โอ้สังขาร...ฤาจะหมดสภาพ?

ก่อนหน้านั้น...ดูเหมือนว่าผมพร้อมที่จะปั่นจักรยานไปสบปราบแล้วนะ เพียงแค่รอให้หมดฝนเท่านั้น

 

จัดของลง panniers เรียบโร้ย...

หยอดน้ำมันโซ่จักรยาน และบรรจุของลง frame bag... 

เปลี่ยนแบตเตอรี่ Bicycle Computer ด้วย...

แต่แล้ว...ร่างกายก็ส่งสัญญาณที่ไม่คาดคิดมาก่อน เคยตกบันไดในขณะทาสีอยู่หน้าบ้าน...ผมได้รับบาดเจ็บทั้งที่หัวเข่าและส้นเท้า อาการอักเสบมันหายไปนานแล้ว แต่วันนี้ดันกลับมาอีก ผมรู้สึกเจ็บลึก ๆ เมื่อใช้เท้าซ้ายเหยียบลงพื้น ตามมาด้วยอาการเวียนศีรษะ

ต้องเลื่อนการเดินทางออกไปอีก 2-3 วันครับ

wait and see

คงหลีกเลี่ยงมิได้ที่จะต้องขอบคุณเพื่อน ๆ ผู้มีความสนใจพอที่จะคลิกเข้าอ่านเรื่องราวการเตรียมตัวทดสอบ "สหัสเดช" หรือ "เจ้ายักษ์ขาว" ครั้งที่ 2 ของผม!

 

 

เป็นเรื่องไร้สาระสำหรับผู้ที่ชอบการเดินทางแบบสบาย ๆ แต่ยังมีเพื่อน ๆ บางคนที่เข้ามาเยือนและให้กำลังใจตาลุงแก่แห่งบ้านขามแดงห้างฉัตร ฉะนั้นจึงต้องขอบคุณ!

 

ข่าวเรื่อง Solar Flare ช่วงนี้ผมต้องติดตามอย่างใกล้ชิด อย่าได้ประมาทนะครับ...เพื่อน ๆ

ถึงอย่างไร การทดสอบสหัสเดชเฟสสองก็ยังคงต้องทำตามที่ได้คุยโว เมื่อคืนนี้ผมจัดของลง panniers คู่ไว้แล้ว

ผมจัดสัมภาระ (bikepacking) แบบเต็มพิกัด (full-loaded) แบบที่จะใช้เดินทางไกลไปต่างประเทศเพื่อ explore the world ในช่วงสุดท้ายของชีวิต คือมีครบทั้ง อุปกรณ์เครื่องนอน, เครื่องทำครัว, มือถือ, net book, เครื่องมือซ่อมจักรยานพร้อมอะไหล่สำรอง, อุปกรณ์ระบบชาร์จ, เสื้อผ้า, ยา, กล้องถ่ายรูป, หน่วยความจำ, อุปกรณ์เครื่องเขียน, ฯลฯ รวมทั้งเสบียงอาหารและน้ำดื่ม (ที่เห็นเป็นอาหารเช้าสำรองสำหรับ 10 วัน)....

 

บ่าย ๆ ผมจะหยอดน้ำมันโซ่จักรยาน และเฝ้ามองท้องฟ้า...

 

 

หากพรุ่งนี้ท้องฟ้าสดใส... ผมออกเดินทางทันที!

วันแรก ห้างฉัตร-สบปราบ

จริง ๆ แล้ว... ฝนตกก็หาได้เป็นอุปสรรคใหญ่ต่อการเดินทางด้วยจักรยานของผม

 

 

เพราะผมค่อนข้างสนุกและตื่นเต้นไปกับการปั่นจักรยานภายใต้ท้องฟ้ามืดครึ้มและมีเสียงฟ้าร้องอยู่ไกล ๆ อีกอย่างคือมันไม่ร้อนด้วยครับ! แต่ข้อเสียของมันคือแสงไม่พอให้ถ่ายรูปได้ชัด ๆ เท่านั้นเอง! ตอนนี้เรื่องฝนคงไม่สามารถห้ามไม่ให้ผมออกเดินทางในทริปทดสอบสหัสเดชครั้งที่ 2 ได้ มีแค่เพียงความไม่พร้อมของร่างกายเท่านั้นที่ทำให้ผมต้องเลื่อนกำหนดมาเรื่อย ๆ อ่อ...ขอเปลี่ยนเส้นทางนิดนึงนะ ก่อนหน้านั้นผมตั้งใจว่าจะใช้ทางหลวงหมายเลข 1 ปั่นตลอดไปจนถึงที่พักแรมริมทาง แต่พอดีวันก่อนได้ปั่นแบบอุ่นเครื่องโดยใช้เส้นทางนี้แล้ว จึงอยากเปลี่ยนมาเป็นเส้นทาง 1034 (ไปเกาะคา) แทน...

