หลบอากาศร้อน...ทำขนม

ทั้งร้อน...ทั้งหายใจฝืด!!  มันคือความรู้สึกที่ผมสัมผัสได้ตั้งแต่เช้าจรดเย็น!

 

อำเภอห้างฉัตรไม่ยอมน้อยหน้าใครด้วยค่า AQI 170 และอุณหภูมิสูงสุด 44 ํC !

ร้อนขนาดว่าพอโผล่พ้นประตูหน้าบ้าน...คิดว่าข้างนอกนั่นคือทะเลทราย! ผมไม่อยากออกจากโอเอซิสบ้านร้านเปียโนแห่งนี้เลย...

บอกสหัสเดชว่า...อากาศร้อนแค่นี้ยังน้อยกว่าบนเส้นทางจาก Perth ไป Albany นะ

ภาพจาก Google Street Views - ขอขอบคุณ

เจ้ายักษ์ขาวบอกว่า "อาจพอไหว...ถ้าได้ไปจริง ๆ"  เป็นสิ่งที่ต้องพิสูจน์...เมื่อวันนั้นมาถึง ตอนนี้ก็เก็บตัวอยู่ในบ้านก่อนละกัน!

แดดดี ๆ อย่างนี้ ตาแก่บ้านห้างฉัตรขอเปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาส ซื้อกล้วยมา 20 บาท แบ่งเอาสี่ในห้าส่วนออกตาก แค่ 4 วัน (4 แดด) ก็ใช้ได้เลย ไม่ต้องรอนาน!

กล้วยส่วนที่เหลือผมเก็บไว้จนดำ ดูสิครับว่าอากาศมันร้อนขนาดไหน? อยู่ในบ้านยังแห้งถึงขนาดนี้!!!

เพื่อมิให้เสียของ... ผมนำกล้วยที่เห็นมาทำขนมปังข้าวโอ้ต โดยเริ่มจากการปั่นข้าวโอ้ต 1 ถ้วยตวงใส่ชามผสม

 

แกะเปลือกกล้วย หั่นแล้วใส่ลงใน blender รวมกับแอปเปิลหั่นอีก 1 ลูก ยิสต์นิดหน่อย นมข้น น้ำตาล เกลือ ปั่นรวมกันแล้วนำมาใส่รวมกับข้าวโอ้ต ไม่ต้องใช้เครื่องทำขนมปังหรือเครื่องผสมแป้ง...ผมใช้แค่พายพลาสติกกวน ๆๆๆ เติมแป้งสาลีอเนกประสงค์ลงไป (ไม่ต้องชั่งตวงวัด...กะ ๆ เอา)  กวนอีก....จนส่วนผสมเข้ากันดี ไม่เละ ไม่เหนียวเกิน จากนั้นก็นำใส่ในภาชนะสังกะสีทรงกลมที่มีอยู่...   

 

ไม่ต้องเรื่องมากครับ...หยิบเอาฝาซึ้งมาครอบไว้ แล้วลืมมันซะ!

 

 

หันไปทำงานอื่นจนได้เวลาค่อยมาเปิดดู จากนั้นก็นำเข้าเตาอบ (ซึ่งไม่มีตัวเลขตั้งอุณหภูมิ ไม่มี timer มีแต่ปุ่มปิดเปิดแก๊ส) ก็ได้แต่กะ ๆ เอา ไม่ต้องดูเวลานาทีด้วย ใช้ความรู้สึกเหมือนกับเวลา improvise บทเพลง ผมสังเกตเอา ดูสี ดมกลิ่น เมื่อเห็นว่าใช้ได้ก็ปิดแก๊ส ปล่อยทิ้งไว้ให้เย็นพอหยิบยกออกมาใส่จานได้นี่แหละ...

 

คล้ายเค้กกล้วยหอม แต่เนื้อหยาบ นิ่ม และอร่อยกว่า!

เป็นขนมปังข้าวโอ้ต-แอปเปิล-กล้วยน้ำว้าซึ่งไม่มีชื่อครับ!

