มิวเซียมลำปาง (Museum Lampang)

มิวเซียมลำปาง (Museum Lampang) ตั้งอยู่ที่ถนนวชิราวุธดำเนิน ตำบลพระบาท อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง...

 

 

ผมทราบว่าทางเทศบาลนครลำปางได้แปลงโฉมศาลากลางหลังเก่าให้เป็นพิพิธภัณฑ์สมัยใหม่มาตั้งนานแล้ว...แต่ไม่เคยแวะมาเยี่ยมชม เพิ่งมีโอกาสปั่นจักรยานมาแวะชมเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2567 นี่เอง... 

 

 

บอกให้เจ้า Banian รออยู่ข้าง ๆ ทางเข้า...

 

ตาแก่สวมกางเกงสะดอและเสื้อม่อฮ่อมเก่า ๆ เดินผ่านประตูเข้าไปในพิพิธภัณฑ์...

 

พบเจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ ผมขออนุญาตถ่ายรูปไว้ 1 บาน สาวสวยตอบให้ทราบว่าเข้าชมได้โดยไม่ต้องจ่ายตังค์ แค่เพียงลงชื่อพร้อมจังหวัดที่อยู่ไว้เท่านั้น

 

 

ได้รับแผ่นพับมาประกอบการเยี่ยมชมด้วย 1 ฉบับ...

 

 

ดูข้อห้ามก่อนเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ ผมรู้สึกยินดีที่เค้าให้ถ่ายรูปได้...  

เดินขึ้นบันไดไปชั้นบน ผมมองเห็นโคมระย้างดงาม...

 

 

 

 

เริ่มเข้าสู่พิพิธภัณฑ์การเรียนรู้เมืองลำปางตั้งแต่นี้ไป...  

 

ต.ม. ====> ตามมา เป็นเพื่อนผมหน่อย ไม่มีใครเลย!!!  (ฮา)

ต้มข้าวโพดกินเอง!

ไม่รู้จริง ๆ ว่า... ทำไมผมถึงได้ชอบกินข้าวโพด (กำเมืองเรียกข้าวสาลี) ???

ภาพจาก IG - ขอขอบคุณ

ปั่นจักรยานท่องเที่ยว ไม่ว่าจะที่ไหน หากเห็นข้าวโพดวางขายริมทาง เป็นต้องแวะซื้อเพื่อเป็นเสบียงอาหาร บางครั้งก็แทะกินในระหว่างปั่นจักรยานด้วยซ้ำ! เมื่อปี 2557 ปั่นจักรยานพับล้อ 16 นิ้วจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ไปน้ำตกแม่พูล ผมโพสต์ว่า "ก่อนที่จะปั่นออกถนนใหญ่ เลี้ยวซ้ายไปตามเส้นทางถนนเขาน้ำตก ไม่นานนักก็ถึง "ม่อนจำศีล" ซึ่งอยู่ทางซ้ายมือ  ผมเห็นคนตั้งโต๊ะขายผักและผลไม้อยู่ริมทาง ข้าวโพดหวาน น่ากินจัง (๓ ฝัก ๒๐ บาท) ต้องซื้อไว้เป็นอาหารกลางวัน..."

ตอนไปทำหนังสือเดินทางเล่มสุดท้ายในชีวิต ปั่นเจ้า Banian จากตัวเมืองพิษณุโลกกลับอุตรดิตถ์ตามทางหลวงหมายเลข 117 ก่อนถึงอำเภอพิชัย ผมก็แวะซื้อข้าวโพดแขวนหน้ารถไปด้วยเหมือนเดิม!

 ปกติจะราคาฝักละ 10 บาทซะเป็นส่วนใหญ่...เค้าต้มหรือนึ่งมาให้เสร็จ

ข้าวโพดริมทางเป็นของกินราคาถูก แต่ช่วยให้อิ่มท้องได้! ผมโพสต์ว่า "ต้องเสริมเติมพลังด้วยข้าวโพด! โชว์หน่อย...ยืนข้างป้ายด็อกเตอร์คลีน"

 

เช้านี้ไปตลาดบ้านปันง้าว เห็นแม่ค้าเอาข้าวโพดดิบมาวางขาย (มัดละ 20 บาท)... ผมซื้อกลับมาบ้านด้วยความอยากจะต้มกินเอง...

ไม่ยากครับ ใส่น้ำให้ท่วมข้าวโพด ใส่เกลือลงไปด้วยเล็กน้อย แล้วต้ม...

