FB Trip ไปทุ่งไหหิน - เตรียมขนมปังและคุกกี้

สวมหมวกกันน็อคสีขาวที่ Frank ให้มาจาก Sydney และใช้เป้ใบเล็ก...ผมเคยปั่นจักรยาน (Banian) จากไชยบุรี  โดยใช้ทางหลวง 4A

 

 

วันนั้น...ผมทำผิดอย่างนึง คือเตรียมน้ำและเสบียงอาหารไปน้อยนิด ไม่พอสำหรับการปั่นจักรยานขึ้นเขาระยะทางกว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตร โชคดีที่ได้เจอคนไทยขับรถปิ๊กอัพผ่านมาพอดี คนขับคืออาจารย์จากเมืองลำพูนได้หยุดรถช่วยเหลือให้ผมกลับเมื่องไทยได้อย่างปลอดภัย 

 

วันที่ 13 - 15 กุมภาพันธ์ 2568 ผมจะปั่นจักรยานจากเมืองเงินไปหลวงพระบางโดยใช้เส้นทางใหม่ล่าสุด 4B ซึ่งไทยกับลาวช่วยกันสร้าง จากเมืองเงิน-บ้านนาปุง-เมืองหงสา-ไปสิ้นสุดที่บ้านเชียงแมน เมืองจอมเพชร แขวงหลวงพระบาง...

 

ภาพและข้อมูลจากเว็บชิลไปไหน - ขอขอบคุณ

 

 

 

เป็นเส้นทางขึ้นเขาซึ่งโหดน่าดู ขออนุญาตนำภาพจากเว็บชิลไปไหนมาให้เพื่อน ๆ ดูดังนี้...

 

อ่อ...ลืมบอกไปว่า ผมเปลี่ยนใจไม่ปั่นจักรยานไปขึ้นเรือที่ปากแบ่งแล้วนะครับ มีเวลาน้อย แถมยังทราบมาว่าค่าเรือแพงเกินไปสำหรับการเดินทางสไตล์ลุงน้ำชา ถ้าใช้เส้นทาง 4B สายนี้ระยะทางจากเมืองเงินถึงหลวงพระบางประมาณ 166 กิโลเมตร ผมมีเวลา 3 วัน เฉลี่ยแล้วต้องปั่นวันละไม่เกิน 60 กิโลเมตร คิดว่าน่าจะทำได้ (หากมีปัญหา เส้นทางนี้สามารถโบกรถต่อไปได้) ข้อสำคัญต้องมีน้ำดื่มและเสบียงไปด้วยอย่างพอเพียง ผมจึงได้ลงมือทำขนมปังและคุกกี้เตรียมไว้ดังที่เห็นในภาพ...

 

 

 

ขนมปังโฮลวีท เน้นสารอาหารเพื่อช่วยให้มีพลังปั่นขึ้นเขา ผมทำเสร็จตั้งแต่วันวาน...

 

 

 

เช้านี้ทำคุกกี้ธัญพืช กินแค่ 2-3 ชิ้น รับรองว่าปั่นขึ้นเขาได้อีกไกลทีเดียว!!

 

ปัญหาเรื่อง "น้ำดื่ม" กำลังคิดอยู่นะครับว่าจะทำอย่างไรดี?

FB Trip ไปทุ่งไหหิน - เตรียมตัว

ผมกำลังจะไปทุ่งไหหิน สปป.ลาว ให้ได้ตามที่ได้ตั้งใจไว้เมื่อ 5 ปีที่แล้ว...

ทุ่งไหหิน - ภาพจาก manager online (ขอขอบคุณ)

มองลงมาจากดาวหมา...อู่หลงคงดีใจที่เห็นผมได้ออกเดินทางไปไกล ๆ อีกครั้ง (เขียนถึงอู่หลงผมก็อดน้ำตาไหลไม่ได้)...

เห็นกรงที่เตรียมไว้เพื่อ Travels with Oolong ผมเสียใจ อีกแค่เพียงไม่กี่วัน ถ้าอู่หลงไม่ตายเสียก่อน เราคงได้ออกเที่ยวด้วยกัน....

ปูที่นอนให้อู่หลงไว้แล้ว...

