สายฝนหลั่งนำมาซึ่งความชุ่มฉ่ำให้ผืนดินและต้นไม้วัยเยาว์ที่สวนอู่หลง... ผมรู้สึกยินดียิ่งนัก!
จากบ้านห้างฉัตร ปั่นจักรยาน (เจ้ายักษ์) มาสวนอู่หลงด้วยระยะทางไม่ไกล ผมใช้เวลาแค่ 20 นาที ได้พบความสุขสงบที่ไม่ต้องซื้อหา....
นอนบนเตียงหวายฟังเสียงนกร้องอยู่ใต้ร่มใบไม้พริ้วไหวตามสายลม เห็นพุ่มไม้เขียวขจีบดบังภาพรางรถไฟซึ่งทอดยาวเข้าสู่สถานีห้างฉัตร คิดว่าในอนาคตนี้อาจไม่ทันได้เห็นการเปลี่ยนแปลงตามโครงการเส้นทางใหม่ (เด่นชัย-เชียงใหม่) มูลค่านับหมื่นล้าน!
มีไม้ใหญ่ 2 ต้นที่ย้ายจากดาดฟ้าบ้านห้างฉัตรมาปลูก...
ต้นนึงตายไป...ไม่สามารถผ่านฤดูร้อนมาได้
แต่เจ้ามะกรูดยักษ์ที่เพิ่งนำมาลงนั้นรอดแล้ว...ผมเห็นมันเริ่มผลิใบอ่อน
ขากลับแวะคุยกับคุณยายเพื่อนบ้าน ก่อนปั่นจักรยานข้ามทางรถไฟ...
ได้จังหวะขบวนรถไฟท้องถิ่น 407 (นครสวรรค์-เชียงใหม่) วิ่งผ่านมาพอดี
เห็น 407 ผ่านมา...รู้ว่าเวลานี้เกือบบ่ายโมงแล้ว...
No comments:
Post a Comment