เดินขึ้นลงบันไดบ้านห้างฉัตรวันละหลายรอบ...บางครั้งผมนึกภาพตัวเองก้าวพลาดตกลงไป!!
ตายลูกเดียว (ก็นับเป็นบุญ) กลัวอย่างเดียวว่าจะไม่ได้ไปเป็นอาจารย์ใหญ่ เพราะถ้าไม่มีใครรู้ หากเกินกำหนดร่างกาย (ศพ) คงไม่สามารถนำไปใช้ได้! ถ้าอยู่อาคารสูงอย่างนี้ ภายใน 2-3 ปี...อาจมีสักวันที่ตาแก่จะพลาด! อย่างไรก็ตาม ผมจะพยายามระวังตัว ขึ้นลงบันไดโดยใช้มือข้างนึงจับราวเสมอ
วันนี้ผมขับเจ้า Eddy ไปสวนอู่หลง เพราะมีต้นไม้ไปด้วย
แดดไม่ร้อน พอไปถึงก็เริ่มงานแรกก่อน คือถางหญ้าริมถนนต่อ...
ใช้จอบถางไปเรื่อย ๆ ครับ...
เศษหญ้าและดินนำมาทำเป็นกองได้ 11 กอง แล้วใช้สองแขนหอบ....
เดินเอามาทิ้งในสวนเพื่อทำปุ๋ยหมัก...
ได้งานหลายอย่างครับ ทั้งปลูกต้นไม้เพิ่ม รดน้ำ พ่นน้ำยา (ผสมเอง) ไล่หนอนที่มากินใบต้นส้ม ฯลฯ
เสร็จงาน...ได้จังหวะรถไฟขบวนท้องถิ่น 407 (นครสวรรค์-เชียงใหม่) วิ่งผ่านมาพอดี!
ถ้าเห็นรถไฟขบวนนี้ผ่านมา แสดงว่าใกล้บ่ายโมงแล้ว ตาแก่บ้านห้างฉัตรขอกลับบ้านก่อน...
"เอาไงเอากัน" เจ้า Eddy ก็ว่าง่าย ขับเคลื่อนไปข้างหน้า...พาตาแก่กลับบ้าน
No comments:
Post a Comment