บ้านขามแดง

ผมโชคดีที่ได้มาอยู่บ้านขามแดง หมู่บ้านในตำบลห้างฉัตรที่สามารถซื้อหาผักหญ้ามาทำอาหารกินได้ในราคาถูก...

 

 

หลังจากทดลองปลูกต้นหอมไว้ใส่ไข่น้ำหรือบะหมี่มาม่ามาได้สักพัก...ผมก็เลิกทำ เนื่องจากไปซื้อที่ตลาดบ้านปันง้าวดีกว่า ราคาแค่มัดละ ๕ บาท...เป็นการช่วยอุดหนุนชาวบ้านร้านตลาดด้วย

 

 

ยิ่งที่ตลาดนัดวันอาทิตย์ซึ่งมีแม่ค้าสาวขับรถเก๋งมาจอดในตลาดแล้วนำสินค้าเกษตรจากสวนที่บ้านออกมาวางขาย ผมไม่ค่อยได้เห็นอะไรถูก ๆ ขนาดนี้เลยนะ...มะเขือพวง ๕ บาท มะละกอ ๑๕ บาท!

กล้วยน้ำว้า ๕ บาท...

กล้วยหอม ๑๕ บาท...

เสาวรส ๑๐ บาท มะนาว ๒๐ บาท...

 

ฟักทอง ๑๕ บาท...

ข้าวเหนียวเขี้ยวงูกิโลกรัมละ ๒๒ บาท...

เพื่อน ๆ ที่รัก... หากเกิดภัยพิบัติร้ายแรงทำให้ขาดที่พักพิง ขับรถหนีภัยมาหลบภัยอยู่ที่นี่ได้เลยนะ อาจหาอาหารดี ๆ ได้ยาก แต่ผักผลไม้พื้นบ้านยังคงหาได้ครับ

รายงานอากาศวันนี้

เช้าวันออกพรรษาท้องฟ้ามืดครึ้ม ลมหนาวสัญญาแล้วว่าจะมา... ก็มาจริง ๆ 

 

 

ขึ้นมาอยู่บนดาดฟ้า ผมได้สัมผัสกับบรรยากาศที่เปลี่ยนแปลง มองไปข้างหลังบ้าน แต่ก่อนเคยมีบึงใหญ่ เคยเห็นนกยางบินมาหาปลาตั้งแต่เช้ายันค่ำ นกนานาพันธุ์ก็มาม่วนงันกันที่นี่ แต่บัดนี้ไร้เงาเหล่าวิหค มีแต่หญ้ารกปกคลุม...

 

 

ลมแรงได้ฉีกทำลายต้นไม้ซึ่งคุณเดชาเคยชี้ให้เห็นในรูปทรงที่งดงามตามหลักศิลปะ แขนข้างหนึ่งของมันได้หักลงแล้ว หมดสิ้นซึ่งความสมดุล สัดส่วนที่ลงตัว และรูปทรงชวนมอง

 

 

เป็นห่วงเรื่องลมแรง...ผมตรวจสอบความมั่นคงของแผงโซล่าเซลล์ ทุกอย่างยังโอเค...

 

พร้อมที่จะเผชิญกับพิบัติภัยที่จะเกิดในไม่ช้า...  สิ่งที่เห็นตั้งอยู่นั่นสำหรับผมหาได้เป็นแค่เพียงภาชนะบรรจุน้ำมันมะพร้าว แต่มันคือเทอร์โมมิเตอร์ (เครื่องวัดอูณหภูมิแบบง่าย ๆ) วันนี้น้ำมันมะพร้าวแข็งตัว แสดงว่าอากาศเย็นลงมาก (ลมหนาวมาถึงตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว) ดู taskbar ที่หน้าจอคอมพ์ฯ เห็นระบุว่า 29 องศาเซลเซียส!! 

 

ไฟไหม้ทำลายล้าง ฆาตกรรมรุนแรงแผลงฤทธิ์แล้ว 

 

 

 

อุทกภัยก็ไม่ลดลา โลกาหาความเสถียรมิได้

 

 

ระหว่างที่กำลังพิมพ์อยู่นี้ ผมได้ยินเสียงฟ้าร้องฮึม ๆ เหมือนสัญญาณเตือนต่อติด ทำให้ใจคิดไปถึงแผ่นดินไหว เคยรู้มาว่าบ้านเราอยู่ไม่ไกลแนวรอยเลื่อนพะเยาและแม่ทา

 

ขอสัญญาว่าจะเตรียมพร้อม เจ้าหลอดไฟที่เห็นหาได้เป็นแค่เพียงอุปกรณ์ให้แสงสว่าง แต่มันคือเครื่องวัดแผ่นดินไหว หากแกว่งไกวแค่ไหน มหาภัยก็แค่นั้น...

