The Confirmation (2016)

พักนี้เปิดดูหนังเพื่อคลายเครียดแทบทุกวัน!  ผมดาวน์โหลดไว้เยอะครับ ดีมั่ง...ไม่ดีมั่ง! ถ้าดีก็อยากนำมาบอกต่อ  วันนี้มีอีกเรื่องครับ!

The Confirmation (2016) เป็นภาพยนต์จากประเทศแคนาดา ว่าด้วยความผูกพันของ "Anthony" เด็กชายวัย ๘ ขวบกับ "Walt" คุณพ่อซึ่งเป็นช่างไม้  ภาพยนต์ยาว ๙๐ นาทีนี้ว่าด้วยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแค่ ๒ วันเท่านั้น...

ในครอบครัวคาธอลิก เมื่อเด็กทารกได้รับศีลบัพติศมาแล้ว พอโตขึ้นก็ต้องทำพิธีรับศีลกำลัง (Confirmation) อีกครั้งนึง วิกิพีเดียอธิบายว่า "ศีลกำลัง (Confirmation) เป็นการยืนยันหรือเครื่องหมายบ่งบอกถึงการบรรลุนิติภาวะทางความเชื่อหรือความศรัทธา คือการพัฒนาเติบโตมีกำลัง เข้มแข็งในความเชื่อ สามารถเป็นพยานถึงความเชื่อทั้งด้วยความคิด คำพูด และการกระทำ"

   

เห็นชื่อไทยที่ว่า "คอนเฟิร์มเลยว่าพ่อผมเจ๋ง" ผมคิดว่าคงต้องการให้ดึงดูดความสนใจของคนรุ่นใหม่ แท้จริงแล้วผู้สร้างภาพยนต์ตั้งชื่อว่า The Confirmation โดยประสงค์ที่จะสื่อความหมายมากกว่านั้น เพื่อน ๆ ลองเข้าไปหาความจริงใน "The Confirmation (2016)" นะครับ  ผมไม่เขียนอะไรมาก ขอแค่นำ screen shots มาให้ดู  อยากให้เห็นการถ่ายทำที่พิถีพิถันทั้งในเรื่องแสงสีและองค์ประกอบ...

ผมคงไม่มีโอกาสได้ไปเยือนแคนาดา การดูหนังก็เหมือนช่วยให้ไปเห็นบ้านเมืองของเค้า......  

ภาษาพูดก็ชัดเจนและเข้าใจง่าย ไม่มีคำหยาบ ไม่มีฉากโป้ เด็กดูได้ ผู้ใหญ่ดูดี...

บ้านหลังที่เห็นเป็นบ้านที่ Walt สร้างแต่ตัวเองไม่ได้อยู่ หลังจากเลิกกับแม่ของ Anthony เขาต้องออกไปเช่าบ้านอยู่ข้างนอก... 

พอดีแม่และพ่อเลี้ยงของ Anthony ไปเข้าค่ายคริสเตียน ต้องรับลูกชายมาอยู่ด้วย ๑ คืน...Walt ประสบแต่ปัญหา เริ่มจากครื่องมือช่างไม้ถูกขโมย!!...

สองคนพ่อลูกไปตามหาเครื่องมือที่ถูกขโมย พบว่ามันอยู่ในโรงจำนำซะแล้ว...

กลับมาก็เข้าบ้านไม่ได้ (ถูกล็อคเพราะค้างค่าเช่า)  แถมรถก็ดันมาเสียซะอีก...

ต้องพาลูกเดินกลับไปนอนที่บ้านที่ตัวเองเป็นคนสร้าง...

พิษสุราเรื้อรังกำเริบทั้งคืน แต่ก็ยังช่วยซ่อมประตูให้...

ได้สอนลูกถึงงานช่างไม้...

วันรุ่งขึ้นเจ้าของบ้านกลับมา  Anthony ขอตังค์แม่ไปให้พ่อเป็นค่าเปลี่ยนผ้าเบรครถ...

เพื่อพ่อจะได้มีเงินไปไถ่เครื่องมือออกมาจากโรงจำนำ...

เรื่องราวน่าติดตามครับ จบลงด้วยฉากความสัมพันธ์ของพ่อลูกที่ดีขึ้น....

ที่โบสถ์ Anthony ต้องสารภาพบาป (confess) กับบาทหลวงถึงสิ่งที่ตนได้กระทำในช่วงข้ามคืน...

ก่อนหน้านั้นก็ได้รับปากคุณพ่อแล้วว่าจะเข้าพิธี Confirmation !

จักษุคลีนิกพงษ์ศักดิ์-เมตตา (ใหม่)

ทุกสามเดือนผมต้องไปพบคุณหมอพงษ์ศักดิ์ อนุจารีที่คลีนิกเพื่อตรวจจอประสาทตา...คิดว่าคงต้องฝากชีวิตและการมองเห็นให้อยู่ในความเมตตาของคุณหมอไปจนตาย!! 

"พงษ์ศักดิ์-เมตตา จักษุคลีนิก" (1) แต่ก่อนอยู่ที่อาคารพาณิชย์ตรงข้ามวัดป่าฝางหรือวัดศาสนโชติการาม (3) วัดพม่าอีกวัดหนึ่งบนถนนสนามบิน เยื้องกับร้านหนังสือดวงกมลลำปาง (2) ผมไปตรวจรักษาที่นั่นติดต่อกันมานาน ๑๐ กว่าปี...

วันที่ ๑ สิงหาคม ผมไปที่นั่นอีกครั้ง เห็นป้ายแขวนไว้หน้าอาคารบอกว่าคลีนิกย้ายไปอยู่ข้างวัดไชยมงคลแล้ว...

