หมดฝนแล้ว ได้เวลาแสงแดดอบอุ่นสาดส่องมายังอู่หลงซึ่งนอนใต้ผืนดินนั่น!!
ถางหญ้าให้อู่หลง ตาแก่บ้านห้างฉัตรไม่รู้สึกว่าเป็นการยาก เพราะชีวิตนี้ทำมาตลอดจนด้ามจอบกลายเป็นส่วนหนึ่งของลำแขน มันขึ้นอยู่กับว่าจะทำหรือไม่ทำเท่านั้น คิดถึงอู่หลง เจ้าหมาดื้อที่เคยนอนอยู่ใกล้ทุกคืน...
เดินผ่านตู้เก็บของเก่า ผมจะเห็นสิ่งของเครื่องใช้ของอู่หลงวางอยู่ข้างใน
ใน Facebook คุณชลิตาซึ่งอยู่ที่เกาะคาโพสต์เรื่อง "คนรักหมาแมวคนรักหมาแมวแจกฟรี" พร้อมรูปสุนัขอายุ 4 เดือน เห็นดวงตาของเจ้าหมาน้อยแล้วคิดถึงอู่หลงมาก ๆๆๆ
หน้าตาคล้ายกับพี่อู่หลงเลย...
ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อใจไม่กล้าพอ ไม่สามารถรับใครมาเลี้ยงอีกแล้ว

.jpg)
No comments:
Post a Comment