ตายเดี่ยว...ไม่มีใครรู้

ไม่ว่าหมาหรือแมว เค้ารู้นะว่าใครเป็นมิตร...

 

 

เพื่อนบ้านใกล้สวนอู่หลง มีแมวอยู่ตัวนึง (ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อว่าเชอรี่) มันยอมขึ้นมานอนอยู่บนตักตาแก่บ้านห้างฉัตร 

 

ผมอยู่บ้านมักเวียนหัว อาคารบ้านห้างฉัตรมีบันไดขึ้นลงถึง 4 ชั้น เกรงอยู่เหมือนกันว่าสักวันหนึ่งเกิดอาการอย่างที่ชาวบ้านเรียกผมว่า "อี่ลุงง้อบแง๊บ"  อาจตกลงไป   ----> ตาย

 

 

 

คงหลายวันกว่าจะมีคนรู้ ถึงวันนั้นร่างกายก็ใช้สอน นศพ. ไม่ได้แล้ว ผมถึงได้คิดว่าถ้าได้ไปอยู่กุฏเล็ก ๆ ในสวนอู่หลง บอกเพื่อนบ้านไว้ว่าถ้าวันไหนไม่เห็นตาแก่ออกมาจากเรือนให้เป็นที่น่าสงสัย ก็ขอรีบดู หากร่างกายสิ้นลมจะได้ส่งคณะแพทย์ศาตร์ได้ทันเวลา ข่าวคุณยายวัย 95 ปี นอนเสียชีวิตอยู่ในบ้านสันผีเสื้อ เชียงใหม่ หลายปีไม่มีใครรู้ จนเหลือแต่โครงกระดูก ทำให้ผมต้องคิดเรื่อง "ตายเดียวดาย...ไม่มีใครรู้" 

  

ภาพข่าวจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ

 

ภาพข่าวจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ

งั่ม ๆ ตอนนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรยังไม่เป็นไร ขอทำประตูรั้วต่อนะครับ  บานที่ 2 (สุดท้าย) เสร็จแล้ว รอให้ Eddy นำไปติดตั้งที่สวนอู่หลง 

 

มีปัญหาเรื่องยึดติดกับเสา ผมเปลี่ยนแปลงตำแหน่งบานพับใหม่ คิดว่าคราวนี้ติดตั้งได้แน่!

 

 

ปั่นจักรยานไปร้าน 20 บาทใกล้บ้าน ซื้อสายยูประกบสำหรับล็อคประตูรั้วสวนอู่หลงมาแล้วครับ (ถูกกว่าสั่งออนไลน์...ไม่ต้องรอ)

  

 

 

ประตูรั้วเสร็จแล้ว อาจได้ปั่นจักรยานปลีกวิเวกอีก ไม่กลัวหรอกว่าจะตายเดี่ยว...ไม่มีใครรู้ 

สวนอู่หลง - ติดตั้งประตูรั้วไม่สำเร็จ

สาย ๆ วันนี้... ผมขนประตูรั้วที่ทำเสร็จแล้ว 1 บานไปสวนอู่หลง 

 

ประตูไม้หนักมาก โชคดีที่ตาแก่บ้านห้างฉัตรยังพอมีแรงยกขึ้นบนหลังคารถ (ต้องจัดให้น้ำหนักสมดุลแล้วมัดด้วยเชือกจนแน่น)

 

จาก HBH (1) ผมเลี้ยวซ้ายเข้าถนนข้างวัดดอนมูล ...

 

 

ค่อย ๆ วิ่งมาจนถึงจุดหมาย สวนอู่หลง (G) 

 

 

 

สงสารเจ้า Eddy ที่ต้องแบกรับน้ำหนักไม่น้อยเลย... 

 

 

ใน สวนอู่หลง ที่กำลังรอให้มีประตูรั้ว ผมเดินหาต้นฝรั่งกิมจู ตัดหญ้าที่ปกคลุมลำต้น พรวนดิน แล้วรดน้ำ ทำได้แค่ 5 ต้นเอง!

 

 

ต้องรีบหันมาจัดการเรื่องประตูรั้ว ผมยกบานประตูลงจากหลังคารถแล้วนำมาตั้ง... 

 

 

 

กะหาตำแหน่งที่จะติดบานพับ... 

 

 

 

 

วัดระดับ...

 

 

 

 

นายช่างผู้รับเหมาทำรั้วเค้าอยากประหยัด ใช้ปูนน้อย ทำให้เสายุ่ย แค่ใช้สว่านลองเจาะเพื่อใส่พุก...เสาก็แตก มีแต่ฝุ่นทรายกระจายคลุ้ง

 

 

 

มัดเอาไว้ก่อน แล้วค่อยหาวิธีติดตั้งบานพับใหม่ (อาจต้องกลับข้างขายึด)...  

