Monday, September 14, 2020

คิดฮอดดอนแดง

วันนี้คิดถึง "ดอนแดง" เกาะกลางแม่น้ำโขงที่เมืองจำปาสักจัง...

วันนั้นอาจารย์หมูพาผมนำจักรยานใส่เรือข้ามฟากไปยังเกาะแดง มีเรื่องที่น่าประทับใจมากมายให้จดจำ...

 

 
 






ครูเบนให้กล้องถ่ายวิดีโอมา ผมอยากใส่คลิปวิดีโอในบล็อก จึงขอลองอัพโหลดคลิปสั้น ๆ ใน "FB Trip ทริปไปลาวใต้"  เพื่อการทดสอบดังนี้...

 

ขอบคุณ blogger.com ที่เพิ่ม option ใหม่ให้เพิ่มวิดีโอได้   _/\_

เจ้ายักษ์ออกวิ่งแล้ว!

เอาตะปูจิ้มรูรั่วไว้เพื่อให้รู้ว่าอยู่ตรงไหน  รูเล็กมากครับ...ลมไม่ออกเลย !

ลงมือปะแล้วน้า ใช้กระดาษทรายปัดผิวยางบริเวณที่จะปะซะหน่อย  ทากาวทั้งที่ยางและแผ่นปะแล้วปล่อยทิ้งไว้สักพัก...

จากนั้นก็ปะเข้าไป คว้าขวดไวน์มากลิ้งไปมา...ทับให้มันติดดี ๆ

เรียบโร้ยแล้วจ้า ถ่ายรูปให้ดูหน่อย...


ตอนเย็นพาเจ้ายักษ์ไปตลาดเทศบาลฯ  ผมรู้สึกดีใจที่มือเกียร์สามารถเปลี่ยนเกียร์ได้ทั้ง ๑๐ สปีด (ตั้งแต่ ๑๑ ฟันจนถึง ๔๒ ฟัน)  เมื่อลองใช้จานหน้าใบเล็กกับเฟืองหลัง ๔๒ ฟัน มันเบามากกก...ผมบอกตัวเองว่าอย่างเนี้ยปั่นไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิงได้โดยไม่ต้องลงจูงแน่เลย...


เจ้ายักษ์สีเหมือนกับจักรยานราคาแพงยี่ห้อ Surly คันนี้เลย....

จักรยาน Surly ภาพจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ

อัพเกรดแล้วเจ้ายักษ์ก็หล่อพอ ๆ กัน!

 

แถมยังใส่ฟันทองซะด้วย!

หน้าที่ของทัสซูเฮะ

"ทัสซูเฮะ" จักรยานพับล้อ ๒๐ นิ้ว (ยี่ห้อ Trinx Flybird 3.0) ซึ่งมีหน้าที่พาตาแก่เมืองรถม้าไปปล่อยไว้บน Narayama ดูเหมือนว่าจะได้รับการจัดเตรียมอุปกรณ์แบกหามไว้เรียบร้อยแล้ว!


อากาศระหว่างทางคงจะหนาวเย็นจับขั้วหัวใจยามต้องพักตั้งเต็นท์นอนข้างทาง ถุงนอนผืนใหม่ยี่ห้อ Naturehike ถูกส่งมาจากเมืองจีนแล้ว ผมเอามัดติดไว้บนตะแกรงหน้าได้พอดีเลย...

ส่วน panniers คู่หลังพร้อมกระเป๋าเป้อีก ๑ ใบใช้เก็บสัมภาระและเสบียงได้ ๖๕ ลิตรก็ลงตัวแล้ว อุปกรณ์แคมปิ้งที่เหลือเอาไว้ข้างซ้ายได้หมด ส่วนข้างขวาใช้เก็บเสื้อผ้า  ตะแกรงหน้ากำลังรอขอเกี่ยว panniers ถ้าทำเสร็จเมื่อไหร่ ทุกอย่างก็โอเค...

 
ผมจะจัดของทุกอย่างไว้ให้พร้อมสำหรับ final trip ยังบอกไม่ได้หรอกว่าจะเป็นเมื่อไหร่!

บ้านผมอยู่สบายแล้ว

ภาพ capture จากคลิปวิดีโอของ Thai PBS - ขอขอบคุณ
 
สฤษดิ์ ธนะรัชต์  ให้ข้อเสนอกับ ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ที่จะปลูกตึกหลังใหญ่ให้แทนบ้านไม้หลังเก่าในซอยอารีย์ แต่ท่านรัฐบุรุษในดวงใจผมปฏิเสธ และบอกว่า "บ้านผมอยู่สบายแล้ว"
 
ภาพ capture จากคลิปวิดีโอของ Thai PBS - ขอขอบคุณ

 
พักนี้ขอหลีกเลี่ยงจากการรับข่าวสารการบ้านการเมืองครับ รู้ตัวเองว่ารับไม่ค่อยจะได้ ผมใช้เวลากับการเตรียมตัวเสริมแต่งเจ้าทัสซูเฮะให้พร้อมสำหรับ final trip ในอีก ๓-๔ ปีข้างหน้า (หรืออาจไม่มีเลย?) จะดีกว่า
 

