สวนอู่หลง - คงต้องไปอยู่

 

ที่บ้านห้างฉัตร...ผมเห็นต้นไม้หลังบ้านยืดกิ่งก้านสูงขึ้นมาจนถึงชั้น 3 

 

ยินดีที่ได้เห็นสีเขียวของต้นไม้ใบหญ้า ตอนนี้ผมมองข้ามไปไกลกว่านี้แล้ว คิดว่าอีกไม่นานน่าจะย้ายจากอาคารพาณิชย์ริมทางหลวงไปอยู่สวนเล็กขนาด 160 ตารางวาริมทางรถไฟ ซึ่งผมตั้งชื่อว่า "สวนอู่หลง"

 

จากพื้นที่ว่างเปล่าดูแห้งแล้ง ตาแก่คนนึงได้ปลูกต้นไม้ บำรุงดิน ทำให้มันมีสีเขียวขึ้นบ้างแล้ว... 

ได้ศึกษาการพลิกผืนดินตายแล้วให้กลับมามีชีวิตจากคลิปใน YouTube ผมไม่ใช้สารเคมี ไม่เผา จนกระทั่งขุดดินได้เห็นไส้เดือน ซึ่งสัมผัสมันได้โดยไม่รังเกียจ 

ภาพจาก Eco Interior - ขอขอบคุณ

 ที่สวนมีน้ำประปาหมู่บ้านแล้ว...

สิ้นเดือนตุลานี้หมดฝน มีคนบอกว่าต่อไปจะร้อนจัด คงทิ้งสวนไว้ไม่ได้แล้ว...ผมน่าจะย้ายจากบ้านร้านเปียโนห้างฉัตรมาใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายอยู่ที่นี่ เพื่อจะได้ดูแลสวนเขียวขจี ไม่ให้กลับไปแห้งแล้งเหมือนแต่ก่อน 

กำลังทำประตูรั้ว ถ้าติดตั้งประตูรั้วแล้ว ผมจะมีสวนเล็ก ๆ ที่อยู่ได้อย่างสงบสุข สัมผัสธรรมชาติทุกวัน และป้าย "สวนอู่หลง" ก็จะได้ถูกแขวนไว้ที่รั้ว...

 

 

ผมเปลี่ยนใจไม่ขายอาคารร้านเปียโนและเครื่องดนตรีแล้วล่ะ เพราะถึงขายได้เงินมาเป็นฟ่อน (แม้จะไม่มากเป็นร้อย ๆ ล้าน) ก็ไม่รู้ว่าเอาไปใช้หรือซื้ออะไร เก็บบ้านไว้อย่างนี้แหละ เผื่อจะได้ใช้เป็นที่พักพิงของเพื่อน ๆ ที่ราบลุ่มซึ่งอาจต้องย้ายหนีภัยขึ้นมายังที่สูง 

 

 

 

ตั้งแต่มีสี่แยก Hangchat Intersection ฝุ่นเยอะขึ้น การจราจรวุ่นวายสับสน เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง! 

ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ

 

มีรั้วรอบขอบชิดแล้วก็อยากหาบ้านน็อคดาวน์หลังเล็ก (ขนาดกุฏิพระป่า) มาตั้ง ไม่ต้องขอไฟฟ้าแต่ย้ายชุดโซล่าเซลล์จากบ้านห้างฉัตรมาติดตั้งพอให้มีแสงสว่าง มีไฟใช้กับปั้มน้ำและอุปกรณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่มันแบบเรียบง่าย ตื่นเช้ามาฟังเสียงไก่ขัน (อาจต้องเลี้ยงไก่) หรือได้ยินเสียงนก (อาจต้องเลี้ยงนก) อยากเดินไปสวนอนันตยศ (P) (มีโครงการปรับปรุงในปี 2570) ก็ 1.8 กิโลเมตร!

 

อยู่บ้านสวนไม่ต้องกลัวตกบันไดเหมือนที่บ้านห้างฉัตร หรือถ้าจำเป็นต้องไปโรงพยาบาล (HH) ก็แค่ 2.3 กิโลเมตร...

 

 

วันไหนนึกอยากเที่ยวแบบ FB Trip ก็ปิดประตูแล้วพาเจ้า Banian เดิน 600 เมตรไปขึ้นรถไฟที่สถานี (S) 

 

นำจักรยานพับขึ้นรถไฟชั้น 3 ไปได้ทั่วประเทศ แต่ถึงวันนั้นอาจหมดไฟ...ไม่อยากไปไหน!