Saturday, August 27, 2016

ซ่อมระบบสแกน Epson ME 340

ตามที่ผมได้แจ้งให้เพื่อน ๆ ทราบว่าเครื่องสแกนเนอร์ตัวเก่าที่ใช้สแกนเอกสารและรูปภาพต่าง ๆ เพื่อทำเว็บและเขียนบล็อกได้พังไปแล้วนั้น ผมจำเป็นต้องหาสแกนเนอร์ตัวใหม่มาใช้ หากยังอยากที่จะเขียนบล็อกให้ได้เนื้อหาที่มีประโยชน์...


ผมยอมเสียเงินทั้งสิ้น ๓๓๐ บาทประมูลเครื่องพิมพ์ Epson รุ่น ME 340 มาใช้สแกนภาพ...


ผู้ขายกรุณาเขียนแผ่นไดร์เวอร์ส่งมาให้ด้วย แต่มีแค่เพียงไดร์เวอร์เครื่องพิมพ์ ติดตั้งแล้วเครื่องก็ยังไม่สามารถสแกนภาพได้ ด้านการพิมพ์นั้นตราบใดที่ไฟแสดงสถานะว่าหมึกหมดยังติดอยู่ก็ยังคงใช้งานพิมพ์ไม่ได้อยู่ดี วันนี้ขอซ่อมในเรื่องระบบสแกนก่อนนะครับ เริ่มต้นด้วยการเข้าไปใน เว็บ Epson 


คลิกหาไดร์เวอร์และการบริการ...


มีไดร์เวอร์และซอฟแวร์ให้เลือกดาวน์โหลด...


ไดร์เวอร์สำหรับเครื่องพิมพ์มีแล้ว ผมแค่เพียงคลิกดาวน์โหลดไดร์เวอร์สำหรับสแกนเนอร์ (Scanner Driver) ได้ไฟล์ exe. ตัวเล็กนิดเดียว (9.63 MB) มาแล้ว ก็ทำการติดตั้งทันที...

ทำตามขั้นตอนจนเสร็จ restart เครื่องใหม่แล้วทดลองสแกนผ่านโปรแกรม PhotoShop...


ว้าว...มาแล้วครับ!!


คลิก Scan ได้เลย...  


ได้ไฟล์ jpeg มาแล้วครับ... 


ลองหารูปภาพขาวดำปี ๒๕๒๐ มาสแกนดู...ก็ใช้ได้ครับ 


เจ้า ME 340 ตอนนี้ใช้งานสแกนได้แล้ว เดี๋ยวค่อยซ่อมระบบพิมพ์ต่อ ผมสั่งซื้อน้ำหมึกเติมสำหรับเครื่องพิมพ์ Epson ขนาด 100 ml (๒๖๖ บาท) จากลาซาด้ามารอไว้แล้ว...



เวียนหัวครับ คงต้องพักแล้วล่ะ!          

Friday, August 26, 2016

Epson ME 340


หลังจากที่บอกเพื่อน ๆ ว่า "สแกนเนอร์พังแล้วจ้า..."  ผมก็ไปประมูล "เรื่องสแกนฟิล์ม (Film Scanner) มาใช้ ช่วงนี้ถ้ามีเวลาเมื่อไหร่ ผมก็จะสแกนฟิล์มสไลด์ที่มีอยู่ แล้วเก็บเป็นไฟล์ jpeg ไว้สองขนาด คือ 3888 x 2588 และ 600 x 400 


ฟิล์มสไลด์ยี่ห้อ Agfa สีเพี้ยนหมดแล้ว กลายเป็นสีม่วงเสียเป็นสวนใหญ่ ผมต้องใช้ PhotoShop แก้ไขไฟล์ภาพที่ได้  ผลก็ออกมาดีบ้างไม่ดีบ้าง...





บางรูปก็ออกมาดีครับ...


ผมค้นเอาฟิล์มสี negative ที่เก็บไว้ออกมา อยากจะสแกนเก็บไว้ด้วย แต่มันละลายหมด ไม่เหลือภาพอยู่บนฟิล์ม แถมมีกลิ่นเหม็นด้วย ต้องทิ้งลูกเดียว!


มีฟิล์มบางม้วนที่ยังพอมีภาพ ผมก็เลยนำมาสแกน อยากทดลองฟิล์ม negative ด้วยครับ...


ผลออกมาไม่เป็นที่น่าพอใจ ภาพบ้านที่ปงแสนทองบานนี้ผมถ่ายไว้สมัยที่ยังไม่ได้ย้ายกลับมาอยู่ลำปาง... 


