Friday, December 19, 2025

ทดสอบเจ้ายักษ์ - ไปพระธาตุปางม่วง

วัดปางม่วง ตั้งอยู่หมู่ 9 ตำบลห้างฉัตร อำเภอ ห้างฉัตร จังหวัดลำปาง ผมเคยมาเยือนแล้ว 3 หรือ 4 ครั้งจำไม่ได้
 
ภาพทางขึ้นเมื่อถึงวัด ถ่ายเมื่อปี 2558
 
กำลังเตรียมตัวเดินทางไปเวียงลอ...แต่ยังเลือกไม่ได้ว่าจะพาใครไปดี  เช้านี้ผมนำสัมภาระลงมาติดตั้งให้กับเจ้ายักษ์แบบ full loaded
 
  
 
ติดตั้งแล้วพบว่ามันหนักมาก ๆ ยิ่งแก่ตัวลงก็ดูเหมือนว่ามันจะหนักกว่าปกติ ผมนำขาตั้งเหล็กกลับมาใส่เรียบร้อยแล้ว พยายามปรับตีนผีอยู่นาน ก่อนที่จะนำไปปั่นทดสอบอีกครั้งในช่วงบ่าย... 
 

จากร้านเปียโนห้างฉัตร (1) ผมปั่นจักรยาน (เจ้ายักษ์) ไปบ้านแม่ฮาว ข้ามทางรถไฟ (2) ตรงไปยังวัดปางม่วง (W) ตลอดทางพบปัญหาโซ่หลุดน่าจะประมาณ 5-6 ครั้ง ต้องหยุดรถใส่โซ่ มือไม้เปือนดำ...
 

 
ต้องขึ้นเนินสูงไปยังตัววัด สูงชันเกินกว่าที่ผมจะปั่นจักรยานขึ้นไป (แต่ก่อนพาสหัสเดชมา ยังพอปั่นขึ้นได้บ้างเป็นช่วง ๆ) เริ่มตั้งแต่ปากทางเลยครับ ปั่นไม่ไหวจริง ๆ เพราะสัมภาระและตัวจักรยานที่มีน้ำหนักมาก ผมต้องจูงขึ้นลูกเดียว ความชันอยู่ในระดับ 15-25 องศา ผลักจักรยานขึ้นได้นิดนึงก็ต้องหยุดและห้ามล้อไว้ตลอด ไม่งั้นรถจะถอยหลังลงทันที มีความรู้สึกว่ามันสูงชันกว่าที่เคยมา ด้วยความอดทน...ผมถึงข้างบนได้ในที่สุด จอดจักรยานพิงเสาไว้...

 
มีสุนัข 2-3 ตัวแต่ไม่ดุ ผมบอกขอโทษที่ไม่มีอาหารติดตัวมา
 
 
 
ถ่ายภาพพระเจดีย์และชมวิวเบื้องล่าง...
 
 
 
 
เดินขึ้นไปถึงพระธาตุข้างบนนั่นด้วย... 
 
 
 
 
ช่วงลงจากวัด เป็นช่วงที่น่าตื่นเต้นและอันตรายมาก ผมไม่สามารถนั่งขี่จักรยานแล้วอาศัยเบรคควบคุมให้รถไหลลงถึงเบื้องล่างได้เลย เห็นรั้วกั้นตรงทางโค้ง ต้องเตือนตัวเองว่าถ้าขี่จักรยานลงไป เบรคไม่หยุด ต้องพุ่งลงไปข้างทางแน่นอน มัจจุราชรออยู่ตรงนั้นแล้ว... ผมเดินจูงจักรยานลงไป ขนาดกุมมือเบรคมั่นและบีบมือเบรคแน่น รถก็ยังเลื่อนไหลลงจนต้องดึงจักรยานไว้... 
   
 
ก่อนถึงซุ้มประตูข้างล่าง ผมลองขี่จักรยานแล้วเบรค เกิดเสียงดังปานว่าโซ่จะขาด รถเกือบล้ม ขาบันไดรถกระแทกหน้าแข้งจนได้รับบาดเจ็บเลือดออก แต่ในที่สุดก็ถึงทางเรียบได้โดยปลอดภัย ผมเลือกขี่จักรยานโดยใช้ถนนดินลูกรังเส้นเล็ก ๆ เลียบทางรถไฟ ได้เห็นบรรยากาศชื่นชอบอีกแล้ว... 
 


 
ตาแก่เมืองรถม้าทะลุออกข้างวัดต้นซ้อแล้วปั่นต่อจนถึงบ้านร้านเปียโนห้างฉัตร สรุปทริปนี้ได้ดังนี้...
  • ระยะทาง - 18 กิโลเมตร
  • ระยะเวลา - 2 ชั่วโมง
  • ถ่ายภาพ - 94 บาน
  • จักรยาน - หนักมาก โซ่หลุด เบรคไม่อยู่ 
  • คนขี่ - เหนื่อยมาก บาดเจ็บที่หน้าแข้ง 
  • ค่าใช้จ่าย - ไม่มี
  • ไฮไลท์ - ได้ดูวิวจากจุดชมวิวของวัด 
 
ยกมือไหว้สาธุบอกแม่ปราณีว่าผมกลับมาแล้ว!

Wednesday, December 17, 2025

ปั่นจักรยานไปซื้อผัก


ช้านี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรออกไปปั่นจักรยานระยะทางใกล้ ๆ เพื่อซื้อผักมาทำอาหารกลางวัน
 
 
มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก เห็นท้องฟ้าเริ่มทอแสง...
 
