ของเล่นใหม่!

รู้สึกดีจังเลย...พักนี้ผมได้ของเล่นใหม่มาหลายชิ้น!

วันก่อน...ครูแต้มซื้อพัดลมจิ๋วแขวนคอมาให้ สงสารว่าตาแก่บ้านห้างฉัตรไปตั้งเต็นท์นอนแล้วต้องทนร้อนและอบอ้าว (เหมือนทุก ๆ คราวที่เคยโพสต์บอกเพื่อน ๆ) ก่อนหน้านั้นก็ซื้อพัดลมตัวใหญ่ให้แล้วตัวนึง แต่ผมพกใส่เป้ไปด้วยไม่ได้ เลยซื้อแบบจิ๋วมาให้อีก...

 แถมมาอีกด้วยไฟฉาย LED พกพา..

ต่อมาได้เครื่องชงกาแฟสดอัตโนมัติยี่ห้อ XPX HOME แรงดัน 20 บาร์ (ราคา 1,965 บาท) น้องใจดีจากอุตรดิตถ์ออกตังค์ซื้อให้....

 

ที่ต้องควักสตางค์ซื้อเองมีแค่เตา camping แบบพกพาราคา 106 บาทเท่านั้น...  

 

คราวที่แล้วไปอุทยานแห่งชาติดอยจง ผมใช้เตาพับกับเจลแอลกอฮอล์แล้วพบว่าไม่เป็นที่น่าพอใจ 

มีพร้อมสรรพ ครบแล้วทุกอย่างที่อยากได้ ไม่ต้องซื้อหามาให้อีกแล้วเด้อ....

ยางแดงแรงฤทธิ์

ออกไปซื้อของ...ผมปั่นจักรยาน (สหัสเดช) ผ่านทางบ้านขามแดง ทะลุออกไปหน้าตลาดเทศบาลห้างฉัตร

ไปซื้อเต้าเสียบเดี่ยวที่ร้านห้างฉัตรการไฟฟ้า...

เป็นอุปกรณ์แบบเก่าซึ่งหาซื้อที่อื่นไม่ได้...ต้องมาร้านเก่าร้านแก่ซึ่งขายไม่แพง (ตัวละ 10 บาท)... 

จำเป็นต้องซื้อเพราะหาของเก่าที่มีอยู่ที่บ้านไม่ได้ ผมขอสายไฟและสายดินเพิ่มอีกหน่อย... 

ปั่นจักรยานกลับบ้านทางสี่แยกไฟแดง...

จักรยานใช้งานได้ดีแล้ว... rack หน้าแน่น เปลี่ยนเกียร์ได้ดี บันไดไม่หลวมหลุด สหัสเดชพร้อมสำหรับการทดสอบครั้งที่ 3 ไปโบราณสถานเวียงลอ

ผมคิดถูกแล้วที่หันไปใช้ยางนอกคู่นี้ ยาง 700C 28 มีหน้าสัมผัสซึ่งไม่กว้างเหมือนล้อ 26 ทำให้ผมปั่นเบาแรง เนื้อยางซึ่งมีดอกยางไม่น่าเชื่อใจกลับเกาะถนนดี ไม่ลื่นไถลเมื่อวิ่งลงเขา ตั้งแต่ทดสอบมาก็ยังไม่เคยรั่ว 

 

ถ้ายางรั่วเมื่อไหร่...ผมจะรายงานให้เพื่อน ๆ ทราบนะครับ!

ก้าวทีละก้าว...สู่จุดหมาย

เมื่อวานนี้... เจอสีน้ำมันที่เหลือเก็บไว้จนลืม มีอยู่ประมาณ 1/8 แกลลอน เป็นสีเทา ผมนำมาทาบริเวณที่ส่งอาหารและขอบหน้าต่างในห้องครัว HBH ตามนโยบายใช้ของเก่าเท่าที่หาได้ทันที!