ผมต้องพยายามเก็บงานเจ้าฟิล์มสไลด์ให้เสร็จโดยเร็ว ขืนปล่อยทิ้งไว้คงจะเข้าอีหรอบเดิม ดีไม่ดีเครื่องสแกนอาจพังซะก่อนก็ได้...

เมื่อได้ไฟล์รูปจากฟิล์มสไลด์ (ส่วนใหญ่เป็นทริปไปยุโรป) ผมก็มีเรื่องที่จะเขียนในบล็อก exploring the world มากขึ้น อย่างไรก็ตามก็ยังอยากจะมีเครื่องสแกนเอกสาร ภาพถ่าย โน้ตเพลง ฯลฯ เหมือนอย่างที่เคยมี

ไปเจอเครื่องพิมพ์ Epson Me 340 ในเว็บประมูล ผู้ขายก็เป็นเจ้าเดียวกับเครื่องสแกนฟิล์มนั่นแหละ ลงประกาศไว้ว่า "เมียด่าครับ เก็บของเต็มบ้าน เลยขอนำมาส่งต่อแบ่งกันใช้ เป็นของมีตำหนิ 
บานพับกระดาษหัก เลยติดกาว 2 ตัน ไว้แน่นเลย เครื่องนี้เคยติดแท้ง เลยมีรอยจากการติดแท้ง แต่ตลับยังอยู่ เมื่อ 3-4 เดือนก่อนเอามาลองพิมพ์อยู่ปกติดี แต่วันถ่ายรูปมันเตือนหมึกหมด ใช้ Scan ได้ปกติ..." 

ภาพจากผู้ขาย
  
ภาพจากผู้ขาย
ผมตัดสินใจเข้าร่วมประมูล ตอนนั้นคิดเพียงว่าถ้าสแกนได้ก็เอามาใช้สแกนเอกสารและรูปภาพ ส่วนเครื่องพิมพ์จะใช้ได้หรือไม่ได้ ก็ต้องเอามาลองดู

ในที่สุดผมก็ประมูลมาได้ในราคา ๒๐๐ บาท (ต้องออกค่าส่ง ๑๐๐ บาทและค่าโอนเงินอีก ๓๐ บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๓๓๐ บาท  สินค้าส่งมาถึงมือแล้วครับ!!!


ผู้ส่งแพ็คมาให้อย่างดีเหมือนเคย...


ยกออกมาถ่ายภาพไว้หน่อย...


รู้สึกขอบคุณที่ผู้ขายเขียนแผ่น driver ส่งใสให้ด้วย...


ก็คงต้องเป็นหน้าที่ของช่างเหอะในการทดสอบว่าทำงานได้หรือไม่ เสียบไฟแล้วเปิดเครื่อง พบว่าทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น ไม่ว่าสแกนหรือพิมพ์ ไฟแดงแสดงสถานะหมึกหมดเป็นไปตามที่ผู้ขายประกาศไว้


ทำใจไว้แล้วหละ แต่ก็ยังคิดว่าจะซ่อมได้ เพราะผู้ขายเมลบอกไว้ว่า "เครื่องปริ้นใช้ได้นะครับ  แต่ผมลงเป็นเสีย น่าจะแค่หมึกหมด เติมแล้วกด reset หมึก 2-3 เดือนก่อนผมยังใช้อยู่เลย แต่มันเยอะ  5-6 เครื่องแฟนเลยว่า ก็คิดว่าส่งต่อให้คนอื่นไปแก้ปรับใช้ดีกว่า..."  

เย็นวันนี้ ผมขี่จักรยานไปตลาด ซื้อผักมา ๓ อย่างคือ ถั่วฝักยาว ถั่วงอก และฟักทอง อย่างละ ๑๐ บาท รวมแล้วเป็นเงิน ๓๐ บาท...



ก็เลยถือโอกาสแวะร้านขายยา ซื้อเข็มฉีดยามาด้วย ๕ เล่ม ๆ ละ ๒ บาท เพื่อเตรียมไว้สำหรับการเติมหมึกเครื่องพิมพ์...


แล้วช่างเหอะจะเล่าให้ฟังถึงการรักษาเจ้า Epson ME 340 นะครับ...

