ผลิตกระดาษจากมูลช้าง

วันนี้ไปดูการนำขึ้ช้างไปทำกระดาษกันนะครับ...

โครงการคชอาณาจักร จังหวัดสุรินทร์ได้ดำเนินการผลิตและแปรรูปผลิตภัณฑ์กระดาษจากมูลช้าง โดยนำมูลช้างในพื้นที่โครงการคชอาณาจักร จังหวัดสุรินทร์ นำมาแปรรูป เพื่อลดปัญหาสิ่งแวดล้อมภายในโครงการและเป็นแหล่งเรียนรู้ให้กับนักเรียน นักศึกษา และนักท่องเที่ยวที่สนใจ และเป็นการส่งเสริมนโยบายขององค์การสวนสัตว์ในการจัดหารายได้เพิ่มกับทรัพยากรที่มีอยู่...

ขั้นตอนการผลิตกระดาษจากมูลช้าง

เก็บมูลช้าง นำมาล้างด้วยน้ำสะอาด ๒-๓ น้ำ เพื่อเอาเมือก หิน ทราย กรวด ออก...

นำมูลช้างที่ล้างแล้วมาต้มในถัง ๒๐๐ ลิตร พร้อมใส่โซเดียมไฮดรอกไซด์ (โซดาไฟ) ในอัตราส่วนน้ำ ๒๐๐ ลิตร : โซดาไฟ ๓ กิโลกรัม และคนทุกชั่วโมง เป็นระยะเวลา ๔-๖ ชั่วโมง (การใส่โซดาไฟจะช่วยให้มูลช้างเปื่อยย่อยได้ง่าย)....

นำมูลช้างที่ล้างแล้วมาใส่เครื่องปั่นเยื่อกระดาษ ใช้เวลาปั่น ๓๐ นาที จากนั้นนำปอสาผสมไปในขณะที่กำลังปั่น และผสมด้วยคลอลีนเพื่อให้เยื่อกระดาษมีสีขาว ใช้เวลาปั่น ๓-๔ ชั่วโมง...

นำมูลช้างที่ปั่นเสร็จแล้วไปปั้นเป็นก้อนขนาด ๓๐๐ กรัม/เฟรม และนำไปละลายในบ่อที่ผสมสีย้อมผ้าที่เตรียมไว้แล้ว ใช้เฟรมมาช้อนให้ได้แผ่นบาง ๆ...

นำเฟรมที่ได้ไปตากแดดนาน ๔ ชั่วโมง (แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่กับแดดในแต่ละวันด้วย)...

นำกระดาษที่ได้มาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ...

เก็บภาพมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูด้วยครับ...

แม้แต่ขี้ช้าง... ก็ยังนำไปทำกระดาษได้!  ยอดเยี่ยมครับ!!

รอดตาย!

๒๒ มกราคม ๒๕๕๙ ผมปั่นจักรยานจากบ้านหนองบัว อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ ไปจนถึงร้านอาหารเรือนแพ (กระแสสินธ์) ริมแม่น้ำมูล...

เห็นผมเดินเที่ยวกดชัตเตอร์เก็บภาพ...สาวเจ้าของร้านบอกให้ถ่ายภาพสวนครัวของเธอไว้ด้วย

ได้เห็นสวนครัวของเธอแล้ว ผมนึกเป็นห่วงต้นพริก ต้นมะกรูด ผักชีฝรั่ง ฯลฯ ที่ปลูกไว้บนดาดฟ้าบ้านห้างฉัตร จะไปรอดหรือเปล่าน้า...ถ้าถูกปล่อยให้อดน้ำอยู่ถึง ๑๐ วัน? 

พอกลับถึงบ้าน ผมก็รีบขึ้นไปดูบนดาดฟ้าทันที.... ไม่มีต้นอะไรตายครับ! คิดว่าคงเป็นเพราะอากาศหนาวเย็นในช่วงที่ผมไม่อยู่ รวมทั้งที่ผมใช้ขวดใส่น้ำปักลงดินเอาไว้ด้วย...

