No one cares!

เจ้ายักษ์ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าจักรยานเฟรมโคโมลีอายุ 40 ปีคันนี้สามารถพาผมเดินทางไกลได้ หากเปลี่ยนอุปกรณ์บางชิ้นและนำกระเป๋าแพนเนียร์ที่เกะกะออก...

ผมเอาตะแกรงท้ายจักรยานออกแล้วนำกระเป๋าตูดมดบรรจุเครื่องนอนมาใส่ ส่วนขาตั้งยังเก็บไว้...

 

มีเป้สะพายหลัง (backpack) หนึ่งใบใส่ของเท่าที่จำเป็น เหมือนกับการเดินทางด้วยจักรยานพับ (FB Trip) ที่ผ่าน การเดินทางครั้งสุดท้าย (the final trip)  หากเป็นไปได้ก็น่าจะเป็นรูปแบบดั่งในภาพนี้... 

 

ภาพจาก pinterest - ขอขอบคุณ

 

ไปคนเดียว...ใช้แอคคอร์เดียนตัวเล็กโดยอาศัยการร้องเพลงเป็นหลัก ไม่ต้องมีป้าย ไม่หวังว่าจะต้องหาเงินเป็นทุนในการเดินทางเพราะมีงบก้อนสุดท้ายก่อนตายเตรียมไว้พอเพียง แค่อยากจบชีวิตในแบบที่คิดไว้ ซึ่งก็ไม่มั่นใจว่าจะสมหวังกับอนาคตอันไม่แน่นอน

 

ภาพจาก ebay.com - ขอขอบคุณ

 

อย่างไรก็ตาม ผมก็ต้องพยายามผ่านภัยพิบัติที่กำลังจะมาให้ได้ (แค่เริ่มต้นปี 2569 ก็ได้ข่าวแผ่นดินไหวรุนแรงในเม็กซิโก)

 

ภาพจาก YouTube.com -ขอขอบคุณ

 

ภาพจาก YouTube.com -ขอขอบคุณ

 

ขอเก็บตัวอยู่บ้านห้างฉัตรไปก่อน เมื่อวานนี้เอารูปสไลด์ที่เก็บไว้ออกมาสำรวจความเสียหายจากกาลเวลา 

 

 

ภายใต้อุ้งมือเหี่ยว ๆ ของชายแก่ สิ่งที่เหลือมีแค่เพียงรูปและความทรงจำในอดีต อีกไม่กี่ปีทุกอย่างก็จะย่อยสลายกลายเป็นผงธุลีอยู่ดี... 

 

 

 

เสียเงินเสียทองไปมากกับของเหล่านี้...มันไม่มีค่าสำหรับใครอื่น สิ้นอายุขัยผมคงไม่มีอะไรเหลือทิ้งไว้ให้ใครได้พูดถึง