ส่วนตัวผมขอนอนแค่บนฟองน้ำแคบ ๆ อย่างที่เห็น...

ไม่เป็นไร! การพลัดพรากเป็นเรื่องธรรมดา ถึงไม่จากกันวันนี้ วันหน้าก็ต้องจากกัน เมื่ออู่หลงไปอยู่บนดาวหมาแล้ว...ตาแก่บ้านห้างฉัตรก็ยังคงมีเขาไปด้วยทุกที่ ทริปที่จะออกเดินทางในเร็ววันนี้...ผมก็จะขังอู่หลงไว้ในหัวใจและพาไปด้วยไม่ว่าจะใกล้หรือไกล (ไม่ต้องนอนในกรงแล้วนะลูก)...

ไปน่านวันอาทิตย์นี้จะพักอยู่ 2 คืนแล้วค่อยไปทุ่งช้าง ก่อนที่จะปั่นจักรยาน (Banian) ไป สปป.ลาว ทางด่านห้วยโก๋น ต้องปั่นจักรยานไปขึ้นเรือ (slow boat) ที่ปากแบ่ง (Pak Beng)ครับ ใช้เวลา 10 ชั่วโมงถึงหลวงพระบางซึ่งเคยไปมาแล้วสองครั้ง ครั้งต่อไปจะเป็นครั้งสุดท้าย ผมขอพักอยู่ 3 คืน (จองที่พักไว้แล้ว ตกคืนละ 172 บาท)

 

วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี กล่าวว่า....

ปากแบ่ง เป็นเมืองท่องเที่ยวของแขวงอุดมไซ เป็นจุดแวะพักของเรือและนักเดินทางจากหลวงพระบาง โดยใช้เวลาล่องเรือขึ้นมาจากหลวงพระบาง 10 ชั่วโมง ถ้าล่องลงมาจากเมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้วจะใช้เวลาน้อยกว่า ตัวเมืองอยู่เขาในจุดที่แม่น้ำแบ่งไหลมาบรรจบกับแม่น้ำโขง.

ไม่ต้องเตรียมอะไรมาก...ผมไม่กังวลแม้แต่น้อยเพราะเคยไปกับเจ้า Banian เมื่อ 9 ปีก่อน

 

 

 

 

คราวนี้ผมกับ Banian และ Oolong (อยู่ในใจ) จะไปโดยมีกระเป๋าตูดมดไปด้วย...

 

พร้อมกับเป้ (backpack) ที่จะพยายามใส่ของให้ไม่เกิน 10 กิโลกรัม  

มีปัญหาต้องแก้นิดนึง คืออานจักรยานบิดเบี้ยวไปมาเวลาปั่น เป็นเพราะกาวที่เค้าใส่ไว้จากโรงงานมันหมดสภาพ (ที่เห็นสีเหลือง ๆ)

วันนี้ซ่อมให้ดีแล้ว โดยใช้กาวร้อนหยอด ง่ายมากครับ...

พรุ่งนี้หยอดน้ำมันโซ่อีกหน่อย Banian ก็พร้อมลุย!

Background decoration

ประเทศญี่ปุ่นกำลังเผชิญกับภัยหนาวอย่างรุนแรง! 

ภาพจาก YouTube.com - ขอขอบคุณ

เว็บ dmd.mod.go.th อธิบายว่า...

ภัยหนาวเป็นภัยที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ดังนั้นจึงแทบจะไม่มีทางเลยที่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ อย่างเราจะไปฝืนห้ามปรามไม่ให้มันเกิด อย่างดีที่สุดเราก็ทาได้เพียงแค่การป้องกันรับมือเท่านั้น ผลที่เกิดจากความหนาวเย็นประกอบด้วย...