 

เหลือเพียงแค่เศษหนึ่งส่วนสามที่ต้องปั่นบนทางหลวงหมายเลข 1

นอกนั้นเป็นทางหลวงชนบทที่ขับขี่ได้ค่อนข้างสบาย ไม่มีรถใหญ่ ๆ ให้ต้องหวั่นวิตก ระยะทางทั้งหมด 76 กิโลเมตร...ผมจะได้แวะเยือน วัดดอยเงิน มนุษย์โบราณ วัดหาดปู่ด้าย และอีกหลาย ๆ ที่ซึ่งน่าสนใจจนถึงที่พักริมทางหน่วยบริการประชาชน 

ผมค้นคว้าหาภาพสถานที่ ๆ ปักหมุดมาแสดงไว้ล่วงหน้าแล้วดังนี้...

วัดหาดปู่ด้าย

มนุษย์โบราณ

จากทางหลวงชนบทหมายเลข 1321 จากวัดหาดปู่ด้ายมาทะลุออกซุปเปอร์ไฮเวย์ตรงนี้ครับ...

 

 

จะได้เยือนวัดสุทธารามและวัดศรีบุญเรืองซึ่งอยู่ริมทางหลวง...

 

ขอขอบคุณที่มาของภาพปักหมุดคือ google street views ผมหวังว่าคงได้ปั่นจักรยานมาเก็บภาพของจริงให้เพื่อน ๆ ได้ดูอย่างแน่นอน....

 

เป็นแค่หนังตัวอย่างนะครับ ของจริงกำลังจะมาถึงในเร็ววันนี้...

Accommodation Search

ผมอยากกลับไปเยือน สปป.ลาว อีกซักครั้งสองครั้ง...ก่อนเริ่มต้น final trip

 

คิดว่าการได้เยือน "หลวงพระบาง" ไม่ว่าอีกกี่ครั้งก็หาได้เป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับชายชราจากเมืองรถม้า ผมคิดถึงอาจารย์จัตุรัส ผู้เดินทางท่องเที่ยวประเทศลาวทั้งด้วยรถยนต์และจักรยานยนต์มาแล้วเกือบทุกแขวง เมื่อเร็ว ๆ นี้ก็ยังควบแมงกะไซค์เข้าลาว ตั้งใจจะไปยาว แต่ก็ต้องกลับก่อนเพราะเจอฝนหนัก...

ภาพ capture จาก facebook ของอาจารย์จัตุรัส - ขอขอบคุณ

ค่าใช้จ่ายใน สปป.ลาว น่าจะสูงขึ้นกว่าในอดีต ไม่ว่าจะเป็นค่าที่พักหรืออาหารการกิน ประเทศนี้มีกฏหมายห้ามนักท่องเที่ยวพักกับชาวบ้าน (แม้เป็นแฟนกันก็ไม่ได้?) การค้นหาที่พัก (Accommodation Search) ตามเส้นทางที่จะไปนั้นจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับนักเดินทางทั่วไป แต่สำหรับคนใช้จักรยานอย่างผม หากค่ำลงตรงไหน ยังไม่เจอเฮือนพัก ก็อาจอาศัย wild camping แฝงตัวเข้าป่าละเมาะ หรือหลังอาคารรกร้างริมทางซึ่งหลบเลี่ยงจากสายตาผู้คนได้ แต่ทางที่ดีควรกำหนดเส้นทางและหมายตาที่พักเอาไว้ก่อน อย่างเช่นบรรดาเฮือนพักตามเส้นทางสู่ทุ่งไหหินดังนี้...

ภาพจาก google street views - ขอขอบคุณ

ภาพจาก google street views - ขอขอบคุณ

ภาพจาก google street views - ขอขอบคุณ

เพื่อน ๆ ที่รักครับ...อย่าได้เสียดายเงินทองเพือหาซื้อความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ภายหลังจากการเดินทางอันแสนเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเลย!

ภาพจาก google street views - ขอขอบคุณ

ส่วนคนรวยเขาจะนอนหลับฝันดีอยู่บนกองเงินกองทอง...ก็ช่างเหอะ!

ยังก่อน!

