จินตนาการจากรูปภาพบนหน้าจอ

เช้านี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรตื่นขึ้นมาด้วยอาการเวียนหัวเหมือนเดิม 555 มันเป็นเรื่องปกติไปซะแล้ว! 

 

 

แม้จะยังเช้าอยู่ ก็สามารถใช้ไฟฟรีจากระบบโซล่าเซลล์ได้แล้ว...  

 

 

พยายามหลีกเลี่ยงข่าวสารการเมืองและเรื่องเครียด ๆ ใน social media ผมเปิดฟังรายการธรรมะและยูทูปเกี่ยวกับการเกษตรเป็นส่วนใหญ่ เช้านี้คนึงถึงผู้ที่จากไปก่อนหน้า เปิดไฟล์ภาพเห็นรถตู้จากคณะแพทย์ศาตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่มารับศพผู้อุทิศตนไปเป็นอาจารย์ใหญ่...

 

 

 

รูปพี่สิทธิ์เมื่อครั้งที่มีชีวิตอยู่ที่บ้านห้างฉัตร ยังเคยคิดว่าเส้นผมของพี่ยังดกดำ ไม่เคยเห็นผมหงอกเลย...

 

 

คิดถึงคุณหมอสุทัศน์ ที่เคยปั่นจักรยานแวะมาเยี่ยมเยียนตาแก่บ้านห้างฉัตร... 

 

น้อยคนนักที่จะมาหยุดดูผลงานของ Deja เพื่อนผู้จากไปเป็นอาจารย์ใหญ่เรียบร้อยแล้ว... 

 

 

Deja มาเยี่ยมที่บ้านปงแสนทอง

 

 ฝนตกทำให้ผืนดินชุ่มฉ่ำ ผมอดคิดถึงเส้นทางปั่นจักรยานขึ้นไปจุดชมวิวลุงจรูญไม่ได้... 

 

 

 

ตั้งใจว่า FB Trip - ปางป๋วย คราวหน้า จากวัดเวฬุวันเทพสถิต (1) ขึ้นไปถ้ำดาบส (2) และจุดชมวิวลุงจรูญ (3) ผมจะต้องปั่นจักรยานไปสถานีโทรคมนาคมปางป๋วย (4) ให้ได้

  

 

 

ที่นั่นเป็นจุดแค้มปิ้ง ชมทะเลหมอก พระอาทิตย์ขึ้น และดูวิว 360 ํ รอบ ๆ ดอยผาผึ้ง...

  

ภาพจาก mpp.egat.co.th - ขอขอบคุณ

 

สหัสเดชคงถามอยู่บ่อย ๆ ว่าเมื่อไหร่จะพาไปไกล ๆ ด้วยกันอีก??

 

 

 

อ่อ..."FB Trip ไปทุ่งไหหิน" ก็ยังรออยู่นะ ผมอยากใช้เงินกีบและเงินดอลล์ที่เหลืออยู่ให้หมดก่อนที่จะไร้ค่า!

ส่วน Travels with Oolong ก็ยังไม่เลิกล้ม แม้เจ้าตัวจะไม่ได้อยู่ด้วยแล้วก็ตาม...

หลงจังจะเป็นตัวแทนอู่หลง เดินทางไปด้วยกัน...

นักการเมืองบอก "พูดจริง-ทำจริง (ถุยส์)" แต่ผมอยากจะ "คิดจริง-ทำจริง" มากกว่า...แล้วมาพิสูจน์กัน

ขนมปังถั่วลายเสือ

อยู่มา 70 กว่าปี กินแต่ถั่วลิสง...ผมยังไม่เคยกินถั่วลายเสือเลยนะเนี่ย!! 

 

ภาพจาก shopee.co.th - ขอขอบคุณ

ถั่วลายเสือ (Tiger Stripe Peanut)  มีความมัน ค่อนข้างหวาน เนื้อกรอบแน่น เมล็ดมีขนาดใหญ่ มีลายคล้ายกับลายเสือมีสีขาวสลับกับลายขีดสีม่วง มีโปรตีนสูง ให้พลังงาน ไขมัน คาร์โบไฮเดรต น้ำตาล วิตามินบี 1 และ 2 มีแคลเซียมที่สูงกว่าถั่วลิสง ฐานข้อมูลองค์ความรู้มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ให้ข้อมูลว่า...

