Monday, November 18, 2013

มือหมุนที่วัดลำปางกลาง...

"วัดลำปางกลาง" อยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำวัง เป็นวัดเล็ก ๆ มิได้ใหญ่โตและมีชื่อเสียงเหมือนกับวัดลำปางหลวง...


วันนี้ผมพาพี่ชายไปโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพบ้านแม่กืย ถือโอกาสนำเจ้า D50 พร้อมกับเลนส์มือหมุน (ของเล่นใหม่ที่เพิ่งจะรู้จัก)ไปด้วย  พอดีได้ไปแวะ "วัดลำปางกลาง" จึงอยากนำภาพมาฝากเพื่อน ๆ สัก ๔ ๕ บาน  เริ่มจากพระธาตุเจดีย์สีทองก่อนเลยนะ....


ผมทดลองซูมไปที่ยอดฉัตร  เลนส์หนักมาก เล็งแล้วไหวไปมา คิดว่าไม่น่าจะได้ภาพที่ชัดเจน...


เสียดายประตูโบสถ์ยังไม่เปิด...


หันมาถ่ายภาพนิ่งใกล้ตัวดีฝ่า...






หุหุ เลนส์มือหมุน!   ผมหมุนจนมือหงิก  ขอไปก่อนนะ!

Sunday, November 17, 2013

เลนส์มือหมุน...


หลังจากกลับมาจากทริปที่อินเล ประเทศพม่า ผมก็เริ่มต้นทำความคุ้นเคยกับเจ้ากล้อง Nikon D50 ที่คุณเมธีให้มา  ต่อมาไม่นาน...ผมก็เปลี่ยนไปถ่ายภาพด้วยระบบ manual  โดยมองผ่านช่อง View Finder แล้วใช้มือซ้ายหมุนเลนส์ปรับโฟกัส  ผมแทบจะลืมไปเลยว่ากล้องตัวนี้สามารถใช้ระบบ Auto Focus ได้ด้วย!!


ใช้ระบบ manual กับเจ้า D50 จนชินแล้ว ผมก็เริ่มสนใจ "เลนส์มือหมุน" อยากจะลองหามาใช้เพื่อจะได้ละลายหลังภาพ Portrait  ผมไม่รู้เหมือนกันนะว่าใครเป็นคนตั้งคำศัพท์ว่า "เลนส์มือหมุน" (เข้าท่าดี)

"เลนส์มือหมุน" คือเลนส์ที่ใช้มือหมุนเพื่อปรับโฟกัส เป็นเลนส์รุ่นเก่าซึ่งใช้สำหรับกล้องถ่ายรูปแบบใช้ฟิล์ม มีคำถามว่าแล้วมันจะนำมาใช้กับกล้องดิจิตอลได้หรือ?  ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ตัวเองไม่เคยมีประสบการณ์แม้แต่น้อย ความรู้เรื่องเลนส์กล้องถ่ายรูปก็มีแค่เพียงหางอึ่ง!

แล้วผมก็ไปเจอเลนส์ตัวหนึ่งในเว็บประมูล....


เจ้าของประกาศว่า "Lens Zoom AF Tokina 60-300 mm Mount Nikon ใช้งานได้ปกติ ภาพชัด (ขึ้นอยู่กับฝีมือตากล้อง) ซูมแน่น" 





อยากประมูลเลนส์ตัวนี้มาทดลองใช้ ทั้ง ๆ ที่ไม่มั่นใจว่ามันจะใช้กับกล้อง D50 ได้หรือเปล่า! ผมเข้าไปศึกษาตามเว็บต่าง ๆ ก็เห็นเค้าบอกว่าจะไม่สามารถวัดแสงได้  ออโตโฟกัสก็ไม่ได้ ทุกอย่างต้องกะเอาเองหมด!

ได้มาแล้วครับ  พันกว่าบาท!  ได้มาทีแรก...ผมรู้สึกมือสั่นตอนใส่เลนส์เข้ากับตัวกล้อง  เม้าท์นิคอนก็เหอะ ผมไม่มั่นใจ!


ค่อย ๆ หมุนเลนส์เข้าไป...ผมได้ยินเสียงเบา ๆ เมื่อมันลงล็อค  เฮ้อ.. โล่งใจไปเปราะนึง  ผมลองซูมออกไปไกลสุด....


