Travels with Oolong - trip 2 (failed)

อู่หลงโตเร็วมากกกก... ผมกินอะไร มันก็ได้กินด้วย ไม่ว่าจะเป็นขนมปังข้าวโอ้ต กล้วยตาก หรือแม้กระทั่งทุเรียนกวน!! แล้วจะไม่ให้อ้วนได้อย่างไร?

อู่หลงแปลว่า "มังกรดำ" อีกหน่อยคงต้องเลื้อย...เป็นแน่แท้!

ภาพจาก Google Maps - ขอขอบคุณ

หลังจากทริปแรกไปพระธาตุแม่ยิ่ง ก็ตามมาด้วยทริปไปอ่างเก็บน้ำห้วยแม่สันซึ่งตั้งอยู่ในตำบลเวียงตาล อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง ซึ่งห่างจากบ้านร้านเปียโนห้างฉัตร (1) ประมาณ 10 กิโลเมตร สาย ๆ ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส...ผมขับรถออกไปกับอู่หลง ไปเลี้ยวเข้าซอยข้างวัดดอนมูล ทะลุออกทางหลวงหมายเลข 1035 (2) เลี้ยวซ้ายแล้วขับตรงไปเรื่อย ๆ จุดหมายข้างหน้าคืออ่างเก็บน้ำห้วยแม่สัน

 

ตัดผ่านถนน 2017 และทางแยกเข้าอำเภอ ตรงไปอีกเกือบ 2 กิโลเมตร ผมเห็นหนทางข้างหน้าแล้ว คิดว่าขืนดันทุรังขับต่อไปคงไม่ถึงอ่างเก็บน้ำ

 

หยุดอยู่หน้าบ้านหลังนึง (4) ผมกลับรถแล้วย้อนมาถึงสามแยก เลี้ยวซ้ายเข้าไปตามถนนลาดยางอีกเล็กน้อย หยุดรถตรงทางโค้ง (5) คิดว่าไม่ไปต่อ...กลับดีฝ่า! ผมถอยเพื่อกลับรถตรงปากทางเข้าบ้านสวนหลังหนึ่ง โชคร้าย...รถสะดุด เครื่องดับ สตาร์ทไม่ติด!!!

เอาอีกแล้ว! เหมือนกับทริปแรกเลย ผมเปิดฝากระโปรงออก จับคอยล์จุดระเบิดและจานจ่าย...ร้อน ๆๆ

 

ก็ยังหวังว่าเมื่อเครื่องเย็น อาจจะสตาร์ทติดเหมือนครั้งก่อน ผมปล่อยให้อู่หลงเดินเล่น แล้วรอ ๆๆๆๆ

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ความร้อนลดลงมากแล้ว ผมสตาร์ทอีก "แช็ค ๆๆๆๆ ๆๆๆๆๆ ๆๆๆๆๆ..." เครื่องไม่ติด หมดปัญญา! ทำอะไรไม่ได้ ต้องกลับบ้านก่อนเพื่อเอาจักรยานพร้อมเครื่องมือบางอย่างมาหาทางซ่อมเจ้า Eddy...ผมล็อครถแล้วพาเจ้าอู่หลงเดินออกไปตามถนนที่เห็นข้างหน้า

 

คิดอยู่ในใจว่าจะเดินไหวเหรอ? ไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะไกลและอากาศร้อนมาก จากต้นทาง (5) ผมกับเจ้าอู่หลงเดินมาได้หน่อยนึง ระหว่างหยุดอยู่กลางถนน (6) เห็นมอเตอร์ไซค์ชายคนหนึ่งขี่ออกมา ไวเท่าความคิด...โบกมือขออาศัยกลับเข้าเมืองห้างฉัตร จะให้ลงตรงไหนก็ได้ ผมอุ้มเจ้าหลงให้นั่งบนตัก ชายผู้ใจดีขี่แมงกะไซค์มาส่งผมให้ลงตรงปากซอยใกล้ถึงวัดเตาปูน (7)...

