รวยไม่ไหวแล้ว !

น้ำหนักตัวตาแก่บ้านห้างฉัตรลดจาก 82 กิโลกรัมลงมาเหลือเพียง 67.5 กิโลกรัม รู้สึกเบาเนื้อเบาตัว หลายเดือนมาแล้ววัดค่าความดันโลหิตตัวบน (Systolic Blood Pressure) ไม่เคยเกิน 120 mmHg

 

 

ทุกวันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรกินอาหารวันละ 2 มื้อ ตอนเช้าเริ่มต้นด้วยน้ำมะนาว 2 ช้อนโต๊ะ + น้ำผึ้ง 1 ช้อนโต๊ะ + ผงกานพลูติดปลายช้อนชา นั่งดื่มช้า ๆ ลิ้มรสความหอมหวาน จากนั้นก็ชงมูสลี่ 2 ช้อนโต๊ะ + นมผง 1 ช้อนโต๊ะ กับน้ำร้อนครึ่งแก้ว กินกับขนมปังทาเนย 1 แผ่น แล้วตบตูดด้วยกาแฟดำ 1 ถ้วยเล็ก...

 

 

ส่วนอาหารกลางวันนั้นหนักหน่อย กินข้าวครับ กับข้าวก็ทำเองอย่างสองอย่างตามที่มีอยู่! อย่างเช่นวันนี้ ผมผัดกะเพราโปรตีนเกษตร วัตถุดิบก็มีเท่าที่หาได้คือ โปรตีนเกษตร หอมหัวใหญ่ กระเทียม พริกขี้หนู ถั่วฝักยาว และกะเพราแดงที่เก็บมาจากสวนอู่หลง..

 

ผัดแบบง่าย ๆ ใช้เวลาไม่นาน...กลิ่นกะเพราตลบอบอวน

 

พอดีเมื่อเช้าไปซื้อไข่ 10 ฟอง ทำแตกซะหนึ่ง เลยต้องเอามาทำไข่เจียว กินกับน้ำพริกกะปิ...

 

กินกับข้าวสวยผสมลูกเดือยและแป๊ะก้วย... เกลี้ยงจานแล้วกั๊บ! อิ่มพอดี!!

ไม่ต้องคิดเรื่องกินอีกแล้ว แต่ละวันผมใช้เงินเป็นค่าอาหารไม่มาก เนื่องจากกินน้อย กินคนเดียว จึงอยากจั่วหัววันนี้ว่า "รวยไม่ไหวแล้ว!"  ในที่นี้มิได้หมายความว่ารวยเงินรวยทองนะครับ ผมไม่อยากได้ ปัจจัยสี่มีครบแล้ว แค่อยู่ได้เช่นนี้ก็พอ 

 

 

รวยด้วยอาหารการกินที่สมบูรณ์และพอเพียง ประกอบกับความสุขในชีวิตเรียบง่าย แค่นี้ผมก็รวยไม่ไหวแล้วจริง ๆ

รื้อคอนโดฯ

วันนี้ไม่ไปสวนอู่หลง! ขอพักทำงานอยู่กับบ้านนะครับ

 

 

เดินขึ้นไปชั้น 4 นั่งลงตรงบันได ถ่ายรูปบรรยากาศชั้น 2 ซึ่งค่อย ๆ สร้างขึ้นจากสองมือเหี่ยว ๆ นานหลายปี

 

 

 

นั่งละเมียดกาแฟดำ... ตาแก่บ้านห้างฉัตรเก็บภาพที่เห็นเป็นประจำ วันนี้ท้องฟ้าสดใส ดอยขุนตานชัดเจน ต้นไม้โดดเดี่ยวของ Deja ได้รับแสงอาทิตย์ยามเช้า

 

 

 

บอกเจ้าฝักแก่ ๆ ต้นอัญชันไว้หน่อย คิดว่าจะเก็บไปโปรยที่สวนอู่หลง...

 

กินหมดครบ 8 วันแล้ว ต้องทำขนมปังใหม่ คราวนี้ผสมแป้งถั่วลูกไก่ เมล็ดทานตะวัน ไซเลี่ยมฮัสค์ ได้ออกมาหน้าตาแบบเนี้ย...

