Friday, August 26, 2016

Epson ME 340


หลังจากที่บอกเพื่อน ๆ ว่า "สแกนเนอร์พังแล้วจ้า..."  ผมก็ไปประมูล "เรื่องสแกนฟิล์ม (Film Scanner) มาใช้ ช่วงนี้ถ้ามีเวลาเมื่อไหร่ ผมก็จะสแกนฟิล์มสไลด์ที่มีอยู่ แล้วเก็บเป็นไฟล์ jpeg ไว้สองขนาด คือ 3888 x 2588 และ 600 x 400 


ฟิล์มสไลด์ยี่ห้อ Agfa สีเพี้ยนหมดแล้ว กลายเป็นสีม่วงเสียเป็นสวนใหญ่ ผมต้องใช้ PhotoShop แก้ไขไฟล์ภาพที่ได้  ผลก็ออกมาดีบ้างไม่ดีบ้าง...





บางรูปก็ออกมาดีครับ...


ผมค้นเอาฟิล์มสี negative ที่เก็บไว้ออกมา อยากจะสแกนเก็บไว้ด้วย แต่มันละลายหมด ไม่เหลือภาพอยู่บนฟิล์ม แถมมีกลิ่นเหม็นด้วย ต้องทิ้งลูกเดียว!


มีฟิล์มบางม้วนที่ยังพอมีภาพ ผมก็เลยนำมาสแกน อยากทดลองฟิล์ม negative ด้วยครับ...


ผลออกมาไม่เป็นที่น่าพอใจ ภาพบ้านที่ปงแสนทองบานนี้ผมถ่ายไว้สมัยที่ยังไม่ได้ย้ายกลับมาอยู่ลำปาง... 


ผมต้องพยายามเก็บงานเจ้าฟิล์มสไลด์ให้เสร็จโดยเร็ว ขืนปล่อยทิ้งไว้คงจะเข้าอีหรอบเดิม ดีไม่ดีเครื่องสแกนอาจพังซะก่อนก็ได้...

เมื่อได้ไฟล์รูปจากฟิล์มสไลด์ (ส่วนใหญ่เป็นทริปไปยุโรป) ผมก็มีเรื่องที่จะเขียนในบล็อก exploring the world มากขึ้น อย่างไรก็ตามก็ยังอยากจะมีเครื่องสแกนเอกสาร ภาพถ่าย โน้ตเพลง ฯลฯ เหมือนอย่างที่เคยมี

ไปเจอเครื่องพิมพ์ Epson Me 340 ในเว็บประมูล ผู้ขายก็เป็นเจ้าเดียวกับเครื่องสแกนฟิล์มนั่นแหละ ลงประกาศไว้ว่า "เมียด่าครับ เก็บของเต็มบ้าน เลยขอนำมาส่งต่อแบ่งกันใช้ เป็นของมีตำหนิ 
บานพับกระดาษหัก เลยติดกาว 2 ตัน ไว้แน่นเลย เครื่องนี้เคยติดแท้ง เลยมีรอยจากการติดแท้ง แต่ตลับยังอยู่ เมื่อ 3-4 เดือนก่อนเอามาลองพิมพ์อยู่ปกติดี แต่วันถ่ายรูปมันเตือนหมึกหมด ใช้ Scan ได้ปกติ..." 

ภาพจากผู้ขาย
  
ภาพจากผู้ขาย
ผมตัดสินใจเข้าร่วมประมูล ตอนนั้นคิดเพียงว่าถ้าสแกนได้ก็เอามาใช้สแกนเอกสารและรูปภาพ ส่วนเครื่องพิมพ์จะใช้ได้หรือไม่ได้ ก็ต้องเอามาลองดู

ในที่สุดผมก็ประมูลมาได้ในราคา ๒๐๐ บาท (ต้องออกค่าส่ง ๑๐๐ บาทและค่าโอนเงินอีก ๓๐ บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๓๓๐ บาท  สินค้าส่งมาถึงมือแล้วครับ!!!


ผู้ส่งแพ็คมาให้อย่างดีเหมือนเคย...


ยกออกมาถ่ายภาพไว้หน่อย...


รู้สึกขอบคุณที่ผู้ขายเขียนแผ่น driver ส่งใสให้ด้วย...