Thursday, August 25, 2016

ปั้มน้ำอัตโนมัติ 125 W

ก่อนเที่ยงวันนี้บุรุษไปรษณีย์โทรมาบอกว่ามีพัสดุที่จะเรียกเก็บเงิน ๑,๕๙๐ บาท...ขอให้เตรียมตังค์ไว้ด้วย!  คงเป็นปั้มน้ำที่จะนำมาใช้กับระบบส่งน้ำขึ้นถังเก็บ ๙๐๐ ลิตรบนชั้นลอย

ความสูงประมาณ ๕ เมตร แล้วก็ใช้งานในช่วงที่ระบบประปาหมู่บ้านยังไม่ดีเท่านั้น  ผมไม่จำเป็นต้องใช้ปั้มอัตโนมัติราคาแพง ๕-๖ พันบาท  เลือกดูในเว็บลาซาด้าแล้วสั่งซื้อไว้ ๑ ตัว เป็นปั้มอัตโนมัติขนาด 125W ยี่ห้อ WYATT (ราคารวมภาษีมูลค่าเพิ่ม = ๑,๕๙๐ บาท)   ข้อดีในการสั่งซื้อสินค้าจากลาซาด้าคือ ผมไม่ต้องเสีย ๓๐ บาทเป็นค่าโอนเงินค่าสินค้าให้ก่อน และยังไม่ต้องเสียค่าส่งอีกด้วย

บ่าย ๒ โมง...ปั้มน้ำมาแย้ว! สินค้าถูกนำมายื่นให้กับมือถึงหน้าบ้าน...


ECO 125 น่าจะประหยัดไฟกว่าปั้มตัวใหญ่นะ สเปคข้างกล่องบอกว่า...
H.Max.:   20 m
Q.Max.:   25 l/min
Inlet/outlet:   1" x 1"

ผมแกะกล่องโดยไม่รอช้า อืมมมม...ตัวเล็กจัง น่าจะไม่แรง



ผมแกะพลาสติกออกดูรูน้ำเข้า พบว่ามีเช็ควาล์วอยู่ด้วย (ประหยัดไปอีกเกือบ ๒ ร้อยบาทเพราะไม่ต้องซื้อเช็ควาล์วมาติดตั้ง)...
 

ใช้เวลาติดตั้งเกือบ ๒ ชั่วโมง ผมต้องปั่นจักรยานไปซื้อบอลวาล์วพีวีซีขนาด ๖ หุน (๔๕ บาท) มาใช้อีก ๑ ตัว.... เรียบร้อยแล้วครับ


เปิดน้ำลงถังจนเต็ม...


ทดลองเสียบไฟให้มอเตอร์ปั้มน้ำขึ้นไปยังถังเก็บบนชั้นลอย พอใช้ได้ครับ แต่เสียงดังไปหน่อย...


พอปิดวาล์ว...สวิชอัตโนมัติก็ทำงาน มอเตอร์หยุดเดิน!!  ใช้งานได้แล้วครับ หลังจากสูบน้ำขึ้นหมดถัง...ผมปิดวาล์ว แล้วปล่อยให้น้ำประปาไหลลงถังเก็บโดยไม่ต้องเฝ้าดู  (เมื่อเต็มมันจะหยุดเองเพราะมีวาล์วลูกลอย ๔ หุนที่ติดตั้งเอาไว้)  


นึกขึ้นได้เมื่อไหร่ก็ค่อยลงไปเปิดบอลวาล์วพีวีซีให้มอเตอร์ทำงานส่งน้ำขึ้นอีก...


มีน้ำซึมออกมาจากข้อต่อจุดน้ำเข้า-น้ำออกเล็กน้อยพอสังเกตเห็นได้ ผมได้แต่คิดในใจว่า "ช่างเหอะ...เด๋วก็ดีเอง"

Wednesday, August 24, 2016

ทำถังเก็บน้ำไว้ชั้นล่าง

ตอนย้ายมาอยู่บ้านห้างฉัตรใหม่ ๆ น้ำประปามีใช้แค่ชั้นลอย แต่ไม่ขึ้นถึงชั้นสองชั้นสามและดาดฟ้า ผมต้องคิดหนักว่าจะทำยังไงดีกับระบบน้ำ? 

