FB Trip ไป อช. ดอยขุนตาล

HBH (Hangchat Backpacker Hostel) ของลุงน้ำชาเสร็จแล้ว ในรูปแบบที่พักสำหรับ backpackers ผู้นิยมการเดินทางแบบติดดินจริง ๆ !

 

 

 

ที่ซุกหัวนอนราคาถูกซึ่งให้อิสระในการจัดที่หลับที่นอน ทำครัว และออกแบบการท่องเที่ยวในตำบลห้างฉัตรด้วยตนเอง คือสิ่งที่ผมจัดไว้ให้...แค่นั้นเอง

 

ตาแก่ผู้ชื่นชอบการเดินทางท่องเที่ยวแบบติดดินบัดนี้ได้ทำในสิ่งที่ฝันไว้สำเร็จแล้ว เค้าน์เตอร์ก็ทำเองโดยใช้ไม้เตียงเก่าก็มีเครื่องชงกาแฟมาตั้งไว้ให้แล้ว (แม้หลาย ๆ อย่างจะยังไม่เสร็จดี)  เสียดายที่ Deja เพื่อนคนที่เล่นกีต้าร์คู่กับมือแอ็คคอร์เดียนได้ชิงจากโลกนี้ไปเสียก่อน โอกาสที่จะกลับมาเห็นรูปที่เขาวาดทิ้งไว้แล้วได้ดื่มกาแฟสดที่ผมจะชงให้ก็ไม่มีอีกแล้ว (ครั้งสุดท้ายยังจำที่เขาพูดได้ดีว่า "วิชัยเยียหนมปังลำน้อ กาแฟก่อลำ")

 

  

 

อยากบอกดัง ๆ ที่หน้าเค้าน์เตอร์นี้ว่า "กึ๊ดเติงหาเน้อ...เดช"

 

 

 

หลังจากล้างแผงโซล่าเซลล์ไปก่อนหน้า ตอนนี้มันรับแสงอาทิตย์ได้เต็ม ๆ ผมมีไฟฟ้าฟรีใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่อยู่บนชั้นสองได้ทั้งวัน (สับคัทเอ้าท์หลังเต่าขึ้นบน)...

 

 

 

ยังไม่ได้ปั่นจักรยานไปเวียงลอและ สปป.ลาว เพราะต้องรอรับยาให้พี่ชายในวันที่ 17 เสียก่อน ในระหว่างรอ...ผมก็อยากจะไปตั้งเต็นท์นอนที่อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล

 

]

 

ครั้งก่อนผมปั่นเจ้า Bruiser (เสือภูเขา) ไปถึงแล้ว แต่เค้าไม่ยอมให้เข้า เนื่องจากเป็นช่วงโควิดระบาดหนัก มาวันนี้ผมดูจากป้ายโฆษณาแล้วคิดว่าคงไม่มีปัญหาใด ๆ ! บ่ายวันนี้ผมเช็ครถจักรยานให้พร้อม...

แถมยังติดตั้งที่ใส่กระติกน้ำเพิ่มด้วย...

 

ขอเรียกทริปแก้ขัดนี้ว่า "FB Trip ไป อช. ดอยขุนตาล" นะครับ...

หมี่เหลืองผัดเห็ดหอม

 มีหลายอย่างที่ผมโ่ง่มาเกือบทั้งชีวิต อันว่า "โง่" คือความไม่รู้ หรือ "อวิชชา" นั่นเอง! 

ภาพเด็ก ๆ ที่ลุงหยางไปทำอาหารเลี้ยง - ขอขอบคุณที่มา (Facebook ลุงหยาง)

ลุงหยางไปทำอาหารเลี้ยง - ขอขอบคุณที่มา (Facebook ลุงหยาง)

ครัวลุงหยางตอนที่ 17 สอนเรื่อง "หมี่เหลืองผัดเห็ดหอม"

 

ภาพจาก Facebook ลุงหยาง แม่ฮ่องสอน - ขอขอบคุณ

ผมต้องขอขอบคุณท่านปรมาจารย์เฒ่าจากสำนักเส้าหลิน มฮส ที่ได้แนะนำอาหารซึ่งทำง่าย ๆ วัตถุดิบน้อย และใช้เวลาไม่นาน ผมบอกว่าตัวเองโง่มานานก็เพราะแต่ก่อนไม่รู้วิธีลวกบะหมี่ อย่างที่ลุงหยางสอนว่า "สางเส้นหมี่แล้วล้างเส้นหมี่ให้หมดแป้ง ก่อนล้างให้บีบนวดสามสี่ครั้งปลุกวิญญาณมันให้รู้สึกตัวก่อนจะลงกระทะลวก พอเส้นหมี่เริ่มลอยขึ้นแสดงว่าเกือบสุก" ผมเอาไปลวกทั้ง ๆ ที่มีแป้งเกาะเต็ม ทำให้น้ำขุ่นข้น หมี่เหนียวติดกัน ทำเช่นนั้นมาตลอด จนถึงวันนี้แหละที่ผมทำตามครูบอก...