ก็คงต้องเป็นหน้าที่ของช่างเหอะในการทดสอบว่าทำงานได้หรือไม่ เสียบไฟแล้วเปิดเครื่อง พบว่าทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น ไม่ว่าสแกนหรือพิมพ์ ไฟแดงแสดงสถานะหมึกหมดเป็นไปตามที่ผู้ขายประกาศไว้


ทำใจไว้แล้วหละ แต่ก็ยังคิดว่าจะซ่อมได้ เพราะผู้ขายเมลบอกไว้ว่า "เครื่องปริ้นใช้ได้นะครับ  แต่ผมลงเป็นเสีย น่าจะแค่หมึกหมด เติมแล้วกด reset หมึก 2-3 เดือนก่อนผมยังใช้อยู่เลย แต่มันเยอะ  5-6 เครื่องแฟนเลยว่า ก็คิดว่าส่งต่อให้คนอื่นไปแก้ปรับใช้ดีกว่า..."  

เย็นวันนี้ ผมขี่จักรยานไปตลาด ซื้อผักมา ๓ อย่างคือ ถั่วฝักยาว ถั่วงอก และฟักทอง อย่างละ ๑๐ บาท รวมแล้วเป็นเงิน ๓๐ บาท...



ก็เลยถือโอกาสแวะร้านขายยา ซื้อเข็มฉีดยามาด้วย ๕ เล่ม ๆ ละ ๒ บาท เพื่อเตรียมไว้สำหรับการเติมหมึกเครื่องพิมพ์...


แล้วช่างเหอะจะเล่าให้ฟังถึงการรักษาเจ้า Epson ME 340 นะครับ...

Thursday, August 25, 2016

ปั้มน้ำอัตโนมัติ 125 W

ก่อนเที่ยงวันนี้บุรุษไปรษณีย์โทรมาบอกว่ามีพัสดุที่จะเรียกเก็บเงิน ๑,๕๙๐ บาท...ขอให้เตรียมตังค์ไว้ด้วย!  คงเป็นปั้มน้ำที่จะนำมาใช้กับระบบส่งน้ำขึ้นถังเก็บ ๙๐๐ ลิตรบนชั้นลอย

ความสูงประมาณ ๕ เมตร แล้วก็ใช้งานในช่วงที่ระบบประปาหมู่บ้านยังไม่ดีเท่านั้น  ผมไม่จำเป็นต้องใช้ปั้มอัตโนมัติราคาแพง ๕-๖ พันบาท  เลือกดูในเว็บลาซาด้าแล้วสั่งซื้อไว้ ๑ ตัว เป็นปั้มอัตโนมัติขนาด 125W ยี่ห้อ WYATT (ราคารวมภาษีมูลค่าเพิ่ม = ๑,๕๙๐ บาท)   ข้อดีในการสั่งซื้อสินค้าจากลาซาด้าคือ ผมไม่ต้องเสีย ๓๐ บาทเป็นค่าโอนเงินค่าสินค้าให้ก่อน และยังไม่ต้องเสียค่าส่งอีกด้วย

บ่าย ๒ โมง...ปั้มน้ำมาแย้ว! สินค้าถูกนำมายื่นให้กับมือถึงหน้าบ้าน...


ECO 125 น่าจะประหยัดไฟกว่าปั้มตัวใหญ่นะ สเปคข้างกล่องบอกว่า...
H.Max.:   20 m
Q.Max.:   25 l/min
Inlet/outlet:   1" x 1"

ผมแกะกล่องโดยไม่รอช้า อืมมมม...ตัวเล็กจัง น่าจะไม่แรง



ผมแกะพลาสติกออกดูรูน้ำเข้า พบว่ามีเช็ควาล์วอยู่ด้วย (ประหยัดไปอีกเกือบ ๒ ร้อยบาทเพราะไม่ต้องซื้อเช็ควาล์วมาติดตั้ง)...
 

ใช้เวลาติดตั้งเกือบ ๒ ชั่วโมง ผมต้องปั่นจักรยานไปซื้อบอลวาล์วพีวีซีขนาด ๖ หุน (๔๕ บาท) มาใช้อีก ๑ ตัว.... เรียบร้อยแล้วครับ


เปิดน้ำลงถังจนเต็ม...


ทดลองเสียบไฟให้มอเตอร์ปั้มน้ำขึ้นไปยังถังเก็บบนชั้นลอย พอใช้ได้ครับ แต่เสียงดังไปหน่อย...