เตรียมรับมือ 44 ํ C

หมดสิ้นแล้ว!!  ภาพท้องฟ้าสีครามท่ามกลางบรรยากาศไม่ร้อนเกินขณะที่ชายแก่คนหนึ่งยิ้มให้กล้อง...ก่อนสวมหมวกกันน็อคแล้วปั่นจักรยานออกสู่จุดหมายที่อยู๋ห่างไกล

ถึงวันนี้...ทูตแห่งนรกมาเยือนแล้ว ความร้อนระดับ 40 องศา++ กำลังไต่อันดับขึ้นมา เที่ยงวันพรุ่งนี้จะได้รู้ซะทีว่า 44 องศามันร้อนขนาดไหน??

น้ำประปาหยุดไหล (เข้าใจว่าเขาคงกลับมาปิดเปิดเป็นเวลาเหมือนกับทุกปีเมื่อหน้าร้อนมาถึง) ผมต้องปรับตัวเป็น "มหา 3 ขัน" อีกครั้ง (ลดลงจากมหา 5 ขันในปีที่แล้ว) นี่ขนาดแค่เพียง introduction นะ เดี๋ยวถึงตอน climax จะร้องไม่ออก!! 

เมื่อพายุกระหน่ำ...กิ่งไม้เล็กแลอ่อนแอย่อมถูกทำลาย หักลงเหมือนชีวิตคนซึ่งอยู่ไปก็ไร้ความสุข สัญญาณเตือนเริ่มปรากฏชัดขึ้นเรื่อย ๆ 

 

 

 

ภาพ captured จากคลิปวิดีโอ ThaiWikiHow - ขอขอบคุณ

อย่ามัวแต่หลงอยู่ในวังวนแห่งความบันเทิงอยู่เลย! ขอจงเรียกสติคืนมาแล้วเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับวิบัติภัยซึ่งกำลังมากันเถอะครับ!

แสวงหาอากาศบริสุทธิ์

ปั่นจักรยานไปตลาดบ้านปันง้าว...ผมมักมีกล้องถ่ายรูปแขวนคอไปด้วย !

 

 

 

เก็บภาพท้องฟ้าเมื่อเริ่มสาง... 

 

หยุดถ่ายรูปวัวบนลานกว้างด้านซ้ายมือ แสงแฟลชทำให้ตาของมันคล้ายฝังไว้ด้วยดวงไฟเล็ก ๆ

 

 

ขากลับแวะเก็บภาพห้องน้ำข้างป้อมตำรวจ (งดทำการ) ซึ่งอยู่ตรงข้าม HBH เพื่อแสดงให้นักปั่นจักรยานท่องโลกเห็นว่าจุดนี้เป็นที่พักนอนค้างคืนได้สบาย

 

 

ถึงบ้านก็เดินมาเก็บภาพต้นมะม่วงหน้าโรงกลึงซึ่งถูกโค่นเมื่อวันวาน... (หมดไปอีกหนึ่งร่มเงา)

ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขึ้นเหนือหลังคาตึกร้านฉัตรแก้ว ถ้าเป็นแต่ก่อนท้องฟ้าพื้นหลังจะเป็นสีคราม มิได้หม่นหมองอย่างที่เห็น!!

 

 

ใบไม้ไบหญ้าที่ลานหลังบ้านถูกเผาเรียบหมดแล้ว เช้านี้เศษซากยังคงคุกรุ่น (เมื่อวานมีรถน้ำของเทศบาลมาดับไฟ)

รู้สึกคอแห้งและหายใจฝืด...ผมต้องรีบเข้าบ้าน!

