คืนที่ผ่านมา...ผมหลับเป็นตาย ภาษาปะกิตอาจพูดว่า "sleep like a log" หรือ "sleep like a dead" อะไรประมาณนั้น!
เช้านี้เปิดประตูร้านเปียโนห้างฉัตรออกไป ผมต้องตะลึง (ภาษาปะกิตพูดว่า I was stunned) กับภาพต้นมะยมที่เห็นเบื้องหน้า....
โห...เมื่อคืนนี้คงมีลมแรงพัดกิ่งมะยมซึ่งเปราะและหักง่ายลงเกือบหมด!! กิ่งใหญ่ ๆ ถูกลมพัดออกมาไกลถึงหน้าบ้าน

นี่คือภาพก่อนหน้าตอนที่ต้นมะยมมีใบอุดมสมบูรณ์...
ใบยิ่งเยอะ ก็ยิ่งหักง่าย ผมเห็นกิ่งใบเกลื่อนไปหมด!!
แม้แต่ต้นกล้วยหน้าบ้านก็ล้ม!

ตาแก่บ้านห้างฉัตรใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงเก็บกิ่งมะยมออก...

มองดูป้าย HBH ซึ่งทำจากจอคอมพ์เก่า ยินดีที่มันยังคงตั้งอยู่เหมือนเดิม...
ท้องฟ้าแจ่มใสทำให้เห็นดอยขุนตานได้สวยงาม ผมสามารถจินตนาการเห็น ย.4 ที่เคยไปได้อย่างสุขใจ!
ไม่ต้องสงกะสัยว่าจะไม่สำรวจความเสียหายที่เกิดกับแผงโซล่าเซลล์ ผมไม่ได้ปีนขึ้นไปดูครับ แค่ใช้กล้องติดเลนส์ซูมเล็งขึ้นไป....
ยังคงสถิตอยู่กับที่ ไม่มีร่องรอยเสียหาย...
เจ้าอู่หลงคงตามติดช่างสำรวจผู้ตรวจสอบชิ้นงาน!
ดีใจที่แผงโซล่าเซลล์ไม่เสียหาย...ไฟฟ้ายังมาเหมือนเดิม! จงเข้มแข็งเหมือนแผงโซล่า...อย่าเปราะบางเหมือนกิ่งมะยม
No comments:
Post a Comment