1. ผลกระทบต่อสุขภาพหากอุณหภูมิลดต่ำลงอย่างเฉียบพลันอาจทำให้เกิดโรคเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ
2. ผลกระทบต่อพืชผลทางการเกษตรหากมีหมอกลงจัดอาจทำให้ช่อดอกของไม้ผลร่วงหล่นหรือไม่ออกดอกตามกาหนด อีกยังอาจเกิดเกิดเชื้อราได้ และหากเกิดปรากฎการณ์น้ำค้างแข็งจะทำให้พืชผักเสียหายชะงักการเจริญเติบโต...
3. ผลกระทบต่อปศุสัตว์ ประมง และสัตว์เลี้ยงของเกษตรอาจเกิดเจ็บป่วยและล้มตายเมื่ออุณหภูมิลดลงอย่างฉับพลัน
4. ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี มีสถิติการเกิดอัคคีภัยเป็นจำนวนมาก เนื่องจากอากาศแห้ง ความชื้นตำ ลมแรง หากเกิดอัคคีภัยอาจลุกลามอย่างรวดเร็ว และสกัดกั้นยาก

บ้านเราภัยหนาวยังไม่เท่าไหร่ แต่สถานการณ์หมอกควันและฝุ่นพิษดูเหมือนห้างฉัตรจะอยู่ในระดับที่น่าเป็นห่วง ด้วยระดับสารมลพิษหลัก PM2.5= 39.3 µg/m³ 

ต้องทนอยู่และอยู่ทนให้ได้ต่อไป เมื่อวานนี้ไม่น่าเชื่อว่าชายชราผู้ไม่ยอมแพ้สามารถเช็ดถูเครื่องประดับทองเหลืองที่คาดว่าจะต้องใช้เวลาหลายวันให้แล้วเสร็จได้เมื่อเวลาสามทุ่ม...

 

 

นับดูได้ 61 ชิ้น สมองผมคิดตรองล่วงหน้าได้ว่าจะติดเรียงกัน 8 แถว ๆ ละ 8 ชิ้นบนพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสบนแผงไม้ระแนงหลังเปียโน...

บ่ายสามโมง...เกือบเสร็จแล้วครับ

 

 

ไร้ฝีมือ...ทำได้แค่เนี้ยจริง ๆ

ชายชราผู้ไม่ยอมแพ้

ตามที่เคยเล่าว่าผมซื้อไม้ระแนงมาจากร้านค้าไม้เก่าใกล้บ้าน แล้วเอาส่วนหนึ่งมากั้นบริเวณใต้บันไดขึ้นชั้นสอง ทำเป็นฉากหลังให้กับแกรนด์เปียโน... 

 

พอดีมีเครื่องประดับทองเหลือง (ที่ลูกศรชี้) ซึ่งย้ายมาจากตึกบ้านปงแสนทองซึ่งเคยมีบาร์เหล้า...

 

 

ผมรวบรวมออกมาทำความสะอาดด้วยมะนาวกับเกลือ จากนั้นก็ล้างอีกครั้งด้วยน้ำโค้ก...

 

เอามาขัดด้วยน้ำยาขัดเครื่องเงิน...

 

 

ใช้เวลาหน่อยครับ ต้องใจเย็น ๆ ค่อยทำไปทีละชิ้น ซึ่งถ้าเสร็จเมื่อไหร่ก็จะนำไปติดไว้บนไม้ระแนงที่เห็น...

 

ชายชราผู้ไม่ยอมแพ้ ใช้วัสดุอุปกรณ์และเครื่องมือเท่าที่มีอยู่...ค่อย ๆ ทำไปครับ

อาหารของคนยากไร้

วันก่อนตาแก่บ้านห้างฉัตรทำขนมปังโดยใช้แป้งสาลี 2 ถ้วยตวง ผสมกับปลายข้าวกล้องอีกประมาณ 3-4 ถ้วยตวง ได้ขนมปังเพื่อสุขภาพออกมาก้อนโต...

 

 

วันนี้เปลี่ยนใหม่ ไม่อยากใช้แป้ง ผมขอทำขนมปังถั่วเลนทิล โดยการนำถั่วเลนทิล 2 ถ้วยตวงแช่น้ำไว้ค้างคืน เว็บ pedon-it กล่าวว่า...