ถั่วลายเสือ (Tiger Stripe Peanut) เป็นถั่วลิสงสายพันธุ์หนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Arachis hypogaea L. ถูกพัฒนาขึ้นโดยสถานีทดลองพืชไร่ กาฬสินธุ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 โดยเริ่มต้นจากสายพันธุ์ที่นำเข้า จากสถาบันวิจัยพืชนานาชาติกึ่งร้อนและแห้งแล้ง (ICRISAT) ประเทศอินเดีย ถั่วลายเสือสามารถเพาะปลูกและเจริญเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมที่มีอากาศเย็นและสภาพดินที่ร่วน ในปัจจุบันปลูกอย่างแพร่หลายในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ทั้ง 4 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน อำเภอปางมะผ้า อำเภอขุนยวม และอำเภอปาย จนกระทั่งได้กลายมาเป็นหนึ่งในสินค้าเกษตรที่มีชื่อเสียงของจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีการขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์และติดเครื่องหมายรับรองตราสัญลักษณ์ GI (geographical indication) ให้กับถั่วลายเสือด้วย

ตายไป! ท่านยมถามว่าเคยกินถั่วลายเสือมั้ย? หากตอบว่าไม่เคยกิน อาจถูกส่งไปเกิดเป็นเสือ (อิอิ) ตาแก่บ้านห้างฉัตรจึงต้องสั่งออนไลน์มาลองกิน เป็นถั่วดิบน้ำหนัก 1 กิโลกรัม ได้มาแล้วต้องใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงนั่งแกะ...ถึงจะได้อย่างที่เห็น! 

 

 

ชั่งน้ำหนักเนื้อถั่วได้ประมาณ 500 กรัม (ครึ่งนึงของถั่วที่ได้มา) ผมตั้งใจจะแยกเอาเมล็ดถั่วไปเพาะและต้มกิน ส่วนเปลือกถั่วทำปุ๋ยคลุมดินได้เป็นอย่างดี 

 

 

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก ขนมปังที่ทำไว้เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2569 หมดแล้วเมื่อเช้านี้...

 

 

 

บ่ายวันนี้ต้องทำใหม่ อิมโพไวส์อีกแย้ว คราวนี้ลองทำขนมปังถั่วลายเสือซะเลย แป้ง 2 ถ้วยตวง น้ำ 1 ถ้วยตวง ยีสต์ 2 1/2 ชช. น้ำตาล 1 ชต. น้ำมันมะพร้าว 2 ชต. เกลือดำ 1/2 ชช. นวดแป้งด้วยวิธีโยนฟาดลงในโถผสมแป้ง 444 ครั้ง แล้วปั้นเป็นก้อนเรียวยาวก้อนเดียว ใช้มีดกรีด 3 ร่อง วางลงไปด้วยถั่วลายเสือดิบที่ทำเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วโรยงาขาว นำเข้าเตาอบธรรมดา ๆ (ใช้แก๊ส) 45 นาที...ออกมาแล้วคร้าบบ 

 

 

คำว่า "กว่าถั่วจะสุกงาก็ไหม้" ใช้ไม่ได้กับขนมปังถั่วลายเสือของผม (ฮา)

 

ยังไม่ได้ลองชิม พรุ่งนี้เช้าค่อยกินกั๊บ!

ภาพที่เห็นหลังเสียงระเบิด!

เมื่อคืนนี้มีฝนตก...บ้านห้างฉัตรพอได้รับความชุ่มเย็นขึ้นมาบ้าง ครั้นถึงเวลาเที่ยงวัน ความร้อนจากแสงแดดก็หาได้ลดลาวาศอก!!  

 

 

ตาแก่บ้านห้างฉัตรออกไปรดน้ำกองปุ๋ยหมัก...

 

 

สัมผัสได้ถึงความร้อนระดับที่ต้องตะโกนว่า "ไม่ไหวแล้ว ๆ"

 

 

ได้ยินเสียงเป่านกหวีดปี๊ด ๆ ตรงสี่แยก (Hangchat Intersection) ผมคิดแช่งในใจ หลงผิดไปว่าเจ้านายใหญ่โตคงจะยกขบวนมากันอีก มองผ่าเปลวแดดออกไป เห็นภาพที่ทำให้ร้อนขึ้นอีก (ที่เห็นได้ไกล ๆ อาศัยการซูมเก็บภาพด้วยกล้อง Canon) 

 

 

บนถนนคอนกรีต นั่นมิใช่อุบัติเหตุที่ทำให้คนตายไม่เว้นวัน แต่เป็นรถปิกอัพบรรทุกของมาเต็ม คงจะหนักเกินเลยมาเดี้ยงอยู่กลางสี่แยกนั่นเลย ก่อนหน้านั้นได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่น ยางรถระเบิด ผมเห็นชายร่างใหญ่ระดับเสี่ย 2 คนกำลังช่วยกันเปลี่ยนยาง... 