โห...มันหนักเอาการเลยล่ะ!  อย่างนี้ต้องฝีมือจริง ๆ ถึงจะถ่ายได้คมชัด  คงต้องฝึกหัด แต่ตอนนี้ผมขอลองถ่ายภาพดูก่อนละกัน  เริ่มต้นด้วยการถ่ายอาคารซึ่งอยู่ไกลออกไปมาก ๆ...


ลองถ่ายใกล้เข้ามา...


โฟกัสจับที่เนื้อไม้... ผ่านมุ้งลวด


ลองปรับให้เห็นรอยสีตรงขอบหน้าต่าง...


ปรับออกไปที่เสาซึ่งอยู่ด้านนอกโน่น...


หันกลับมาดูสีสันหน่อย...



สภาพแสงน้อย ถ่ายได้แค่นี้!!  ผมหวังว่าถ้ามีโอกาสได้ออกไปถ่าย outdoor อาจจะได้ภาพที่คมชัดและละลายหลังมากยิ่งขึ้น

ชักเริ่มสนุกกับ "เลนส์มือหมุน"  แล้วครับ!!

Saturday, November 16, 2013

Gelsomina


Gelsomina คือเพลงในภาพยนต์เรื่อง "La Strada"  แต่งเนื้อร้องโดย Michele Galdieri และทำนองโดย Nino Rota 

Nino Rata
เป็นเพลงในอัตรา 3/4  มีทำนองไพเราะ และ chord progression สละสลวย  วันนี้ผมขอนำโน้ตเพลงมาให้เพื่อน ๆ ได้นำไปบรรเลง...



พอดีมีคำแปลเนื้อร้องไว้ด้วย (ขออภัยที่ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แปล)...
บนถนนใหญ่สายหนึ่ง เด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ Gelsomina เอามือหมุนวาล์วเล็ก ๆ สะอื้นไห้  เด็กน้อยผู้น่าสงสาร โดดเดี่ยว เดินตรงไปสู่ฝูงชน หยิบกลองเก่า ๆ ของเธอขึ้นมา เต้นหมุน ๆ ไป ๓ รอบ เหมือนหุ่นยนต์เศร้า ๆ  กระโดดไปมา ไม่ว่าจะแดดออกหรือฝนตก ก็ต้องแสดงต่อไป ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมด้วยความรักที่มีต่อ Arlequin  นั่นไง บนบาทวิถี Gelsomina อยู่ที่นั่นเพื่อเขา
เดี๋ยวผมจะต้องนำไปหัดเล่นกับ accordion ให้ได้... 

Friday, November 15, 2013

วัดทุ่งกล้วย


จากบ้านวอแก้ว ผมสามารถปั่นจักรยานชมทุ่ง สวนป่า บ้านเรือนและวัดวาอาราม ระยะทางประมาณ ๒๐ กว่ากิโลเมตรกลับไปบ้านที่ห้างฉัตรได้อย่างสบาย ๆ 

สิ่งที่ผมได้เห็นคือความเจริญ ถนนหนทางซึ่งสร้างจากเงินภาษีของประชาชน เชื่อมจากหมู่บ้านหนึ่งไปยังอีกหมู่บ้าน บางจุดมีสภาพดีกว่าทางหลวงจากหลวงพระบางไปวังเวียงเสียอีก ของเราราดยางอย่างดีตีเส้นสวย!!  ขณะขับเคลื่อนไปตามเส้นทาง (แสดงแบบคร่าว ๆ บนภาพถ่ายดาวเทียมด้วยเส้นสีเหลือง) จริง ๆ แล้ว...ผมมิได้ดีใจหรือภูมิใจในความเจริญล้ำหน้าของเมืองไทยแต่อย่างใด  คิดแต่ว่าความเจริญทางด้านจิตใจของเรามันกลับไปในทางตรงข้ามซะมากกว่า   งั่ม ๆ เพื่อน ๆ กรุณาอย่าเพิ่งตำหนิว่าผมมองโลกในแง่ร้ายนะครับ  ผมแค่บ่นไปเรื่อยเปื่อยตามประสาคนแก่เท่านั้นเอง  วันนี้เราไปเที่ยว "วัดทุ่งกล้วย" แก้กลุ้มกันดีกว่า....

บนเส้นทางสงบร่มเย็น จากตำบลวอแก้ว (อำเภอห้างฉัตร) ไปยังตำบลบ้านเอื้อม (อำเภอเมือง) จะพบกับต้นโพธิ์สูงใหญ่อยู่ทางด้านขวามือ...


