Saturday, August 19, 2017

มันกลับมาอีกแล้ว!

กลับมามีปัญหาด้านสมองอีกครั้ง หลายวันแล้วที่ผมมีอาการมึนศีรษะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคืออาการซวนเซเมื่อลุกจากที่นอนใหม่ ๆ  เอาล่ะสิ!  โลกที่เคยสดใสกลับขมุกขมัวลงอีก ผมไม่ชอบอาการเช่นนี้เลย


ภาพสีจริงของเส้นเลือดแดงในสมองที่ได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดของเวลล์คัมทรัสต์ - ที่มา MGR Online
คุณหมอเคยบอกผมว่า ขณะนอนหลับหากความดันโลหิตต่ำเกินไป สมองอาจมีเลือดไปเลี้ยงไม่พอ...

แต่ก่อนที่บ้านเคยมีเครื่องวัดความดันแบบดิจิตอล ตอนนี้ไม่มีแล้ว...ทุกวันนี้ไม่รู้เลยว่าความดันโลหิตเป็นเช่นไร? เมื่อคืนนี้ผมไปค้นในตู้ เจอเครื่องวัดความดันโลหิตแบบ manual ที่เคยซื้อไว้นานแล้ว...


ยี่ห้อ HICO ผลิตในญี่ปุ่น....



แต่ก็ใช้งานไม่ได้เพราะยางผ้ารัดแขนและลูกบีบเสื่อมสภาพ...


สรรพสิ่งไม่จีรัง สังขารคนเราก็เช่นกัน ความฝันที่จะได้ท่องโลกอีกนาน ๆ ของผมเริ่มสลาย!

Wednesday, August 16, 2017

ลาก่อนเจ้าโมโต!

ผมใช้โทรศัพท์ Motorola XT535 (smartphone for life) มาได้ ๔ ปี ตอนที่ซื้อมานั้นราคามือถือในท้องตลาดยังแพงอยู่...  


เลือกใช้ตัวนี้เพราะมีกล้องหน้าด้วย ที่ชอบก็คือมันกันน้ำได้ชั่วคราวและมีกระจกหน้าป้องกันรอยขีดข่วน ผมประมูลมาสภาพใหม่เอี่ยมในราคา ๒,๕๕๐ บาท ได้ใช้แล้วคิดว่าเป็นมือถือที่อดทนและใช้งานได้ดีทีเดียว ผมเดินทางไปไหนก็เอาติดตัวไปด้วยทุกที่ นอนทับจอก็ไม่แตก ตกพื้นก็ไม่พัง...

ใช้เจ้าโมโตอย่างคุ้มค่า นอกจากไว้อ่าน e-book แล้วยังใช้มันเป็นเครื่องนำทาง ตอนปั่นจักรยานไปล้างพิษตับที่โรงเรียนผู้นำ จังหวัดกาญจนบุรี มันช่วยให้ผมไม่หลงทาง...


บอกให้ทราบตำแหน่งอย่างชัดเจน...


รับใช้ผมมาอย่างต่อเนื่องจนจะครบ ๔ ปี แต่แล้วก็ถึงวันที่ต้องกลับบ้านเก่า วันนั้นฝนตกหนัก ผมวางมันไว้บนโต๊ะทำงาน โดนน้ำฝนที่รั่วลงมาจากเพดานหยดโดนพอดี แม้จะไม่มากแต่ก็รับน้ำอยู่ทั้งคืน พอวันรุ่งขึ้นก็มีปัญหา เปิดเครื่องแล้วมันปิดเอง แจ้งว่าแบตเตอรี่ร้อนเกินไป ผมตรวจดูแล้วพบว่าแบตเตอรี่บวม ไม่เก็บไฟอีกแล้ว!  เสียดายจัง ถ้าจะใช้งานอีกก็ต้องเปลี่ยนแบตเตอรี่ เช็คราคาดูแล้วก้อนละ ๕๙๐ บาท... คงไม่ไหว!


ลาก่อนเจ้าโมโต!

Tuesday, August 15, 2017

งานรำลึกเสรีไทยแพร่ประจำปี ๒๕๖๐


กำหนดวันงานรำลึกเสรีไทยแพร่ประจำปี ๒๕๖๐ เพื่อสืบสานสดุดีวีรกรรมของบรรพชนผู้กล้าเสรีไทยในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นแหล่งเรียนรู้ให้แก่อนุชนรุ่นหลังออกมาแล้วว่าคือวันจันทร์ที่ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๖๐ ณ พิพิธภัณฑ์เสรีไทยแพร่ โรงแรมภราดร...


นายภุชงค์ กันทาธรรม ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์เสรีไทยแพร่ เปิดเผยว่างานนี้ได้รับเกียรติจากกงสุลใหญ่สหรัฐอเมริกา ณ นครเชียงใหม่ และรองอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) พร้อมคณะร่วมงานด้วย กิจกรรมจะประกอบด้วย การแสดงกลองสะบัดชัย พิธีวางพวงมาลา การแสดงรำไทย การบรรยายจากผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์เสรีไทยแพร่ นายประยงค์ รสเข้ม นายจันทร์ ณ เชียงใหม่ (สองผู้กล้าเสรีไทย) และ ดร.อัศวิน จินตกานนท์ การแสดงของนักเรียนโรงเรียนบ้านแม่หล่าย (ประชานุสรณ์) และการบรรยายเรื่องปฏิบัติการเสรีไทย...