 

 

 

น่าเห็นใจคนที่ต้องเร่งมือทำงานบนพื้นคอนกรีตซึ่งความร้อนสะสมจนต่อยไข่ลงไปซักฟองอาจทำให้สุกได้ (นานหน่อย...อิอิ) 

 

 

ผู้ที่ควรได้รับการยกย่องและขอบคุณคือ เจ้าหน้าที่จากหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งซึ่งได้มายืนเป่านกหวีดอยู่กลางแดด คอยควบคุมการจราจรในช่วงที่ง่ายต่อการเกิดอุบัติเหตุ อายุแกก็มากแล้วนะ (สวมเสื้อสะท้อนแสงของตำรวจก็จริง แต่คงมิใช่ตำรวจหรอก เพราะตำรวจนั้นถนัดตั้งด่านและไล่จับเด็กมากกว่า ฮา)  

 

 

 

มองเข้าไปในบ้าน อยากจะอวดให้อิจฉาว่า ภายในบ้านร้านเปียโนนั้นอากาศเย็นสบาย...ไม่รู้สึกว่าร้อนเลยล่ะ

 

 

อ่อ...อยากกลับไปเยือนวัดเวฬุวนาราม (W) อีก แต่อากาศยังไม่ดีพอ ขอวางแผนไว้ก่อน นั่นคือพา Banian ขึ้นรถไฟขบวน 408 ไปลงสถานีแม่ทะ แล้วปั่น 7-8 กิโลเมตรไปวัด (W)

 

คิดถึง "สวนอู่หลง"  ป่านนี้ต้นไม้ที่เอาไปลงไว้คงตายเกลี้ยง ??? 

 

หวังว่าก่อนตายหรือก่อน final trip ผมคงทันได้เห็นภาพสวนป่าเล็ก ๆ ใกล้กับศูนย์ขนถ่ายสินค้าสถานีรถไฟห้างฉัตรเป็นแน่

อย่าทะนงว่าคงมีแรง

บานประตูไม้อัดห้องน้ำชั้น 4 ผุพังไปตามกาลเวลา ช่างเหอะคิดว่าน่าจะเปลี่ยนได้แล้ว!

 

 

บานขนาด 70 x 180 ซม. ถ้าเป็นประตูพีวีซี ราคาจะอยู่ประมาณ 700 - 900 บาท แม้มีน้ำหนักเบาและทนน้ำได้ แต่ก็ไม่สามารถนำมาไสปรับให้เข้ากับวงกบเดิม หรือถ้าจะสั่งบานไม้สักอย่างดีก็ต้องเตรียมไว้พันกว่าบาท! ผมขอเลือกที่เค้าทำขายแบบให้มาตกแต่งทำสีเองดีฝ่า ราคา 720 บาท (ส่งฟรี)  บ่ายวันนี้สินค้ามาแล้วครับ 

 

ไม้ยังไม่แห้งดี บานประตูมีน้ำหนักมาก การยกขึ้นชั้นสี่ด้วยตนเอง ทำให้รู้ว่าหมดยุคที่ผมจะทำงานหนักได้อย่างแต่ก่อนแล้วจริง ๆ 

 

 

ต้องไสขอบประตูให้เข้ากับวงกบที่แคบกว่า โป้วอุดรอยสกรู แล้วค่อยทาสี

 

 

ลองตั้งพิงไว้กับบานประตูเก่า...ผมคิดว่างานนี้คงอีกยาว 

 

เหนื่อยครับ รู้สึกอ่อนล้าและเวียนหัว!

กลับคืนสู่ดิน

กระดาษทำมาจากต้นไม้ ต้นไม้โตมาจากน้ำและดิน เพื่อให้เป็นไปตามวัฏจักร...ผมขอนำมันกลับคืนสู่ผืนดินอีกวาระ! 

 

หลายปีดีดักที่ผมสั่งของออนไลน์มาใช้ ทำให้มีกล่องพัสดุเก็บกองไว้จำนวนไม่น้อย ทีแรกคิดว่าจะเอาไปขายที่ร้านรับซื้อของเก่า แต่พอศึกษาเรื่องการทำปุ๋ยหมักมาระยะนึง คิดได้ว่าน่าจะนำกล่องทั้งหมดไปทำปุ๋ย ผมเริ่มเคลียร์พื้นที่รก ๆ ตรงหน้าบ้าน แล้ววางกระดาษจากกล่องพัสดุ (แกะเทปออกให้หมด)  เรียงซ้อน ๆ กัน รดน้ำให้ชุ่มแล้วเก็บกิ่งไม้ใบไม้ทั้งแห้งและสดมากองทับ...