การปรับปรุงบ้านห้างฉัตรก็เช่นกันครับ ขออนุญาตนำคำพูดของท่านอาจารย์ป๋วยที่บอกกับจอมพลผ้าขาวม้าแดงว่า "บ้านผมอยู่สบายแล้ว" มาเตือนใจ
 
 
ผมเพิ่งทาสีแดงเสร็จเมื่อวานนี้เอง มิได้ตั้งเป็นหมู่บ้านเสื้อแดงนะครับ แต่ผมมีความคิดว่าจะเขียน logo HBH และคำว่าห้องสมุดเด็ก โดยใช้อักษรสีทองบนพื้นแดง (เหมือนบานประตูลงรักปิดทองตามโบสถ์วิหาร)

 
ไม่ต้องปรับปรุงอะไรมากครับ ค่อย ๆ ทำไปตามประสาช่างเหอะ
 

ทั้งนี้เพราะบ้านผมอยู่สบายแล้ว

Sunday, September 13, 2020

เจ้าฮุนได

ได้สัมผัสความหนาวที่ยะเยือกเข้าไปถึงในกระดูกก็คือยามที่มีฝนตกปรอย ๆ ท่ามกลางอากาศหนาว ผมพิสูจน์มาแล้วที่ซาปา เมืองในหมอกในประเทศเวียดนาม...
 

ไม่ได้เตรียมเสื้อกันหนาวไปด้วย ผมต้องแจ้นไปหาซื้อเสื้อแจ็คเก็ตกันหนาวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...

 ผ้าสำลีนุ่มหนา แต่กันน้ำไม่ได้ครับ

 
เสื้อตัวนี้เอาไป final trip ไม่ได้ เพราะมันไม่กันน้ำ แถมยังตัวใหญ่และหนา

ผมค้นหาในตู้เหล็กแล้ว เจอแจ็คเก็ตแบบมีหมวกคลุม ๒ ตัว น้องส่งมาให้จากอุตรดิตถ์ ตัวหนึ่งสีเทาอ่อน อีกตัวสีฟ้าเข้ม...

เจ้าตัวเทาอ่อนยี่ห้อ Brimming Hum ผ้าเนื้อดี ดีไซน์เยี่ยม มีกระเป๋าเยอะ....


รีบเอาไปทดลองทันทีว่ากันน้ำได้ป่าว?

 
ผลออกมาคือเปียกถึงด้านในครับ... ไม่ผ่าน!
 

คราวนี้มาทดสอบกับเจ้าตัวสีฟ้าเข้ม จัดเต็ม ๆ จากเกาหลี ยี่ห้อ Hyundai แต่ไม่ใช่รถยนต์ อิอิ


เล่นกันแบบนี้เลย...

เอ่อเว้ย...ข้างในยังแห้งสนิท มันกันน้ำได้ด้วย! เจ้าฮุนไดตัวนี้ใช่เลย!

 
ชั่งน้ำหนักดูหน่อย เกือบครึ่งกิโล ก็โอเค!
 

แพ็คใส่กระเป๋า panniers คู่หลังเอาไว้ได้เลย! ไม่ต้องคิดมาก

ตามหาแจ็คเก็ตกันฝน

 

พูดถึงเรื่องอากาศหนาว ผมชอบมากกว่าเพื่อน ที่ว่าหนาวจัดแบบมีหิมะตกก็ยังไม่เคยเจอ แต่ที่เย็นสบาย ๆ แบบเมืองสิงหรือเมืองลองในลาวเหนือนั้น อยู่ได้สบายเลยล่ะ

 

 ตอนเช้าได้เห็นแก้มสาวแดงระเรื่อเหมือนผิวลูกแอปเปิ้ลใกล้สุก หน้าตาผู้คนแจ่มใสยิ้มรื่น...



นักเดินทางต้องสวมเสื้อแจ็คเก็ตกันหนาว...
 

ปั่นจักรยานหรือควบแมงกะไซค์ ถ้าไม่มีเสื้อแจ็คเก็ตเห็นทีจะไปไม่รอด....

 
ตามแหล่งชุมชนก็เห็นผู้คนจับกลุ่มผิงไฟ...
 
 
บ้านไหน ๆ ก็ต้องมีแจ็คเก็ตไว้สวมใส่กันหนาว...

ทุกทีเคยปั่นไปเจอแค่อากาศหนาวเย็นธรรมดา เลื้อกันหนาวตัวสีขาวแบบมีหมวกคลุมยี่ห้อดังที่โน้ตตัวเล็กให้มาก็เอาอยู่ แต่สำหรับไป final trip ผมคงต้องใช้แจ็คเก็ตกันหนาวมีหมวกคลุมชนิดที่กันน้ำได้ นำมาบรรจุใส่ panniers คู่หลังชั่งน้ำหนักให้สมดุล...


 เดี๋ยวลองหาดูในตู้เหล็ก อาจได้แจ็คเก็ตกันฝนกันหนาวซักตัว...