 

เหลืออีกไม่ไกล ผมกับอู่หลงเดินประมาณ 2 กิโลเมตร...โดยเลี้ยวขวา (8) เข้าซอยข้างวัดขามแดง ทะลุออกถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ (9) แล้วเดินอีกนิดก็ถึงบ้าน (10)

 

 

 

ปล่อยให้อู่หลงอยู่บ้าน...ผมคว้าเจ้า Banian (ต้องเป็นจักรยานพับ เพื่อจะได้ใส่รถกลับมาได้) 

 

 

 

 

 

ปั่นกลับไปโดยใช้เส้นทางซุปเปอร์ไฮเวย์ เลี้ยวผ่านที่ว่าการอำเภอห้างฉัตร (11) เลี้ยวซ้ายตรงทางหลวงหมายเลข 1035 เลี้ยวขวาไปหา Eddy (5) ระยะทางประมาณ 7 กิโลเมตรครึ่ง

 

 

 

ผมลงมือหาทางทำให้เครื่องยนต์ติด แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ 

 

 

พอดีมีชายคนหนึ่งขับรถปิกอัพเข้ามา เป็นเจ้าของบ้านสวนที่ผมจอดรถขวางอยู่ตรงทางเข้า เขาจอดรถแล้วลงมาสอบถามและให้ความช่วยเหลือ บอกให้ผมลองสตาร์ทแล้วใช้มือปิดตรงคาบู เสียงเครื่องยนต์ติด สำลักแล้วดับ! รู้ภายหลังว่าเป็นช่างเกี่ยวกับรถยนต์คนนึง...ผมปล่อยให้เขาสตาร์ทลากยาวจนเครื่องยนต์ติด ดีใจยิ่งนัก ยกมือไหว้ขอบคุณจนแทบไม่อยากเอามือลง!!! __/|\___ ก่อนที่จะขับรถกลับบ้านร้านเปียโนห้างฉัตร

อาจกล่าวได้ว่าทริปนี้ ผม failed อย่างแรง!

Travels with Oolong - ทริปแรก

ภาพจาก thekommon - ขอขอบคุณ

อยากใช้ชีวิตเช่นอัศวินนักฝัน ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ผมได้แรงบันดาลใจจากการอ่านหนังสือ "Travels with Charley" ของ John Steinbeck และ "ข้ามน้ำสามทวีป" ของนิตเทพ นราธิป

Campervan คือรถบ้านเคลื่อนที่ หรือที่เรียกกันว่ารถบ้าน เป็นยานพาหนะขับเคลื่อนในตัวที่ให้ทั้งที่พักสำหรับเดินทางและนอนหลับ John Steinbeck ตั้งชื่อรถของเขาว่า Rocinante โดยนำมาจากชื่อม้าของดอน กิโฮเต้ (Don Quixote) 

ผมซื้อรถ Mira Mint คันจิ๋วมาด้วยจุดประสงค์ที่จะพาพี่ชายและตัวเองไปโรงพยาบาลหรือพบแพทย์เป็นหลัก ครั้นเมื่อพี่ชายตัดช่องน้อยแต่พอตัวจากไปหลังจากใช้งานเจ้า Eddy ได้ไม่นาน ความคิดที่จะเดินทางไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็พัก (ค่ำไหนนอนนั่น) พร้อมกับอู่หลงสุนัขที่ภิกษุจากวัดห้วยหล่อเกาะคาให้มาเริ่มจุดประกายความใฝ่ฝัน "Travels with Oolong"

Charley สุนัขพันธ์ French Poodle ซึ่ง Steinbeck นำไปด้วยนั้นอายุ 10 ปี แก่เกินกว่าที่จะกระโดดโลดแล่นออกจากรถไปโดยไม่สามารถควบคุมได้ เท่าที่ผมอ่าน เห็นว่า Charley เพื่อนเดินทางของ Steinbeck น่าจะนั่งอยู่ในรถอย่างสงบนิ่งไปกับนักเขียนวัย 58 เหมือนกับตาแก่วัย 80 ผู้ไม่รู้สึกตื่นเต้นไปกับสถานที่และความแปลกใหม่ใด ๆ 

ตรงกันข้ามกับเจ้าอู่หลงซึ่งเปรียบได้กับหนุ่มวัยรุ่น มันกระโดดออกจากหน้าต่างรถที่เปิดแง้มไว้แล้ววิ่งพล่านไปทั่ว เรียกก็ไม่ฟัง...ไล่จับก็ไม่ทัน!! 

พิสูจน์ได้ชัดเมื่อเริ่มต้นการเดินทางกับอู่หลงในทริปแรกไปพระธาตุแม่ยิ่ง... ระยะทางไปกลับประมาณ 20 กิโลเมตร

ผ่านท้องทุ่งสวยงาม ผมหยุดรถถ่ายรูป...

