเพลงที่ร้องแล้วไม่เข้าใจความหมาย ยกตัวอย่างเช่นเพลง "Blowin' in the wind" ของ "Bob Dylan" ซึ่งวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี กล่าวว่า...

"Blowin' in the Wind" is a song written by Bob Dylan in 1962. It was released as a single and included on his album The Freewheelin' Bob Dylan in 1963. It has been described as a protest song and poses a series of rhetorical questions about peace, war, and freedom. The refrain "The answer, my friend, is blowin' in the wind" has been described as "impenetrably ambiguous: either the answer is so obvious it is right in your face, or the answer is as intangible as the wind".

ถึงวันนี้ผมรู้สึกภูมิใจที่ได้เป็นเจ้าของหนังสือเก่าเล่มหนึ่ง ซึ่งเข้าใจว่าปัจจุบันคงหาได้ยากยิ่ง คือ "English in Songs" โดยโครงการการศึกษาต่อเนื่อง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซื้อมาจากศูนย์หนังสือเชียงใหม่ เป็นหนังสือขนาด A4 (21 x 29.7 ซม.)  (คิดว่าคงจะพิมพ์ด้วยโปรแกรม "เวิร์ดจุฬา" (CU Writer) เพราะจำลักษณะของตัวอักษรได้อยู่)  ใช้วิธีการโรเนียวแล้วเข้าเล่ม เย็บออกมาหนาปึ๊กอย่างที่เห็น...

 

 

ด้วยความอยากได้และอยากเรียนรู้เนื้อเพลงสากล ผมยอมควักกระเป๋าซื้อมาในราคา 120 บาท (กว่า 50 ปีที่แล้วเป็นจำนวนเงินไม่น้อยเลยนะครับ) 

 

 

รายชื่อคณะผู้จัดทำ...  

 

 

พอดีจะนำเพลง "Blowin' in the Wind" กลับมาร้องกับ accordion อีก จึงได้ค้นหนังสือออกมาอ่านแล้วสแกนให้เพื่อน ๆ ดูด้วย... 

ไม่ใช้ app ใด ๆ ปรับสี หรือแปลงไฟล์ jpeg ให้เป็นตัวหนังสือ เพราะอยากให้เพื่อน ๆ ได้เห็นความเก่าและคุณค่าของหนังสือเล่มนี้ครับ!!

เมื่อเชื้อเพลิงแห่งพลังมอดไหม้

ไม่ได้ปั่นจักรยานมาสวนอู่หลงนานเกือบเดือนแล้วมั้ง? 

 

 

หลังจากส่งคุณยายเพื่อนบ้านเดินทางครั้งสุดท้าย (the last journey)  ผมแวะไปสวนอู่หลงเพียงครั้งเดียวแล้วไม่ได้ไปอีก พอดีเป็นช่วงที่มีฝน...ก็เลยขอให้เทวดาช่วยดูแลต้นไม้ที่ปลูกไว้ วันนี้อยากรู้อยู่เหมือนกันว่าจะมีต้นไหนรอด? หรือต้นไหนเติบโตขึ้นบ้างไหม? 

 

 

ไม่รู้เหมือนกันว่าเหตุใดพลังที่เคยมีถึงได้ดับวูบไปเหมือนเตาไฟสิ้นเชื้อเพลิง ตาแก่บ้านห้างฉัตรไม่อยากหยิบงานในสวนขึ้นมาทำ ไม่อยากเจอะเจอผู้คน ที่บ้านก็ได้แต่นั่งมองเจ้าแอคคอร์เดียนตัวเดียวที่มีอยู่ โดยปราศจากแรงจูงใจที่จะยกขึ้นมาบรรเลง

 

 

ป้ายสวนอู่หลงยังคงไม่ก้าวหน้าใด ๆ เมื่อหัวใจตาแก่ส่งสัญญาณเตือน...แสดงอาการอ่อนล้า!

 

 

ขออภัยเรื่องไร้สาระ มิได้ประสงค์สิ่งใด ขอแค่บันทึกเหลือไว้ให้กับตัวเองครับ

The new bedding

ค้นเจอภาพเก่าบานนึง เป็นรูปซึ่งพรินต์ให้มาโดยเพื่อนเล่นดนตรีด้วยกันคนนึง (จำไม่ได้แล้วว่าใคร...ต้องขออภัย)

 

17 ปีที่แล้ว...ตอนนั้นยังแข็งแรงพอที่จะสะพายหีบเพลงตัวใหญ่ แต่ทุกวันนี้ไม่ไหวแล้ว ผมขอใช้เจ้า Post Laborem Musica แอคคอร์เดียน made in German ที่ครูเตี๋ยงให้มาเป็นตัวสุดท้าย ขอใช้มันให้คุ้มที่สุด แม้ว่าตัวเล็กมีแค่ 12 เบส (ไม่มี minor chords) 

