Needle Assoitment

ซ่อม pannier (กระเป๋าจักรยาน) ผมทำมาได้ ๑ ขั้นตอน คือใช้กาวยางสมานรอยปริ!

จากนั้นก็สั่งชุดเย็บหนังมาจากลาซาด้า ไม่ต้องเข้าไปหาซื้อในเมือง...ผมแค่สั่งซื้อออนไลน์ รอรับที่หน้าบ้าน พร้อมจ่ายเงิน ๙๙ บาท

มาแล้วครับ...

แต่ก่อนจะหาอุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมืออย่างนี้นับว่ายาก แต่ตอนนี้สบายมาก ให้มาครบอย่างนี้งานซ่อมรองเท้า เป้ หรือกระเป๋า ช่างเหอะคงทำได้ไม่ยาก  มีด้าย (เหนียว) มาให้ ๓ ม้วน ๓ สี พร้อมกับที่เจาะรูด้ามไม้สวยงาม...

รวมมาเป็นชุดอยู่ในซองพลาสติกคือ ชุดเข็ม (needle assoitment) จำนวน ๗ เล่ม มีให้เลือกใช้งานลักษณะงานดังนี้... 

Glover's needle สำหรับเย็บหนังและขนสัตว์
Carpet needle สำหรับเย็บพรมและผ้าหนา ๆ
Sail needle สำหรับเย็บผ้าใบ ผ้ากันน้ำ และผ้ามู่ลี่
Straight upholstery needle สำหรับซ่อมผ้าใบ โซฟา และเบาะรถ
Sack needle สำหรับเย็บกระสอบ กระเป๋า และตระกร้า
Curved upholstery mattress needle สำหรับเย็บเบาะและที่นอน
Curved mattress needle สำหรับเย็บที่นอน

ผมจะเลือกเข็มเล่มไหนดีน้า?

ซ่อม pannier (1)

 

วันที่ ๘ เมษายน ๒๕๖๑ เวลาประมาณเที่ยงวัน ผมปั่นจักรยานจากศูนย์การค้า Pantai Timor (P1) ไปตามทางหลวงหมายเลข 3 ระยะทางประมาณ ๔ กิโลเมตร เห็นป้ายบอกทางไป Pasir Mas และ Kota Bharu อยู่ด้านซ้ายมือ...

 

ภาพจาก google street view - thanks!

ขี่จักรยานผ่านสี่แยก ดูเหมือนว่าจะมีลูกระนาดหรืออะไรซักอย่างที่ทำให้ล้อจักรยานเด้งขึ้น เกิดเสียงดังแกร๊ก ผมหยุดรถแล้วก้มสำรวจ พบว่าส่วนล่างของเป้ข้างซ้ายยึดไว้ไม่แน่น มันขยับเข้าไปขัดกับซี่ล้อรถ...

ภาพจาก google street view - thanks!

เสียงที่ดังทำให้นายตำรวจมาเลย์คนหนึ่งเดินออกจากอาคารสถานีตำรวจรัฐบาลกลาง (UPP Cabang Empat Salam) มาดูและช่วยมัดเป้ให้ใหม่....

 

 

ตั้งแต่วันนั้นก็เกิดรอยปริที่มุมกระเป๋า ต่อมาผมเอาไปใช้ใน "FB Trip ไป อช.แม่ปิง" พอไปถึงแค่เมืองลี้ แผลก็เหวอะ จนต้องไปหาซื้อเชือกฟางมามัดไว้ 

 

วันนี้ได้ฤกษ์ที่จะลงมือซ่อมเจ้ากระเป๋าใบนี้แล้วครับ... เริ่มต้นด้วยการสั่งซื้อชุดเย็บหนังก่อน

ระหว่างรอ...ก็เอากระเป๋ามาอัดกาวเตรียมไว้โดยใช้กาวยางที่มีอยู่ ก็เหมือนกับการปะยางจักรยานนั่นแหละ คือทากาวแล้วต้องรอ ก่อนที่จะนำปากแผลมาสมานกัน ถ้าเป็นกาวใหม่ ๆ ใส ๆ ก็ต้องรอนานหน่อย แต่กาวยางยี่ห้อ SchotH กระป๋องนี้ซื้อมา ๒๐ ปีแล้ว เปิดออกมาแห้งจนเกือบใช้ไม่ได้

 

 

แต่ก็ยังโชคดีที่ยังพอใช้ได้! อาจจะดูไม่ค่อยสวย แต่แห้งแล้วก็โอครับ...

