เวลาเดินลงบันไดจากชั้น 4 ไปชั้น 3... ผมต้องตั้งสติและเตือนตนเองอยู่เสมอว่าให้ใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างสูง
ตระหนักดีว่าถ้าเกิดหกขะล้มตกบันไดลงไปแล้วหัวฟาดพื้นหรือผนัง ตาแก่บ้านห้างฉัตรคงหมดโอกาสหายใจหรือทำอะไรได้ตามฝัน! แม้ว่าจะสั่งเสียเพื่อนบ้านว่าให้ส่งตัวไปเป็นอาจารย์ใหญ่โดยเร็ว แต่กว่าจะมาพบ...ร่างกายก็คงใช้ไม่ได้แล้ว ผมคิดถึง "เดช" เพื่อนผู้ล่วงลับไปแล้ว เขาได้ไปเป็นอาจารย์ใหญ่สมความตั้งใจ
เมื่อวานนี้ผมย้ายรูป Lovely-Lonely Tree ซึ่งเดชวาดให้ไว้ จากชั้นล่างขึ้นมาติดไว้บนชั้น 3
อยู่ใกล้หน้าต่าง มองออกไปจะได้เห็นต้นไม้ของจริงซึ่งเป็นต้นแบบ...
Autograph พร้อมวันที่ปรากฏชัดบนผืนผ้าใบ...
รูปนี้เขียนให้ไว้ได้ 3 ปี 4 เดือน ป่านนี้ผู้วาดคงไปเลี้ยงแมวเลี้ยงหมาอยู่บนสะพานสายรุ้งแล้วล่ะ คิดถึงนะครับ "เดช"
No comments:
Post a Comment