 

 

 เรียบร้อยไปอีกหนึ่งรายการ...

 

ที่ด้านบนเคาน์เตอร์ ผมว่าน่าจะต้องทาด้วยสีย้อมไม้ TOA อีกรอบ...

 

กำลังจะปั่นจักรยานไปซื้อเต้าเสียบไฟฟ้ามาเปลี่ยนตัวที่เสียอยู่เพื่อเก็บงานห้องน้ำ HBH ให้เสร็จ...วันนี้อากาศที่ห้างฉัตรเย็นสบายครับ

พรุ่งนี้ต้องขี่จักรยานไปธุระในเมือง ไปกลับ 30 กิโลเมตร อาจได้แวะถ่ายรูปวัดมาฝากเพื่อน ๆ

ถ้าแม่เห็น...คงจะดีใจ

บนผนังเหนือโต๊ะอาหาร...ผมแขวนรูปแม่ปราณีกำลังลวกบะหมี่ติดไว้ เป็นกำลังใจให้ผมทำครัวเสมอมา...

ด้วยแป้งที่เหลืออยู่แค่ 2 ถ้วยตวง...วันนี้ผมทำขนมปังโฮลวีทได้ก้อนใหญ่อย่างที่เห็น

เนื้อหนมปังนิ่มน่ากินครับ...

 

 

ลองชิมดูซักชิ้น...

ใช้ได้อ่ะ ถ้าแม่เห็น...คงจะดีใจ!

ทำสีเคาน์เตอร์ร้านเปียโน

วันนี้ขอรายงานความคืบหน้าของงานทำเคาน์เตอร์ต่ออีกหน่อย...

พยายามใช้วัสดุเก่าเท่าที่หาได้ในการทำเคาน์เตอร์ร้านเปียโน...ผมเกือบจะไม่ต้องซื้ออะไรเลย นอกจากแปรงทาสีและสีฝุ่น โชคดีที่มีสีย้อมไม้ยี่ห้อ TOA เหลืออยู่เกือบเต็มแกลลอน ช่างเหอะนำมาใช้แล้ว...

 

 

 

ไม่ได้หวังว่าจะต้องงดงามไร้ที่ติ ผมไม่ต้องเสียเงินจ้างคนอื่นทำให้ หรือไม่ต้องสั่งซื้อเคาน์เตอร์สำเร็จรูปราคา 5-6 พันบาท ขอเพียงได้ที่วางเครื่องชงกาแฟ และใช้เป็นที่เสริฟเครื่องดื่มให้กับเพื่อน ๆ ก็พอใจแล้ว...

 

 

ขณะเดียวกัน...สหัสเดชก็ได้รับการซ่อมจุดยึด rack สำหรับ panniers คราวนี้ผมเปลี่ยนสกรูยึด rack ให้ติดกับตะเกียบหน้าจักรยานใหม่ให้มั่นคงยิ่งขึ้น มันคงพร้อมแล้วสำหรับการทดสอบครั้งที่ 3

คิดว่าคงเป็นต้นเดือนพฤศจิกายน หลังจากไปเจาะเลือดและรับยาที่โรงพยาบาลครับผม...

หอมกลิ่นกาแฟ

หน้าฝนกำลังจะจากไป ขยับใกล้เข้ามาคือหน้าหนาว คิดว่าเดือนหน้าผมคงได้สัมผัสลมหนาว!

 

 

HBH (Hangchat Backpacker Hostel) ยังคงดำเนินการก่อสร้างต่อไป เคาน์เตอร์ทำจากไม้เตียงเก่าแม้ยังไม่เสร็จ (เพราะคนทำมัวแต่ปั่นจักรยานเที่ยว) แต่ก็ค่อย ๆ ขยับไปตามขั้นตอนขึ้นอยู่กับความขยันของช่างเหอะ วันนี้ผมผสมน้ำกับผงสีดำ (ซื้อมา 20 บาท) นำมาทาย้อมไม้ให้ดูดีขึ้น... 