สุกแย้ว!! มี 7 ฝัก จากค่าข้าวโพดดิบรวมค่าแก๊ส 25 บาท คิดแล้วผมได้ข้าวโพดต้มในราคาฝักละ 3.50 บาท

 

บอกแล้วไง...ว่าอยู่ได้! เมื่อตาแก่เมืองรถม้ากินแต่ของถูก 

แผงประตูหน้าบ้านและท่อน้ำ

ตามที่ผมเขียนว่า "ไม้หมด...แต่ยังไม่หมดใจ" และบอกเพื่อน ๆ ว่าได้หาเศษไม้มาตัดต่อจนได้ไม้ 2 เล่มไว้เสริมความแข็งแรงให้กับแผงไม้ระแนงหน้าบ้าน....

 

ผมนำไม้ดังกล่าวขึ้นมาติดตั้งเรียบร้อยแล้วดังนี้... 

 

เสริมความแข็งแรงให้แล้ว ก็ถึงเวลาที่จะตัดครึ่งแบ่งแผงไม้ระแนงกลายเป็นประตูเปิดปิดได้ ด้วยใบเลื่อย (คันชัก) ผมใช้มือจับและค่อย ๆ เลื่อยอย่างใจเย็นจนมันขาดออกจากกัน...

ด้านบนขาดแล้ว ก็เลื่อยตรงกลาง และด้านล่างเป็นลำดับท้ายสุด พอไม้ทั้งสามขาดออกจากกัน แผงไม้ระแนงก็กลายเป็นบานประตูไม้ที่สามารถปิดเปิดได้ จากนั้นก็นำเจ้าแท่นไม้รองรับล้อรถทั้งสองชุดเข้ามาใส่

 

 

 

ค้นเจอกลอนประตูรั้วเก่าแก่มาได้ 1 ตัว...ผมรีบเอามาใส่กับไม้ตัวกลางก่อนเลย

 

 

ต้องการอีกตัว! ผมจำเป็นต้องขี่จักรยานไปซื้อกลอนใหม่ที่ห้าง DIY มาใช้...

 

 

 

โชคดีเจอบานพับประตู (ใหม่) ที่น้องให้มาจากอุตรดิตถ์ ผมเอามาใส่ด้วยที่ด้านหน้า เจ้าตัวนี้ช่วยทำให้มันแข็งแรงขึ้นอีก!!

เรียบร้อยแล้วก็นำตู้ไปรษณีย์สีแดงมาติดตั้ง (คิดถึงพี่ผู้จากไปเมื่อปีที่แล้ว... อยากบอกพี่ดำรงว่า ผมติดตั้งตู้จดหมายที่พี่ให้มาแล้วนะครับ)

เสร็จงานแผงประตูไม้ระแนงกั้นหน้าบ้าน ผมก็หันมาซ่อมท่อน้ำประปาเข้าบ้านที่รั่วซึม....

 

 

เสียเวลาอยู่นานเพราะพยายามใช้ท่ออะไหล่เก่า ๆ ที่มีอยู่ แต่ไม่สำเร็จ ผมไม่สามารถใช้นโยบายใช้ของเก่าได้ ต้องปั่นจักรยานไปซื้อท่องอ (4 หุน) มา 2 ตัว (10 บาท) ช่างเหอะใช้เวลาแค่หุงข้าวยังไม่สุกก็เสร็จแล้ว

 

เรียบโร้ยทั้งแผงประตูหน้าบ้านและท่อน้ำ! ช่างเหอะมีความสุขครับ

ซ่อมคอมพิวเตอร์ - แรมเสีย

คอมพิวเตอร์ประกอบเองตัวเก่งของผมเดี้ยงซะแล้ว...เมื่อวานนี้!!!

ทำไว้นานหลายปีแล้ว ตอนที่ยังพอมีตังค์ ผมใช้เมนบอร์ด ASRock A320M-HDV ซื้อจาก Advance ใช้แรม DDR4 8 GB 2400 ยี่ห้อ Afox ก่อนหน้านั้นมันก็แสดงอาการรวน ๆ มาบ้างแล้ว แต่เมื่อวานนี้มันหยุดทำงานเอาเฉย ๆ เปิดแล้วเครื่องเดินตามปกติแต่ไม่มีสัญญาณภาพออกจอ!!!

