Showing posts with label บ้านหัวหนอง. Show all posts
Showing posts with label บ้านหัวหนอง. Show all posts

Tuesday, July 02, 2019

ลูกลอยควบคุมน้ำอัตโนมัติ

น้ำประปาบ้านหัวหนองที่ใช้อยู่ยังคงปิดเปิดเป็นเวลา บางครั้งก็ไหลกะปริบกะปรอย ทำให้ทุกวันแต่ก่อนผมต้องลงไปนั่งเฝ้า คอยสูบน้ำขึ้นยังถังเก็บบนชั้น ๒ และดาดฟ้า...



เจ้าถังบนดาดฟ้าที่เห็นจะเก็บน้ำไว้ แล้วส่งลงไปให้ใช้ที่ชั้น ๒ และชั้น ๓ มันเก็บน้ำได้ไม่มาก หากวันใดใครลืมปิดก๊อกข้างล่าง น้ำก็จะไหลออกหมดถังภายในเวลาไม่นาน มีอยู่วันหนึ่งผมลงไปสูบน้ำข้างล่างเกือบ ๒ ชั่วโมง พอเสร็จงานก็ขึ้นมาข้างบน กลับพบว่าไม่มีน้ำใช้!! 
เปิดประตูสำรวจดูห้องน้ำชั้น ๓ พบว่าก๊อกอ่างล้างหน้าถูกเปิดทิ้งไว้ ลงไปดูห้องน้ำชั้น ๒ ของพี่ชายเห็นน้ำเจิ่งนอง ก๊อกน้ำเปิดทิ้งไว้อีกเช่นกัน!  อุณหภูมิความเดือดดาลพุ่งพล่าน...ผมต่อว่าทุกคนที่เปิดก๊อกทิ้งไว้เสียงดัง! ช่างไม่เห็นใจ"ช่างเหอะ" ตาแก่คนนี้บ้างเล้ย!! 

ในที่สุดก็ต้องแก้ปัญหาด้วยการตัดสินใจสั่งซื้อลูกลอยควบคุมน้ำอัตโนมัติมาจาก shopee



สั่ง ๓ ตัวไม่เสียค่าส่ง ตกลงตัวละ ๑๐๘ บาท ได้สินค้ามาแล้วก็จัดการเจาะถังน้ำทำการติดตั้งทันที... 













ต่อแต่นี้ไปน้ำจะไหลลงถังเองจนได้ระดับก็หยุดไหล พอตักน้ำใช้ลดลงอีก มันก็เติมใส่ให้โดยอัตโนมัติ



ตอนนี้ปิดฝาทิ้งไว้ได้เลยจ้า ไม่ต้องคอยเฝ้าอีกแล้ว...



รับรองน้ำไม่มีล้น ไม่ต้องมีคนเฝ้า!!...

Saturday, April 01, 2017

สานฝันต่อ


หลังจากซ่อมท่อประปาที่แตกอยู่ใต้ดินบริเวณหน้าร้านอาจารย์ตุ๊... ระบบประปาบ้านหัวหนองก็กลับมาดีตามปกติ น้ำที่เคยนองอยู่ในคูหน้าวัดดอนมูลก็แห้งเหือดหายไป!



ช่วงที่มีปัญหาผมต้องต้องสูบน้ำขึ้นไปเก็บไว้ในถังที่ชั้นลอยแล้วสูบขึ้นไปใส่ถังบนดาดฟ้าอีกทีนึง หลังจากการซ่อมแซม ด้วยระดับความสูงของถังเก็บน้ำทำให้น้ำประปาไหลแรงขึ้นไปจนถึงถังเก็บของผมบนชั้นลอย...


ระบบน้ำที่ผมทำไว้ก็ทำงานตามปกติ อัตโนมัติหมด ผมไม่ต้องทำอะไรเลย  สูบน้ำที่ติดตั้งไว้แก้ปัญหาก็หมดหน้าที่ตาม...


กำลังจะเคลียร์พื้นที่หลังบ้าน ผมคิดว่าจะนำถังและสูบน้ำที่เห็นไปติดตั้งบนดาดฟ้า เอาไว้ทำระบบโปรยละอองน้ำรดต้นไม้และทำความเย็นสู้กับคิมหันต์  ถึงอย่างไรทั่วทั้งบ้านไม่มีที่ไหนจะเย็นและน่าอยู่เท่ากับชั้นล่าง บริเวณที่จะทำร้านเปียโน ผมเริ่มคิดถึงการสานฝันทำเคาน์เต้อร์บาร์ตรงจุดที่เจ้าโตนอนครองมา ๓ ปีเต็ม!


ต้องเริ่มด้วยการย้ายเจ้าโตออกไปก่อน...


เดี๋ยวจะเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังเกี่ยวกับการสานฝันของช่างเหอะนะครับ!

Sunday, March 19, 2017

น้ำไหลแล้ว...

น้ำประปาหมู่บ้านในส่วนที่ส่งมายังบ้านผมมีปัญหา มันหยุดไหลมาเป็นอาทิตย์แล้ว การที่ต้องอยู่ในสภาพขาดแคลนน้ำนับเป็นความลำบากที่ไม่คาดคิดมาก่อน!!


