อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลง "I'm So Lonesome I Could Cry (1949)" โดย Hank Williams ครับ...
Hear that lonesome whippoorwillHe sounds too blue to flyThe midnight train is whining lowI'm so lonesome, I could cry
I've never seen a night so longAnd time goes crawling byThe moon just went behind the cloudsTo hide its face and cry
Did you ever see a robin weepWhen leaves begin to die?Like me, he's lost the will to liveI'm so lonesome, I could cry
The silence of a falling starLights up a purple skyAnd as I wonder where you areI'm so lonesome, I could cry
กลับจากสวนอู่หลง... ผมเปิดฟังเพลงของ Hank Williams คิดว่าชีวิตบั้นปลายน่าจะง่าย ๆ ไม่ว่าเป็นเพลงที่ฟังหรือดนตรีที่เล่น
.jpg) |
| ภาพ captured จากคลิป Hank Williams ใน YouTube - ขอขอบคุณ |
หมดยุคที่ต้องฝึกเล่นเพลงอย่างหนักแล้วครับ
การซ้อมหัวปักหัวปำเพื่อเอาชนะบทเพลงยาก ๆ
นั้นปล่อยให้เป็นเรื่องอัจฉริยะบุคคลหรือคนรุ่นใหม่ไฟแรงดีฝ่า
ตัวผมเอง...แค่มีหีบเพลงที่ครูเตี๋ยงให้มา มีโอกาสก็จะนำใส่ท้ายจักรยานท่องไปให้ความบันเทิงกับผู้คนด้วยเพลงง่าย ๆ แบบของ Hank Williams หรือเพลง
country ซึ่งมีไม่กี่คอร์ด
บ่ายวันนี้... ผมกับเจ้ายักษ์ออกจากบ้าน HBH ไปสวนอู่หลง
บอกอู่หลงที่นอนอยู่ใต้ผืนหญ้าว่า "พ่อไปดูสวนให้ลูกก่อนน้า"
Smooth like silk! ปั่นเจ้ายักษ์ไปสวนด้วยความเงียบและไหลลื่นเหมือนกับล่องลอยไปตามสายลม คิดไม่ผิดที่เปลี่ยนเฟืองหลังและโซ่ หยุดตรงปากทางเข้าบ้านสถานีเพื่อดูตู้คอนเทนเนอร์ที่สนใจอยากซื้อไปไว้ที่สวน
วันนี้ใช้เวลาที่สวนไม่นานนัก ผมปั่นจักรยานกลับบ้านทางสี่แยกไฟแดงสายใน...
บอกเจ้ายักษ์ว่า "ขอบใจ ๆ วิ่งดีมาก เดี๋ยวไปเที่ยวด้วยกันนะ"
No comments:
Post a Comment