 

 

เก็บไว้กินได้อีก 7 วัน...

 

เห็นคอนโด 3 ชั้นของนกกระจอก 3 พ่อแม่ลูกที่ช่องระบายอากาศห้องน้ำ ติดประกาศไว้ในใจว่าอีกสัปดาห์ถ้าไม่เห็นหัวเจ้าของคอนโดฯ อีกเลย ก็จะขอรื้อทิ้ง!  

 

 

คงต้องรื้กหลังจากกลับมาจาก FB Trip กับเจ้า Banian 

สวนอู่หลง - ได้งานเพิ่ม

วันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรปั่นจักรยานไปสวนอู่หลงแต่เช้าอีกวัน...

ก่อนเลี้ยวซ้ายเข้าถนนข้างวัดดอนมูล หยุดรถเก็บภาพ sunrise ไว้หน่อย...

ผมปั่นแบบสบาย ๆ เช้านี้ก่อนข้ามทางรถไฟ เจอคานกั้นปิดลงมาพร้อมเสียงเตือน... 

ไม่นานก็ถึงสวน

ปล่อยให้เจ้ายักษ์ยืนอยู่นอกรั้ว...

เปิดประตูเข้ามา แล้วเริ่มลงมือทำงานทันที...

เหมือนเดิมครับ ขยายพื้นที่โล่งเตียนริมถนนใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงได้เยอะ ดินที่นำมาเททับเสื่อน้ำมันเก่าก็ 11 ถังเช่นเคย..

ในสวนก็ได้งานคือเคลียร์พื้นที่เพิ่ม รดน้ำต้นไม้ พรวนดินและค้นหาต้นไม้ที่ปลูกไว้

มีพิเศษมากกว่าเดิมคือ ขุดหลุมเตรียมไว้ปลูกต้นมะม่วง...

กลับถึงบ้านประมาณ 10.30 น.

"ขอบใจนะ...ยักษ์ ช่วยพาไปสวนเกือบทุกวัน!"

สวนอู่หลง - ไม่อยากตกเทรนด์

 

ปั่นจักรยานจากสวนอู่หลง (G) วันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรเปลี่ยนเส้นทางนิดหน่อย อยากแวะซื้อผักและขนมที่ร้านค้าบ้านแพะดอนสัก...

 

 

แทนที่จะตรงไป ผมเลี้ยวขวา (1) สู่ถนนผ่านบ้านแพะดอนสัก ทางด้านซ้ายมือตั้งร้านขายของชำประจำหมู่บ้านที่มีผัก ผลไม้ และขนมให้ซื้อ....

 

รปภ สี่ขานอนอยู่หน้าร้าน ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ท่าอายุไม่น้อยเลย! 

อยากจะกินผัดกะเพรา ผมเห็นบนโต๊ะมีกะเพรา (ขาว) วางขาย พอดีเก็บกะเพราแดงที่สวนมา ก็เลยไม่ซื้อ วันก่อนเคยบอกเพื่อน ๆ ว่าแปลกใจที่เห็นต้นกะเพราแดงที่สวนอยู่รอด!! ในช่วงที่ผ่านมาผมไม่เคยให้น้ำเลย อากาศก็ร้อน ถูกหญ้าคาขึ้นคลุมจนมองไม่เห็น 

 

เหลือแค่เพียงกิ่งก้านแห้ง ๆ ติดใบซึ่งเล็กกว่าปกติ...

...

งั่ม ๆ วันนี้ถ้าไม่พูดเรื่อง "กะเพรา" เห็นท่าจะตกเทรนด์!! (ฮา...)

สวนอู่หลง - ทำไมถึงต้องมาเหนื่อย?

วันนี้ขอให้ Eddy ช่วยขนของไปสวนอู่หลงอีกรอบนึง!

มีทั้งกาละมัง กระถาง ดิน ต้นไม้ กระดาษลัง ยางรถยนต์เก่า ฯลฯ เรียกว่าชุดใหญ่เลยทีเดียว ต่อไปก็คงไม่ต้องให้เจ้ารถกระป๋องบรรทุกหนักอีกแล้ว...