ตั้งใจที่จะทดสอบร่างกายตัวเองหลังจากพิษงูสวัด อยากรูัว่าถึงวันนี้จะสามารถปั่นจักรยานทางไกลได้แล้วหรือยัง?

 

 

อยากกลับมามีร่างกายที่แข็งแรงพอ พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า สามารถปั่นจักรยานออกจากบ้านไปไกล ๆ วันนี้ผมเดินลงบันไดด้วยความระมัดระวัง (รู้ดีว่าหากลื่นล้มลงไปก็ปิดสวิชตัวเองได้เลย)

 

 

ผมตั้งใจปั่นหนึ่งรอบเล็ก ๆ จากบ้านร้านเปียโนห้างฉ้ตรเข้าเมืองไปทำธุระ เยี่ยมคนรู้จักแล้วกลับบ้าน รวมระยะทางไม่เกิน 40 กิโลเมตร เป็นการทดสอบและอุ่นเครื่องก่อนทริปทดสอบสหัสเดช 2 ผมเลือกใช้เจ้า Bruiser...

 

8 นาฬิกาได้เวลาออกบ้าน...

 

มีเป้ใบเล็กสะพายหลัง พร้อมกล้อง Canon คล้องคอ ค่อย ๆ ปั่นไปตามเส้นทาง super highway วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศร้อนพอทนได้ ผมปั่นขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำวังซึ่งอยู่เลยบ้านเก่าที่ปงแสนทองไปเล็กน้อย ถ่ายรูปไว้หน่อย....

 

แวะมาธนาคารกรุงไทยสาขาเขลางค์นคร บนถนนพหลโยธิน เวลา 9 โมงพอดี!

 

 

เสร็จธุระที่ธนาคารฯ...ผมจูงจักรยานข้ามถนน ขี่ย้อนกลับไปทางวิทยาลัยอินเตอร์เทคลำปาง อยากไปเยี่ยมเยียน "คุณเอก" พ่อเลี้ยงคนหนึ่งของนครลำปาง (ไม่ได้เจอกันหลายปีแล้ว)

ไปถึงบ้านคุณเอกแล้ว ขี่จักรยานเข้าไป สุนัขอัลเซเชี่ยนตัวใหญ่สองตัวพุ่งตัวออกมากระโดดเกาะรั้วเห่าไล่ตาแก่จากบ้านห้างฉัตรเสียงดัง  ไม่ขอพบเจ้านายแกแล้วหละ...ผมขี่จักรยานเข้าไปตามถนนเลียบแม่น้ำ....

ถ่ายรูปสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ลำปางไว้หน่อย...

อยู่ปงแสนทองมานาน....ไม่รู้นะว่ามีหน่วยราชการเสาะหาคนต้มเหล้าเถื่อนตั้งอยู่แถวนี้

สวมหมวกนิรภัยใบสีเหลือง ผมเลี้ยวเข้าซอย 2 ปั่นจักรยานข้ามแม่น้ำวังไปยังวัดปงแสนทอง...

 

จากนั้นก็ปั่นกลับบ้านโดยใช้เส้นทางซุปเปอร์ไฮเวย์ ลำปาง-เชียงใหม (ทล.11) แวะถ่ายรูปห้าง Global House ที่ผมเคยเป็นลูกค้ามานานหลายปี... 

ผ่านร้านจำหน่ายโลหะภัณฑ์ Steel

 

 

แวะเยี่ยม "คุณต่อ" เจ้าของอู่ใหญ่ "ศักดิ์แอนด์ซันส์เซอร์วิส" 

ถ่ายรูปจักรยานคันงามของเสี่ยต่อไว้หน่อย...

 

ปั่นจักรยานกลับบ้าน ผมเห็นบ้าน คุณบุญชู ตรีทอง ทางด้านขวามือ...

 

ผมไม่ได้ทราบข่าวอดีตนักการเมืองผู้ยิ่งใหญ่ของเมืองลำปางมานานแล้ว ผ่านมาทีไรก็ได้แต่นึกว่าอำนาจวาสนานั้นไม่จีรัง คนเราอายุไม่เกินร้อยปี อีกไม่นานก็ต้องละทิ้งทรัพย์สมบัติที่สร้างไว้ จากโลกนี้ไปแค่เพียงตัวเปล่า...

วันนี้ผมปั่นเสือภูเขายังไม่ถึง 40 กิโลเมตร ร่างกายบอกว่า "ยังก่อน ต้องรออีกหน่อย ให้แข็งแรงกว่านี้"