อยากปลดพันธนาการ...

ช่วงหลายปีที่ผ่านมา...ผมปั่นจักรยานท่องเที่ยวสมความตั้งใจได้หลายทริป มันจะฝังอยู่ในความทรงจำของชายแก่คนนี้ตลอดไปตราบสิ้นลม...

 

บางโครงการต้องล้มเลิกหลายครั้ง แต่ในที่สุดก็ทำได้สำเร็จ อาทิ ปั่นจักรยานไปเวียงลอ ผาช่อ ผาหอบ อุทยานแห่งชาติ ลี้ เมืองแพร่ น่าน พะเยา วัดป่า-วัดบนดอย ด่านห้วยโก๋น ฯลฯ ก็มีผิดพลาดบ้าง หลงบ้าง (มิได้ใช้เครื่องมือนำทางทันสมัย) รถล้มเลือดตกยางออก และหลง ๆ ลืม ๆ เป็นบทเรียนที่ยิ้มได้ทุกครั้งเมื่อคิดถึง

 

 

 

ยังเหลืออีกทริปเดียวที่เกาะเกี่ยวอยู่ในใจ คือ FB Trip ไปทุ่งไหหิน (ออกทางด่านภูดู่)... 

 

 

บางคนชมว่า "คุณลุงแข็งแรง!!" แต่จริง ๆ แล้ว หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ ผมแค่พอมีกำลังปั่นไปทีละน้อย ๆ ไม่หักโหม ไม่ไกล และอาศัยบทเรียนที่ได้รับมาช่วยให้เอาตัวรอดไปได้จนถึงจุดหมาย ทุกวันนี้ปลดระวางจักรยานที่มีอยู่ไปแล้ว 3 คันคือ สหัสเดช แชมป์ และ Bruiser เหลือเจ้า Banian สำหรับ FB Trip และเจ้ายักษ์สำหรับปั่นทางไกล และไปสวนอู่หลง

 

 

เห็นมาไม่น้อย... ความศรัทธาและชื่นชมในบุคคลผู้จากไปหลายท่าน ยังคงประทับอยู่ในใจของตาแก่บ้านห้างฉัตร 

 

  

 

ผมเคยเดินทางไปสัมผัสรถยนต์ค้นที่ใช้ต่อสู้กับอำนาจรัฐเผด็จการ...

 

 

6 ตุลา 14 ตุลา ปีนี้ก็ผ่านไปแล้ว ผมไม่หวังที่จะได้เห็นประชาธิปไตยไทยแลความยุติธรรมในสังคม จะไม่ออกไปขับไล่หรือด่าทอ ทุกสิ่งอย่างล้วนเป็นพันธนาการทำให้จิตตก 

  

ทำใจให้ห่าง โลภะ โทละ โมหะ ดีฝ่า!