ไม่ได้โป๊วหรือขัดกระดาษทรายแบบช่างมืออาชีพ เพราะเป็นคนสุกเอาเผากินและไม่มีฝีมือพอ แค่อยากจะให้มันดูเหมือนของใช้ในบ้านเก่า ๆ ผุ ๆ พัง ๆ มิใช่เฟอร์นิเจอร์ขัดมันราคาแพง...  

ถึงพื้นผิวดูไม่สวย แต่ก็สามารถตั้งเครื่องชงกาแฟได้เหมือนกัน...

 

ใช้เมล็ดกาแฟ Roaster Beans 100% Arabica สั่งซื้อมาราคาไม่แพง...

กลิ่นกาแฟหอมตลบอบอวน อยากชวนเพื่อน ๆ ที่ผ่านมา แวะดื่มกาแฟได้นะครับ (ไม่คิดตังค์)

ผลการทดสอบสหัสเดช

ภาพสหัสเดชก่อนออกเดินทางทดสอบครั้งที่ 2 ไปสบปราบ...เราออกเดินทางด้วยกันเมื่อเช้าวันที่ 5 ตุลาคม 2566...

 

ทริปปั่นจักรยานระยะทางประมาณ 300 กิโลเมตร ใช้เวลา 5 คืน 6 วัน ผลการทดสอบออกมาแล้วคือ...คนขี่ = ผ่าน

 

หัวเข่ายังใช้งานได้ครับ...

จักรยาน = ยังไม่ผ่าน Rack สำหรับ panniers สกรูหลุดหายอีกครั้ง ทำให้ pannier ด้านซ้ายเกือบหลุดตก ต้องแก้ไขเฉพาะหน้าโดยใช้วิธีเดียวกันกับเมื่อครั้งเดินทางทดสอบไปเสริมงาม ผมใช้เชือกรัดเอวกางเกงสะดอมัดยึดไว้ก่อนถึงตัวเมืองสบปราบก็หาซื้อสกรูจากร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์แล้วเอาไปใส่ที่อุทยานแห่งชาติดอยจง

 

 

ถึงตัวเมืองสบปราบก็หาซื้อสกรูจากร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์แล้วเอาไปใส่ที่อุทยานแห่งชาติดอยจง

ช่วงขี่จักรยานลงดอยขุนตาลก็มีปัญหาอีก โชคดีที่ผมหยุดรถซ่อมสกรูที่หลวมใกล้หลุดได้ทัน ก่อนที่ pannier จะหลุดตกแล้วเกิดอุบัติเหตุ กล่าวได้ว่า pannier installation ของสหัสเดชไม่ผ่าน 

 

ที่สำคัญคือบันไดด้านซ้ายหลุด ตกลงพื้นถนนถึง 2 ครั้ง!!

 

 

 

สาเหตุเพราะตอนติดตั้งผมขันสกรูด้วยประแจหกเหลี่ยมไม่แน่นพอ หลังจากผ่านการใช้งานมาได้ประมาณ 4-500 กิโลเมตร เมื่อต้องขึ้นเขาสูงอีกมันก็ประท้วง ผมต้องใส่ใหม่แล้วขันสกรูด้วยเครื่องมือแบบพกพาพอให้ใช้งานได้ จนถึงบ้านสวนจัตุรัส อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านช่างโลหะช่วยซ่อมให้โดยการเจาะใส่ลิ่มให้... 

 

ยังมีปัญหาอีกครับ น็อตที่ยึดมือเกียร์หลุดหายไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ทำให้การเปลี่ยนเกียร์ลำบากมาก...

สรุปแล้ว...คนผ่านแต่จักรยานยังไม่ผ่าน ผมต้องปรับปรุงแก้ไขจุดเสียให้เรียบร้อย ก่อนเริ่มการทดสองครั้งที่สาม