พอปิดวาล์ว...สวิชอัตโนมัติก็ทำงาน มอเตอร์หยุดเดิน!!  ใช้งานได้แล้วครับ หลังจากสูบน้ำขึ้นหมดถัง...ผมปิดวาล์ว แล้วปล่อยให้น้ำประปาไหลลงถังเก็บโดยไม่ต้องเฝ้าดู  (เมื่อเต็มมันจะหยุดเองเพราะมีวาล์วลูกลอย ๔ หุนที่ติดตั้งเอาไว้)  


นึกขึ้นได้เมื่อไหร่ก็ค่อยลงไปเปิดบอลวาล์วพีวีซีให้มอเตอร์ทำงานส่งน้ำขึ้นอีก...


มีน้ำซึมออกมาจากข้อต่อจุดน้ำเข้า-น้ำออกเล็กน้อยพอสังเกตเห็นได้ ผมได้แต่คิดในใจว่า "ช่างเหอะ...เด๋วก็ดีเอง"

Wednesday, August 24, 2016

ทำถังเก็บน้ำไว้ชั้นล่าง

ตอนย้ายมาอยู่บ้านห้างฉัตรใหม่ ๆ น้ำประปามีใช้แค่ชั้นลอย แต่ไม่ขึ้นถึงชั้นสองชั้นสามและดาดฟ้า ผมต้องคิดหนักว่าจะทำยังไงดีกับระบบน้ำ? 

โรงกลึงข้างบ้านซึ่งเป็นอาคาร ๒ คูหา ตั้งถังเก็บน้ำบนดินขนาดใหญ่ไว้ชั้นล่างแล้วสูบขึ้นไปเก็บไว้ในถังขนาดใหญ่ (เข้าใจว่า ๑,๕๐๐ ลิตร) บนดาดฟ้า แต่ที่บ้านผมไม่มีพื้นที่ที่จะตั้งถังไว้ข้างล่าง เห็นว่าน้ำประปาขึ้นถึงชั้นลอยและมีที่ว่างอยู่ตรงระเบียง ผมตัดสินใจซื้อถังเก็บน้ำขนาด ๙๐๐ ลิตรมาติดตั้ง...ความสูงพอดีเลย!

  

เมื่อมีน้ำเก็บไว้ที่ชั้นลอยก็ต้องมีปั้มอัตโนมัติไว้คอยส่งน้ำขึ้นข้างบน ผมซื้อปั้มยี่ห้อ Hitachi มาจากร้านอุดมกันทามาศในราคา ๔,๕๐๐ บาทมาใช้... 


ติดตั้งแล้วก็ใช้งานได้ดี ไม่มีปัญหาเพราะน้ำประปาหมู่บ้านไหลดีมา ๒ ปีกว่า... 


ต่อมาประปาหมู่บ้านเริ่มมีปัญหา บางครั้งแรงดันตก น้ำไม่ไหลเข้าถังเก็บบนชั้นลอย แต่ก็เป็นแค่เริ่มออกอาการ ผมคิดแก้ไขไว้ก่อนโดยยอมกระเป๋าฉีก ซื้อถังเก็บน้ำขนาด ๗๐๐ ลิตรมาติดตั้งบนดาดฟ้า ทำให้มีน้ำสำรองเพิ่มมากขึ้น แล้วยังได้ปรับเปลี่ยนระบบน้ำใหม่โดยใช้ปั้ม Hitachi ตัวเดิมสูบน้ำขึ้นมาเก็บไว้บนดาดฟ้าโดยมีสวิชอัตโนมัติ (ราคา ๓๐๐ บาท) คอยปิดเปิด 


ทุกครั้งที่เปิดก๊อกก็ไม่ต้องอาศัยปั้มอัตโนมัติ! และยังไม่มีเสียง "ป๊อกแซ่...ป๊อก" ที่ชั้นลอยให้รำคาญหู ระบบน้ำใหม่ใช้งานได้ดีมาระยะนึง จนกระทั่งถึงวันที่น้ำประปาไม่ยอมขึ้นชั้นลอยอีกต่อไป ถึงกระนั้นช่างเหอะก็ยังคงหวังว่า "เดี๋ยวก็ดีเอง"   เมื่อไม่มีน้ำก๊อกก็ต้องใช้น้ำที่เหลือจากถังในห้องน้ำ ผมบอกตัวเองว่า "เดี๋ยวก็ดีเอง"  

ขณะเดียวกันก็มิได้อยู่เฉย... ไปคว้าเอาถังน้ำใบเก่ามาจากดาดฟ้า คิดที่จะทำถังเก็บน้ำไว้ชั้นล่าง โดยใช้วัสดุอุปกรณ์ที่มีอยู่


ก่อนอื่นต้องเจาะรู...



