ที่สวนอู่หลง... ตาแก่บ้านห้างฉัตรใช้กล้อง Nikon D50 เก็บภาพความงามเรียบง่าย
ถ่ายภาพโคลสอัพ (Close-up) ผมจะตั้งแบบ manual เปิดหน้ากล้องให้กว้างสุดเพื่อเบลอพื้นหลัง แต่ถ้าเก็บภาพวิวหรือสถานที่ต่าง ๆ ที่ได้ไปเยือน ปกติผมจะตั้ง auto เพราะต้องการประหยัดเวลา อย่างเช่นภาพป้ายที่ตั้งอยู่ริมทางรถไฟใกล้สวนอู่หลง...
"ห้ามนำสัตว์เลี้ยงเข้ามาในพื้นที่การรถไฟ" เขาคงเน้นไปที่ฝุงวัวที่คนเลี้ยงนำมาปล่อยให้กินหญ้าข้างทางรถไฟ แต่บรรดาหมาจรอาศัยอยู่ใกล้ ๆ คงจะไปห้ามไม่ได้ ผมเก็บภาพมาให้เพื่อน ๆ ดู (มีตัวนึงหน้าตาและขนาดคล้ายอู่หลงด้วย)...
ระหว่างเส้นทางใหม่ไปสวนอู่หลง วันนี้ผมเห็นหมาจรไม่น้อยเลย!! เจอหญิงคนหนึ่งขี่มอเตอร์ไซค์นำอาหารมาให้กินด้วย...
ปั่นจักรยานออกสู่ถนนใหญ่ ก็ยังเจอเจ้าสี่ขาที่น่าสงสาร...
เจอถนนใหญ่แล้วเลี้ยวขวา...
ขอโทษด้วยที่ต้องขี่จักรยานย้อนศรไป 130 เมตร ก่อนถึงทางออก ข้างหน้านั่น...เห็นหมาจรอีกแล้ว!
ผ่านสวนอนันตยศ ผมคิดถึงอู่หลง ภาพเจ้าหมาดื้อที่วิ่งไปมาทำหน้าเชิด ไม่ยอมสนใจเสียงเรียกให้กลับขึ้นรถยังติดตาไม่เลือนลาง...
อู่หลงโชคดีนะที่เกิดมาแล้วไม่ได้เป็นหมาจร
No comments:
Post a Comment