ริมเบรค Racework

"Rim Brake" คือห้ามล้อชนิดกดกับขอบวงล้อ ก่อนสั่งซื้อเฟรมสำหรับจักรยานคันใหม่ ผมรู้แล้วว่ารถผมจะต้องใช้ระบบห้ามล้อชนิดนี้...

ส่วนดิสเบรค (Disc Brake) นั้นพัฒนาจากระบบห้ามล้อด้วยการหนีบที่ขอบล้อ (Rim Brake) มาหยุดการหมุนที่ดุมล้อ (Hub Brake) แทน  ที่บ้านผมมีจักรยานใช้ disk brake อยู่คันเดียวคือ "เจ้าทัสซูเฮะ"

 

 

 GCN Tech Show ได้สรุปข้อดี-ข้อเสียระหว่างริมเบรคกับดิสก์เบรคไว้ดังนี้...

1. น้ำหนัก - ริมเบรคจะเบากว่าราว ๆ ครึ่งกิโล 
2. ความนุ่มนวล - ขึ้นอยู่กับจักรยานแต่ละรุ่น
3. การตอบสนอง - จักรยานรุ่นเดียวกัน รถดิสก์เบรคจะไม่ปราดเปรียวเท่ารถริมเบรค
4. ประสิทธิภาพการหยุดรถ - ดิสก์เบรคหยุดรถได้ดีกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนทางลงเขาคดเคี้ยว และ/หรือ ถ้ามีฝนตกถนนเปียก ดิสก์เบรคดีกว่าริมเบรคชัดเจน ดิสก์เบรคชะลอรถตอนใกล้หัวโค้งได้ดีกว่าด้วย
5. การเดินทาง -  ริมเบรคแพ็คง่ายกว่าดิสก์เบรค
6. การบำรุงรักษา - ริมเบรคง่ายกว่าดิสก์เบรคแต่ต้องทำบ่อยกว่า ดิสก์เบรคได้เปรียบเรื่องการไม่สึกของขอบล้อ

ขอขอบคุณข้อมูลจากเฟสบุ๊ค Food Fit For Fine  ไม่ว่าแบบไหนจะดีกว่ากันอย่างไร ผมก็ต้องใช้ริมเบรคอยู่แล้ว อยากเลือกใช้ริมเบรคเพราะดูแลง่ายดี! ที่นี้ผมก็ต้องทำหน้าที่หาก้ามเบรคให้เจ้ายักษ์ขาว...

 

 

ในเว็บมีให้เลือกซื้อทั้งของใหม่และมือสอง ของดีหน่อยก็ต้องเป็น Shimano หรือ Sram ราคาคู่ละเป็นพันครับผม

 

จักรยาน Giant SCR 1 ซึ่งประกอบมาทั้งคันใช้ brake set ยี่ห้อ TEKTRO ครับ...

ภาพจากร้านค้าออนไลน์ - ขอขอบคุณ

ภาพจากร้านค้าออนไลน์ - ขอขอบคุณ

 

 

ช่างเหอะไม่ได้เลือกใช้ของแพง อยากลองยี่ห้อ Racework (ราคาคู่ละ ๕๐๑ บาท) ผลิตในใต้หวันดูก่อน อีกหน่อยถ้าไม่ดีพอก็ค่อยเปลี่ยนตอนออกเดินทาง... 

ก้ามเบรคที่สั่งมาถึงแล้วครับ ดู ๆ แล้วผมว่างานดีทีเดียว!

ส่วนน้ำหนักก็พอไหว ชั่งรวมกันหน้าหลังได้ ๔ ขีด...

 

 

เอามือเบรคราคาถูกมาชั่งด้วย.... ได้ ๕๘๕ กรัม

 

มาถึงตอนนี้ ผมเกรงว่าจะทำน้ำหนักเจ้ายักษ์ขาวให้เหลือตัวเลขตัวเดียวไม่ได้แล้วล่ะ!

wind beneath my wings

เจ้ายักษ์ขาว จักรยานคันเดียวในโลก (หมายถึงรูปร่างและสีสัน) ที่ผมกำลังประกอบสำหรับ final trip เริ่มเกิดอาการต้องลุ้น...ว่ามันจะทำงานได้สมบูรณ์หรือเปล่า?

ขอขอบคุณครูหนิง (ช่างจักรยานผู้เคยทำงานให้กับ Giant) ได้แนะนำมาด้วยความเป็นห่วงว่าการนำเฟรมเสือหมอบมาทำเสือภูเขาแล้วใช้อะไหล่ที่ไม่ตรงกันอาจมีปัญหาตามมาทำให้ต้องปวดหมอง! 

นับวันข้อมูลก็ยิ่งไหลเข้ามาทำให้ผมเกิดความสับสน ไม่แน่ใจและมีคำถามว่าจะทำอย่างไรต่อดี? ไม่เหมือนนักปั่นมืออาชีพผู้ยึดถือกฏเกณฑ์ตามสมัยนิยม อ่านแล้วก็ต้องชั่งใจ ผมมิได้ตั้งใจว่าจะเดินทางแบบที่คนส่วนใหญ่ทำกัน อย่างเช่นการปั่นวันละ ๑๐๐ กิโลเมตร++ แล้วจบด้วยการเข้าพักในโรงแรมดี ๆ ก่อนปั่นต่อในวันรุ่งขึ้น ตาแก่จากเมืองรถม้าขอเป็นแค่ 60-km/d guy ก็พอแล้ว...