ฝนตกแล้วครับเพื่อน ๆ

เพื่อนเดินทางมาจากเชียงใหม่

๘ ตุลาคม ๒๕๖๕ วันนี้ท้องฟ้าเหนือบ้านห้างฉัตรดูสดใส ประมาณเที่ยงกว่า ๆ เสียงกดกระดิ่งที่บ้านร้านเปียโนทำให้ผมต้องรีบลงบันไดมาดูว่าใครมา...

ชายสูงใหญ่ใส่เสื้อลายสก็อตกางเกงยีนส์เป็นสารถีขับรถมาจากเชียงใหม่พร้อมกับชายหนวดงามสวมเสื้อสีฟ้าแว่นตาดำ

 

อุตส่าห์ขับรถไปกลับ ๑๖๐ กิโลเมตรเพื่อมาเยี่ยมชายผู้เก็บตัวอยู่ที่บ้านขามแดง ตำบลห้างฉัตรโดยตรง มิได้มีแผนท่องเที่ยวหรือทำธุระใด ๆ นอกจากตั้งใจมาเยี่ยมเเยือน...

 

 

ผมรู้สึกดีใจและภูมิใจเมื่อคนที่ไร้ยศถาบรรดาศักดิ์อย่างผมมีผู้มาเยือน...เป็นเพื่อนผู้มีน้ำใจ

มาพูดคุย จำนรรจา มอบสัญญาแห่งมิตรภาพ ให้คำแนะนำแลข้อคิดแก่เพื่อนผู้ยังแสวงหาทางออกไม่พบได้พิจารณาก่อนตัดสินใจไปกระโดดลงปล่องภูเขาไฟ

 

 

ดูซิว่าใครอยู่ในรูปหมู่ วทพ. นั่นบ้าง? มีใครที่ตายไปแล้วบ้าง?

ใครจะเป็นรายต่อไป? ยังหาคำตอบไม่ได้!

ยังมีความหวัง

วันนี้ท้องฟ้าเหนือห้างฉัตรนครดูสดใส บ่งบอกว่าเรายังมีความหวังสำหรับชีวิตที่ห่างไกลจากการลงทัณฑ์ของธรรมชาติ ผมได้ข่าวน้ำท่วมในที่ต่าง ๆ แล้วรู้สึกเห็นใจ ขอให้มันผ่านไปโดยเร็วด้วยเทอญ...

 

เมฆดำหายไปแล้ว มีแต่เพียงลมแรงที่พัดพาให้เจ้าอะแพโทซอรัส (Apatosarus) ซี่งยืนตะหง่านอยู่ข้างหลังบ้านโอนเอนไปมา....

คิดว่าวันนี้พลังงานสะอาด (green energy) จากดวงอาทิตย์น่าจะมาเต็ม ๆ

สาย ๆ หน่อยเจ้าแผงโซล่าเซลล์บนหลังคาบ้านก็ส่งแรงดันไฟฟ้าขึ้นสูงถึง 28.8 V

Indicator บน inverter ราคาถูกแสดงให้เห็นว่าวันนี้ผมคงใช้งานจากระบบพลังงานแสงอาทิตย์ได้เต็มที่... 

ยก cutout ให้ชั้น ๔ ของบ้านได้ใช้ไฟจากระบบแสงอาทิตย์...

ถือโอกาสชาร์จไฟเข้าอุปกรณ์มือถือ...

 

เจ้า UPS อายุ ๑ ทศวรรษนำไฟฟ้ากระแสสลับมาจ่ายให้อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ทั้งหมดระบบ

ขอทุกคนมีความหวัง...มุ่งหน้าสู่สิ่งที่ดีนะครับ

ซ่อมตู้เย็น

ตู้เย็นเสีย! อาการคือเสียบไฟฟ้าแล้วคอมเพรสเซอร์ไม่ทำงาน มันไม่เย็น ไม่ส่งเสียง!  