ความจริงช่างเหอะมีดอกสว่านฟันเลื่อยสำหรับใช้เจาะบานประตูนะ แต่คงหาไม่เจอ จึงต้องทำในสิ่งที่คนอื่นเค้าไม่ทำกัน คือใช้ปลายหัวแร้งแช่อย่างที่เห็น...
 

อย่าให้รูใหญ่เกินนะ จากนั้นก็ใช้กระดาษทรายม้วนอัดเข้าไปแล้วหมุน ๆๆๆ จนได้รูกลม


นำข้อต่อพีวีซี "เกลียวนอก ๖ หุน" มาใส่ (ใช้ความเพียรมากหน่อย) ด้านในก็หาแหวนยางเก่า ๆ มาใส่แล้วอัดด้วย "เกลียวใน ๖ หุน" หมุนจนแน่น ต่อท่อเพิ่มเป็น ๑ นิ้วเพื่อจะได้เข้ากับสูบน้ำตัวใหม่ซึ่งจะต้องหาซื้อมาโดยเร็ว...


ตรงขอบถังยังเจาะรูอีก ๑ รู ด้วยวิธีการช่างเหอะ แต่ให้มีขนาดเล็กกว่า เพื่อใส่วาล์วลูกลอยขนาด ๔ หุนที่มีอยู่แล้ว!


ผมนำของเก่าที่มีอยู่มาต่อใช้งาน...


ปั้มน้ำต้องใช้ตัวใหม่.... แล้วจะไปหาซื้อที่ไหนล่ะ?

Tuesday, August 23, 2016

ช่างเหอะ

นานแล้วที่ผมเรียกบล็อกนี้ว่า "บล็อกช่างเหอะ" ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครบัญญัติคำนี้ขึ้นมา ตามความเข้าใจของผม "ช่างเหอะ" น่าจะหมายถึงช่างสมัครเล่นผู้ไม่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ เป็นแค่ผู้ที่จำเป็นต้องลงมือซ่อม ทำไปโดยไม่มีหลักการ ปราศจากเครื่องไม้เครื่องมือที่ถูกต้อง หรืออะไหล่แท้ก็ไม่มี ต้องดัดแปลง ทำในสิ่งที่ช่างอาชีพเค้าไม่ทำกัน เป็นการซ่อมแบบสุกเอาเผากิน เพื่อให้ใช้งานได้หรือพอแก้ขัดไปก่อนเท่านั้น

ทำให้คิดถึงบทสนทนาต่อไปนี้...
"ลุง...เปลี่ยนก๊อกตัวใหม่แล้ว ทำไมน้ำยังหยดอยู่เลย ช่วยดูให้หน่อยดิ" 
"ช่างเหอะ! เดี๋ยวมันก็ดีเอง"
"เอ่อ.. ลุงเนี่ยเป็นช่างเหอะจริง ๆ

"ลุง... ทาสีทำไมไม่เรียบล่ะ? ดูไม่สวยเลย" 
"ช่างเหอะ! มันต้องมีคอนทรัสต์ ดูด้วยสายตาศิลปินดิ"
"ชั้นว่าแล้ว...ลุงเนี่ยแหละช่างเหอะตัวจริง 

"เฮ้ย... ทำไมเอาด้ามแปรงสีฟันมาคนกาแฟล่ะ? ช้อนก็มีนี่นา"
"ช่างเหอะ! แปรงสีฟันก็ใช้ได้"
"เอาเข้าไป... ไอ้แก่ช่างเหอะ!"
ผมพอใจที่จะเรียกตัวเองว่า "ช่างเหอะ" และมีความสุขอยู่กับการเขียน "บล็อกช่างเหอะ" อย่างนี้ไปเรื่อย ๆ


ที่บ้านห้างฉัตรไม่มีน้ำประปาใช้มาสามวันแล้ว ปัญหาเกิดจากแรงดันของประปาหมู่บ้านลดลง จนน้ำไม่ขึ้นถึงชั้นลอย ไม่มีน้ำไหลลงถังเก็บเหมือนทุกที มีเพียงชั้นล่างเท่านั้นที่น้ำยังไหล...พอมีให้เปิดใช้

ลองต่อสายยางจากก๊อกลงถัง ผมพยายามทำกาลักน้ำ หวังว่าที่ปลายสายยางจะมีน้ำไหลลงถัง...  

แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าน้ำไหลลงถัง??  จะปีนบันไดขึ้นไปชะโงกดูก็ลำบาก มืดด้วย...ผมมองไม่เห็น!


ต้องอาศัย "วิชาช่างเหอะ"... ผมไปคว้าเอา stethoscope หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า "สเต๊ท" ออกมา...   


เว็บหมอชาวบ้านอธิบายว่า...
"สเต๊ท" เป็นคำย่อมาจาก สเต๊ทโทสโคป (stethoscope) ซึ่งหมายถึง เครื่องฟังตรวจ ที่แพทย์คล้องเข้าที่หูสองข้าง แล้วมีสายยาวสำหรับจ่อตรวจตามส่วนต่างๆ ของคนไข้  ประโยชน์ของมันก็สำหรับใช้ฟังเสียงหัวใจ เสียงปอด เสียงลำไส้ เคลื่อนตัว และเสียงการไหลเวียนของเลือด...

ผมสวมหูฟังโดยไม่ลืมว่าให้อยู่ในทิศทางที่ถูกต้องตามลักษณะของรูหู (ไม่ใช่ใส่ด้านไหนก็ได้) แล้ววาง diaphragms แนบกับถังน้ำ โห...ได้ยินชัดแจ๋วเลยครับว่ามีน้ำไหลหรือไม่ไหล!!


ได้ยินเสียงน้ำหยดลงถังไม่กี่หยดแล้วเงียบสนิท...ไม่มีน้ำลงถัง!!  ผมได้แต่คิดในใจว่า "ช่างเหอะ เดี๋ยวก็ดีเอง"

Monday, August 22, 2016

หมวกกันน็อคใบใหม่...

หมวกกันน็อคสำหรับใส่ปั่นจักรยานใบแรกของผมยี่ห้อ Hartop (Davies Craig)  แฟร้งค์ พี่ชายชาวออสซี่ซื้อให้ที่ Sydney เมื่อวันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๓๑


ผ่านร้อนผ่านหนาวมาได้เกือบ ๓๐ ปี...


"อนิจจัง วัตตะ สังขารา"  ในที่สุดเจ้า Hartop ก็สิ้นอายุไขของมัน....


ถามว่าหมวกกันน็อคสำหรับคนขี่จักรยานจำเป็นหรือไม่? ต้องตอบว่า "จำเป็น"   FB Trip ครั้งล่าสุดปั่นเที่ยววัดหลายวัดในเขตอำเภอสารภี ก็ยังคงต้องมีหมวก ผมใช้หมวกนิรภัยสำหรับนายช่างและวิศวกรแทน....


แต่หมวกใบดังกล่าวมีน้ำหนักค่อนข้างมาก ไม่น่าจะเหมาะสำหรับใส่ปั่นจักรยาน...


ต้องหาหมวกใบใหม่มาใช้ วันนั้นไปถามที่ร้านจักรยานใกล้บ้าน มีราคาถูกที่สุดคือ ๗๐๐ บาท เจ้าของร้านบอกว่าถ้าเอาจริงก็จะลดให้หน่อย แต่ผมยังไม่ได้ซื้อเพราะมีงบประมาณไม่พอ...

ผมลองเข้าไปหาดูในลาซาด้าแล้วตัดสินใจสั่งซื้อหมวกกันน็อคจักรยานยี่ห้อ Stronger ในราคา ๓๙๕ บาท วันนี้ตอนบ่ายโมงเค้ามาส่งสินค้าให้ถึงหน้าบ้าน...


แกะกล่องเอาออกมายลโฉมกันหน่อย...



๒๕๖ กรัม...น้ำหนักเบาพอ ๆ กับของราคาเป็นพัน


ใช้สวมปั่นจักรยานหรือเล่นสเก็ตบอร์ดได้ แต่ควบจักรยานยนต์ไม่ได้...


ด้วยความไม่เคย...ผมต้องใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการปรับสายรัดคาง ในที่สุดก็ได้มาอย่างนี้แหละ! ทดลองสวมดูก็เบาหัว ปรับให้กระชับแล้วไม่รู้สึกว่ารัดคาง


มีกระบังเล็ก ๆ ด้านหน้า ไหน ๆ ให้มาแล้วก็ใส่เข้าไว้...


พอใจในสิ่งที่มี ใช้ของเท่าที่พอจะมีงบซื้อ แค่นี้ผมก็ยิ้มได้แล้วครับ!