โรงกลึงข้างบ้านซึ่งเป็นอาคาร ๒ คูหา ตั้งถังเก็บน้ำบนดินขนาดใหญ่ไว้ชั้นล่างแล้วสูบขึ้นไปเก็บไว้ในถังขนาดใหญ่ (เข้าใจว่า ๑,๕๐๐ ลิตร) บนดาดฟ้า แต่ที่บ้านผมไม่มีพื้นที่ที่จะตั้งถังไว้ข้างล่าง เห็นว่าน้ำประปาขึ้นถึงชั้นลอยและมีที่ว่างอยู่ตรงระเบียง ผมตัดสินใจซื้อถังเก็บน้ำขนาด ๙๐๐ ลิตรมาติดตั้ง...ความสูงพอดีเลย!

  

เมื่อมีน้ำเก็บไว้ที่ชั้นลอยก็ต้องมีปั้มอัตโนมัติไว้คอยส่งน้ำขึ้นข้างบน ผมซื้อปั้มยี่ห้อ Hitachi มาจากร้านอุดมกันทามาศในราคา ๔,๕๐๐ บาทมาใช้... 


ติดตั้งแล้วก็ใช้งานได้ดี ไม่มีปัญหาเพราะน้ำประปาหมู่บ้านไหลดีมา ๒ ปีกว่า... 


ต่อมาประปาหมู่บ้านเริ่มมีปัญหา บางครั้งแรงดันตก น้ำไม่ไหลเข้าถังเก็บบนชั้นลอย แต่ก็เป็นแค่เริ่มออกอาการ ผมคิดแก้ไขไว้ก่อนโดยยอมกระเป๋าฉีก ซื้อถังเก็บน้ำขนาด ๗๐๐ ลิตรมาติดตั้งบนดาดฟ้า ทำให้มีน้ำสำรองเพิ่มมากขึ้น แล้วยังได้ปรับเปลี่ยนระบบน้ำใหม่โดยใช้ปั้ม Hitachi ตัวเดิมสูบน้ำขึ้นมาเก็บไว้บนดาดฟ้าโดยมีสวิชอัตโนมัติ (ราคา ๓๐๐ บาท) คอยปิดเปิด 


ทุกครั้งที่เปิดก๊อกก็ไม่ต้องอาศัยปั้มอัตโนมัติ! และยังไม่มีเสียง "ป๊อกแซ่...ป๊อก" ที่ชั้นลอยให้รำคาญหู ระบบน้ำใหม่ใช้งานได้ดีมาระยะนึง จนกระทั่งถึงวันที่น้ำประปาไม่ยอมขึ้นชั้นลอยอีกต่อไป ถึงกระนั้นช่างเหอะก็ยังคงหวังว่า "เดี๋ยวก็ดีเอง"   เมื่อไม่มีน้ำก๊อกก็ต้องใช้น้ำที่เหลือจากถังในห้องน้ำ ผมบอกตัวเองว่า "เดี๋ยวก็ดีเอง"  

ขณะเดียวกันก็มิได้อยู่เฉย... ไปคว้าเอาถังน้ำใบเก่ามาจากดาดฟ้า คิดที่จะทำถังเก็บน้ำไว้ชั้นล่าง โดยใช้วัสดุอุปกรณ์ที่มีอยู่


ก่อนอื่นต้องเจาะรู...



ความจริงช่างเหอะมีดอกสว่านฟันเลื่อยสำหรับใช้เจาะบานประตูนะ แต่คงหาไม่เจอ จึงต้องทำในสิ่งที่คนอื่นเค้าไม่ทำกัน คือใช้ปลายหัวแร้งแช่อย่างที่เห็น...
 

อย่าให้รูใหญ่เกินนะ จากนั้นก็ใช้กระดาษทรายม้วนอัดเข้าไปแล้วหมุน ๆๆๆ จนได้รูกลม


นำข้อต่อพีวีซี "เกลียวนอก ๖ หุน" มาใส่ (ใช้ความเพียรมากหน่อย) ด้านในก็หาแหวนยางเก่า ๆ มาใส่แล้วอัดด้วย "เกลียวใน ๖ หุน" หมุนจนแน่น ต่อท่อเพิ่มเป็น ๑ นิ้วเพื่อจะได้เข้ากับสูบน้ำตัวใหม่ซึ่งจะต้องหาซื้อมาโดยเร็ว...


ตรงขอบถังยังเจาะรูอีก ๑ รู ด้วยวิธีการช่างเหอะ แต่ให้มีขนาดเล็กกว่า เพื่อใส่วาล์วลูกลอยขนาด ๔ หุนที่มีอยู่แล้ว!


ผมนำของเก่าที่มีอยู่มาต่อใช้งาน...


ปั้มน้ำต้องใช้ตัวใหม่.... แล้วจะไปหาซื้อที่ไหนล่ะ?