เดินมาไกลจนกลับหันหลังไม่ได้แล้วครับ คงต้องทำต่อไปคือประกอบเจ้ายักษ์ขาวให้เสร็จ ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหน ใช้งบอีกเท่าใด เมื่อถึงจุดหมายแล้วค่อยมาดูกันอีกทีว่าจะโอหรือเปล่า? 

นึกถึงสมัยก่อนที่ไม่ต้องจำกัดว่าใช้เฟรมอะไร อะไหล่รุ่นไหน หรือสัมภาระอย่างใด แค่ชุดขับธรรมดา ๓ สปีดกับกะโหลกเหลี่ยมใช้ลูกปืนเรียงเม็ดอัดด้วยจารบีทั่วไป ผมก็ปั่นได้ถึงสิงคโปร์  จำได้ว่ายางรั่วเพียงครั้งเดียวตอนปั่นเข้าเมือง (ต้องจอดรถปะยางริมทาง)

อ่าน The Fun Mover Chonicles ของ Tim Fahey แล้วทราบว่าเขายางรั่วบ่อยจนมิอาจนับครั้งได้ รวมทั้งประสบปัญหาล้อคด ซี่ล้อหัก ตีนผีงอ ฯลฯ แต่ก็ยังสามารถเอาชนะสารพัดอุปสรรคได้ในที่สุด...

 

ก่อนนอนผมจะปั่นจักรยานท่องโลกทุกคืน โดยการอ่านเรื่องเล่าของนักปั่นจาก ebook ทำให้รู้สึกเสมือนมีส่วนร่วมในแต่ละเหตุการณ์ บนทุก ๆ เส้นทางที่ผู้เขียนถ่ายทอด จบเล่มหนึ่งผมก็เปลี่ยนไปอ่านอีกเล่มหนึ่ง ได้ติดตามไปปั่นจักรยานขึ้นเขา ข้ามทะเลทราย เผชิญกับพายุลมแรง ฝนฟ้าคะนอง ฝูงยุงและแมลงวัน อีกทั้งสุนัขดุที่วิ่งไล่กวดพ่นลมหายใจห่างจากน่องไม่ถึง ๑ ฟุต ฯลฯ หวังว่าเมื่อถึงวันที่ได้ออกเดินทางจริง ๆ ผมคงได้อาศัยประสบการณ์ของนักปั่นท่องโลกเหล่านั้น ที่จะเอาตัวรอดไปจนถึงจุดหมายปลายทางในที่สุด

ขอแค่ wind beneath my wings ก็พอ!

ปากกาหมึกซึมถูก ๆ

ค้นหาเจอสมุดบันทึก (notebook) ที่ซื้อหามาไว้หลายสิบปีแล้ว...

กระดาษเก่าจนเหลือง...

 

ตาแก่เมืองรถม้านำมันกลับมาใช้บันทึกประจำวันอีกครั้งด้วยปากกาลูกลื่น (ball pen) แต่มันเขียนไม่สนุกเลย (กำเมือง = เขียนบ่าม่วน)  เจ้า  Rotring ที่เคยใช้ก็เสียหมดแล้ว ผมไม่มีปากกาดี ๆ เขียนอีกแย้ว!

เป็นคนรักปากกาหมึกซึมมาก ๆ ก็เลยสั่งซื้อมาใหม่ทางลาซาด้าอีก ๑ ด้าม

วันนี้ปากกามาแล้วครับ 

อ้วน ได้น้ำหนัก สัมผัสเต็มไม้เต็มมือ สวยถูกใจมาก...

  

ทีแรกคิดว่าใช้กับหมึกแบบหลอดได้อย่างเดียว แต่กลับมีที่สูบหมึกด้วยแฮะ...

เค้าแถมหมึกมาให้อีก ๑๐ หลอดครับ...

Pen lover ลองเสียบหลอดหมึกเข้าไป เขย่าให้หมึกลง แล้วลองเขียน...

เขียนม่วนดีครับ 

ชุดข้อเหวี่ยงจักรยาน IXF

ผมใส่กะโหลกให้เจ้ายักษ์ขาวเรียบร้อยแล้ว...ตอนนี้กำลังรอ crankset อยู่ครับ

crankset คือส่วนประกอบของระบบขับเคลื่อนของจักรยาน ซึ่งเปลี่ยนพลังงานการปั่นของผู้ขับขี่ขับเคลื่อนโซ่หรือสายพานให้ล้อหลังขับเคลื่อน...ประกอบด้วยเฟืองหนึ่งอัน (หรือมากกว่า) และขาจาน ผู้รู้ท่านหนี่งบอกว่า crankset อย่างดียี่ห้อ FSA SLK standard (คาร์บอนน้ำหนักประมาณ 600 กรัม) ราคาในอีเบย์ประมาณ ๕-๙,๐๐๐ บาท...

