ขี่จักรยานไปตลาดได้แล้ว!

 เช้านี้...ผมปั่นจักรยานไปตลาดบ้านปันง้าวได้แล้ว!

 

 

สหัสเดชพาไป ผมจอดไว้ข้างรั้ววัดบ้านปันง้าว...

 

แม้ค้าถามกันใหญ่ว่าหายไปไหนเป็นเดือน ผมบอกว่า "บ่าสบาย เป๋นงูสวัด"  วันนี้ซื้อของกลับบ้านเยอะกว่าปกติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคืออาหารถุงซึ่งตั้งใจใส่ตู้เย็นไว้ให้พี่ชายอุ่นกิน ระหว่างปั่นจักรยานไปสบปราบ สำหรับตัวเองผมซื้อมะกรูด ๕ บาท ผักบุ้ง ๑๐ บาท พริกขี้หนู ๑๐ บาท พริกดอย ๕ บาท และน้ำพริกปลาพร้อมผัก (๒๐ บาท)...

 ส่วนของหวาน ผมซื้อเต้าส่วน ๑ ถุง ๑๐ บาท...

 ขากลับ...แวะเติมลมให้สหัสเดช ที่ปั้มเชลล์ เพื่อให้ลมยางพร้อมสำหรับการเดินทางไกล

ปั่นจักรยานกลับบ้าน ผมหยุดจอดถ่ายรูปท้องฟ้าด้านทิศตะวันออกไว้หน่อย...

ขอเวลาอีกวัน สหัสเดชบอก "รอได้"

รอดูต่อไป...

ท้องฟ้าเหนือเขลางค์นครเช้านี้ดูสดใส...ไร้ท่าทีว่าจะมีฝน!

ช่วงเช้าช่างเหอะใช้เวลาประมาณ ๒ ชั่วโมงในการทำงาน DIY ซึ่งค่อนข้างจะหยาบ (สุกเอาเผากิน) แต่ก็ด้วยใจเต็มร้อย... ตีไม้ระแนงต่อครับ

ตามนโยบายใช้ของเท่าที่มีอยู่ ไม่ต้องตัดแต่งให้งดงาม สภาพเป็นเช่นไรก็ใช้เช่นนั้น...

ไม้เก่าที่ผมซื้อไว้ก็ถูกใช้อย่างคุ้มค่า มันเหลือน้อยลงทุกที (ดีนะที่ยังพอมีให้ได้ทำงาน project สุดท้าย)...

 

ทำงานไป มองท้องฟ้าไป ในใจก็คิดว่าพรุ่งนี้จะปั่นจักรยานไปสบปราบได้หรือยัง? พยากรณ์อากาศบอกว่าภาคเหนือตอนบนมีฝนร้อยละ ๒๐ ของพื้นที่....

ภาพจากเว็บกรมอุตุนิยมวิทยา - ขอขอบคุณ

ที่ต้องพิจารณาเห็นท่าว่าจะเป็นเจ้าพายุไต้ฝุ่นโคอินุนี่แหละ...

ภาพจากเว็บกรมอุตุนิยมวิทยา - ขอขอบคุณ

คำตอบคือต้องรอดูต่อไป...พร้อมเมื่อไหร่ก็จูงจักรยานออกไปปั่นทันที

 

ก่อนทำอาหารกลางวัน ผมตัดเศษไม้ไปใส่เสริมที่ช่องส่งอาหารในครัวชั้นล่าง (HBH Kitchen)

วัสดุทุกอย่างใช้เท่าที่หาได้ในกองสัมภารก...

เดี๋ยวทาสีก็ดูไม่น่าเกลียดแล้วครับ!

เตรียมเสบียง

หากพรุ่งนี้ฝนไม่ตก มะรืนนี้ผมอาจจะออกเดินทางได้! Hopefully!

ทำโรตีจากแป้งโฮลวีทเตรียมไว้...ก็เอามากินหมดแย้ว! วันนี้เลยต้องทำขนมปังหวาน (นิด ๆ) เพื่อเป็นเสบียงแทน ผมผสมแป้งครั้งเดียวแต่อบ 2 ครั้ง ครั้งแรกอบนานไปหน่อย ครั้งที่สองกำลังดี...

