เสียงนกกระเต็น

เมื่อ ๔ ปีที่แล้วที่ปงแสนทอง ทุกบ่ายวันเสาร์ เมื่อผมเปิดประตูบ้านให้เด็ก ๆ มาเรียนและบรรเลงร่วมกันในวงเครื่องสาย ถ้าเป็นช่วงพัก ๑๕ นาที หากมีเสียงวิ่งลงบันไดจากชั้นสองพร้อมเสียงหวีดร้อง ผมรู้เลยว่านั่นคือ "น้องกระเต็น" นักเรียนไวโอลินตัวน้อยที่น่ารักไม่แพ้ใคร!

กระเต็นเริ่มเรียนไวโอลินพร้อม ๆ กับเมเปิล, เจ้าขา และบาร์บี้  ตอนแรกเริ่มด้วยไวโอลินขนาด 1/10 (ถ้าผมจำไม่ผิด)...

ต่อมาเปลี่ยนไปเล่นไวโอลินขนาด 1/4...

เสียดายที่น้องกระเต็นเลิกเล่นไปเสียก่อน... 

 ทุกวันนี้ขาดเสียงน้องกระเต็น ทำให้รู้สึกเงียบเหงาไปเยอะ!

หมายเหตุ - ภาพถ่ายทั้งหมดได้รับจากคุณสันติ (ขอขอบคุณ)

มือเชลโลตัวน้อย

วันนี้ผมมีโอกาสเปิดแผ่นซีดีซึ่งคุณพ่อของอินดี้ทำให้อีกครั้ง เป็นภาพวงเครื่องสายของเด็ก ๆ ที่ไปเรียนกันที่สวนพฤกษชาติแม่เมาะ...

ทุกบานเป็นภาพถ่ายจากฝีมือคุณสันติซึ่งบันทึกไว้ด้วยกล้องราคาแพง พร้อมเลนส์ซูมที่ทำให้หลังเบลอกระจาย...  

เจ้าของภาพใจดี copy ซีดีให้นำมาแจกจ่าย ผมจำได้ว่าผู้ปกครองบางท่านยังไม่ได้รับ เท่าที่จำได้ก็มี คุณพ่อของน้องกระเต็น ซึ่งเป็นช่างภาพระดับมือโปร แต่ส่วนใหญ่ได้รับไปแล้ว เพราะมีแผ่นซีดีเหลืออยู่แค่เพียง ๒ แผ่น ผมขออนุญาต resize ภาพทั้งหมด แล้วเลือกมาโพสต์เก็บไว้ในบล็อกช่างเหอะ เผื่อว่าอีกหน่อยเด็ก ๆ อาจอยากเห็นภาพตัวเองตอนเริ่มเล่นเครื่องสาย...

สุดยอดแห่งความน่ารักในวงก็คือ "มือเชลโลตัวน้อย" ผู้ที่ผมลืมไม่ได้...

เดี๋ยวนำภาพมือไวโอลินมาโพสต์อีกครับ....