ภาพจาก pantip.com - ขอขอบคุณ

สำหรับจักรยานของผม ไม่มีปัญหาใช้ของแพง จึงต้องหาในร้านค้าออนไลน์ ทีแรกก็สนใจอยากได้เจ้า Shimano พร้อมกับกะโหลกในราคา ๒,๔๒๐ บาท

ถึงกระนั้นก็ยังแพงไป ผมรีรออยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็สั่งจาน (chain ring) ยี่ห้อ Snail 30T มาก่อนหนึ่งใบ...

พอได้ใบจานมา ทีนี้ก็ต้องหาขาจาน ไม่รู้เหมือนกันว่าตัดสินใจถูกหรือเปล่า เผลอ ๆ รวมกันแล้วแยกซื้ออาจแพงกว่าซื้อชุดเดียวจบก็ได้ ผมค้นหาในร้านค้าออนไลน์ เจอตัวนี้ยี่ห้อ SMLLOW ถูกที่สุดแล้วล่ะ...

ต้องศึกษาจากใน YouTube ก่อนตัดสินใจ...

ภาพจาก pantip.com - ขอขอบคุณ

เห็นคนทำคลิปส่วนใหญ่พูดถึงชุดข้อเหวี่ยงจักรยานจีนราคาถูกยี่ห้อ IXF

ภาพจาก pantip.com - ขอขอบคุณ

เอาน่า... เลือกตัวนี้ดีฝ่า (มีสีแดงให้เลือกด้วย) ราคา ๖๙๙ บาท... สั่งแล้วกั๊บ เดี๋ยวก็มา!

 

ที่น่าสนใจมากคือ รวมกันแล้วเป็นเงินเท่าใด? น้ำหนักแค่ไหน? คิดผิดหรือถูกที่ไม่สั่งเจ้า Shimano ชุดเดียวจบ!
 

compatible now!

อยากใช้กะโหลกลูกปืนเซรามิก แต่ดันรู้น้อยเรื่องอะไหล่จักรยาน ผมดันสั่งมาผิดขนาด ใหญ่ไปนิด.... ใส่ให้เจ้ายักษ์ขาวไม่ได้

 

ข้างบ้านผมมีโรงกลึงขนาดใหญ่ตั้งอยู่ บ่ายวันนี้ผมยกเฟรมเจ้ายักษ์ขาวไปพร้อมกับกะโหลกตัวที่ใส่ไม่ได้ ขอให้ช่างกลึงช่วยปาดให้เล็กลง  ได้มาแล้วครับ... 

สวยเล้ย...

เห็นผลงานของช่างหนุ่มแล้ว ผมรู้สึกดีใจที่ได้ดังใจหวัง... 

 

มาเร็วเจ้ายักษ์ฯ ลูกพ่อ อยากได้กะโหลกลูกปืนเซรามิกมิใช่หรือ?

ใส่ได้พอดีเล้ย...

 

ต้องใส่ให้ถูกข้าง R ทางด้านขวา L ด้านซ้าย ง่าย ๆ ไม่ต้องใช้เครื่องมือใด ๆ แค่สองมือหยาบกร้านของช่างเหอะก็อัดได้แน่น... 

กำลังรอขาจานหน้า (crankset) ซึ่งจะมาเข้าคู่กับใบจาน Snail 30T ที่เตรียมไว้แล้ว...

โล่งอกที่สามารถใช้กะโหลก S-Fight BB386 ได้ ผมไม่ต้องซื้อหามาใหม่!

กะโหลก S-Fight BB386

มีอะไหล่จักรยาน ๒ อย่างที่ฟังแล้วดูน่ากลัวคือ ตีนผี (derailleur) และ กะโหลก (bottom bracket) เจ้ายักษ์ขาวหรือสหัสเดชะที่ผมกำลังประคบประหงมก่อกำเนิดก็ต้องมีทั้งสองอย่าง! 

ภาพนำมาจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ

ตีนผียังไม่ได้สั่งมาให้หลอนหลอก แต่กะโหลกได้มาแล้ว่...

สั่งจากร้านค้าออนไลน์ ผมอยากลองใช้ลูกปืนเซรามิกที่เค้าบอกว่ามันลื่นไหลดี เป็นกะโหลกยี่ห้อ S-Fight เจ้าสหัสเดชะต้องใช้กะโหลกแบบ pressfit (ไม่ใช่แบบเกลียว) ผมจึงเลือกกะโหลกอัดเกลียว ซึ่งง่ายต่อการติดตั้ง...

กะโหลกแบบอัดเกลียวยี่ห้อ S-Fight - ภาพจาก thaibikeshop.net

รุ่น BB386 กะโหลก Ceramic Bearing ใช้กับเฟรม 86.5 mm เส้นผ่าศูนย์กลาง 24 mm

น้ำหนักประมาณ ๑๐๙ กรัม...

เก็บไว้หลายวัน พอมีเวลาถึงได้เอาไปลองใส่กับเจ้ายักษ์ขาว...

ว้า... ใส่ไม่ได้  กะโหลก S-Fight ใหญ่กว่านึดนิงครับ!!