พกหนมปังไปด้วย...เวลาไปตั้งเต็นท์นอนในอุทยานฯ (หรือที่ไหนก็ตาม) ผมสามารถเอาออกมากินกับกาแฟที่ชงด้วยเตา camping ได้ 

 

การทดสอบสหัสเดชครั้งที่ 2 bikepacking เป็นแบบ full loaded (ปั่นท่องโลกอย่างไร มีจัดสัมภาระไปเท่านั้น) แม้ว่าจะมีน้ำหนักมากและบางอย่างไม่ได้ใช้...ก็ต้องเอาไปครับ

ครั้งต่อไประยะทางทั้งหมดเกือบ 4 ร้อยกิโลเมตร ผมต้องตั้งเต็นท์นอนหลายจุด...

 

ไม่สามารถเดินทางแบบ travellin' light (เหมือนตอนเข้าลาวทางด่านภูดู่) ซึ่งมีแค่ backpack ลูกเดียว

ไปลาวใต้ก็เช่นกัน ไม่มีเสบียงพกพาไปมากมาย เนื่องจากเป็นรถพับ แต่ถ้าไปลาวอีกครั้งคราวนี้ผมจะไปกับสหัสเดชแบบ full-loaded แน่นอน...ว่ายังคงไม่สลัดทิ้งซึ่งความอยากที่จะปั่นจักรยานแบบลุงคนนี้...แม้กาลเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด

ภาพจาก IG - ขอขอบคุณ

 

ขอรอดูฟ้าฝนวันพรุ่งนี้ก่อนนะครับ!

เริ่มต้นวันฟ้าใหม่

วันต้นปีงบประมาณใหม่ 2567 เริ่มแล้ว!  บางคนอาจได้เลื่อนฐานะขึ้นเป็นหัวหน้าแทนคนเก่าซึ่งเพิ่งปลดเกษียณไป หวังว่าท่านคงเข้าใจว่ามันเป็นแค่เพียงหัวโขนหัวใหม่ที่เค้ามอบให้ท่านสวมเท่านั้น ศักดิ์ศรีแห่งความเป็นคนนั้นจริง ๆ แล้วทุกคนก็มิได้แตกต่างไปกว่ากัน

 

ภาพจาก sarakadeelite.com - ขอขอบคุณ

ตอนสาย ๆ ผมปั่นจักรยาน (สหัสเดช) ไปซื้อชุดปะยางจักรยานที่ร้านผินฮับซึ่งอยู่ไม่ไกลบ้าน ป๊าเจ้าของร้านใจลดราคาให้เป็นพิเศษ

 

 

จากนั้นก็ปั่นตรงไปเทศบาลตำบลห้างฉัตรแม่ตาล เพื่อจ่ายค่าเก็บขยะ (ตามที่ผมได้โพสต์ไว้เมื่อวานนี้ในหัวข้อ "งดเก็บขยะ")

 

 

ปรากฏว่าผมยังคงมิได้จ่ายค่าเก็บขยะสำหรับปีทีแล้ว เจ้าหน้าที่บอกว่าทางเทศบาลส่งจดหมายแจ้งให้มาชำระนานแล้ว (รวมทั้งบ้านอื่น ๆ อีกหลายบ้าน) แต่ผมไม่ได้รับจดหมายดังกล่าว คิดในใจว่าไปรษณีย์มีปัญหาอีกแล้ว ตกลงก็ต้องจ่ายควบ 2 ปีเป็นเงิน 480 บาท (เค้ายังมิได้ปรับค่าเก็บขยะอัตราใหม่ - บอกว่าต้องรออนุมัติก่อน) โชคดีที่มีเงินพอจ่าย ขากลับติดไฟแดงที่สี่แยก เห็นจักรยานคันหนึ่งจอดอยู่ข้างทาง...

 

ปั่นจักรยานผ่านที่ทำการไปรษณีย์ห้างฉัตรซึ่งตั้งอยู่ด้านซ้ายมือ ก็เลยถือโอกาสแวะเข้าไปรายงานเรื่องไม่ได้รับจดหมายซะหน่อย คราวที่แล้วก็เคยมาแจ้งว่าไม่ได้รับจดหมายจากธนาคาร เดือนที่ผ่านมาก็ไม่มีจดหมายจากธนาคารอีก แถมยังรู้จากเจ้าหน้าที่เทศบาลฯ ว่าเคยส่งจดหมายเตือนให้ชำระค่าเก็บขยะ...แต่ผมไม่ได้รับ! วันนี้ก็แค่บอกกับเจ้าหน้าที่หนุ่มคนหนึ่ง มิได้เป็นการร้องเรียนใด ๆ แต่ก็หวังว่าเค้าคงจะปรับปรุงแก้ไข ให้สมกับเป็นวันเริ่มต้นฟ้าใหม่

 

เพื่อน ๆ เห็นท้องฟ้าสดใสมั้ยครับ? ชุดปะยางก็มีแล้ว...เผลอ ๆ วันพรุ่งนี้หรือวันมะรืน ผมอาจได้ปั่นจักรยานไปสมปราบ? กลัวอย่างเดียวว่าจะเจอน้ำท่วมอย่างที่เป็นข่าว...

