รอ 407 ที่สถานีรถไฟนครลำปาง

นั่งรถไฟไปกับจักรยานพับ Banian ผมก็ยังไม่เคยนั่งระยะสั้นแค่เพียงสถานีเดียว (นครลำปาง - ห้างฉัตร) อย่างเช่นวันนี้...

 

ก่อนเข้าไปรอรถไฟขบวนท้องถิ่น 407 (นครสวรรค์-เชียงใหม่) ผมหยุดถ่ายรูปวงเวียนตรงสี่แยกหน้าสถานีไว้หน่อย...

 

อื่อ ๆ เค้าเปลี่ยนรูปปั้นเป็นมังกือ...เอ้ย มังกรทองแล้วหรือเนี่ย? ในสายตาผม ดูมันไม่สวยเสียเลย!

 

 

ไม่เป็นไร ชอบใครชอบมัน ผมถ่ายภาพบริเวณหน้าสถานีฯ ไว้หน่อย

 

หุหุ ร้านพัดไทยค่ายมวย เห็นทีจะไม่ขอเข้าไปกิน กลัวเจ็บตัว อิอิ

 

 

เก็บภาพในสถานี... 

 

 

 

 

ผู้โดยสารนั่งรอรถดีเซลรางปรับอากาศ (เชียงใหม่ - กรุงเทพฯ) 

 

 

 

 

มาแล้วจ้า...

 

 

เอ้า...ขึ้นรถได้

 

 

ส่วนผมนั้น.... รอขบวน 407 (นครสวรรค์ - เชียงใหม่) รถมาก็เที่ยงครึ่งโน่น

 

 

 ฆ่าเวลา 2 ชั่วโมงด้วยการอ่าน Kindle สบาย ๆ เวลาผ่านไปราวกับติดปีกบิน!!

 

 เที่ยงนิด ๆ มาแล้ว...เจ้า 408 (เชียงใหม่ - นครสวรรค์) 

 

 

เนี่ยถ้าผมจะพาเจ้า Banian ไปเยี่ยมหลวงพี่ที่สุพรรณบุรี ผมก็จะนั่งรถขบวนนี้แหละไปลงนครสวรรค์ แล้วปั่นจักรยานออกทางอุทัยธานีไปสุพรรณบุรี ระยะทางประมาณ 250 กิโลเมตร 

เที่ยงครึ่ง ระฆังตีเป๊ง ๆ นกหวีดเป่าดังปี๊ดดดดด ส่งสัญญาณว่าเจ้า 407 กำลังเข้าเทียบชานชาลา ผมนำเจ้า Banian ไปรอข้างเสา

มาแย้วววววววว

 

ที่นั่งว่างเยอะ 

หุหุ ค่าโดยสาร 3 บาท ไม่มีที่ไหนในโลกใบนี้แล้วที่ถูกและนั่งสบายอย่างเนี้ย!

เข้าเมืองกับ Banian

ขี่จักรยานเข้าเมืองลำปางวันนี้... ผมเลือกที่จะพาเจ้า Banian ไป

ทำธุระที่ธนาคารกรุงไทยสาขาเขลางค์นคร...ผมใช้เวลาไม่นาน จากนั้นก็ปั่นจักรยานไปถ่ายรูปพระธาตุเทพนิมิตนาก่วมเหนือ (เคยมาเยือนครั้งนึงเมื่อ 9 ปีที่แล้ว) 

ภาพถ่ายเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2557

วันนี้...ภาพที่เห็นก็ยังคงเหมือนเดิม

จากนั้นก็แวะไปเยี่ยมเพื่อนที่เคยเรียนช่างไฟฟ้า วทพ. ด้วยกัน บ้านอยู่ตรงข้ามกับพระเจดีย์...

หนุ่มน้อยอยู่บ้านพอดี...

 

ถ่ายรูปด้วยกัน หุหุ... แก่พอ ๆ กันเลย!

นึกถึงวันวานเมื่อเรายังไม่แก่สักเท่าใด....

ขี่จักรยานออกจากบ้านเพื่อน...ขอแวะเก็บภาพริมทางมาฝากเพื่อน ๆ หน่อย

 

 

 

ข้างหน้านั้นคือถนนฉัตรไชย... ผมเลี้ยวซ้ายข้ามทางรถไฟไปบิ๊กซีเพื่อซื้อเสบียง

 

 

เห็นได้ชัดว่าเศรษฐกิจไทยทรุดหนัก จำนวนรถยนต์ที่จอดบนลานจอดมีน้อยจนแทบนับคันได้!