ถั่วเลนทิลเป็นเมล็ดของพืชในตระกูลถั่ว เป็นพืชตระกูลถั่วที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เคยถูกมองว่าเป็น “อาหารของคนยากไร้” เนื่องจากมีธาตุเหล็กและโปรตีน สูง เมื่อเทียบกับพืชชนิดอื่นๆ ถั่วเลนทิลเป็นพืชที่มีความหลากหลาย มีไขมันต่ำ และมีคุณค่าทางโภชนาการสูง ถั่วเลนทิลเป็นพืชตระกูลถั่วชนิดแรกที่นำมาบริโภคเป็นอาหาร ถึงขนาดที่กล่าวถึงการใช้ถั่วเลนทิลในพระคัมภีร์ด้วยซ้ำ

ตอนเช้าผมตั้งใจจะอุ่นน้ำที่แช่นิดเดียว แต่ดันทำผิดพลาด คือเปิดเตาแก๊สทิ้งไว้แล้วไปทำงานหน้าคอมพ์ฯ รู้ตัวอีกทีก็เมื่อเจ้าถั่วนั้นกลายเป็นถั่วต้มไปซะแล้ว แต่ไม่เป็นไร...เพราะยังเอาไปทำขนมปังได้อยู่ ผมนำเข้าเครื่องปั่นออกมาแล้ว...

 

 

ผสมสารพัดธัญพืชเท่าที่หาได้ลงไป มีทั้งข้าวโอ๊ด เมล็ดทานตะวัน เมล็ดฟักทอง งาขาว ปลายข้าวกล้อง และไซเลี่ยมฮัสก์ จากนั้นก็เอาไปอบ ได้ออกมาแล้วดังนี้...

 

ลองตัดแบ่งออกมาวางบนจาน ยังฉลองไม่ได้...เพราะเลยเวลากินแล้ว 

 

 

ไว้เป็น “อาหารของคนยากไร้” ในเช้าวันพรุ่งนี้ ชิ้นเดียวก็อิ่ม!

PM2.5 มหาภัยที่ใกล้ตัว

คืนที่ผ่านมา ผมสะดุ้งตื่นเวลาตีสองครึ่ง รู้สึกหายใจไม่โล่งปอด ถามตัวเองว่าทำไมยังไม่ย้ายลงไปนอนที่ห้องพยาบาลเสียที? ไม่รอช้า...ตาแก่บ้านห้างฉัตรหอบผ้าห่มเดินลงบันไดไปชั้นสอง เปิดประตูเข้าห้องที่ทำไว้แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงที่พี่ชายเคยนอนสูดหายใจเฮือกสุดท้ายไปเมื่อปีที่แล้ว ความรู้สึกบอกได้ว่าอากาศข้างล่างยังดีกว่า...

เช้านี้ผมลองขึ้นไปสำรวจบนดาดฟ้า...

 

 

นั่งดื่มกาแฟอยู่หน้า green workshop พบว่ามีสายลมเย็นพัดมา อากาศดี สูดหายใจได้โล่งปอด มองดูต้นไม้ที่เพื่อน deja เขียนไว้...เห็นใบพลิ้วไหว! 

 

มองไปทางดอยขุนตาน วันนี้แทบไม่เห็นเลย...

 

แหงนหน้ามองดูเสาไฟส่องสว่างบริเวณสี่แยกไฟแดง (Hangchat Intersection) คิดว่าตอนกลางคืนบนนี้คงสว่างไม่น้อย... 

เริ่มเก็บกวาดด้วยการเอาแผ่นไวนิลที่เคยเขียนรับสอนดนตรีฟรีเด็กอนุบาลติดไว้หน้าบ้านปงแสนทองเมื่อ 10 ปีที่แล้วลง...

 

 

ซักผ้านวมขึ้นมาตาก เตรียมรับมือกับอากาศหนาว...

 

 

อ่อ.! ขออัพเดทเรื่องต้นไทรที่ขึ้นข้างผนังตึกอีกหน่อย ตามที่บอกว่าผมใช้เสียมแซะต้นไทรออกนั้น วันนี้แซะต่ออีกนิด...คิดว่ามันคงอยู่ไม่ได้แล้วหลังจากโดนทั้งเสียมและน้ำยาล้างห้องน้ำ!!

ภาพจาก .iqair.com - ขอขอบคุณ

ถ่ายรูปฝุ่นละอองที่จับบนปฏิทินในห้องนอนชั้น 4 มาให้เพื่อน ๆ ดูด้วย...

 

เพื่อน ๆ ดูแลสุขภาพ ระวังเรื่องฝุ่น PM2.5 นะครับ...