วันนี้จัดเพลงให้เพื่อน ๆ ฟังอีกเพลงครับ "Mr. Lonely" โดย "Bobby Vinton"
Lonely, I am Mr. Lonely,
I have nobody for my own.
I am so lonely, I'm Mr. Lonely,
wish I had someone to call on the phone.
Now I'm a soldier, a lonely soldier,
Away from home, through no wish of my own.
That's why I'm lonely, I'm Mr. Lonely,
I wish that I could go back home.
Letters, never a letter,
I get no letters in the mail.
I've been forgotten, yeah, forgotten,
Oh how I wonder, how is it I failed.
Now I'm a soldier, a lonely soldier,
Away from home, through no wish of my own.
That's why I'm lonely, I'm Mr. Lonely,
I wish that I could go back home.
ฟังเพลงแล้วอยากถามเพื่อน ๆ ที่รักว่า มี สว. ผู้สูงวัยท่านใดเดินเตะนั่นเตะนี่อยู่บ่อย ๆ (โดยเฉพาะขาเก้าอี้) บ้างมั้ย? นั่นคือสัญญาณเตือนให้ตระหนักในสภาพตัวเองแล้วล่ะ!

เกิดมา ตั้งอยู่ และดับไป... หาผู้ใดรอดพ้นไปได้สักคน!
หยุดลุ่มหลงอยู่กับอำนาจ ตำแหน่ง และยศถาบรรดาศักดิ์ที่มีอยู่ แล้วหันมาสู่ความเรียบง่าย เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่จะตามมากันเถอะ...

คนดังอย่างสุเทพ วงศ์กำแหง ก็ทิ้งตำแหน่งศิลปินแห่งชาติไปแล้ว

เพื่อนที่เคยเล่นดนตรีด้วยกันกับผม ต่างก็ตัดช่องน้อยแต่พอตัว...ลาจากไปชั่วนิรันดร
ประยูร (มีแทมโบลีนคล้องคอ) เคยเป็นนักร้องนำวง The Tambourine ที่วิทยาลัยเทคนิตภาพพายัพ เพลงเอกของเขานอกจาก Green Tambourine แล้วยังมีเพลง Mr. Lonely ซึ่งผมชอบมาก
Mr. Lonely ที่บ้านห้างฉัตรคิดถึงครับ...เพื่อนยูร



No comments:
Post a Comment