Perth to Albany

เช้านี้ผมหยิบ "Your Guide to the Golden West & Beautiful South"  หนังสือแจกฟรีเล่มเล็ก (หนา 196 หน้า) ออกมาเปิดดู

   

เป็นหนังสือโปรโมทการท่องเที่ยว Western Australia พิมพ์ครั้งที่สองในเดือนสิงหาคม 2528 จากหัวข้อ Perth to Albany ซึ่งอยู่ในหน้า 88 ทำให้ผมคิดถึงการเดินทางจากเพิร์ธไปแมนเจอรา  เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว

 

ตอนนั้นยังไม่มีอินเทอร์เน็ต ไม่มี Google Maps ก็ยังสงกะสัยว่าเดินทางจากตัวเมืองเพิร์ธไปเซาะหาผู้คนที่ขอที่อยู่เขาไว้ในวันสุดท้ายที่เล่นดนตรีที่โรงแรมเชียงใหม่ออร์คิด... ผมทำได้อย่างไร? บนถนนระยะทาง 72 กิโลเมตรสมัยนั้นกับสมัยนี้คงแตกต่างกันไม่น้อย! 

 

 

ภาพประกอบในหนังสือในยุคนั้นยังเป็นขาวดำ...การเดินทางได้แต่อาศัยแผนที่ในหนังสือคู่มือ

 

 

 

 

ปัจจุบันนี้เราสามารถหาข้อมูลได้จาก Google เพียงแค่คลิกเดียวเส้นทางจากเพิร์ธไป อัลบานี ก็ปรากฏต่อสายตา เห็นได้ว่าถ้าจะปั่นจักรยานข้ามทวีป ระยะทาง 664 กิโลเมตร นี้...คือเป้าหมายแรกที่จะต้องทำให้ได้

 

โชคดีที่ Google Street Views ทุกวันนี้ ทำให้เราสามารถเห็นสภาพถนนได้ล่วงหน้า.... 

ผมเคยเดินทางใต้ถึงแค่ แมนเจอรา นึกภาพไม่ออกแล้ว แต่ถ้าได้ทำอีกครั้ง...คราวนี้คงได้ภาพมากมายจากกล้องดิจิตอล

ถ้าหากทำได้...มันจะเป็นการเดินทางครั้งสุดท้าย ที่มีรูปประกอบนับหมื่น ๆ บานเลยทีเดียว!

ความเป็นไปได้เริ่มเด่นชัด

เมื่อเห็นผมโพสต์เรื่องเกี่ยวกับการเดินทางด้วยจักรยานพับ (FB Trip) หรือการเดินทางแบบ Travels with Charley เพื่อน ๆ หลายคนอาจคิดว่าผมเลิกล้มความตั้งใจที่จะเดินทางครั้งสุดท้ายไปออสเตรเลียและนิวซีแลนด์เสียแล้ว... 

 

ไม่เลยครับ! ผมยังคงตั้งใจเหมือนเดิมที่จะปั่นจักรยานทริปสุดท้ายผ่านออสเตรเลียลุยต่อในนิวซีแลนด์ให้ได้ ทุกวันนี้นับวันความเชื่อมั่นก็ยิ่งเพิ่มขึ้น หลังจากศึกษาเส้นทางและเห็นความเป็นไปได้ชัดเจนขึ้น ด้วยเงินทุนที่มีเตรียมไว้แล้ว! ตาแก่เมืองรถม้าคิดว่าการปั่นจักรยานจาก Perth ไป Sydney มิใช่เรื่องยากเกินกว่าจะทำได้แล้วจริง ๆ 

ภาพจาก alltrails.com - ขอขอบคุณ

ยิ่งถ้าเราไม่ต้องกังวลเรื่องหาเงิน เพราะมีงบประมาณพอที่จะใช้จ่ายเป็นค่าเสบียงและค่าที่พัก มีเวลาไม่จำกัด และมีข้อมูลจากประสบการณ์ของนักปั่นคนก่อน ๆ รวมทั้งเว็บที่ให้รายละเอียดของเส้นทางเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะแก่ขนาดไหน...ถ้ายังไม่เดี้ยงและยังสามารถปั่นจักรยานได้วันละ 20-30 กิโลเมตร ภาพแห่งความสำเร็จย่อมมิได้ลางเลือนจนเกินไป

ไม่นานมานี้ Kristina Rivers ได้สร้าง world record ใหม่ว่าเป็นผู้หญิงที่ใช้เวลาปั่นจักรยานข้ามทวีปออสเตรเลีย (3970 กิโลเมตร) น้อยสุดคือแค่ 11 วัน 8 ชั่วโมง 6 นาที  (ก่อนหน้านั้น Helen Shelley ได้ทำสติถิไว้ในปี 1998 ที่ 13 วัน)