ใกล้วันงานเข้ามาแล้วครับ!

Monday, August 14, 2017

20-Baht Bicycle Lock

เดินทางท่องเที่ยวกับจักรยานพับ สิ่งที่ผมจะขาดไม่ได้คือ สายล็อครถจักรยาน (Bicycle Lock)... 


ทุกทีผมมีสายล็อคจักรยานสีดำเส้นยาวห้อยไว้ที่แฮนด์รถ เวลาจะล็อคก็ไขกุญแจเอาออกมาคล้องจักรยานไว้กับเสาเหล็ก...


แต่เวลานำจักรยานขึ้นเก็บไว้บนชั้นวางสัมภาระ ถ้าใช้สายล็อคยาวก็ค่อนข้างลำบาก...


นำจักรยานขึ้นไปวางไว้อย่างที่เห็นแล้ว ก็ดูเหมือนว่ามันจะปลอดภัยดี แต่ก็อย่าประมาทนะครับ เวลารถไฟวิ่งเร็วและเข้าโค้งอาจมีสิทธิ์หล่นลงมาโดนหัวผู้โดยสารได้...


ตั้งแต่ทริปไปอุบลครั้งที่แล้ว ผมคิดไว้ว่าจะต้องหาซื้อสายล็อคสั้น ๆ มาใช้คล้องบันไดหรือส่วนอื่นของจักรยานกับท่อเหล็กชั้นวางของ...เพราะสะดวกและง่ายดี


มีข่าวว่าสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.) มีมาตรการจัดการ "ร้านทุกอย่าง ๒๐ บาท" เพราะมีผู้ร้องเรียนว่าสินค้าไม่ได้คุณภาพและเสียง่าย วันนี้ผมแวะร้านทุกอย่าง ๒๐ บาทใกล้บ้าน ซื้อของมา ๕ ชิ้น หนึ่งในนั้นคือสายล็อคจักรยาน...



เป็นสินค้าจากจีน เส้นขนาดนี้ใช้ได้เลยครับ ผมทดลองไขดูแล้วเห็นว่าแน่นหนาดี...  


มีกุญแจให้ ๒ ดอก 


ก็ต้องลองใช้ดูนะครับ!


Sunday, August 13, 2017

จนเงินแต่ไม่จนรัก

ทุกวันนี้ผมไม่มีรายได้เลยก็ว่าได้  ไม่มีบำเหน็จบำนาญ ปราศจากเงินเลี้ยงดูจากลูกหลาน หุหุ... น่าจะไปลงทะเบียนคนจน!  แต่ก็ไม่ไป  ผมรับไม่ได้กับนโยบายเส็งเคร็งของรัฐบาล!


ผมเชื่อว่าคนเราทุกคนมีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นคนเท่ากัน พวกผู้ดีมีเงินหรือมีอำนาจไม่ต้องมาแบ่งชนชั้นและตีตราว่าคนไหนเป็นคนจน ความจนไม่ได้วัดกันด้วยเงินในกระเป๋าอย่างเดียว บางคนอาจจนเงินแต่ไม่จนรัก ทุกวันนี้ผมอยู่ได้เพราะกินน้อยใช้น้อย อาหารมื้อนี้จ่ายแค่ ๑๕ บาท ซื้อขนมจีนน้ำยาร้านข้างถนนมากิน...
     


เดือนตุลาคมนี้ใครไม่มีบัตรประจำตัวคนจนก็ขึ้นรถไฟฟรีไม่ได้แล้ว เจ้าหน้าที่รถไฟคนหนึ่งแนะนำให้ผมรีบไปลงทะเบียนคนจน (ตัวเขาเองก็ยังทำเลย) ผมบอกตัวเองว่าหากไม่ประกาศตนเป็นคนจนแล้ว ถ้าจะต้องขึ้นรถไฟเสียตังค์ ไปโรงพยาบาลจ่ายค่ารักษาพยาบาล ผมก็ยอม!


ถ้าตัวคนเดียวผมจะขอยื่นใบลาออกจากประเทศไทย แต่เมื่อทำไม่ได้ ก็ต้องทำตัวให้อยู่ได้อย่างมีความสุข  หากท่องเที่ยวผมก็เลือกนั่งรถไฟชั้น ๓ ซึ่งค่าโดยสารไม่แพง 


อยู่บ้านก็จะเล่นดนตรี...


มีอินเทอร์เน็ตไฟเบอร์ความเร็วสูงให้ออนไลน์...


โหลดหนังเรื่องนึงใช้เวลาแค่ ๑๐-๑๕ นาที โหลดหนังสือ นิตยสาร มาอ่านได้นับไม่ถ้วน...


