When the rain comes...

เย็นวันนี้มีฝนตก แม้จะไม่มาก...แต่ก็นำมาซึ่งความชุ่มฉ่ำ ผมเห็นภาพดอยขุนตานปรากฏชัดเจนขึ้นแล้ว

ดีใจที่ฝนมาช่วยชีวิตต้นไม้หลายต้นที่ปลูกไว้...

 

 

 

  

รายงานสภาพอากาศบอกว่ายังจะมีฝนมาอีก ทำให้ผมมองข้ามไปถึงโอกาสปั่นจักรยานไปที่ไหนไกล ๆ อีกครั้ง...

 

ฝนตก...ผมถือโอกาสล้างแผงโซล่าเซลล์ซะเลย จ้องไว้หลายวันแล้วว่าจะต้องล้าง 

 

ดีจังเลย! ผมไม่ต้องหิ้วกระแป๋งน้ำไต่บันไดขึ้นไปเหมือนทุกที แค่มีไม้ม็อบกับกระบอกฉีดแชมพูขึ้นไป ในขณะที่ฝนตกลงในระดับพอดี ๆ เหมือนมีเทวดามาช่วยฉีดน้ำให้ ง่ายและใช้เวลาน้อยมาก แผง 6 แผงสะอาดแล้วครับ...

แจ๋วเลย! ขนาดเย็นแล้วนะ กระแสไฟยังไหลเดินประมาณ 2.5 แอมป์  display บน inverter แสดงให้เห็นการใช้งานไฟฟรีจากระบบโซล่าเซลล์ของผมตั้งแต่เช้าจรดเย็น!

ปรับรูปแบบการใช้ชีวิตใหม่ วัน ๆ ไม่ได้พูดกับใคร ผมหันมาอ่านหนังสือเพิ่มขึ้น นี่ก็เพิ่งได้รับหนังสือ "เมื่อภัยร้ายจู่โจม" (When tragedy strike พบความมั่นคงในโลกที่ไม่มั่นคง) ส่งมาให้ฟรี ๆ  

ส่วนหนังสือใน Kindle ก็อ่านแทบทุกวัน บางเล่มเค้าก็ให้ฟรี แต่ส่วนใหญ่ต้องซื้อครับ....

 

 

ไม่แน่ใจว่าการอ่านทำให้เวียนศีรษะทุกวี่วันหรือเปล่า?  คุณป้าใจดีแนะนำให้กินยาหอม ผมเริ่มนำมากินแล้ว ด้วยความหวังว่าอาการจะดีขึ้นจนสามารถกลับไปปั่นจักรยานท่องโลกได้อีก

อ่อ...วันนี้ต้องทำขนมปังอีก ง่ายสุด ๆ โดยใช้แป้ง 2 ถ้วยตวง น้ำ 1 ถ้วยตวง น้ำตาล 1 ชต. ยีสต์ 1 1/2 ชช น้ำมันมะกอก 2 ชต. (ไม่ใส่เกลือ)  คราวนี้ลองใช้ถ้วยอลูมิเนียมนึ่งข้าวเป็นพิมพ์ ได้ออกมาดังนี้...

 

เก็บใส่กล่องไว้กินได้ 1 สัปดาห์...

And when the rain comes we'll be singing to the end - Marcus Alexander