ใบไม้แห้ง ต้นกล้วย ใบกล้วย นำมาวางไว้ครับ สภาพรก ๆ หน้าบ้านเริ่มดูดีขึ้นด้วย...

 

จากนั้นก็นำดินเท่าที่กอบโกยได้มาเททับไว้...แล้วรดน้ำอีก 

เนื่องจากยังไม่มีก๊อกน้ำอยู่หน้าบ้าน ผมหิ้วน้ำจากห้องน้ำมารดได้แค่ 3-4 ถังเอง ขอทิ้งไว้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปซื้อข้อต่อพีวีซีมาทำก๊อกพร้อมสายยางไว้หน้าบ้าน จะได้รดน้ำกองปุ๋ยหมักได้ง่าย อ่อ...ต้องนำน้ำหมักชีวภาพทำจากรำข้าวไว้นานแล้วมาราดรดด้วยครับ...

ทำไปก็หลงคิดไปว่ามีอู่หลงนั่งมองอยู่ข้าง ๆ

When the rain comes...

เย็นวันนี้มีฝนตก แม้จะไม่มาก...แต่ก็นำมาซึ่งความชุ่มฉ่ำ ผมเห็นภาพดอยขุนตานปรากฏชัดเจนขึ้นแล้ว

ดีใจที่ฝนมาช่วยชีวิตต้นไม้หลายต้นที่ปลูกไว้...

 

 

 

  

รายงานสภาพอากาศบอกว่ายังจะมีฝนมาอีก ทำให้ผมมองข้ามไปถึงโอกาสปั่นจักรยานไปที่ไหนไกล ๆ อีกครั้ง...

 

ฝนตก...ผมถือโอกาสล้างแผงโซล่าเซลล์ซะเลย จ้องไว้หลายวันแล้วว่าจะต้องล้าง 

 

ดีจังเลย! ผมไม่ต้องหิ้วกระแป๋งน้ำไต่บันไดขึ้นไปเหมือนทุกที แค่มีไม้ม็อบกับกระบอกฉีดแชมพูขึ้นไป ในขณะที่ฝนตกลงในระดับพอดี ๆ เหมือนมีเทวดามาช่วยฉีดน้ำให้ ง่ายและใช้เวลาน้อยมาก แผง 6 แผงสะอาดแล้วครับ...

แจ๋วเลย! ขนาดเย็นแล้วนะ กระแสไฟยังไหลเดินประมาณ 2.5 แอมป์  display บน inverter แสดงให้เห็นการใช้งานไฟฟรีจากระบบโซล่าเซลล์ของผมตั้งแต่เช้าจรดเย็น!

ปรับรูปแบบการใช้ชีวิตใหม่ วัน ๆ ไม่ได้พูดกับใคร ผมหันมาอ่านหนังสือเพิ่มขึ้น นี่ก็เพิ่งได้รับหนังสือ "เมื่อภัยร้ายจู่โจม" (When tragedy strike พบความมั่นคงในโลกที่ไม่มั่นคง) ส่งมาให้ฟรี ๆ  

ส่วนหนังสือใน Kindle ก็อ่านแทบทุกวัน บางเล่มเค้าก็ให้ฟรี แต่ส่วนใหญ่ต้องซื้อครับ....

 

 

ไม่แน่ใจว่าการอ่านทำให้เวียนศีรษะทุกวี่วันหรือเปล่า?  คุณป้าใจดีแนะนำให้กินยาหอม ผมเริ่มนำมากินแล้ว ด้วยความหวังว่าอาการจะดีขึ้นจนสามารถกลับไปปั่นจักรยานท่องโลกได้อีก

อ่อ...วันนี้ต้องทำขนมปังอีก ง่ายสุด ๆ โดยใช้แป้ง 2 ถ้วยตวง น้ำ 1 ถ้วยตวง น้ำตาล 1 ชต. ยีสต์ 1 1/2 ชช น้ำมันมะกอก 2 ชต. (ไม่ใส่เกลือ)  คราวนี้ลองใช้ถ้วยอลูมิเนียมนึ่งข้าวเป็นพิมพ์ ได้ออกมาดังนี้...

 

เก็บใส่กล่องไว้กินได้ 1 สัปดาห์...

And when the rain comes we'll be singing to the end - Marcus Alexander