Tuesday, August 23, 2016

ช่างเหอะ

นานแล้วที่ผมเรียกบล็อกนี้ว่า "บล็อกช่างเหอะ" ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครบัญญัติคำนี้ขึ้นมา ตามความเข้าใจของผม "ช่างเหอะ" น่าจะหมายถึงช่างสมัครเล่นผู้ไม่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ เป็นแค่ผู้ที่จำเป็นต้องลงมือซ่อม ทำไปโดยไม่มีหลักการ ปราศจากเครื่องไม้เครื่องมือที่ถูกต้อง หรืออะไหล่แท้ก็ไม่มี ต้องดัดแปลง ทำในสิ่งที่ช่างอาชีพเค้าไม่ทำกัน เป็นการซ่อมแบบสุกเอาเผากิน เพื่อให้ใช้งานได้หรือพอแก้ขัดไปก่อนเท่านั้น

ทำให้คิดถึงบทสนทนาต่อไปนี้...
"ลุง...เปลี่ยนก๊อกตัวใหม่แล้ว ทำไมน้ำยังหยดอยู่เลย ช่วยดูให้หน่อยดิ" 
"ช่างเหอะ! เดี๋ยวมันก็ดีเอง"
"เอ่อ.. ลุงเนี่ยเป็นช่างเหอะจริง ๆ

"ลุง... ทาสีทำไมไม่เรียบล่ะ? ดูไม่สวยเลย" 
"ช่างเหอะ! มันต้องมีคอนทรัสต์ ดูด้วยสายตาศิลปินดิ"
"ชั้นว่าแล้ว...ลุงเนี่ยแหละช่างเหอะตัวจริง 

"เฮ้ย... ทำไมเอาด้ามแปรงสีฟันมาคนกาแฟล่ะ? ช้อนก็มีนี่นา"
"ช่างเหอะ! แปรงสีฟันก็ใช้ได้"
"เอาเข้าไป... ไอ้แก่ช่างเหอะ!"
ผมพอใจที่จะเรียกตัวเองว่า "ช่างเหอะ" และมีความสุขอยู่กับการเขียน "บล็อกช่างเหอะ" อย่างนี้ไปเรื่อย ๆ


ที่บ้านห้างฉัตรไม่มีน้ำประปาใช้มาสามวันแล้ว ปัญหาเกิดจากแรงดันของประปาหมู่บ้านลดลง จนน้ำไม่ขึ้นถึงชั้นลอย ไม่มีน้ำไหลลงถังเก็บเหมือนทุกที มีเพียงชั้นล่างเท่านั้นที่น้ำยังไหล...พอมีให้เปิดใช้

ลองต่อสายยางจากก๊อกลงถัง ผมพยายามทำกาลักน้ำ หวังว่าที่ปลายสายยางจะมีน้ำไหลลงถัง...  

แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าน้ำไหลลงถัง??  จะปีนบันไดขึ้นไปชะโงกดูก็ลำบาก มืดด้วย...ผมมองไม่เห็น!


ต้องอาศัย "วิชาช่างเหอะ"... ผมไปคว้าเอา stethoscope หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า "สเต๊ท" ออกมา...   


เว็บหมอชาวบ้านอธิบายว่า...
"สเต๊ท" เป็นคำย่อมาจาก สเต๊ทโทสโคป (stethoscope) ซึ่งหมายถึง เครื่องฟังตรวจ ที่แพทย์คล้องเข้าที่หูสองข้าง แล้วมีสายยาวสำหรับจ่อตรวจตามส่วนต่างๆ ของคนไข้  ประโยชน์ของมันก็สำหรับใช้ฟังเสียงหัวใจ เสียงปอด เสียงลำไส้ เคลื่อนตัว และเสียงการไหลเวียนของเลือด...

ผมสวมหูฟังโดยไม่ลืมว่าให้อยู่ในทิศทางที่ถูกต้องตามลักษณะของรูหู (ไม่ใช่ใส่ด้านไหนก็ได้) แล้ววาง diaphragms แนบกับถังน้ำ โห...ได้ยินชัดแจ๋วเลยครับว่ามีน้ำไหลหรือไม่ไหล!!


ได้ยินเสียงน้ำหยดลงถังไม่กี่หยดแล้วเงียบสนิท...ไม่มีน้ำลงถัง!!  ผมได้แต่คิดในใจว่า "ช่างเหอะ เดี๋ยวก็ดีเอง"