 

 

 

ขั้นตอนต่อไปก็แค่รอเย็บให้มันแข็งแรง...

 

 

อยากรู้จังว่าถ้าเป็น panniers ยี่ห้อ Ortlieb มันจะขาดมั้ย?

ที่พึ่งของคนแก่

๒ กันยายน ๒๕๖๓ ที่วัดห้างฉัตร จังหวัดลำปาง พัดลมแขวนบนเพดานหน้าอาคารศาลาบำเพ็ญบุญหมุน ช่วยระบายความร้อนอบอ้าวให้กับเจ้าหน้าที่ อสม. และคนไข้ที่มารับบริการ....

 

 

ตัวผมเองไปตรวจและรับยาที่โรงพยาบาลโน่น  ส่วนพี่ชายเค้าให้มาที่นี่ เพื่อสนองนโยบายลดปริมาณคนไข้ที่จะไปแออัดกันในโรงพยาบาล เมื่อวานนี้ตัดผมให้แล้ว ดูหน้าตาแกดีขึ้น...

 

 

เป็นครั้งที่สองแล้วครับที่ต้องพาพี่ชายมารับบริการที่นี่ มาถึงประมาณ ๙ โมงเช้ากว่าจะได้กลับบ้านก็เกือบเที่ยงวัน ถ้าเปรียบกับการไปโรงพยาบาลแล้วต่างกันมาก ที่นี่ผมเห็นว่าเจ้าหน้าที่นั้นทำงานกันอย่างเต็มที่ แต่ดูเหมือนว่ายิ่งตั้งใจก็ดูจะยิ่งยุ่งยากเสียเวลา

 

 

มีการให้บัตรคิว แต่หาได้ใช้เป็นประโยชน์ เพราะไม่เรียกตามคิว คนเฒ่าคนแก่จึงไม่ค่อยเคร่งครัดเรื่องใครมาก่อนมาหลัง...

 

ดีจังนอกจากพยาบาล เภสัชกร เจ้าหน้าที่ อสม. แล้วแพทย์ก็ยังมาหลายคน ขออนุญาตนำภาพมาโพสต์หน่อยนะ สวย ๆ ทั้งนั้น...

 

 

 

 

ขั้นตอนก็เริ่มจากคัดกรองซักประวัติ...

 

 

พบแพทย์...

 

 

 แล้วรอรับยา...

 

 

ดูคล้ายกับว่ายกห้องยามาที่นี่เลย...

 

เป็นที่พึ่งของคนแก่จริง ๆ  ครับ... สาธุ ๆๆ

เปลี่ยนชื่อให้เจ้าพิราบน้อย

 

จักรยานพับคันใหม่ (Trinx Flybird 3.0) มาถึงบ้านห้างฉัตรแล้ว  สีของมันดำขลับ หาได้มีสีเทาเหมือนที่เห็นในภาพประกาศขาย...

ก่อนหน้านั้นผมตั้งชื่อให้ว่า "พิราบน้อย"  หลังจากนั้นก็ได้ดูหนัง The Ballad of Narayama (ทั้งเวอร์ชั่นปี 1958 และ 1983) รู้สึกอินมาก ๆ...

