หนึ่งชั่วยามแห่งความสุข

เล่นดนตรีมีแต่ความสุขใจทั้งผู้บรรเลงและผู้ฟัง...

 

ภาพจาก YouTube - ขอขอบคุณ

เมื่อวันวาน...อาจารย์ ผศ.ณรงค์ให้เกียรติตาแก่บ้านห้างฉัตร ขับรถมาจากบ้านวัดพระแก้วฯ กว่า 10 กิโลเมตร มาเล่นดนตรีด้วยกัน! ผมไม่ได้ถ่ายรูปไว้ ขออนุญาตโพสต์รูปเก่าตอนเล่นดนตรีด้วยกันนานแล้วที่กาดกองต้า

 

 

เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คนแก่สองคนจะหาได้ภายในหนึ่งชั่วยาม เมื่อเราได้เล่นเพลงเก่า ๆ ร้องเพลงยุค '60-'70 และได้คุยกันเรื่องการดำรงชีวิตบั้นปลาย ความตาย ฯลฯ   AI บอกว่า....

ชั่วยาม คือ หน่วยเวลาโบราณของจีน (เรียกว่า สือเฉิน หรือ 时辰) โดยคนโบราณแบ่งเวลา 1 วัน (24 ชั่วโมง)  ออกเป็น 12 ชั่วยาม ทำให้ 1 ชั่วยาม มีค่าเท่ากับ 2 ชั่วโมง ในเวลาปัจจุบัน 

ตอนมาถึงอาจารย์ณรงค์ถามว่ามีสวนมิใช่หรือ? แล้วมอบ "ตอก" ที่ซื้อติดมือมาให้ไปใช้มัดงานต่าง ๆ ผมรู้สึกยินดีมากที่ได้เห็นวัสดุจากธรรมชาติซึ่งปัจจุบันถูกทดแทนด้วยสายพลาสติกและหนังยางจนหมดแล้ว ตอกคืออะไร? เจ้า AI ตอบว่า... 

ไม้ตอก (คำนาม) ความหมาย: คือไม้ไผ่ที่นำมาผ่าและเหลาให้เป็นเส้นยาว แบน และบาง การใช้งาน: ใช้สำหรับมัดสิ่งของ เช่น มัดตับจากมุงหลังคา มัดข้าวต้มมัด หรือนำมาสานเป็นเครื่องจักสานต่าง ๆ เช่น กระติบข้าว กระด้ง และตะกร้าสำนวนไทย: คำว่า "สิ้นไร้ไม้ตอก" หมายถึง ยากจนข้นแค้น ไม่มีอะไรเหลือเลย แม้กระทั่งไม้ตอกที่จะเอาไว้มัดของก็ไม่มี

ที่อาจารย์ณรงค์ซื้อมามัดใหญ่กว่านี้ ผมขอแบ่งไว้ใช้เพียง 1/3 ก็พอ ขอบคุณครับ! 

นอกจากนั้นยังนำกล้วยหวีใหญ่และข้าวแตนมาฝาก.... 

กล้วยมีประโยชน์มากสำหรับตาแก่บ้านห้างฉัตร ลูกใหญ่ ๆ อย่างนี้หากกินไม่ทัน ที่สุกงอมก็เอาไปทำเค้กกล้วยน้ำว้าได้...

 

หลังจากซมอยู่กับอาการเจ็บไข้ได้ป่วย..วันนี้เริ่มรู้ว่าร่างกายดีขึ้นบ้างแล้ว ความคิดที่จะเดินทางผุดขึ้นมาทันที ผมตักนมผงและเมล็ดทานตะวันอบใส่ถุง เพื่อเป็นเสบียงในการเดินทางโดยไม่รีรอ! 

 

 

เจ้า Banian กับเจ้ายักษ์ ดูเหมือนจะสัมผัสความรู้สึกของผมได้ ต่างคนต่างกระตือรือร้นที่จะทำหน้าที่ผู้นำทาง...

 

  

ตาแก่บ้านห้างฉัตรยังคงไม่ยอมแพ้ (never be defeated) ครับ!