 

 

ด้วยวัตถุดิบที่หาได้ในครัว ไม่ต้องซื้อหาอะไร แม้ไม่มีเห็ดหอม ผมก็ตักเอาเห็ดฟางกับผักกาดที่มีอยู่มาใส่แทน...

 

มื้อกลางวันวันนี้ผมมีแค่ผัดหมี่เหลืองจานนี้จานเดียว!!! 

 

おいしい です。(oishii desu)

When I take a risk

 

ท้องฟ้าสดใสเมื่อตาแก่เมืองรถม้าขึ้นไปยืนอยู่บนหลังคาดาดฟ้า มองไปไกลจนสุดสายตาเห็นเมืองพะเยาและเวียงลออยู่ในจินตนาการ

 

 

ยังไม่ได้ไปเวียงลอเพราะมีปัญหาเรื่องรับยาให้พี่ชาย คงต้องรออีกซัก 2-3 วัน เมื่อมีเวลาก็ต้องรีบทำในสิ่งตั้งใจไว้โดยไม่ผัดผ่อนอีกต่อไป! งานหนึ่งซึ่งต้องทำ นั่นคือการทำความสะอาดแผงโซล่าเซลล์ที่ได้ติดตั้งไว้บนหลังคาดาดฟ้า จริง ๆ แล้วสมควรทำตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ติดตั้งมาเคยทำความสะอาดแผงฯ แค่ครั้งเดียว ที่บ้านมีฝุ่นจากถนนหลวงขึ้นมาทุกวี่วัน มันลดศักยภาพในการผลิตกระแสไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ของแผงฯ ตามกาลเวลา ผมไม่ขอแก้ตัวด้วยเหตุผลใด ๆ ทั้งสิ้น...ขอยอมรับผิดครับ!

 

 

เวียนหัว ตาพร่า ขาสั่น คืออาการซึ่งเกาะตามมาตั้งแต่เริ่มงานเลยทีเดียว ผมเริ่มด้วยการแบกบันไดอลูฯ (คุณหมอสุทัศน์ซื้อให้) ขึ้นมาใช้ไต่ขึ้นหลังคา...

 

 

มิได้เป็นคนกลัวความสูง แต่ก็รู้สึกหวิว ๆ เมื่อร่างกายเสื่อมโทรมลงจนถึงจุดที่ไม่สมควรทำงานเสี่ยง ๆ แบบนี้อีกแล้ว...

 

ไม่มีใครช่วย ไม่มีใครคอยดูว่าหากผมตกลงไปนอนหงายหายใจระริน จะได้มีคนโทรเรียกรถกู้ภัยมารับตัวไปโรงพยาบาล เมื่อไม่มี...ชีวีก็คงจะสิ้นอยู่บนนี้ กว่าใครจะรู้ก็คงเริ่มส่งกลิ่นแล้ว! ผมเตือนตนอยู่ตลอดเวลาว่าต้องไม่ประมาท!!! น้ำสะอาด 1 ถัง น้ำยาทำความสะอาดชีวภาพ ฟองน้ำ ค่อย ๆ นำขึ้นมา...

 

เพื่อน ๆ ดูฝุ่นที่เกาะบนแผงฯ ดูสิครับ! อย่าปล่อยให้เป็นเช่นนี้นะครับ แย่จริง ๆ

 

 

เอาหละ...ทำช้าก็ยังดีกว่าไม่ทำ ผมลงมือล้างแผงฯ ทันทีโดยใช้ฟองน้ำที่มีอยู่

 

บริษัทประกันชีวิตเห็นแล้ว คงส่ายหัว...ไม่ยอมรับผมเป็นลูกค้า! 

 

แสงแดดทำให้ตาพร่า ผมเริ่มรู้สึกว่าโลกเบี้ยว พยายามไม่มองลงไปเบื้องล่าง มือข้างนึงเกาะยึดเพื่อทรงตัว อีกข้างนึงจับฟองน้ำถูทำความสะอาด...

ขั้นตอนสุดท้ายคือซับน้ำ เช็ดแผงฯ ให้สะอาดเท่าที่จะทำได้! ผมโล่งใจเมื่อทุกอย่างผ่านไปด้วยดี

 

เก็บของทุกอย่าง ค่อย ๆ นำลงมาจากหลังคา เช็คดู controller พบว่าไฟมาเต็มสตีม!

ขอบคุณพระเจ้า ผมปลอดภัยแล้ว!

PB Trip - เตรียมเสบียง

สำหรับ PB Trip แรกในปี 2567 นั้น... น่าจะเป็นการไปเยือนเมืองโบราณเวียงลอ จังหวัดพะเยา ซึ่งล้มเลิกมา 3 ครั้งแล้ว คราวนี้ผมต้องทำให้ได้

 

 

ภาพจาก museumthailand.com - ขอขอบคุณ

  

ภาพจาก museumthailand.com - ขอขอบคุณ

ผู้รับหน้าที่นำพาตาแก่บ้านห้างฉัตรไปคงเป็น "สหัสเดช" ซึ่งผ่านการทดสอบมาแล้วไม่นานมานี้...