เลี้ยวรถเข้าไปได้เลยครับ ข้างข้างกำแพง ใกล้ชิดติดกับถนน จะเห็นป้ายขนาดใหญ่บอกให้ทราบว่า "วัดทุ่งกล้วย" อยู่ในตำบลบ้านเอื้อม อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง


ซุ้มประตูอยู่ตรงกันข้ามกับต้นโพธิ์...


เอ้า...เดินเข้าไปด้วยกันเลยนะ!  ข้างหน้านั้นผมเห็นอุโบสถและประตูที่ยังเปิดอยู่...









จากวัดทุ่งกล้วย มุ่งหน้าไปเรื่อย ๆ ผ่านบ้านเอื้อมไปบ้านเป้า...เข้าบ้านเหล่า ขี่ไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็พัก เกือบ ๑๐ กิโลเมตรเห็นจะได้ ในที่สุดก็จะโผล่ออกไปเจอทางหลวงหมายเลข 1039 หรือเส้นทางลำปาง-ห้างฉัตร (สายเก่า)

งานนี้ทำให้ได้เหงื่อและปวดเมื่อยไปหลายวันทีเดียว อิอิ

Thursday, November 14, 2013

เงื่อนขัดสมาธิและเงื่อนตะกรุดเบ็ด


ได้นำนิตยสาร "แคมปิ้งท่องเที่ยว" ฉบับที่ ๒๕ ปีที่ ๒ ประจำเดือนเมษายน ๒๕๒๙ ออกมาอ่านอีกครั้ง... ผมคิดว่าบทความเรื่องวิธีการผูก "เงื่อนตะกรุดเบ็ด" และ "เงื่อนขัดสมาธิ" ในหน้า ๗๘  นั้น เป็นเรื่องที่มีประโยชน์และน่าสนใจ หลายคนอาจเคยเรียนตอนเป็นลูกเสือแต่ลืมไปแล้ว...

ในอนาคต...เมื่อเกิดปัญหาเฉพาะหน้า เพื่อน ๆ จำเป็นต้องผูกเชือกอย่างรวดเร็วและแน่นหนา ถึงตอนนั้นอาจทำอะไรไม่ถูก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่เกิดภัยพิบัติ หรืออุบัติเหตุ จำเป็นต้องช่วยตัวเองและผู้อื่นให้รอด

ผมจึงได้สแกนคำบรรยายและภาพวิธีผูกเชือกทั้ง ๒ แบบมาโพสต์เก็บไว้เพื่อเป็นประโยชน์ต่อทุก ๆ คนดังต่อไปนี้...

เงื่อนขัดสมาธิ


เงื่อนตะกรุดเบ็ด


ถ้ามีเวลาว่าง จะลองหัดผูกไว้บ้าง คงดีไม่น้อยนะครับ....

Wednesday, November 13, 2013

วัดดอนเปียง


เวลาไปเยี่ยมเจ้าโตซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างถูกผ่าตัดใหญ่โดยคุณหมอรอด นายช่างใหญ่แห่งบ้านวอแก้ว ผมจะต้องเดินทางผ่านวัดซึ่งมีชื่อว่า "วัดดอนเปียง" 


ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรมได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับวัดดอนเปียงไว้ดังนี้...
วัดดอนเปียง ตั้งอยู่บ้านออน้อย หมู่ที่ 4 ตำบลวอแก้ว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 15 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดลำเหมือง ทิศใต้จดลำเหมือง ทิศตะวันออกจดทุ่งนา ทิศตะวันตกจดโรงเรียนประถมศึกษา อาคารเสนาสนะประกอบด้วยศาลาการเปรียญและกุฏิ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและเจดีย์
ผมขออนุญาตนำภาพที่ถ่ายไว้มาให้เพื่อน ๆ ดูสัก ๓-๔ บานนะครับ...




ยังมีอีกวัดหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก คือ "วัดทุ่งหก"


วัดนี้มีสุนัขดุฝูงใหญ่ ผมทำได้แค่ยืนถ่ายรูป "บ้านจำลอง" อยู่ตรงทางเข้า...


แต่ที่วัดดอนเปียงไม่มีสุนัขดุ ๆ คอยไล่งับ  เพื่อน ๆ ไม่ต้องกลัวเจ้า White Fang นะครับ!