ปั่นจักรยานท่องเที่ยวสไตล์ตาแก่บ้านห้างฉัตร

ด้วยจักรยาน 1 คันพร้อมหมวกกันน็อค เป้สะพายหลัง 1 ใบ กระเป๋าตูดมด กระเป๋าแพนเนียร์คู่หน้า กระเป๋าติดเฟรมกับกระเป๋าเล็กที่คาน... ผมคืบคลานไปได้ทุกที่ทั่วไทย หรือทั่วโลกก็ว่าได้

อาศัยวัดนอนนั้นทำได้ทั่วไทยอยู่แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนแก่ผมขาวสวมกางเกงสะดอม่อฮ่อม ดูท่าทางอิดโรยไม่เป็นพิษเป็นภัย

 

คงไม่มีพระรูปใดปฏิเสธที่จะให้เอนกายพัก (ถ้าจะมี...ก็คงเป็นวัดใหญ่ ๆ ในเมือง อย่างเช่นที่วัดไทยในปีนัง ซึ่งหลวงพ่อแสดงกริยาไม่ต้อนรับทันทีที่ชายไทยปั่นจักรยานไปเยือนทั้ง ๆ ที่ยังมิได้เอ่ยปากขอพักวัดแต่อย่างใด) แต่ถ้าเป็นวัดตามบ้านนอกคอกนา ไม่เคยมีปัญหาแต่อย่างใด ผมได้รับอนุญาตให้นอนอยู่ใกล้จักรยาน ในศาลาที่อยู่ไม่ไกลจากวิหาร พระเจดีย์ พระพุทธรูป หรือแม้กระทั่งเมรุเผาศพ!!

พักนอนในศาลาวัดพระธาตุดอยเงิน ใกล้กับพระเจดีย์

 

 

 

ปั่นจักรยานท่องทั่วไทยนั้นดีจริง นอกจากที่พักจะหาง่าย ของกินราคาถูกมีขายทั้งที่ตลาดสด ร้านค้าริมทาง และตามท้องถนน... 

 

 

 

 

ไอติมโบราณสูตรพัฒนาเป็นอย่างนี้เอง...

 

อยากปั่นจักรยานแบบนี้อีก แต่ตอนนี้ติดขัดอยู่ตรงเจ้าอู่หลง!

 

ผมคงต้องใช้วิธี Travels with Oolong ไปก่อน

รอก่อน...บ้านทุ่งหัวช้าง

คิดถึงบ้านทุ่งหัวช้าง...ผมกำลังวางแผนที่จะกลับไปเยือนอีกครั้งในรูปแบบ Travels with Oolong

 

บ้านนี้เมืองนี้สร้างความประทับใจให้ผมมาครั้งนึงแล้ว ครั้งนั้นผมเดินทางมากับสหัสเดช... 

 

อำเภอทุ่งหัวช้างเป็นอำเภอที่อยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดลำพูน มีพื้นที่ทั้งหมด ประมาณ 950 ตร.กม. หรือ 593,750 ไร่ เป็นแหล่งกำเนิดแม่น้ำลี้  คำขวัญของอำเภอคือ "แหล่งกำเนิดต้นน้ำลี้ ฝีมือเลิศยกดอกไหม ศูนย์รวมใจพระธาตุดอยกวางคำ งามเลิศล้ำอ่างเก็บน้ำแม่ปันเด็ง ผู้คนครัดเคร่งคุณธรรมน้ำใจงาม นามระบือคือทุ่งหัวช้าง"  อำเภอทุ่งหัวช้างแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 35 หมู่บ้าน ประกอบด้วย 1) ตำบลทุ่งหัวช้าง 12 หมู่บ้าน  2) ตำบลบ้านปวง 11 หมู่บ้าน และ 3) ตำบลตะเคียนปม 12 หมู่บ้าน

 

 

 

ที่ผมชอบมาก ๆ คือบ้านเมืองสะอาด การคมนาคมสะดวกสบาย ผู้คนอัธยาศัยดี มีความปลอดภัยในการเดินทาง... 

 

อาคารโรงเรียนและห้องสมุดรักสวยรักงาม ผมขี่จักรยานผ่านต้องหยุดชื่นชม...

 

ที่ทำการไปรษณีย์ก็มีครับ ไปเจอที่ไหน...ผมก็ต้องแวะเก็บภาพ แม้ว่าจะมิได้ใช้บริการ ต่อไปผมตั้งใจว่าจะกลับไปส่งสารถึงเพื่อน ๆ ด้วยไปรษณียบัตรเหมือนในอดีต ไปพักค้างที่ไหนอาจได้ใช้บริการไปรษณีย์ไทยอีกครั้ง 

 

 

เป็นสมาชิกปั้ม PT ต่อไปมากับเจ้า Eddy ผมคงได้แวะที่นี่...