โชคดีมีเพื่อนใจดีส่งไวโอลินแฮนด์เมดให้ใช้ ส่งหีบเพลงให้เล่น ส่งเลนส์ซูมอย่างดีให้สนุกสนานกับการถ่ายภาพ ส่งของดี ๆ ให้กิน ส่งเสื้อผ้าถูกใจให้สวมใส่ ส่งอุปกรณ์เดินทางให้ใช้แค้มปิ้ง ส่งหนังสือให้อ่าน ส่งไปรษณียบัตรภาพสวยเป็นกำลังใจมาให้จากต่างประเทศ ฯลฯ  เพื่อน ๆ จัดหาให้หมด...ทุกอย่างที่ผมอยากได้  ขอขอบพระคุณทุกท่าน

วันนี้เพื่อนบ้านก็ให้ผักมาผัดอีก...


เร็ว ๆ นี้ก็ยังได้รับหูฟังอย่างดียี่ห้อ JVC จากพ่อเลี้ยง ผู้ประสงค์ให้ผมได้ฟังเพลงเพราะ ๆ ใน YouTube...


เกิดมาเพิ่งมีหูฟังดี ๆ ใช้ ผมได้ยินเสียงเครื่องดนตรีแทบทุกเม็ด!





แม้จนเงิน...แต่ก็ไม่เคยขาดแคลนความรักจากเพื่อน ๆ  ผมรู้สึกดีใจครับ!

Saturday, August 12, 2017

ปรับ white balance

ด้วยใจระทึก.... เช้าวันนี้ได้เวลาทดสอบเจ้า Nikon D100 แล้วครับ 


แบตเตอรี่แบบ Li-ion ยังดูใหม่อยู่เลย...


เห็นว่ารูปร่างคล้ายกัน ผมลองนำมันไปใส่ให้เจ้า D50  พบว่าใช้ได้แฮะ! คิดในใจว่าถ้าเกิดกล้องไม่ดีจริง อย่างน้อยแบตเตอรี่แท้ของ Nikon ก็ยังเอาไปใช้งานได้ 


เปิดสวิชกล้อง พบว่าทุกอย่างทำงาน แต่ก็ยังกดชัตเตอร์ถ่ายภาพไม่ได้ เนื่องจากไม่มี memory card เห็นช่องใส่การ์ดที่มีขนาดใหญ่ ผมรู้ได้ทันทีว่าต้องใช้การ์ดประเภท Compact Flash (CF) นึกได้ว่าเคยมีการ์ดอย่างนี้อยู่ ผมค้นหาไม่นานนัก เจอการ์ดขนาด 16 MB ซ่อนตัวอยู่ในลิ้นชัก... 


เอามาใส่แล้วทดลองถ่ายภาพทันที รู้สึกใจเสียเมื่อพบว่าภาพที่ได้ออกมามีสีเพี้ยน ออกไปทางสีน้ำเงิน ไม่ตรงกับความเป็นจริง...


ผม google ค้นหาคำตอบ คุณ auxin แนะนำว่าให้ปรับ White Balance 

สำหรับ White Balance นั้นทางผู้ผลิตเขาทำ Function สำเร็จรูปมาให้แล้ว (รูปฝั่งซ้าย) พร้อมทั้งยังสามารถปรับแต่งสีเพิ่มได้อีก ถ้ายังไม่ถูกใจ (รูปฝั่งขวา) ทีนี้เราลองมาดู White Balance แบบต่างๆ กันดังนี้...
                   1. Auto --> ระบบนี้กล้องจะเลือกให้เองว่าจะตั้ง White Balance แบบไหน
                   2. Incandescent --> หลอดหัวกลมที่มีไฟสีส้มๆ นั่นแหละครับ
                   3. Fluorescent --> หลอดผอม หรือที่เราเรียกติดปากว่าหลอดนีออน
                   4. Direct sunlight --> แสงจากดวงอาทิตย์
                   5. Flash --> แสงจาก Flash
                   6. Cloudy --> เมฆมาก หรือแสงแดดน้อย
                   7. Shade --> บริเวณที่อยู่ในเงา
                   8. Color temp (K) --> เลือกอุณหภูมิสีเอง(รุ่นเล็กบางรุ่นไม่มี)
ผมทดลองปรับ white balance แล้วลองกดชัตเตอร์ถ่ายภาพอีกที  ว้าว...สีน้ำตาลออกมาแย้ว!!


ใจชื้นขึ้นมาเป็นกอง  ผมหันกล้องไปถ่ายภาพพี่ชายที่นั่งอยู่ไกล ๆ... 


ซูมถ่ายภาพบานเกร็ด...เห็นสีเขียวข้างนอกหน้าต่าง


หันกลับมาซูมถ่ายภาพนาฬิกาบนฝาผนัง...


ยังเช้าอยู่ แสงยังน้อย แต่ผมก็รอไม่ได้ที่จะขึ้นไปทดสอบถ่ายภาพด้วยเจ้า D100 บนดาดฟ้า...








คิดว่าถ้าแสงกล้าขึ้น ภาพก็คงจะชัดและสวยกว่านี้...