ผมตามไปยังคลีนิคใหม่อาคาร ๔ ชั้นสีม่วง (4)...

อยู่ตรงปากซอยสมเกียรติ...ข้างวัดไชยมงคล

ทราบว่าวันพฤหัสปิดเพิ่มจากวันศุกร์อีก ๑ วัน ผมคิดว่ามีคนไข้เยอะทุกวัน คุณหมอและเจ้าหน้าที่คงเหนื่อยมาก ๆ ได้พักเพิ่มอีกวันก็ดีเหมือนกัน

คลินิกใหม่ อะไร ๆ ก็ดูใหม่หมด รวมทั้งระบบระเบียบการให้บริการ...

  

เพื่อรองรับคนไข้ที่นับวันจะเพิ่มมากขึ้น...

ที่คลินิกใหม่ ต้องถอดรองเท้า (แต่ไม่ต้องชั่งน้ำหนัก...ฮา)

   

ดีใจทุกครั้งที่ตรวจเสร็จแล้วคุณหมอบอกผมว่า "ยังดีอยู่"  ไม่รู้ว่าจะได้ยินเช่นนั้นอีกนานแค่ไหน? 

Born to Be Blue (2015)

เมื่อวานคุยเรื่อง "I Saw The Light (2015)" แล้วติดลม!  อิอิ  วันนี้ขอเขียนต่อเรื่องหนังอีกสักวันนะครับ...

 

ผมมีภาพยนต์เรื่อง Born to Be Blue (2015) มาแนะนำเพื่อน ๆ อีกเรื่องนึงน่ะ เป็นภาพยนต์ปี 2015 ผลงานของผู้กำกับ Robert Budreau นำแสดงโดย Ethan Hawke และ Carmen Ejogo ว่าด้วยเรื่องราวของ Chet Baker นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นอีกคนหนึ่งที่ผมชื่นชอบ....

สมัยเริ่มเล่นเปียโนเป็นอาชีพ ผมเคยซื้ออัลบั้ม Let's Get Lost ของ Chet Baker มาฟัง (ตอนนั้นยังเป็นเทปตลับ) บอกได้เลยว่าชอบมาก ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือสไตล์การร้องและเสียงทรัมเป็ตของเบเคอร์ นอกจากนั้นก็ยังชอบ piano voicing ในวงดนตรีของเขาด้วย (อยากให้เพื่อน ๆ ได้คลิกฟังใน YouTube) ส่วนประวัติและผลงานของ Chet Baker ก็สามารถศึกษาได้ในอินเทอร์เน็ต  

ผมไม่ขอเล่าถึงเนื้อเรื่องซึ่งนักวิจารณ์ภาพยนต์บอกว่าจริงครึ่งนึงใส่ไข่ครึ่งนึง แต่อยากแนะนำให้เพื่อน ๆ ได้หามาดู....

น่าเสียดายที่เบเคอร์เริ่มใช้ยาเสพติดในปี 1957 และตกเป็นทาสของมันไปตลอดชีวิต  ในปี 1966 Chet หลังจากเลิกงานที่ภัตตาคาร Trident ใน Sausalito, California, เขาถูกรุมทำร้ายจากพวกค้ายา บาดเจ็บสาหัส...ปากฉีกฟันหัก จนเป่าทรัมเป็ตไม่ได้....

ต้องฟื้นฟูสภาพ ใส่ฟัน ปรับเปลี่ยน embouchure และฝึกหัดอยู่หลายเดือน มีหลายฉากที่แสดงให้เห็นความพยายามของเบเคอร์ที่จะเอาชนะให้ได้...

ภาพบรรยากาศรอบข้างก็สวยงามครับ...

เพลงประกอบในหนังเรื่องนี้เรียบเรียงโดย David Braid นักแต่งเพลงและมือเปียโน เสียงทรัมเป็ตเป่าโดย Kevin Turcotte  ในขณะที่ Hawke ซึ่งรับบท Chet Baker ต้องไปเรียนเป่าทรัมเป็ตกับ Ben Promane และนำวิดีโอการบันทึกเสียงของ Kevin Turcotte มาศึกษาเพื่อแสดงได้อย่างสมบทบาท เราจึงได้เห็นการเล่นเครื่องดนตรีที่หาข้อตำหนิแทบมิได้จากนักแสดง...

Busker ที่อุโมงค์ใต้ดิน...

ฉากที่ Chet กลับไปเยี่ยมครอบครัวที่ Yale, Oklahoma

ทำให้ได้เห็นรถเก่าซึ่งในความเป็นจริงอาจไม่มีโอกาสได้เห็น! 

Chet กำลังคุยกับคุณพ่อซึ่งป็นมือกีตาร์...

ผมเคยแนะนำเด็กนักเรียนว่าเวลาดูหนังดูละคร อย่าดูแค่เพียงตัวแสดง แต่ให้มองให้ลึกไปถึงสิ่งที่อยู่รอบข้าง ให้ศึกษาการจัดองค์ประกอบและเรื่องของสถาปัตยกรรมด้วย...

เห็นวง Quintet ในหนัง...ผมอยากกลับไปเล่นดนตรีอีกนะ แต่ช่วงแห่งความสุขอย่างนี้คงไม่มีอีกแล้ว

Chet ร้องเพลงด้วยเสียงและสไตล์ที่ไม่เหมือนใคร...

 วงดนตรีสไตล์ Maxican...

Birdland คือแจ๊สคลับในนิวยอร์คที่ใคร ๆ ก็อยากได้เข้าไปเล่น...

การบันทึกเสียงระบบ analog ในอดีต

จบแล้วครับ!!