Thursday, October 01, 2020

Keep waiting

Bukit Lawang is a small village 90 kilometers northwest of Medan, the capital city of North Sumatra, Indonesia, situated on the eastern side of Gunung Leuser National Park.
 

On 2 November 2003, a frightening flash flood hit Bukit Lawang and severely destroyed 400 houses, mosques, bridges, kiosks and food stalls, hotels, guest houses, and killed 239 people.  After eight months of rebuilding, it was re-opened again in July 2004.

Many years ago, I backpacked to Bukit Lawang and spent such an enjoyable moment in that peaceful village; it was unforgettable to me undoubtedly.  Since then, I have seen real orangutans in the wild, not in the zoo. 

God also guided me to see Tony Silalahi, an Indonesian friend who eventually became close as brothers.  He is an artist and a good chef, opening a souvenir shop in Buki Lawang.  Before returning to Thailand, I promised him to revisit as soon as possible;  he intended to take me to Lake Toba and show me his home soil.

Unfortunately, the spread of the Covid-19 virus and a big responsibility in Thailand have delayed my travel abroad so far.  Today I miss Tony so much and wanna say that on the final trip of mine we will meet each other again for sure.

The Indonesian volcano might not be as attractive as one in New Zealand, but it is much easier to reach, I reckon.  The heat underneath would be the same.

 

Let's see what would happen on my last trip!

Sunday, September 27, 2020

ทำ panniers เอง (2) - bag buckle

สัปดาห์ก่อน... ผมเขียนถึงการเตรียมจัดหา panniers ให้เจ้าทัสซูเฮะ

 
ตอนนั้นได้กระเป๋าแบบสะพายข้างตามขนาดที่ต้องการมาแล้ว ๑ คู่ ผมสั่งทางลาซาด้าได้มาราคาใบละ ๑๔๗ บาท อุปกรณ์ที่สั่งซื้อตามมาคือ bag buckle...
 
 
ต้องสั่ง ๒ ชุดครับ  รอช่วง flash sale ได้มาในราคาชุดละ ๑๔๗ บาท (เท่ากับกระเป๋าเลย) วันนี้สินค้ามาถึงแล้ว.....
 

วัสดุหนาและดูแข็งแรง เป็นที่น่าพอใจ ผมคิดในใจว่าทำไมบ้านเราถึงไม่ผลิตขายเหมือนที่เมืองจีนเค้าทำ ถ้าได้มาอย่างนี้เราก็สามารถทำ panniers เองได้
 

สามารถเลื่อนตำแหน่งได้โดยกดตรงที่ปลดล็อค


 
 
ตกลงตอนนี้ได้อุปกรณ์เกือบครบแล้ว ลงทุนไปทั้งหมดก็ประมาณ ๖๐๐ บาท ถ้าทำเสร็จผมก็จะได้ panniers สำหรับติดตะแกรงหน้าเจ้าทัสซูเฮะขนาดไม่ใหญ่นัก ๑ คู่ เป็นกระเป๋าติดตะแกรงหน้าจักรยานที่ไม่เหมือนใคร ใช้งบประมาณน้อยมาก...
 
 
รออีกนิดเด้อ ผมขอสั่งซื้อ rivets สำหรับเครื่องหนังที่จะมาใช้ยึดกระเป๋ากับ buckle อีกหน่อยนะ...
 

รออีกขั้นตอนเดียวครับ...

Wednesday, September 16, 2020

ภาพจากฟิล์มขาวดำ 120

ขึ้นไปบนดาดฟ้าหาของในห้องเขียว...ผมค้นเจอฟิล์มขาวดำ 120 (ถ่ายด้วยกล้อง Lubitel) อายุกว่า ๓๐ ปียังมีสภาพดีอยู่เลย ยกขึ้นส่องมองดู...เห็นภาพ negative ชัดเจน

เป็นรูปที่ถ่ายตอนอยู่บ้านทุ่งโฮเต็ล ใช้งานครั้งสุดท้ายในคืนวันเลี้ยงส่งอาจารย์โจกลับอเมริกา จากนั้นผมก็ไม่ได้ใช้ฟิล์ม 120 อีกเลย ผมเปลี่ยนไปใช้กล้อง Rollei 35 ซึ่งใช้ฟิล์ม 135  

ภาพจาก filmcamerachiangmaishop.com - ขอขอบคุณ

เดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก ผมต้องซื้อฟิล์มไปด้วย ๗ ม้วน
















รู้สึกดีใจที่เจอภาพเก่า ผมนำมาใส่เครื่อง Film Scanner ได้ไฟล์ภาพออกมาแล้วแทบไม่เชื่อสายตาเลยว่ามันคือภาพตัวเอง...


 
ภาพอาบุญ... ยังดูไม่แก่เลย!
 
 

ครูโสภณ

 
นวลศรีกำลังทำอาหารงานเลี้ยงส่งอาจารย์โจกลับอเมริกา...
 

นักศึกษากำลังเตรียมดอกไม้ให้อาจารย์โจ...

ภาพขาวดำจากฟิล์ม 120 เช่นนี้หาไม่ได้อีกแล้วครับ...


Tuesday, September 15, 2020

วันศิลป์ พีระศรี

วันที่ ๑๕ กันยายน ซึ่งถือเป็น วันศิลป์ พีระศรี  สารานุกรมเสรีวิกิพีเดียได้บันทึกไว้ว่า...

ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี (๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๔๓๕ -  ๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๕) เดิมชื่อ คอร์ราโด เฟโรชี (Corrado Feroci) ชาวอิตาลีสัญชาติไทย เป็นประติมากรจากเมืองฟลอเรนซ์ที่เข้ามารับราชการในประเทศไทยตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยถือเป็นปูชนียบุคคลคนหนึ่งของไทยที่ได้สร้างคุณูปการในทางศิลปะและมีผลงานที่เป็นที่กล่าวขานจนเป็นที่รู้จักกว้างขวาง... 

วันนี้ช่างเหอะขอน้อมคารวะต่อหน้ารูปภาพของอาจารย์ศิลป์ พีระศรี ซึ่งต้อมและซานำมาฝากได้หลายปีแล้ว ผมนำมาใส่กรอบแขวนไว้กับผนังห้องดนตรีบนชั้นสอง... 

ความดีไม่มีวันตาย น่าอายเหลือเกินสำหรับพวกผู้นำที่เห็นแก่ตัวและพวกพ้อง...

Monday, September 14, 2020

คิดฮอดดอนแดง

วันนี้คิดถึง "ดอนแดง" เกาะกลางแม่น้ำโขงที่เมืองจำปาสักจัง...

วันนั้นอาจารย์หมูพาผมนำจักรยานใส่เรือข้ามฟากไปยังเกาะแดง มีเรื่องที่น่าประทับใจมากมายให้จดจำ...

 

 
 






ครูเบนให้กล้องถ่ายวิดีโอมา ผมอยากใส่คลิปวิดีโอในบล็อก จึงขอลองอัพโหลดคลิปสั้น ๆ ใน "FB Trip ทริปไปลาวใต้"  เพื่อการทดสอบดังนี้...

 

ขอบคุณ blogger.com ที่เพิ่ม option ใหม่ให้เพิ่มวิดีโอได้   _/\_

เจ้ายักษ์ออกวิ่งแล้ว!

เอาตะปูจิ้มรูรั่วไว้เพื่อให้รู้ว่าอยู่ตรงไหน  รูเล็กมากครับ...ลมไม่ออกเลย !

ลงมือปะแล้วน้า ใช้กระดาษทรายปัดผิวยางบริเวณที่จะปะซะหน่อย  ทากาวทั้งที่ยางและแผ่นปะแล้วปล่อยทิ้งไว้สักพัก...

จากนั้นก็ปะเข้าไป คว้าขวดไวน์มากลิ้งไปมา...ทับให้มันติดดี ๆ

เรียบโร้ยแล้วจ้า ถ่ายรูปให้ดูหน่อย...


ตอนเย็นพาเจ้ายักษ์ไปตลาดเทศบาลฯ  ผมรู้สึกดีใจที่มือเกียร์สามารถเปลี่ยนเกียร์ได้ทั้ง ๑๐ สปีด (ตั้งแต่ ๑๑ ฟันจนถึง ๔๒ ฟัน)  เมื่อลองใช้จานหน้าใบเล็กกับเฟืองหลัง ๔๒ ฟัน มันเบามากกก...ผมบอกตัวเองว่าอย่างเนี้ยปั่นไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิงได้โดยไม่ต้องลงจูงแน่เลย...


เจ้ายักษ์สีเหมือนกับจักรยานราคาแพงยี่ห้อ Surly คันนี้เลย....

จักรยาน Surly ภาพจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ

อัพเกรดแล้วเจ้ายักษ์ก็หล่อพอ ๆ กัน!

 

แถมยังใส่ฟันทองซะด้วย!

หน้าที่ของทัสซูเฮะ

"ทัสซูเฮะ" จักรยานพับล้อ ๒๐ นิ้ว (ยี่ห้อ Trinx Flybird 3.0) ซึ่งมีหน้าที่พาตาแก่เมืองรถม้าไปปล่อยไว้บน Narayama ดูเหมือนว่าจะได้รับการจัดเตรียมอุปกรณ์แบกหามไว้เรียบร้อยแล้ว!


อากาศระหว่างทางคงจะหนาวเย็นจับขั้วหัวใจยามต้องพักตั้งเต็นท์นอนข้างทาง ถุงนอนผืนใหม่ยี่ห้อ Naturehike ถูกส่งมาจากเมืองจีนแล้ว ผมเอามัดติดไว้บนตะแกรงหน้าได้พอดีเลย...

ส่วน panniers คู่หลังพร้อมกระเป๋าเป้อีก ๑ ใบใช้เก็บสัมภาระและเสบียงได้ ๖๕ ลิตรก็ลงตัวแล้ว อุปกรณ์แคมปิ้งที่เหลือเอาไว้ข้างซ้ายได้หมด ส่วนข้างขวาใช้เก็บเสื้อผ้า  ตะแกรงหน้ากำลังรอขอเกี่ยว panniers ถ้าทำเสร็จเมื่อไหร่ ทุกอย่างก็โอเค...

 
ผมจะจัดของทุกอย่างไว้ให้พร้อมสำหรับ final trip ยังบอกไม่ได้หรอกว่าจะเป็นเมื่อไหร่!