วันนี้มีฝนตกพอให้ชุ่มฉ่ำที่บ้านห้างฉัตร ในขณะที่ท้องฟ้ายังคงดูสดใส...

ดอยขุนตานยังพอมองเห็นได้แต่เพียงลาง ๆ
ขอไม่ปั่นจักรยานไปสวนอู่หลง เดี๋ยวเที่ยวหน้าจะให้ Eddy ขนของชุดใหญ่ไปอีก 1 ชุด ต้นโหระพาที่ยังเหลืออยู่บนดาดฟ้ายังไม่เอาไป เพราะอยากเก็บไว้ทำแกงเผ็ด (แปลกใจจัง...ไม่ว่าใบกะเพราหรือโหระพา ถ้าเป็นพันธุ์ใบใหญ่ ไม่ค่อยมีกลิ่นเหมือนที่เคยเห็นตอนเป็นเด็ก)

จากดาดฟ้า ผมปลดป้าย "ลุงน้ำชา" ลงมาเตรียมลงสี คงจะไม่ทาสีแดงแบบเดียวกับป้ายอู่หลง ปล่อยไว้แบบเดิม ๆ ดีฝ่า (แก้ไข)...

สังเกตตัวเอง...ช่วงหลังมานี้เวลาปั่นเจ้ายักษ์รู้สึกว่าจะไม่ลื่นเหมือนแต่ก่อนแล้ว ไม่ใช่จักรยานนะครับ แต่เป็นร่างกายของผมเองที่ออกอาการเหนื่อยและหายใจไม่คล่อง ตาแก่มิได้วิตกกังวลใด ๆ ในเรื่องการเป็นการตาย ต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อม (รวมทั้งพินัยกรรมชีวิต) ก่อนสิ้นปี
ผมเคยเขียนเรื่อง "สถานีรถไฟห้างฉัตรกับอนาคตอีกยาวไกล" พูดถึงโครงการรถไฟรางคู่ เด่นชัย-เชียงใหม่ (งบประมาณ 56,837.78 ล้านบาท)

โครงการดังกล่าวได้รับความเห็นชอบรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA) จากคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติแล้ว อาจเริ่มก่อสร้างในปี 2573 ถึงตอนนั้นผมคงไม่อยู่รอดูสถานีรถไฟห้างฉัตรที่จะสร้างเป็นจุดขนถ่ายสินค้าขนาดใหญ่ และเปลี่ยนแปลงบรรยากาศริมทางรถไฟหน้าสวนอู่หลงอย่างสิ้นเชิง
แต่โครงการปรับปรุงสวนอนันตยศ ผมคงทันได้เห็น และอาจได้เดินจากสวนอู่หลงไปเดินเล่นในพื้นที่พักผ่อนและออกกำลังกาย


.jpg)

No comments:
Post a Comment