มาช่วงบ่าย...อากาศร้อนจัด ไอแดดร้อนผ่าว ตาแก่บ้านห้างฉัตรคงลุยงานต่อตามที่คิดไว้ เริ่มด้วยการขยายพื้นที่ริมทางโดยใช้จอบดายหญ้าแล้วปูด้วยเสื่อน้ำมันเก่า ขนดินใส่ถังหิ้วออกมาเทจำนวน 11 ถัง โล่งเตียนออกไปอีกดังที่เห็น...

ดินที่ใช้ส่วนหนึ่งขุดขึ้นมาจากคลองไส้ไก่ที่พยายามจะทำ 

ต้องใช้เวลาตักดินไปเทด้านนอก วันนี้เลยไม่ได้ดายหญ้าต่อ...

อ่อ...ลืมบอกไปว่าลงโหระพา ปลูกต้นทับทิมกับหน่อกล้วยหอมอย่างละ 1 ทั้งเหนื่อยทั้งร้อนครับ ต้องเดินรดน้ำต้นไม้จำนวนนึง เดินเซเลยล่ะ เหงื่อชุ่มทั้งตัว ต้องนั่งพักอยู่ใต้เงาสแลนเป็นช่วง ๆ

ไม่นึกมาก่อนเหมือนกันว่าแก่ตัวขนาดนี้แล้วยังต้องมาเหนื่อยเช่นนี้!

FB Trip ไป อช.เวียงโกศัย

ตามที่ได้โพสต์เรื่อง FB Trip ไปวัดถ้ำอินเนรมิต - coming soon เมื่อปลายเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา... ผมยังไม่ลืมนะครับ 

 

 

พร้อมเมื่อไหร่ ผมกับเจ้า Banian จะนั่งรถไฟไปลงสถานีแม่เมาะ  (1) แล้วพากันเดินทาง 11 กิโลเมตรไปยังวัดถ้ำอินเนรมิต (2) 

 

 

วันรุ่งขึ้นนั่งรถไฟจากสถานีแม่จาง คิดไว้ว่าจะไปลงสถานีปางป๋วยซึ่งอยู่ถัดไป อาศัยอยู่กับหลวงตานิดที่วัดปางป๋วยศรัทธาราม อยู่ช่วยกวาดลานวัด ทำความสะอาดอุโบสถ และทำวัตรสัก 1-2 คืน

 

 

จุดหมายต่อไป...วางแผนว่าจะปั่นจักรยานจากวัดปางป๋วยฯ (W1) ระยะทาง 42 กิโลเมตร ผ่านสถานีรถไฟผาคัน วัดแม่หืด วัดแม่เกี่ยม บ้านเค็ม ไปขออาศัยนอนที่วัดแม่ลอง (W2) 

 

เล็งที่ตั้งเต็นท์ (V หรือ S) ไว้แล้ว...

 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

วันรุ่งขึ้นปั่นจักรยานจากวัดแม่ลอง (W2) ไปอุทยานแห่งชาติเวียงโกศัย (NP) 

 

 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

ตั้งเต็นท์นอนใกล้ ๆ ห้องน้ำหน่อยก็ดี อิอิ...

 

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

อย่างไรก็ตาม หากเวลาไม่พอ ต้องขอตัดอุทยานแห่งชาติเวียงโกศัย (NP) ออกไปก่อน จากวัดแม่ลอง (W2) จะปั่นจักรยาน 16 กิโลเมตรไปขึ้นรถไฟขบวน 407 ที่สถานีแม่ปิน (MP)  กลับถึงบ้านห้างฉัตรเวลาบ่ายโมง!  FB Trip นี้น่าจะประมาณ 5-6 วัน ในกรณีที่ไม่มีเวลาพอ อาจต้อง vice versa นั่งรถไฟ 408 ไปลงที่สถานีบ้านปินแล้วปั่นไป อช.เวียงโกศัย ขากลับอาจขึ้นรถไฟ 407 ที่สถานีผาคันไปลงสถานีแม่จาง แล้วค่อยไปวัดถ้ำอินเนรมิต (ตัดวัดปางป๋วยฯ ออก) 

 

ต้องรอดูครับ สถานการณ์จะกำหนดเส้นทางให้เอง