 

 

ร้านมีชื่อบางร้านปิดตัวลง...

 

 

 

 จากบิ๊กซี...ผมไปปรับสมุดที่ธนาคารกสิกรไทยสาขาถนนฉัตรไชย ซึ่งไม่นานอีกเช่นกัน

 

ขากลับผมนั่งรถไฟขบวนท้องถิ่น 407 (ค่าโดยสาร 3 บาท)

 

 

นั่งรถไฟแค่ 14 นาที.... 

ลงที่สถานีห้างฉัตร... 

 

ปั่นจักรยานจากสถานีรถไฟห้างฉัตร มาแวะถ่ายรูปอุโบสถวัดดอนมูล...

 

 กลับถึงบ้านเวลาบ่ายโมง...

ขอบใจเข้า Banian.... เราเดินทางกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ!

ของเล่นใหม่!

รู้สึกดีจังเลย...พักนี้ผมได้ของเล่นใหม่มาหลายชิ้น!

วันก่อน...ครูแต้มซื้อพัดลมจิ๋วแขวนคอมาให้ สงสารว่าตาแก่บ้านห้างฉัตรไปตั้งเต็นท์นอนแล้วต้องทนร้อนและอบอ้าว (เหมือนทุก ๆ คราวที่เคยโพสต์บอกเพื่อน ๆ) ก่อนหน้านั้นก็ซื้อพัดลมตัวใหญ่ให้แล้วตัวนึง แต่ผมพกใส่เป้ไปด้วยไม่ได้ เลยซื้อแบบจิ๋วมาให้อีก...

 แถมมาอีกด้วยไฟฉาย LED พกพา..

ต่อมาได้เครื่องชงกาแฟสดอัตโนมัติยี่ห้อ XPX HOME แรงดัน 20 บาร์ (ราคา 1,965 บาท) น้องใจดีจากอุตรดิตถ์ออกตังค์ซื้อให้....

 

ที่ต้องควักสตางค์ซื้อเองมีแค่เตา camping แบบพกพาราคา 106 บาทเท่านั้น...  

 

คราวที่แล้วไปอุทยานแห่งชาติดอยจง ผมใช้เตาพับกับเจลแอลกอฮอล์แล้วพบว่าไม่เป็นที่น่าพอใจ 

มีพร้อมสรรพ ครบแล้วทุกอย่างที่อยากได้ ไม่ต้องซื้อหามาให้อีกแล้วเด้อ....

ยางแดงแรงฤทธิ์

ออกไปซื้อของ...ผมปั่นจักรยาน (สหัสเดช) ผ่านทางบ้านขามแดง ทะลุออกไปหน้าตลาดเทศบาลห้างฉัตร

ไปซื้อเต้าเสียบเดี่ยวที่ร้านห้างฉัตรการไฟฟ้า...

เป็นอุปกรณ์แบบเก่าซึ่งหาซื้อที่อื่นไม่ได้...ต้องมาร้านเก่าร้านแก่ซึ่งขายไม่แพง (ตัวละ 10 บาท)... 

จำเป็นต้องซื้อเพราะหาของเก่าที่มีอยู่ที่บ้านไม่ได้ ผมขอสายไฟและสายดินเพิ่มอีกหน่อย... 

ปั่นจักรยานกลับบ้านทางสี่แยกไฟแดง...

จักรยานใช้งานได้ดีแล้ว... rack หน้าแน่น เปลี่ยนเกียร์ได้ดี บันไดไม่หลวมหลุด สหัสเดชพร้อมสำหรับการทดสอบครั้งที่ 3 ไปโบราณสถานเวียงลอ

ผมคิดถูกแล้วที่หันไปใช้ยางนอกคู่นี้ ยาง 700C 28 มีหน้าสัมผัสซึ่งไม่กว้างเหมือนล้อ 26 ทำให้ผมปั่นเบาแรง เนื้อยางซึ่งมีดอกยางไม่น่าเชื่อใจกลับเกาะถนนดี ไม่ลื่นไถลเมื่อวิ่งลงเขา ตั้งแต่ทดสอบมาก็ยังไม่เคยรั่ว 

 

ถ้ายางรั่วเมื่อไหร่...ผมจะรายงานให้เพื่อน ๆ ทราบนะครับ!