 

 

ปล่อยไว้อย่างนี้แหละ  ฝนเริ่มตกแล้ว ขอกลับบ้านก่อน... 

 

 

 

ตาแก่ค่อย ๆ ขับรถฝ่าสายฝน พกเอาความไม่สำเร็จกลับบ้าน

กว่าจะคิดได้...ก็สายเกิน

ทุกวันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรทำขนมปังกินเอง แบบว่า...ยิ่งทำยิ่งง่าย 

 

 

ใช้แป้ง 2 ถ้วยตวง ไม่ต้องนวดแป้งนาน แค่ปั้น ๆ แป้ง โยนลงถ้วยที่ใช้นึ่งข้าว  (ไม่ต้องรองกระดาษ)  ปล่อยให้ขยายตัวจนได้ที่ เอาเข้าเตาอบ ใช้เวลาไม่เกิน 30 นาที...ออกมาแล้ว 7 ก้อน

 

 

บิดูเนื้อขนมปังหน่อย... นุ่มครับ!

 

โยเกิร์ตก็ทำเอง ทำครั้งนึง...กินได้หลายวัน

ตอนต้นเดือน อจ.ผศ.ณรงค์ให้กล้วยมา 1 หวี ทำเค้กกล้วยน้ำว้า...ผมกินจนเบื่อ

ผู้ปกครองสอนให้ลูก ๆ ทำขนมด้วยนะ เสียใจที่ตอนแม่ยังมีชีวิต ผมทำอะไรไม่เป็นเลย 

จูบ - พิทยา บุณยรัตพันธ์

วันนี้อยากให้เพื่อน ๆ ฟังเพลงไทยเก่า ๆ สักเพลง คือเพลง "จูบ" ขับร้องโดย "พิทยา บุณยรัตพันธ์"

เนื้อร้องท่อนแรกเริ่มว่า "จูบ...คุณคิดว่าไม่สำคัญ แต่เมื่อคุณจูบฉัน ทำไมฉันสั่นไปถึงหัวใจ..."  เมื่อวานนี้ผมเขียนเรื่อง "สวนอู่หลง - คงต้องไปอยู่" บอกว่า "ตั้งแต่มีสี่แยก Hangchat Intersection ฝุ่นเยอะขึ้น การจราจรวุ่นวายสับสน เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง!"  นำรูปอุบัติเหตุตรงสี่แยกดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 กันยายน เวลาตีห้าครึ่ง จาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร มาประกอบด้วย (ที่ลูกศรชี้ HBH คือบ้านลุงน้ำชา)...

 

ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ

 

รถคงจะวิ่งมาเร็ว พอรถคันหน้าหยุดไฟแดงก็เลยเบรคไม่ทัน มังกรทองก็เลยหน้ายุบอย่างที่เห็น อย่างเนี้ยเขาเรียกว่าจูบก้น (ฮา)...

 

ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ

พอมาเมื่อคืนวันที่ 16 กันยายน 2569 เวลา 22.30น...ผมยังไม่หลับ ได้ยินเสียง "โครม" คิดในใจว่ารถชนกันอีกแล้ว ก็เป็นไปตามคาด คือ รถน้ำมันจูบกันรถทัวร์

ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ

 

ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ

เช้านี้ตื่นขึ้นเปิดประตูเพื่อขนประตูรั้วไปสวนอู่หลง มองออกไปเห็นรถทัวร์จอดอยู่หน้าบ้าน

  

 

เป็นรถทัวร์ กรุงเทพ - บ้านท่าตอน เขาขับเคลื่อนมาจอดนอนกันตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้วล่ะ คงจะนำรถคันใหม่มารับผู้โดยสารเดินทางต่อ ที่น่าสนใจคือปัจจุบันนี้มีรถโดยสารวิ่งยาวไปถึงบ้านท่าตอน อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่แล้วนะเนี่ย!! ค่าโดยสาร บ้านท่าตอน-กรุงเทพ = 953 บาท (ถ้าเป็น บขส.999 ก็ถูกหน่อยคือ 734 บาท -เพิ่งมีมติเพิ่มอีก 3 สตางค์/กิโลเมตร) รถทัวร์ออกจากบ้านท่าตอนเวลา 16:30 น. ถึงกรุงเทพฯ (หมอชิต 2) เวลา 06:30 น. ของวันถัดไป มาตรฐานรถ: Supreme Class (VIP) อย่างที่เห็นจอดอยู่ข้างหน้านั่นแหละ 

 

 

ผมขับเจ้า Eddy ออกไปสวนอู่หลง ได้ไม่นาน เวลาประมาณ 11.00 น. ก็เกิดรถชนกันอีกที่จุดเดิม!! 

ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ

  

ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ

จูบกันบ่อย ๆ อย่างเนี้ยไม่ไหวครับ! เผลอ ๆ อาจมีคนตาย

สวนอู่หลง - คงต้องไปอยู่

 

ที่บ้านห้างฉัตร...ผมเห็นต้นไม้หลังบ้านยืดกิ่งก้านสูงขึ้นมาจนถึงชั้น 3 

 

ยินดีที่ได้เห็นสีเขียวของต้นไม้ใบหญ้า ตอนนี้ผมมองข้ามไปไกลกว่านี้แล้ว คิดว่าอีกไม่นานน่าจะย้ายจากอาคารพาณิชย์ริมทางหลวงไปอยู่สวนเล็กขนาด 160 ตารางวาริมทางรถไฟ ซึ่งผมตั้งชื่อว่า "สวนอู่หลง"

 

จากพื้นที่ว่างเปล่าดูแห้งแล้ง ตาแก่คนนึงได้ปลูกต้นไม้ บำรุงดิน ทำให้มันมีสีเขียวขึ้นบ้างแล้ว... 

ได้ศึกษาการพลิกผืนดินตายแล้วให้กลับมามีชีวิตจากคลิปใน YouTube ผมไม่ใช้สารเคมี ไม่เผา จนกระทั่งขุดดินได้เห็นไส้เดือน ซึ่งสัมผัสมันได้โดยไม่รังเกียจ 

ภาพจาก Eco Interior - ขอขอบคุณ

 ที่สวนมีน้ำประปาหมู่บ้านแล้ว...

สิ้นเดือนตุลานี้หมดฝน มีคนบอกว่าต่อไปจะร้อนจัด คงทิ้งสวนไว้ไม่ได้แล้ว...ผมน่าจะย้ายจากบ้านร้านเปียโนห้างฉัตรมาใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายอยู่ที่นี่ เพื่อจะได้ดูแลสวนเขียวขจี ไม่ให้กลับไปแห้งแล้งเหมือนแต่ก่อน 

กำลังทำประตูรั้ว ถ้าติดตั้งประตูรั้วแล้ว ผมจะมีสวนเล็ก ๆ ที่อยู่ได้อย่างสงบสุข สัมผัสธรรมชาติทุกวัน และป้าย "สวนอู่หลง" ก็จะได้ถูกแขวนไว้ที่รั้ว...

 

 

ผมเปลี่ยนใจไม่ขายอาคารร้านเปียโนและเครื่องดนตรีแล้วล่ะ เพราะถึงขายได้เงินมาเป็นฟ่อน (แม้จะไม่มากเป็นร้อย ๆ ล้าน) ก็ไม่รู้ว่าเอาไปใช้หรือซื้ออะไร เก็บบ้านไว้อย่างนี้แหละ เผื่อจะได้ใช้เป็นที่พักพิงของเพื่อน ๆ ที่ราบลุ่มซึ่งอาจต้องย้ายหนีภัยขึ้นมายังที่สูง 

 

 

 

ตั้งแต่มีสี่แยก Hangchat Intersection ฝุ่นเยอะขึ้น การจราจรวุ่นวายสับสน เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง! 

ภาพจาก Facebook เทศบาลตำบลห้างฉัตร - ขอขอบคุณ

 

มีรั้วรอบขอบชิดแล้วก็อยากหาบ้านน็อคดาวน์หลังเล็ก (ขนาดกุฏิพระป่า) มาตั้ง ไม่ต้องขอไฟฟ้าแต่ย้ายชุดโซล่าเซลล์จากบ้านห้างฉัตรมาติดตั้งพอให้มีแสงสว่าง มีไฟใช้กับปั้มน้ำและอุปกรณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่มันแบบเรียบง่าย ตื่นเช้ามาฟังเสียงไก่ขัน (อาจต้องเลี้ยงไก่) หรือได้ยินเสียงนก (อาจต้องเลี้ยงนก) อยากเดินไปสวนอนันตยศ (P) (มีโครงการปรับปรุงในปี 2570) ก็ 1.8 กิโลเมตร!

 

อยู่บ้านสวนไม่ต้องกลัวตกบันไดเหมือนที่บ้านห้างฉัตร หรือถ้าจำเป็นต้องไปโรงพยาบาล (HH) ก็แค่ 2.3 กิโลเมตร...

 

 

วันไหนนึกอยากเที่ยวแบบ FB Trip ก็ปิดประตูแล้วพาเจ้า Banian เดิน 600 เมตรไปขึ้นรถไฟที่สถานี (S) 

 

นำจักรยานพับขึ้นรถไฟชั้น 3 ไปได้ทั่วประเทศ แต่ถึงวันนั้นอาจหมดไฟ...ไม่อยากไปไหน!