หลายวันแล้วที่ผมต้องปรับตัวเป็น "มหา ๕ ขัน" ยืนอยู่ในกะละมัง ตักน้ำที่เหลืออยู่ก้นถังอาบแล้วเก็บน้ำใช้แล้วเอาไว้ราดส้วม ผมไม่อยากพูดถึงเสื้อผ้าและถ้วยชามไม่ได้ซักล้างที่กองพะเนิน...คิดว่าผู้มีประสบการณ์คงเข้าใจดี! ก่อนไปเชียงใหม่ผมก็เห็นเจ้าของโรงกลึงข้างบ้านกับลุงหยัด (ผู้ดูแลระบบประปาหมู่บ้าน) ช่วยกันค้นหาสาเหตุ...


ต่างคนต่างขบคิด...


ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ก็มาหาทางแก้ไข... 


แต่ก็ไม่สามารถช่วยเหลือลูกบ้านผู้ทุกข์ยากกับปัญหาไม่มีน้ำใช้ได้ ลุงหยัดเองก็จนด้วยเกล้า เจ้าของโรงกลึงถอดใจบอกว่าจะจ้างคนมาเจาะน้ำบาดาลราคาแสนสอง...


ผมไปอยู่เชียงใหม่ ๓ วัน ๒ คืน กลับมาลำปางก็ยังคงเห็นว่าน้ำไม่ไหล!! วานนี้วันเสาร์ต้องบอกงดสอนนักเรียนทั้งหมด ขอใช้เวลาร่วมมือกับคุณวิโรจน์ (ร้านลำแต้) หาทางแก้ไขกันเองตามประสาผู้ถูกตัดหางปล่อยวัด!  ในที่สุดปัญหาก็ได้รับการแก้ไข คุณวิโรจน์ (เสื้อยืดลายเขียว) ค้นพบจุดที่น้ำรั่วซึม...


ก่อนค่ำน้ำก็มาตามปกติ...


ได้ล้างถ้วยล้างชามแย้ว...


เช้าวันนี้ก็ได้ซักผ้า....



สงสารก็แต่ต้นตะไคร้ ใบโหระพา ที่ต้องตายเพราะขาดน้ำ...



เช้านี้ส่วนที่ยังไม่ตายก็ได้รับน้ำหล่อเลี้ยง...


เมื่อวานนี้ตอน ๕ โมงเย็นผมไปขอเงินมัดจำค่าท่อพีวีซีคืนจากร้านจำหน่ายวัสดุก่อสร้าง รู้สึกขอบคุณ "คุณวิโรจน์" ผู้ที่ช่วยให้ประหยัดเงินไว้ได้หลายพันบาท!

Tuesday, April 28, 2015

น้ำผึ้งผสมมะนาว

อยากจะฟื้นฟูสุขภาพและลดน้ำหนักให้ได้สัก ๕ กิโลกรัม  ๐๖.๓๐ น. เช้าวันนี้ผมนำจักรยานออกปั่น แต่ดันไปดื่มน้ำผึ้งผสมมะนาว ๒ ถ้วยเพื่อระบายท้อง ไม่นึกเลยว่ามันจะทำให้การปั่นจักรยานเช้านี้ต้องสิ้นสุดเร็วกว่าที่คิด!



จากบ้านห้างฉัตร (1) ผมนำจักรยานข้ามถนนไปตั้งต้นที่หน้าสถานีตำรวจ ปั่นตรงไปเติมลมที่ปั้มน้ำมันตราหอย (2) แล้วไปแวะถ่ายรูปอาคารพาณิชย์สร้างใหม่ ความเจริญซึ่งมาสู่ย่านที่ผมอาศัยอยู่อย่างรวดเร็ว ผมจำได้ว่าเพื่อนของคุณเอกเคยบอกว่าตึกแถวที่นี่ราคาห้องละ ๓ ล้านกว่าบาท!


มีคนมาซื้อทำเป็นร้านก๋วยเตี๋ยว ร้านกาแฟ และสำนักงานแล้วหลายคูหา!! 


ผมถ่ายภาพมาให้เพื่อน ๆ ได้ดู ก่อนเริ่มปั่นไปตามทางหลวงหมายเลข 11


ก่อนถึงสะพานคอนกรีต (3) ผมเลี้ยวซ้ายลัดเลาะเข้าไปตามถนนเล็ก ๆ จนทะลุออกถนนซึ่งครั้งหนึ่งเคยไปมาแล้ว.... 


หยุดถ่ายภาพตรงสามแยก (4) ไว้หน่อย...



จริง ๆ แล้วผมอยากปั่นซัก ๒ ชั่วโมง แต่เจ้าน้ำผึ้งผสมมะนาวซึ่งทำปฏิกริยาร่วมกับการสั่นสะเทือนของลำไส้ ทำให้ผมต้องรีบกลับไปเข้าห้องน้ำที่บ้าน!


ป้ายบอกทางไปบ้านหัวหนองทำให้ผมไม่หลง...


ถึงท้องจะปั่นป่วน แต่ก็ยังอดแวะเก็บภาพบรรยาศท้องทุ่งมาฝากเพื่อน ๆ ไม่ได้....








ในที่สุดก็ไปทะลุออกที่ร้านข้าวแต๋นน้ำแตงโมบ้านหัวหนอง (4) ซึ่งอยู่ใกล้บ้าน 


เช้านี้ผมปั่นได้แค่ ๕ กิโลเมตร ก็เพราะเจ้าน้ำผึ้งผสมมะนาวแท้ ๆ