Showing posts with label เพ็ญศรี พุ่มชูศรี. Show all posts
Showing posts with label เพ็ญศรี พุ่มชูศรี. Show all posts

Tuesday, January 04, 2011

ขวัญของเรียม


“๒๕ ปีในจักรวาลเพลงของเพ็ญศรี่ พุ่มชูศรี”  ปกแข็ง หนา ๑๖๕ หน้า เป็นหนังสือเก่าอีกเล่มหนึ่งที่พี่ชายผมซื้อจากสุริวงศ์บุ๊คเซนเตอร์ เมื่อวันที่ ๓ พฤศจิกายน ๒๕๐๙ ในราคา ๓๐ บาท นอกจากเนื้อเพลงซึ่งขับร้องโดยเพ็ญศรี พุ่มชูศรี ขับร้องจำนวน ๘๙ เพลงแล้ว ยังมีโน้ตเพลงอีก ๑๙ เพลง วันนี้ผมขอนำมาให้ดูสักเพลงนึงคือ “ขวัญของเรียม”



เพลง "ขวัญของเรียม" เป็นเพลงไทยเพลงแรกที่ผมหัดเล่นเปียโน ส่วนเพลงสากลคือเพลง Dahil Sa Iyo หรือ “Because of You” เพลงพื้นบ้านฟิลิปปินส์  ทั้งสองเพลงยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำของผมมาตลอด!

ในหน้า ๒๑-๒๒ ครูแจ๋วหรือสง่า อารัมภีร ได้เขียนเรื่องการสอนเปียโนให้กับเพ็ญศรี พุ่มชูศรี  ในหัวข้อ “ศิษย์เปียนโนคนสุดท้ายของข้าพเจ้า” ไว้ดังนี้…
“ประมาณปี ๙๖-๙๗ ม่านละครเวทีที่ปิดสนิท ชาวละครเสมือนฝึ้นแตกรัง เธอและเขาไปกัดฟันเขียนหนังสือกู้ชีวิตอยู่ที่ฝั่งธนฯ วงเวียนใหญ่ ส่วนข้าพเจ้ากรอบอยู่ที่วรจักร “ไอ้เต้ย” ก็เกิดขึ้นมาอีกคน ละครเวทีสิ้นใจแต่เรากลับมาใกล้กัน โดยเธอมาเรียนเปียนโนที่บ้าน คือหลังจากไปส่งบทประพันธ์ตามโรงพิมพ์แล้ว ก็จะแวะมาหัดเปียนโน ซึ่งข้าพเจ้าก็แนะนำไปตามประสา สมัยนั้นอาหารประจำบ้านข้าพเจ้าคือ “หอยกะพง” เช้าก็ผัดหอย เย็นผัดหอย ด้วยว่ามันถูกดี เหล้าก็เหล้าโรง ใส่ยาใช้พายคน กินวันละสองบาทก็พอ เย็นหนึ่งเธอไปซื้อเป็ดย่างมาแกงเผ็ดให้กิน มันช่างอร่อยล้ำเลิศอะไรยังงั้นก็ไม่รู้
ที่วรจักรสมัยนั้น เป็นที่ชุมนุมของนักร้องชื่อดังในสมัยนี้ ชรินทร์ – สุเทพ – สวลี ไปคิดไปคุยกันเสมอ เพลงรักต่างยุค – ศิลปินคู่ใจ ฯลฯ นั่นแหละที่คู่ชีวิตของเธอให้กำเปิดในสมัยแกงเป็ดย่างนั่น…
เธอหัดเปียนโนอยู่ไม่ถึงปีก็เลิก และข้าพเจ้าก็เลิกสอนโดยเด็ดขาดมาตั้งแต่บัดนั้นจนบัดนี้ หากเธอไม่เลิก หัดต่อมาเรื่อย ๆ หาครูที่ฝีมือดีสอนต่อมาจากข้าพเจ้า อันเป็นระดับ "ตำบล" ไปสู่ระดับ "อำเภอ" ระดับ "จังหวัด" ป่านนี้ไม่ต้องจ้างวงดนตรีหรอก นั่งดีดเปียนโนคลอเสียงร้อง ร่ำรวยหลายไปแล้ว……”
ครูแจ๋ว - ภาพจากอินเทอร์เน็ต
ใช้หีบเพลงเล่น ”ขวัญของเรียม” คนแก่ได้ยินแล้วหูผึ่งแน่นอนครับ!