 

 

เรื่องเสบียงนั้น ผมมีขนมปังโฮลวีท คราวนี้ไม่มี Muesli (ห้างฉัตรไม่มีขาย)   

 

 

แต่จะมีโรตีแขก (naan) แบบหนาเป็นเสบียงพกไปด้วย วันนี้ผมทำแล้วครับ โดยใช้แป้งโฮลวีท Atta ที่มีอยู่ 3 ถ้วยตวง ได้ naan เยอะอย่างที่เห็น...

 

 

 

ไม่ต้องทอดกับน้ำมันนะครับ แต่นาบกับกระทะกลับไปกลับมา ผลออกมาอาจไม่สวย...แต่ก็ใช้ได้

 

 

ผมลองทำทั้งแบบบางและแบบหนา แต่แบบหนาเนื้อในนุ่มกว่า กินกับแกงอะไรก็ได้ (อย่างที่ลุงหยางบอก)

 หุหุ เสบียงของผม...คราวนี้มีทั้ง Bread และ naan

PB Trip - 2567

หากจะต้องปั่นจักรยานท่องเที่ยวระยะทางไกล ๆ โดยใช้เวลาเป็นสัปดาห์ สิ่งหนึ่งที่ผมต้องพกพาไปด้วยคือ อุปกรณ์หุงต้มซึ่งจะใส่ไว้ใน pannier ข้างนึง

 

วันนี้นำมันออกมาทดสอบการใช้งาน ก่อนจะเดินทางไกลด้วยจักรยานนานกว่าทุกครั้ง รอนแรมหลายวันหลายคืนต้องพยายามไม่ให้เป็นที่น่าเบื่อหน่าย โดยให้รางวัลตัวเองด้วยการกินและดื่มให้ดีหน่อย น่าจะชงกาแฟสดกินเองได้ด้วย เอ้า...ทดสอบเตาพกพาแบบใช้แก๊สกระป๋องกับกาชงกาแฟก่อนนะ 

 

โอเค! ใช้เวลาไม่นานก็ได้ black coffee ร้อน ๆ หอม ๆ ดื่ม...(ในภาพไม่ได้ใส่ผงกาแฟครับ)

 

ทีนี้ก็ลองต้มบะหมี่ดูหน่อย... 

 

 

 

ไม่เลวเลยล่ะ...

 

ทั้งหมดรวบรวมแล้วก็เป็นดังที่เห็นในภาพ มีเตาใช้เชื้อเพลิงที่ได้จากกิ่งไม้ใบไม้ด้วยนะ เผื่ออยากจะจุดไฟนิด ๆ เพื่อใล่ยุงไปด้วย 

กินเนื้อที่ใน pannier ไปกว่าครึ่งแล้วครับ!

ทำขนมปังกินเอง...คุ้มป่ะ?

 

แป้งโฮลวีท Atta ราคากิโลกรัมละ 45 บาท คิดรวมค่าส่งแล้ว...ตีเสียว่าต้นทุนตกกิโลกรัมละ 50 บาท! 

 

วันนี้ลองคำนวณต้นทุนให้ละเอียดหน่อยนะ ผมทำขนมปังโดยใช้แป้ง 3 ถ้วยตวง ชั่งดูแล้ว 1 ถ้วยตวงได้แป้งหนัก 150 กรัม ดังนั้นค่าแป้ง 450 กรัมต้นทุนคือ 22.50 บาท ingredient ที่ใช้มีเพียงแป้ง 3 ถ้วยตวง เกลือ 1 ช้อนชา ยิสไม่รู้ว่ากี่กรัม (ไม่ได้ชั่ง) น้ำ 1 ถ้วยตวงครึ่ง น้ำมันมะพร้าว 1 ช้อนโต๊ะ น้ำตาล 2 ช้อนโต๊ะ ผมนวดด้วยมือในชามกะละมังเซรามิกจนได้ที่แล้วนำใส่ลงในภาชนะที่เห็น... 

 

 

ใช้ผ้าและฝาปิดคลุมไว้อย่างน้อย 1 ชั่วโมง เพื่อให้ยิสต์ทำหน้าที่ของมัน แป้งขยายตัวออกมาแล้ว! พร้อมที่จะนำเข้าเตาอบ!

 

 

 

ผมใช้เตาแก๊สธรรมดาราคาถูกแบบที่มีเตาอบ ไม่รู้เหมือนกันว่าใช้แก๊สไปกี่บาท? เรียบโร้ยแล้ว รอให้เย็นลงหน่อยแล้วค่อยเอาออกมาใส่จาน...

 

   

 

เฉือนแบ่งครึ่งเพื่อดูเนื้อขนมปัง... 

 

 

อ่อ...ลืมบอกไปว่าเจ้าหนมปังก้อนนี้หนัก 700 กรัมเต็ม ผมเช็คดูราคาของขนมปังโฮลวีท 500 กรัมของฟาร์มเฮ้าส์ พบว่าปัจจุบันนี้ราคา 70 บาท ส่วนขนมปังที่ผมทำ 700 กรัม ต้นทุนเต็มที่รวมทุกอย่างแล้วน่าจะไม่เกิน 40 บาท...

700 กร้ม 40 บาท...ผมว่าคุ้มนะครับ!