หม้อน้ำรถยนต์ เอ้ย...ระบบระบายความร้อนแบบ Liquid ยังทำงานดี ความร้อนที่ CPU เป็นปกติ ผมเริ่มปวดหัว จัดการถอดการ์ดจอและการเสียงออก กลับไปใช้ออนบอร์ด เปิดเครื่องแล้วก็ยังไม่ดี ไม่มีสัญญาณภาพ! ช่างเหอะปิดเครื่อง ถอดแรมออกจาก slot หนึ่งตัวแล้วเปิดเครื่อง

เฮ้...ดีแล้ว คอมพิวเตอร์ของผมกลับมาทำงานอีกครั้ง แรมของผมเสียไปตัวนึง ตอนนี้เหลือตัวเดียว เครื่องจึงทำงานด้วยหน่อยความจำ 8 GB เปิดเพลงฟังจากโปรแกรม Sam ได้แย้ว!!!

ผมใส่การ์ดเสียงเข้าไปตามเดิม แต่ไม่ใส่การ์ดจอ

เช้านี้เสียงเพลงบรรเลงเปียโนดังลั่นออกลำโพงเมื่อเปิดฟังจากโปรแกรม Sam !!

 

ตามมาด้วยเพลงบรรเลง Accordion ความสุขใจกลับมายังบ้านร้านเปียโนห้างฉัตรที่เรียบง่ายอีกครั้ง!!

ไม้หมด...แต่ยังไม่หมดใจ

ปีที่แล้วผมซื้อแผงไม้ระแนงจำนวน 6 แผงจากร้านค้าไม้เก่าข้าง ๆ ห้างเทสโก้ฯ เพื่อนำมาปรับปรุงบ้านร้านเปียโนห้างฉัตร...

 

 

เค้าคิดราคา 2,500 บาท ซึ่งจะว่าแพงก็คงใช่ แต่ผมต้องการใช้จริง ๆ เมื่อไม่มีรถปิกอัพไปหาซื้อจากที่อื่นก็ต้องซื้อที่นี่!! เค้าใช้รถเครนยกมากองไว้ให้ที่หน้าบ้านเลย...

 

 

จากไม้ทั้งหมด...ผมก็นำมาใช้งานได้ 5 งานดังนี้ 1) ทำแผงกั้นหน้าบ้าน...

 

 

 

2) ทำฉากหลัง grand piano...

 

 

 

 

3) ทำผนังกั้นกันหนูที่ชั้นสอง (HBP) 

 

 

4) ทำรั้วบนดาดฟ้า....

 

และ 5) ทำเคาน์เต้อร์บาร์...

ใช้ไม้ไปจนหมดกับห้างาน วันนี้ช่างเหอะจำเป็นต้องใช้ไม้ยาว 6 ศอกสัก 2 เล่ม...

 

 

ก่อนหน้านั้นผมไปซื้อปูนย่อย 1 ถุง (20 บาท) ทรายหยาบ 1 ถุง (20 บาท) และบล็อกอีก 6 ก้อนมายึดขาให้แข็งแรง... 

ง่าย ๆ ตามประสาช่างเหอะ...ใช้แม่แรงดีดแผงขึ้นอีกหน่อยให้ได้ระดับ

 

ทำพิมพ์หล่อเสาจากเศษวัสดุ...

ผสมปูนในอัตรา 1 ต่อ 2

ก่อบล็อกรองรับข้างละ 2 ก้อน...

ใช้เวลา 2 วัน...ตอนนี้หล่อเสาและก่อบล็อกรองรับแผงเรียบร้อยแล้ว

ยังไม่พอ...ผมจำเป็นต้องมีไม้หน้าสองหรือสาม ยาว 6 ศอก มาตียึดอีกที (อย่างที่กล่าวแต่ต้น) แต่มันไม่มีให้ใช้ นอกจากไปซื้อมา! ด้วยนโยบายประหยัดสุดโดยใช้วัสดุเท่าที่มีอยู่ ผมไปรื้อเอาเศษไม้จากดาดฟ้ามาซอยและตีไม้ประกบแล้วใส่กาวจนได้ไม้ยาวพอที่จะนำมาตียึด มันดูไม่สวยหรอกนะ แต่ก็ใช้ได้ ผมทาด้วยน้ำมันขี้โล้ แล้วนำไปผึ่งแดดไว้ก่อน

 พรุ่งนี้ค่อยนำขึ้นไปตียึดครับ!