 ไม่ต้องวิตกครับ ซ่อมง่าย ๆ! ขยับจับนอนลงแล้วหงายท้องขี้นดู

 

หากพบว่าสายไฟไม่ขาด ทุกอย่างดูเรียบร้อย ก็ให้เช็คระบบวงจรไฟฟ้า...

วงจรไฟฟ้าของระบบตู้เย็นนั้นไม่ยุ่งยาก ไม่มีอะไรปรากฏชัด...ให้สันนิษฐานว่าอาจเป็นเพราะเจ้าเทอร์โมสตัสอย่างที่เห็นในวงจร 

 

 

รื้ออุปกรณ์ออกมาเช็คได้จากทางด้านหน้า ถอดกล่องช่องแช่เข็งออกจะเห็นเจ้าเทอร์โมสตัสดังกล่าว...

 

 

 

ลองต่อตรงดูแล้วเสียบไฟเข้าตู้ หากคอมเพรสเซอร์ทำงาน ก็แสดงว่าเทอร์โมสตัสเสีย หากวัดด้วยโอห์มมิเตอร์จะพบว่าวงจรเปิด...

 

ผมหาซื้ออะไหล่ทาง Shopee เลือกเอารุ่นที่ตรงกันนะครับ ของผมรุ่น WPE-20 ราคาตัวละ ๑๒๐ บาท...

 

 

 

สินค้ามาแย้ว....

เปลี่ยนเลย เรียบโร้ย...ตู้เย็นทำงานเหมือนเดิม! ยกเอาไปซ่อมที่ร้าน ผมว่าน่าจะประมาณ ๕๐๐ บาท!

เขียนบล็อกต่อดีฝ่า...

ลุงน้ำชาหายเงียบไปนาน กลับมาพบว่ามีเพื่อนท่านหนึ่งโพสต์สอบถามเข้ามาด้วยความห่วงใย ต้องกราบขอบพระคุณอย่างงาม ๆ ครับ...

 

 

เขียนบล็อกต่อดีฝ่า... แม้จะมีผู้อ่านเพียงน้อยนิด อยากแชร์ประสบการณ์ที่ได้รับมาอ่ะ อย่างเรื่องสู้กับค่าไฟฟ้าก่อนเลย จากค่าไฟฟ้าเดือนละเกือบ ๒ พันบาท ผมสามารถทำให้มันลดลงมาเหลือต่ำกว่า ๑๕๐ หน่วยต่อเดือนได้ก็นับว่าเป็นชัยชนะที่คุ้มค่าแล้ว.... 

 

 

ค่าไฟฟ้า ๑๐๘ หน่วย รวมค่า FT และภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว ผมต้องจ่าย ๔๑๗.๘๘ บาทครับ...

 

 

มาดูว่าทำอย่างไร ก่อนอื่นต้องติดตั้งระบบโซล่าเซลล์ก่อนครับ ผมใช้แผงแบบโพลี่ขนาด ๑๕๐ วัตต์จำนวน ๖ แผง ติดตั้งบนหลังคาดาดฟ้า...

 

 

พยายามใช้งบประมาณให้น้อยสุดเท่าที่จะทำได้ อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่นโครงไม้ สีน้ำมัน น้อต สกรู ตะปู สายไฟ จะต้องพยายามหาของเหลือหรือของเก่าที่สามารถนำมาดัดแปลงใช้ให้ได้ นอกเสียว่าหาไม่ได้จริง ๆ ก็จำเป็นต้องสั่งซื้อ อย่างเช่นขาตั้งที่เห็น..

ติดตั้งระบบเสร็จก็มาเปลี่ยนอุปกรณ์เครื่องใช้ให้กินไฟน้อยลง ผมเปลี่ยนระบบแสงสว่างให้เป็นหลอด LED ขนาด 3-5 วัตต์...

 

เปลี่ยนตู้เย็นจากใหญ่ลงมาเหลือตัวเล็ก กินไฟน้อย...

 

 

 

จากนั้นก็ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการใช้ไฟด้วยอีกแรงหนึ่ง เช่นงดใช้เตาไมโครเวฟ แต่อุ่นอาหารและต้มน้ำร้อนด้วยเตาแก๊สแทน...

 

 

ขอให้เพื่อน ๆ โชคดี มีเงินเหลือจากการประหยัดค่าไฟฟ้านะครับ...