ไม่มี 7-11 แต่บ้านทุ่งหัวช้างก็มีมินิมาร์ทให้ซื้อเสบียง...

 

เรื่องที่พักนั้นไม่ต้องห่วง ตาแก่บ้านห้างฉัตรกับอู่หลงคงขี้นไปอาศัยค้างคืนได้ที่วัดบนดอยโน่น...

 

เพื่อน ๆ ดูถนนหนทางสิ... น่าไปมั้ยครับ?

มีเสบียงและน้ำดื่มพร้อม ค่ำไหนก็แวะจอดนอนได้ครับ...

 

 

เจอวัดพระธาตูดอยอะไรก็ได้...แวะเลยครับ

 

 

หน้าหนาวกำลังมาแล้ว รอหน่อยนะ "บ้านทุ่งหัวช้าง" ที่รัก!

เหมันต์...มาแล้ว!

เช้าวันนี้...ผมตื่นขึ้นมายิ้มต้อนรับคุณเหมันต์ซึ่งเดินทางมาถึงแล้ว!

ตาแก่บ้านห้างฉัตรเห็นหมอกปกคลุมเหนือเขลางค์นคร เป็นภาพที่รอคอยมาหลายวัน...

 

 มึความสุขยิ่งนักเมื่อพาเจ้าอู่หลงขึ้นไปสัมผัสบรรยากาศบนดาดฟ้า...

 

 

แสงแดดยังไม่แรงพอที่จะทำให้ Voltage ที่ได้จากแผงโซล่าเซลล์ขึ้นถึงระดับ 24 โวลท์ คงต้องรออีกสักพัก...

 

บ้านคือวิมานของเรา ไม่ว่าจะทุกข์จะเศร้า มันก็ยังคงเป็นที่ ๆ เดียวที่เยียวยาจิตใจ...

ชีวิตจะอยู่ต่อได้อีกสักกี่ปี...ผมไม่กังวล!  ช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมาได้รับรู้และสัมผัสกับความทุกข์ของผู้คนที่ได้พบเห็น ทำให้พอเข้าใจในความเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา บอกตัวเองว่าเราเองนั่นแหละที่แส่ไปหามัน เอง ดังนั้นการกลับมาอยู่คนเดียวกับเจ้าอู่หลงและได้สัมผัสบรรยากาศเช่นนี้จึงเป็นการอยู่กับความสงบและธรรมชาติอย่างแท้จริง! 

 

 

นั่นไง...ต้นไม้หลังบ้านซึ่ง "เดชา" เพื่อนผู้จากไปได้กล่าวถึง กิ่งใหญ่หักไปในช่วงพายุรุนแรง แต่ตอนนี้ฟื้นตัวผลิใบดูงดงามแล้ว...

 

มองลงไปที่ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์หน้าบ้านที่กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างสี่แยกไฟแดง เห็นตอหม้อและเสาไฟฟ้าสูงใหญ่ที่กำลังรอการยกขึ้นติดตั้ง...

อีกหน่อยบริเวณหน้าบ้านร้านเปียโนของผมน่าจะสว่างไสวได้ทั้งคืน หุหุ

โคราชของเรา

สำหรับชายชราอย่างผม การนำรูปภาพเก่า ๆ ที่ตัวเองได้บันทึกไว้ด้วยกล้องฟิลม์ราคาถูกในสมัยที่ยังเป็นหนุ่มขึ้นมาดู มันคือความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอหาได้ในช่วงชีวิตบั้นปลาย....

รูปแม่ปราณีที่บ้านทุ่งโฮเต็ล

รู้สึกดีใจที่รักการถ่ายรูปมาตั้งแต่เด็ก อุตส่าห์อดออมเก็บตังค์ซื้อกล้องมาใช้ ทำให้ยังคงมีรูปภาพเก็บไว้ ดูแล้วต้องย้อนคิดถึงอดีต  อย่างเช่น รูปสถานีรถไฟอุตรดิตถ์ถ่ายไว้เมื่อเดือนตุลาคม 2523...

"นั่งรถไฟมาจากเชียงใหม่ เพื่อเริ่มต้นการเป็นนักเล่น electone ที่จังหวัดนี้..."  

บ้านเมืองเปลี่ยนแปลงไป ทุกวันนี้ผู้คนถ่ายรูปด้วยกล้องบนมือถือ ภาพอาจดูคมชัด แต่บรรยากาศและความรู้สึกที่ได้คงเทียบกับภาพจากกล้องใช้ฟิล์มตัวเล็ก ๆ มิได้...

อนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก อยู่หน้าศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์

วัดพระบรมธาตุทุ่งยั้ง จักรยานที่เห็นคือ "เจ้าอามุย" เพื่อนคู่ยากยามนั้น

เจอรูปอีกบานนึง ถ่ายที่อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี (ย่าโม) ผมจำไม่ได้แล้วว่าตั้งแต่ พ.ศ. ใด?

วิกิพีเดียกล่าวเกี่ยวกับอนุสาวรีย์ย่าโมว่า...

กรมศิลปากรได้มอบให้ ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี เป็นผู้ออกแบบร่วมกับ พระเทวาภินิมมิตร (ฉาย เทียมศิลปไชย) ประติมากรเลื่องชื่อในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม พ.ศ. 2510 ทั้งนี้ได้อัญเชิญอัฐิของท่านนำมาบรรจุไว้ที่ฐานรองรับ และประดิษฐานไว้ ณ ที่หน้าประตูชุมพล อนุสาวรีย์หล่อด้วยทองแดงรมดำ สูง 1.85 เมตร หนัก 325 กิโลกรัม ตั้งอยู่บนฐานไพที สี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองซึ่งบรรจุอัฐิของท่าน แต่งกายด้วยเครื่องยศพระราชทาน ในท่ายืน มือขวากุมดาบ ปลายดาบจรดพื้น มือซ้ายท้าวสะเอว หันหน้าไปทางทิศตะวันตก ซึ่งเป็นทิศที่ตั้งของกรุงเทพมหานคร นับเป็นอนุสาวรีย์ของสามัญชนสตรี คนแรกของประเทศ เริ่มก่อสร้างในปี 2476 แล้วเสร็จ และ มีพิธีเปิดอนุสาวรีย์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2477

ภาพจาก thai.tourismthailand.org - ขอขอบคุณ

ตั้งใจไว้ว่าก่อนตายขอให้ได้กลับไปเยือนโคราชอีกสักครั้ง ผมเห็นหนังสือ "โคราชของเรา" โดย:ขรรค์ชัย บุนปาน และสุจิตต์ วงษ์เทศ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน จำหน่ายในเว็บขายหนังสือออนไลน์ ราคามือสองแค่ 50 บาท จึงอยากซื้อมาอ่านเพื่อศึกษาไว้ก่อน...

รายละเอียด

"โคราช" เป็นเมืองที่มีความสำคัญและมีประวัติศาสตร์ยาวนาน เป็นแหล่งอารยธรรมและโบราณสถานมาแต่อดีตกาล เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่มีการลงทุนครบทุกด้าน เปรียบเสมือนเมืองหลวงของภาคอีสาน และเป็นประตูสู่อีสานสู่อินโดจีน หนังสือ "โคราชของเรา" เล่มนี้ จึงได้รวบรวมและเรียบเรียงความเป็นมาของมหานครโคราชในทุกด้าน จากอดีตถึงปัจจุบันสู่อนาคต ทั้งจากหลักฐานวิชาการทางประวัติศาสตร์โบราณคดี นำมาร้อยเรียงด้วยภาษาที่อ่านง่ายไม่วิชาการ พร้อมแผนที่ แผนผัง และรูปภาพประกอบตลอดทั้งเล่ม ที่จะสะท้อนความเปลี่ยนแปลงของมหานครที่เก่าแก่แห่งนี้

สารบัญ

โคราชของเรา--ภูมิประเทศแอ่งโคราช--ลุ่มน้ำแอ่งโคราช--ที่ราบสูงโคราช--แผนผังและรูปตัดแสดงระดับพื้นที่ [01] 1,000,000 ปีมาแล้วโลกล้านปี         ที่ลุ่มน้ำมูล--[02] 500,000 ปีมาแล้วบรรพชนคนไทยสมัยแรกๆ--[03] 10,000 ปีมาแล้วบรรพชนคนไทยสมัยแรกๆ--[04] 5,000 ปีมาแล้วชุมชนเริ่มแรก ของบรรพชนคนอีสาน--[05] 3,000 ปีมาแล้วชุมชนคนโคราชยุคแรก--[06] หลัง พ.ศ.1 (2,500 ปีมาแล้ว) เหล็กและเกลือ สร้างความมั่นคั่ง ฯลฯ

(ที่มา - nm.sut.ac.th)

หนังสือมาแล้วกั๊บ....

ชอบครับ...คุ้มค่า! หนังสือสภาพใหม่ หนา 359 หน้า พิมพ์ด้วยฟอนต์ใหญ่ชัดเจนอ่านง่าย พร้อมแผนที่และภาพประกอบทั้งสีและขาวดำ 

ยังไปไม่ได้...อ่านหนังสือไปก่อนก็ยังดี