จักรยานที่ Kristina เป็น carbon road bike ยี่ห้อ Canyon Ultimate (ราคาแสนกว่า) เสริมแฮนด์และเปลี่ยนจานหน้าเป็นใบเดียว 46 ฟัน เฟืองหลัง 10 - 44 ฟัน ยางขนาด 700 x 28 เธอปั่นวันละ 16 ชั่วโมง เริ่มต้นตอนตีสี่ ปั่น 4 ชั่วโมงพัก 15 นาที ในหนึ่งวันจะได้ระยะทางประมาณ 340 กิโลเมตร

Kristina Rivers - ภาพจาก Strava Cyclist Profile

หากตาลุงแก่จากบ้านห้างฉัตรปั่นได้วันละ 40 กิโลเมตร ก็จะใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 100 วัน...

ทว่าจริง ๆ แล้วมีเวลาอยู่ได้ตั้ง 6 เดือน...ทำไมจะทำไม่ได้???

Travels with Charley - John Steinbeck

เคยคิดว่าอยากจะอัพเกรดให้ "Bruiser" เจ้าเสือภูเขาที่ผมซื้อเฟรมมาประกอบเอง เป็นจักรยานไฟฟ้า...

ศึกษาแล้ว....คิดว่าใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้าน่าจะง่ายและเหมาะกับเจ้า Briuser มากที่สุด (ระบบ 48 V 1500 W หากใช้ของดี ๆ ก็ตกหมื่นกว่าบาท) มันอาจจะพาผมท่องเที่ยวไปได้ไกลและรวดเร็วขึ้น ไม่ว่าขึ้นเขาลงห้วย 

เพื่อน ๆ ที่รัก...หากเสียเงินอีกหมื่นกว่าบาทแล้วได้แค่จักรยานซึ่งเดินทางได้คนเดียว ยังคงต้องหาที่พักหลับนอนทุกแห่งหนตำบลที่เดินทางไปถึง คิดว่าไม่คุ้มนะ

ในเมื่อภิกษุรูปหนึ่งอุตส่าห์นำเจ้าหลงมามอบให้และวันนี้มันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต ผมเริ่มคิดถึงรถยนต์ที่สามารถพาเราเดินทางท่องเที่ยวไปด้วยกันได้ทั่วไทย วันนี้ผมตัดสินใจสั่งซื้อ Travels with Charley โดย John Steinbeck มาอ่าน ($0.99)  

 

 

 

วิกิพีเดียกล่าวว่า Travels with Charley เป็นหนังสือท่องเที่ยวปี 1962 ที่เขียนโดย John Steinbeck นักเขียนชาวอเมริกัน เป็นภาพการเดินทางบนถนนรอบสหรัฐอเมริกาในปี 1960 โดย Steinbeck ร่วมกับ Charley สุนัขพันธุ์พุดเดิ้ลของเขา... . 

ภาพจากวิกิพีเดีย - ขอขอบคุณ

รถที่ Steinbeck ใช้เดินทางไปกับเจ้าชาลีเป็นรถปิคอัพยี่ห้อ GM นำมาทำเป็นรถ caravan...

 

Rocinante, Steinbeck's camper truck which he used to travel across the United States in 1960, now at the National Steinbeck Center, Salinas, California

ด้วยเงินที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด....ผมไม่มีปัญญาซื้อหารถราคาแพงมาทำเป็นรถ caravan แน่นอน แต่ความคิดที่จะเดินทางด้วยรถยนต์คันเล็ก ๆ พร้อมกับเจ้าหลงไปเยี่ยมเยียนครูหมึกที่เชียงราย ครูเบนที่สระบุรี หลานเอที่แม่สาย ฯลฯ มันเริ่มจุดประกายแล้วล่ะ!!!

ประกายแห่งความหวังปรากฏในสายตาของเจ้าหมาน้อย!