 

  

Post Laborem Musica - on the  Forrest Gump Corner

ยังคงไม่สบายครับ พยายามรักษาตัว...ต้องกินให้ดีขึ้น ผมปั่นจักรยานไปซื้อนมมาทำโยเกิร์ต และคว้าเนยสดกลับมาด้วย 

 

 

ไปร้าน วี.ซี.มีท (เป็นครั้งที่สองตั้งแต่เปิดใกล้บ้าน) ซื้อไข่ไก่เบอร์ 4 หนึ่งแผง...

 

 

นอนหลับไม่สนิท หายใจไม่ค่อยออก คันตัวเหมือนมีตัวอะไรกัด น่าจะเป็นสาเหตุทำให้ผมไม่หายป่วยซักกะที วันนี้ตัดสินใจทิ้งหมอนข้าง-ผ้าห่มและหมอนหนุนที่พี่ชายใช้ออกไปให้หมด ผมนำเครื่องนอนใหม่จาก hostel มาใช้  แปลกใจตัวเองว่า...ซื้อเครื่องนอนดี ๆ มาเก็บไว้ให้ใครไม่รู้ใช้ฟรี ๆ  

 

 

จากนี้ไป...ขอนำของใหม่มาใช้กับตัวเองดีฝ่า!

 

 

ไม่ทนอยู่กับของเก่า ๆ ในอดีตอีกแล้วจ้า คืนนี้คงจะได้เริ่มต้นนิทราซึ่งน่าจะดีกว่าเดิมเสียที!

ขบวนรถไฟท้องถิ่น

เจ้าหน้าที่ รปภ. ที่อ่างเก็บน้ำแม่จางบอกว่า...จักรยานของผมล้อเล็กไปหน่อย! 

 

ผมเห็นด้วยจริง ๆ แต่ รฟท.เค้าอนุญาตให้จักรยานพับล้อไม่เกิน 20 นิ้วเท่านั้นที่นำขึ้นได้ฟรี ล้อใหญ่กว่านั้นต้องเสียค่าระวาง...

  

 

ด้วยเหตุนี้ผมจึงยังคงไว้ซึ่งการเดินทาง FB Trip นำจักรยานขึ้นรถไฟ ไม่ใช่เฉพาะรถธรรมดาเท่านั้น รถเร็วก็มีชั้น 3 ให้เดินทางไปได้ตั้งแต่เหนือจรดใต้ อุบลฯ ก็ไปมาแล้วครับ... 

 

 

 

ที่มา railway.co.th - ขอขอบคุณ

 

ขบวนรถท้องถิ่นส่วนใหญ่มีที่ว่าง...ผมมักตั้งไว้ใกล้ตัว 

 

 

หรือไม่ก็นำไปวางไว้ตรงช่องประตูที่มีระดับสูงเทียบชานชาลา ประตูจะไม่เปิด ยังไง ๆ ก็มีที่ไว้จักรยาน ส่วนบนขบวนรถเร็วหรือรถด่วน วิธีง่าย ๆ คือเก็บไว้บนชั้นอย่างที่เห็น...

การเดินทางด้วยรถดีเซลรางขบวนท้องถิ่น ทำให้ได้พบเห็นผู้คนเดินดินกินข้าวแกงเป็นส่วนใหญ่ อาหารกล่องอย่างพวกข้าวกะเพรา ไข่เจียว ไม่ต้องรอให้ Super G ประกาศลดราคา เพราะบนรถไฟขบวนนี้ราคาไม่แพงอยู่แล้ว น้ำเย็นก็มีขาย กาแฟ-ชา-นมเย็นใส่ถุงหิ้วแก้วละ 20 บาท

 

 

คุณยายอายุ 75 กับสามี 82 ช่วยกันนำชากาแฟขึ้นมาเดินขายบนขบวนรถ 407 และ 408 ทุกวัน (ดูท่าทางยังแข็งแรงอยู่นะ) เนื่องด้วยคุณตาเคยเป็นนายสถานีปางป๋วยมาก่อน ก็เลยเดินทางไปมาฟรีจนกว่าจะหมดแรง

 

คุณแม่กับลูกสาวน่ารักขึ้นรถไฟจากสถานีแม่เมาะกลับไปเชียงใหม่...

ส่วนตายายคู่ที่น่ารักเดินทางมาด้วยกัน ทำให้ผมทึ่งสุด ๆ

ภาพเหล่านี้มีให้เห็นก็น่าจะเป็นบนขบวนรถไฟท้องถิ่นเท่านั้น