
เมืองไทยมีเยอะครับ หาดูเหอะ!

สภาพหมอกควันเหนือนครห้างฉัตรที่ผมอาศัยอยู่ดูเหมือนจะหนักหนาสาหัสไม่แพ้ไคร!
ด้วยความเป็นห่วงเป็นใยครับผม...
ใกล้ค่ำ...วันที่ ๔ มีนาคม ๒๕๖๖ ที่บ้านห้างฉัตรเงียบสงบ บนดาดฟ้าผมไม่ได้ยินเสียงนกร้อง มองออกไปยังบึงหลังบ้านก็ไม่เห็นนกยางบินมาหากิน!
ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว ผมนั่งที่โต๊ะอาหารอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย
จานข้าวและกับข้าว ๒ อย่างวางอยู่เบื้องหน้า
วันนี้มีความสุขมากเป็นพิเศษ แตกต่างจากวันอื่น ๆ คือมี ขวด gin ตั้งอยู่ด้วยอีก ๑ ขวด....
แค่หนึ่งช้อตพอ...ผมไม่มีน้ำโทนิคกับมะนาวหั่นเป็นแว่น แค่ผสมกับน้ำเย็นลงในแก้ว ตั้งกล้องให้บันทึกภาพโดยอัตโนมัติ ๑๐ วินาที กดชัตเตอร์แล้วยกแก้วขึ้นพูดเสียงดังว่า "Happy Birthday" ก่อนที่ชัตเตอร์จะลั่น
จะมีใครคิดถึงผมบ้างในวันนี้?
อุโมงค์กู๋จีเป็นเครือข่ายอุโมงค์ใต้ดินที่เชื่อมถึงกันในอำเภอกู๋จีในไซ่ง่อน และเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายอุโมงค์ขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศ เป็นที่ตั้งของการทัพหลายครั้งระหว่างสงครามเวียดนาม และเป็นฐานปฏิบัติการของเวียดกง...


โรงพยาบาลห้างฉัตรคือที่พึ่งของผมในยามชรา...เมื่อต้องการรักษาพยาบาล ทุกครั้งที่ไปโรงพยาบาลก็ได้เห็นการทำงานอย่างทุ่มเทของเจ้าหน้าที่ทุกระดับ
นอกจากให้การดูแลรักษาแล้ว ทางโรงพยาบาลยังให้ความรู้แก่ประชาชนในเรื่องโรคภัยไข้เจ็บและการรักษาสุขภาพตนเอง บางครั้งผมได้เห็นคุณพยาบาลมายืนสาธิตและให้คำบรรยายต่อหน้าคนไข้ในขณะนั่งรอพบแพทย์ อย่างเช่น การล้างมือ การออกกำลัง ฯลฯ และที่หน้าห้องยาก็มีแผงวางแผ่นพับซึ่งทางโรงพยาบาลและหน่วยงานอื่น ๆ พิมพ์แจก ผมมักจะหยิบมาศึกษาในระหว่างรอรับยา ถ้าเห็นว่ามีประโยชน์และน่าจะช่วยเผยแพร่ให้ความรู้กระจายออกไปมากขึ้น...ผมก็อยากนำมาสแกนและโพสต์เก็บไว้ให้เพื่อน ๆ ได้อ่าน อย่างเช่นเรื่อง "ไตเรื้อรัง - ลดเค็ม ลดโรค" ดังนี้....
ขอขอบคุณโรงพยาบาลห้างฉัตร ผู้จัดทำแผ่นพับให้ความรู้กับประชาชน
ศึกษาไว้หน่อยก็ดีนะครับ...
งั่ม ๆ คิดถึง Pyin Oo Lwin อ่ะ
สารานุกรมเสรี วิกิพีเดีย กล่าวว่า...
ปยีนอู้ลวีน เป็นเมืองที่มีทัศนียภาพภูเขาในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 1,070 เมตร (3,510 ฟุต) ในที่สูงชาน ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 67 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2557 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 255,000 คน

ตาแก่เมืองรถม้าไปมาแล้ว แต่จำไม่ได้แล้วว่าเมื่อไหร่ (อิอิ ความจำเสื่อม) เอาเป็นว่าขอสแกนแผ่นพับมาโพสต์เก็บไว้เช่นกัน
วันนั้นผมไต่ขึ้นไปถึงยอดหอ Nan Myint โน่น...

เมื่อไหร่หนอประเทศพม่าจะกลับมาสงบสุขเหมือนเดิม ผมคงไม่มีโอกาสได้ไปเห็นอีกแล้ว!