ภาพจาก reelgood.com - ขอขอบคุณ

 

 

ภาพจาก raremeat.blog - ขอขอบคุณ

ทำให้ได้ความรู้เกี่ยวกับการนำพ่อแม่ไปทิ้งในสมัยเอโดะ (ค.ศ.1603-1867) ซึ่งมีกฎว่าบ้านไหนที่มีพ่อแม่อายุเกิน ๗๐ ปี ลูกต้องนำพ่อแม่ไปทิ้งบนเขา มิฉะนั้นจะถูกประหาร ในหนังลูกชายคนโต Tatsuhei คือผู้ที่จะต้องแบกพาแม่ (Orin) ไปส่งยัง Narayama ซึ่งอยู่บนยอดเขา  - ที่มา ไลน์ของ ดร.อุดมศักดิ์ (ช้าง)

Tatsuhei - ภาพ capture จาก YouTube

ภูเขากลายเป็นสุสานคนแก่ ขึ้นไปสองคนแต่กลับลงมาหนึ่งคน ภูเขาเหล่านี้เรียกว่า "อุบะสุเทะ" ("อุบะ" แปลว่า คนแก่ "สุเทะ" แปลว่า ทิ้ง)

ภาพ capture จาก YouTube

เมื่อถึงวันเริ่มต้น final trip ของผม ตอนนั้นก็คงอายุ ๗๐ กว่าแล้ว เป็นชายแก่ (old people) ซึ่งคงเหมือนกับโอรินใน The Ballad of Narayama, หญิงชราผู้เต็มใจให้ลูกแบกไปทิ้งบนภูเขา

 

ผมตั้งใจว่าจะขอให้เจ้าจักรยานพับคันใหม่ซึ่งมีถึง ๒๗ สปีดเป็นผู้พาไปส่งยังจุดหมายปลายทาง Obasute ซึ่งคงต้องไต่เขา ผ่านแอ่งน้ำ หุบเหว ไปตามเส้นทางคดเคี้ยวชนิดแทบไม่มีที่สิ้นสุด...

 

ภาพ capture จาก YouTube

งั้นขอเปลี่ยนชื่อจักรยานคันใหม่จาก "พิราบน้อย" เป็นชื่อญี่ปุ่นว่า "Tatsuhei" นะครับ!

ยลโฉมเพื่อนใหม่

 

ผมเรียกจักรยานพับคันใหม่ที่หามาเป็นคู่ให้กับเจ้า Banian ว่า "พิราบน้อย"  เป็นชื่อที่ตั้งไว้ก่อนจะแกะกล่องออกดู... 

 

ดูจากรูปที่ลงประกาศขาย เห็นว่าเป็นสีเทาก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นเจ้าพิราบน้อยที่โบกบินไปได้ไกลสุดขอบฟ้า...

จริง ๆ แล้ว...ผมแกะกล่องออกดูหลังจากตั้งไว้ได้ ๒ วัน (ไม่รู้ว่ารออยู่ทำไม...ฮา) พอเปิดออกมาก็พบเจ้าเพื่อนใหม่สวยสมใจนึก ผู้ขายได้จัดส่งให้มาเป็นอย่างดี โดยไม่ชำรุดเสียหาย ผมไม่ต้องนำมาประกอบอีก แค่ยกออกจากกล่องแล้วกางออกก็เห็นโฉมอันงดงามแล้วครับ

สภาพเรียกว่าเกือบเหมือนใหม่ ใด้ใจตาแก่เมืองรถม้าจริง ๆ

สภาพยางบ่งบอกว่าบดถนนมาไม่มากเลย...

ดิสค์เบรคอย่างเนี้ยผมก็เพิ่งมีโอกาสสัมผัสเป็นครั้งแรก...

 

 

 

ขาตั้งอย่างนี้ก็เช่นกัน ชอบ...เพราะมั่นคงดี รถไม่ล้มง่าย ๆ เวลาบรรทุกสัมภาระเต็มพิกัด!

 

ล้อ Trinx ขนาด 451 ขอบสูง พร้อมปลดเร็ว...

ถูกใจตะแกรงหน้าตะแกรงหลังที่มีมาให้พร้อม ติดตั้งสัมภาระแล้วออกลุยได้เลย...

จานหน้า ๓ ใบ ขนาด ๓๐, ๔๙ และ ๕๐ ฟัน...

ตีนผี Sorra 9 speed

มีเพื่อนใหม่แล้วก็ใช่ว่าความรักที่ผมมีกับเจ้า Banian และเจ้ายักษ์จะน้อยลงนะครับ!