ถ้าเป็นช่วงเมษา-พฤษภา...ก็ไม่แน่เหมือนกัน!

ตากลาง หมู่บ้านช้าง

อ่านเรื่อง "ตลิ่งสูง ซุงหนัก" ซึ่งเป็นเรื่องของช้างและคนเลี้ยงช้างแล้ว ผมต้องหยิบหนังสือ "ตากลาง" หมู่บ้านช้างแห่งลุ่มแม่น้ำมูล  ขึ้นมาอ่านเสริม!

ภาพจากหนังสือ "ตากลาง" 

เว็บไซต์เพื่อการเดินทาง บรรยายว่า...

หมู่บ้านช้างตั้งอยู่หมู่ที่ ๙ และ ๑๓ บ้านตากลาง ตำบลกระโพ อำเภอท่าตูม พื้นที่หมู่บ้านเป็นที่นาและป่าละเมาะสลับกับป่าโปร่ง เหมาะกับการเลี้ยงช้างชาวบ้านตากลางดั้งเดิมเป็นชาวส่วย หรือ กูย หรือ กวย มีความชำนาญในการคล้องช้างป่า ฝึกหัด ช้างและเลี้ยงช้าง ส่วนมากต้องเดินทางไปคล้องช้างบริเวณชายแดนต่อเขตประเทศกัมพูชา ปัจจุบันสภาวะการเมืองระหว่างประเทศ ทำให้ชาวบ้านไม่สามรถไปคล้องช้างเช่นแต่ก่อนได้ แต่ชาวบ้านตากลางยังคงเลี้ยงช้างและฝึกช้างเพื่อไปร่วมแสดงในงานช้างของจังหวัดทุกปีการเลี้ยงช้างของชาวบ้านตากลาง ไม่เหมือนการเลี้ยงช้างของ ชาวภาคเหนือที่เลี้ยงไว้ใช้งาน แต่ชาวบ้านตากลางเลี้ยงช้างไว้เป็นเพื่อน นอนร่วมชายคาเดียวกับตน... 

น่าสนใจมากครับ แม้ว่าห่างจากบ้านห้างฉัตรของผมแค่ ๑๕ กิโลเมตรจะเป็นที่ตั้งของ "ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย" ซึ่งได้รับรางวัลอุตสาหกรรมท่องเที่ยว (Tourism Awards) ประเภทรางวัลดีเด่นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ พ.ศ. ๒๕๔๑ ก็ตาม ผมก็ยังอยากจะไปเที่ยวบ้านตากลาง และคิดว่าหมู่บ้านตากลางน่าจะมีความเป็นธรรมชาติมากกว่าที่ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย!

ภาพจากหนังสือ "ตากลาง" 

 ผมอยากเห็นภาพอย่างนี้...

ภาพจากหนังสือ "ตากลาง"

ที่บ้านหนองบัว อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ มีโฮมสเตย์ให้นักท่องเที่ยวไปพัก เพื่อสัมผัสวัฒนธรรมและวิถีชีวิตในหมู่บ้านช้างด้วยค่าบริการที่ไม่แพง (ค่าบริการที่พัก ๑๐๐ บาท/คน/คืน - ค่าอาหารเช้า ๕๐ บาท/คน/มื้อ - ค่าอาหารกลางวัน-เย็น ๘๐ บาท/คน/มื้อ - ค่านั่งช้าง ๑๐๐ บาท/เที่ยว - ค่าเช่าจักรยาน ๒๐ บาท/วัน) ผมกำลังวางแผนที่จะไปอยู่ที่นั่นสัก ๓-๔ วัน!

ไม่ต้องเอาจักรยานของตัวเองไปให้ลำบาก... เช่าเอาที่นั่นก็ได้!