 
แวะถ่ายรูปที่ลานกว้างข้างวัดดอนมูล บนพื้นที่หลายสิบไร่ถมดินแล้ว ทราบมาว่าเป็นของนายทุนผู้มีรายได้จากอะไรไม่รู้มาซื้อไว้เพื่อขายต่อ 
 
 
เคยพาอู่หลงมาวิ่งเล่นเมื่อปลายปีที่แล้ว... 
 
 
 
 
วันนี้ขี่จักรยานมาคนเดียว ผมหาที่ตั้งรถเพื่อถ่ายรูปเจ้ายักษ์ เกิดความคิดว่าต้องนำขาตั้งกลับมาใส่ดังเดิมเพื่อความสะดวกในจอดรถ...
 
 
เห็นถังเก็บน้ำประปาบ้านหัวหนอง เค้าทำเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งหอ สูงกว่าเดิม นั่นเองที่ทำให้ระบบน้ำที่บ้านไม่มีปัญหามาหลายเดือนแล้ว 
 
 
กลับมาแวะวัดดอนมูล ถ่ายรูปไว้ 2 บาน...
 
 
 
ออกสู่ทางหลวงหมายเลข 1039 (ลำปาง-ห้างฉัตร สายเก่า) หยุดถ่ายรูปริมทางไว้อีกหน่อย
  
 
 
จุดสุดท้ายที่แวะคือร้านหมูอินเตอร์ (ซื้อคื่นฉ่าย + แครอท + น้ำตาลทรายแดง) 
 
 
 
กลับถึงบ้านเวลา 7.20 น. กินอาหารเช้าแล้วนั่งเขียนบล็อกวันนี้

ขนมปังโฮลวีทแบบง่าย ๆ

มื่อวานนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรทำเค้กกล้วยน้ำว้าเสร็จแล้ว ก็เลยถือโอกาสทำขนมปังต่อ...
 
 
ทำแบบง่าย ๆ โดยใช้แป้งโฮลวีทจากอินเดียยี่ห้อ Atta (ราคาไม่แพง) แค่ 2 ถ้วยตวง นวดมือแล้วใช้ผ้าคลุมทิ้งไว้ 1 ชั่วโมง จากนั้นก็นำเข้าเตาอบ (ใช้แก๊สแบบธรรมดาคอยจับเวลาเอาเอง) ประมาณครึ่งชั่วโมง ได้ออกมาแล้วขอรับ...

 

รูปร่างหน้าตาไม่ดี แต่มีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าขนมปังขาวสวย ๆ ตามห้าง
 

กินวันละแผ่นเดียวเอง ตาแก่บ้านห้างฉัตรกินน้อยใช้น้อยจึงอยู่ได้...


Tuesday, December 16, 2025

ทำเค้กกล้วยน้ำว้าแบบไร้พิธีรีตอง

ล้วยน้ำว้ารูปร่างไม่น่ากินหวีละ 5 บาท ผมแบ่งมา 5-6 ลูก บด ๆ ผสมกับน้ำมะนาว แล้วเอาไปทำเค้กกล้วยน้ำว้า...

 
ใช้แป้ง 200 กรัม ไข่ไก่ 2 ฟอง น้ำตาลและอื่น ๆ อีกอย่างละนิดอย่างละหน่อย ผสมกันทั้งหมดแล้วนึ่ง 30 นาที ก็ได้เค้กกล้วยน้ำว้าออกมาแล้ว... 
 
 
สีอาจดูคล้ำ ๆ เพราะผมใช้น้ำตาลทรายแดง ไส่ตู้เย็นไว้...เอาออกมากินกับนมและข้าวโอ้ตตอนเช้าได้เป็นสัปดาห์!
 
 
 
คิดถึงอู่หลงซึ่งชอบกินกล้วยตากมาก ๆ....   
 

ถ้ายังอยู่...จะให้กินเค้กทั้งก้อนเลยล่ะ

เมื่อใจไม่กล้าพอ

มดฝนแล้ว ได้เวลาแสงแดดอบอุ่นสาดส่องมายังอู่หลงซึ่งนอนใต้ผืนดินนั่น!!
 
 
ถางหญ้าให้อู่หลง ตาแก่บ้านห้างฉัตรไม่รู้สึกว่าเป็นการยาก เพราะชีวิตนี้ทำมาตลอดจนด้ามจอบกลายเป็นส่วนหนึ่งของลำแขน มันขึ้นอยู่กับว่าจะทำหรือไม่ทำเท่านั้น คิดถึงอู่หลง เจ้าหมาดื้อที่เคยนอนอยู่ใกล้ทุกคืน...
 

อู่หลงไม่ได้ร่วมทาง Travels with Oolong แล้ว มีแต่ "หลงจัง" ที่ได้นั่ง ๆ นอน ๆ ไปด้วยกัน 
 
 
 
เดินผ่านตู้เก็บของเก่า ผมจะเห็นสิ่งของเครื่องใช้ของอู่หลงวางอยู่ข้างใน
 
 
 
ใน Facebook คุณชลิตาซึ่งอยู่ที่เกาะคาโพสต์เรื่อง "คนรักหมาแมวคนรักหมาแมวแจกฟรี" พร้อมรูปสุนัขอายุ 4 เดือน เห็นดวงตาของเจ้าหมาน้อยแล้วคิดถึงอู่หลงมาก ๆๆๆ
 
ภาพจาก Facebook คนรักหมาแมวคนรักหมาแมวแจกฟรี - ขอขอบคุณ

หน้าตาคล้ายกับพี่อู่หลงเลย... 
 

ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อใจไม่กล้าพอ ไม่สามารถรับใครมาเลี้ยงอีกแล้ว