กลับคืนสู่เตาอั้งโล่ยุคพ่อยุคแม่

ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2569 ตาแก่เมืองรถม้าขอตั้งต้นชีวิตใหม่ เป็นชีวิตที่ปล่อยวางแลเตรียมพร้อมที่จะจากโลกนี้ไป...

 

เห็นรูปเด็ก ๆ ซึ่งปัจจุบันนี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่หนุ่มสาวกันหมดแล้ว หันมาดูตัวเอง...จะไม่ให้ปลงในสังขารและเวลาที่ยังพอจะยังอยู่เห็นโลกได้ฤา? 

 

 

ท้องฟ้าเหนือห้างฉัตรนครวันนี้ดูสดใสไร้เมฆ ทว่าดอยขุนตานเริ่มถูกบดบัง ปริมาณฝุ่นควันกำลังเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ คิดว่าอีกไม่นานคงมองไ่ม่เห็นยอดดอย!! 

 

 

เมื่อภัยพิบัติมาเยือน อาจทำให้ขาดน้ำขาดไฟและขาดแก๊สหุงต้ม วันนี้ผมเตรียมซ้อมการหุงต้มแบบที่รุ่นพ่อรุ่นแม่ทำกัน โดยใช้เตาอั้งโล่และเก็บเศษกระดาษและเศษไม้มาเป็นเชื้อเพลิง อาจทำให้เกิดควันบ้างนิดหน่อยก็ต้องขออภัย... 

 

 

เหมือนกับการทำความสะอาดพื้นที่บนดาดฟ้า โดยเก็บกวาดเอาขยะมาใช้ 

 

 

กระดาษโน้ต Bridge over troubled water เอามาทำเป็นพัด...โบกให้ไฟลุก

 

 

  

นำกระทะเหล็กมาใช้ ทำให้ง่ายต่อการทำอาหาร...

 

นึกอยากกินผัดกะเพราไข่ดาว...เก็บเอาใบกะเพราใกล้มือนี่แหละ

 

ไม่ต้องหาอะไรมาเพิ่มเพื่อให้ครบสูตร ใช้แค่วัตถุดิบที่มีอยู่ก็พอ...

 

 

 

ควันมีไม่มากครับ กระทะร้อนแล้วรีบลงมือทำเลย

ทอดไข่ทีเดียวสองฟองเลย...

 

นี่ครับ...อาหารมื้อเพล เอ้ย มือกลางวัน ข้าวกล้องพูนจาน...ผมต้องกินเยอะหน่อย เพราะกินหนักแค่มือเดียว (มื้อเช้ากินน้อยมาก)

 

 

กินอิ่มแล้วยังเหลือกับข้าวอีกครึ่งนึง เอาไว้กินพรุ่งนี้ได้อีก...

 

ไม่อดตายแน่ ถ้าต้องเผชิญกับภัยพิบัติ...