 

ภาพข่าวจาก TNN -ขอขอบคุณ

วันฟ้าใหม่อาจไม่สดใสอย่างที่คิด!

งดเก็บขยะ

ยกจักรยาน (สหัสเดช) ลงมาไว้ที่ชั้นล่างแล้ว...

 

เริ่มติดตั้งกระเป๋าตูดมดซึ่งบรรจุเครื่องนอน พร้อมกับ frame bag ซึ่งใช้เก็บของที่หยิบใช้ได้ง่ายและรวดเร็ว วันพรุ่งนี้กะว่าจะนำ panniers มาใส่  ผมต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อม...แม้ว่าสภาพอากาศยังไม่เปิดไฟเขียวให้ hit the road!   

ออกไปข้างนอก ผมเห็นเมฆบนฟ้า...คิดว่าฝนมาแน่!

 

 

ริมถนนผมเห็นถุงขยะถูกวางล้ำออกมา เทศบาลตำบลห้างฉัตรแม่ตาลเค้างดเก็บขนขยะมูลฝอยมาได้หลายวันแล้ว (เพื่อสรุปข้อมูลปริมาณขยะมูลฝอยและคำนวณค่าธรรมเนียมกำจัดขยะมูลฝอยใหม่) 

 

ภาพจาก facebook ของเทศบาลตำบลห้างฉัตรแม่ตาล - ขอขอบคุณ

ผมเคยเขียนถึงคนเก็บขยะ  และค่าเก็บขยะเดือนละ ๒๐ บาท ด้วยความเห็นใจ บอกว่าถ้าคิดค่าเก็บขยะเพิ่มก็ไม่เป็นไร หากไม่มีรถมาเก็บขยะเป็นประจำบ้านเมืองก็คงจะเป็นอย่างที่เห็นในภาพ...

 

วันพรุ่งนี้เค้าจะกลับมาเก็บขยะตามปกติแล้วครับ!

ตีไม้ระแนงต่อ!

สวัสดีครับเพื่อน ๆ...๑ ตุลาคม ๒๕๖๖ เป็นวันผู้สูงอายุสากล และเป็นวันแรกของปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๖๗

ภาพถ่ายที่อุทยานธรรมะและหอศิลป์ อินสนธิ์ วงศ์สาม เมื่อหลายปีที่แล้ว

ตาแก่เมืองรถม้าไม่รู้สึกยินดียินร้ายเพราะอยู่เกินวัยมาไกลแล้ว แถมยังมิได้เป็นผู้รอรับเงินบำเหน็จบำนาญใด ๆ  หัวใจผมนั้นเตลิดไปไกลจนสุดขอบฟ้า เหลือเพียงร่างกายที่ยังติดแหง็กอยู่กับบ้านห้างฉัตร!

 

ตั้งแต่เช้ามาก็ไม่อยากทำงานซึ่งต้องลงมือลงแรง ผมใช้เวลาให้ผ่านไปด้วยการนอนอ่านหนังสือ...นอนจนหลังแทบละลายติดฟูก

รู้สึกร้อนก็ได้อาศัยพัดลมใช้ไฟจากระบบไฟฟ้าแสงอาทิตย์...

ประมาณ ๕ โมงเย็น...ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสมอง ผลักดันให้ผมลุกจากที่นอน ขึ้นไปบนดาดฟ้า แล้วคว้าเครื่องมือ ลงมือตีไม้ระแนงกับโครงที่ได้ตั้งไว้เมื่อวันก่อนทันที!

ทำได้แค่เพียงเล็กน้อย แสงก็หมด ต้องรีบวางมือแล้วเก็บภาพบรรยากาศรอบ ๆ มาให้เพื่อนดู...

หุหุ ดันมาขยันเอาตอนใกล้ค่ำ!