 

ถึงจุดหมาย...ผมจอดรถไว้แล้วปล่อยเจ้าอู่หลงให้ลงวิ่งเล่น โชคดีไม่มีเจ้าถิ่น!!

เดินเก็บภาพฝากเพื่อน ๆ

ออกเดินทางต่อต้องหลอกล่อตามจับเจ้าหนุ่มสี่ขาอยู่พักใหญ่...กว่าจะนำตัวขึ้นรถได้! ผมสตาร์ทรถแช็ค  ๆๆๆ....มันไม่ติด!! เอาแล้วซิ ทริปแรกก็ได้เรื่องแย้ว!! เกเรทั้งรถทั้งเจ้าอู่หลง ผมนั่งสงบใจอยู่ในรถนานกว่าห้านาที สตาร์ทอีก โชคดีแบตเตอรี่ที่ติดรถมาเป็นแบตใหม่ รู้สึกโล่งใจเมื่อเจ้า Eddy ส่งเสียงคำราม! ผมเหยียบครัช เหยียบคันเร่ง ขับรถคันจิ๋ววิ่งลิ่วไปยังวัดแม่ยิ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 600 เมตร จอดรถไว้หน้าวัดแล้วเดินเข้าไปถ่ายรูป เจ้าอู่หลงอยู่ในรถ...ดิ้นพล่าน!

เดินเก็บภาพวัดแม่ยิ่งได้ไม่นานก็ต้องรีบกลับมาที่รถ เห็นอู่หลงขึ้นไปยืนอยู่บนแผงคอนโซล "ไม่ไหว ๆ อย่างเนี้ยจะไปด้วยกันได้อย่างไร" คิดในใจ! 

 

 

ผมรีบจับตัวเจ้าจอมยุ่งลงแล้วสตาร์ทรถ "แช็ค ๆๆๆๆๆๆ" เครื่องไม่ติด เอาอีกแล้ว จะกลับบ้านได้มั้ยเนี่ย??? ผมลงไปเปิดฝากระโปรง เช็คฝาครอบจานจ่าย ขยับนั่นขยับโน่นไปตามเรื่อง แล้วสตาร์ทเครื่องอีก ก็ยังคงไม่ติด!!! เปิดฝากระโปรงทิ้งไว้ กลับมานั่งในรถ รอให้เครื่องเย็น หวังว่าอาจจะติดเพราะเคยอ่านว่าถ้าคอยล์จุดระเบิดเสื่อม เมื่อเครื่องร้อนรถจะติดยาก รออยู่นานโขครับ!!! ก่อนที่จะภาวนาแล้วกลั้นใจบิดสวิชกุญแจ "แช็ค ๆๆๆๆ บึ้ม!" เครื่องติดแล้ว "ขอบคุณพระเจ้า" ตาแก่เร่งเครื่องด้วยความดีใจ ลงไปปิดฝากระโปรงแล้วรีบขับกลับบ้านทันที  

สิ้นสุด Travels with Oolong - trip 1 พร้อมปัญหาการนั่งรถและไปต่างถิ่นของเจ้าอู่หลง!!!

Travels with Oolong - trip 4

ตำบลไหล่หิน อำเภอเกาะคา มีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย ทั้งวัดวาอารามและหมู่บ้านซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่บริเวณสองฟากฝั่งลำน้ำแม่ยาว คอยต้อนรับการมาเยือนของเพื่อน ๆ ด้วยความโอบอ้อมอารีทุกวี่วัน...

 

โบราณสถานอย่างเช่น "วัดไหล่หินหลวง" ยังคงดำรงไว้ซึ่งอาคารสถานที่เก่าแก่ ไม่ได้แก้ไขปรับปรุงจนเกินความจำเป็น...

 

 

ความเรียบง่าย ไม่ต้องแต่งเติมสีสัน ผมเห็นแล้วก็สบายใจ!

 

 

ทริป Travels with Oolong ครั้งที่ 3 (สองครั้งแรกยังไม่ได้เขียนถึง) ผมใช้เวลาครึ่งวันเดินทาง 40 กิโลเมตร เที่ยวชมวัด 4 วัด คือ วัดศิลา วัดม่วงน้อย วัดสันทุ่งแฮ่ม และวัดไหล่หินหลวง

 

  

 

วัดศิลาเป็นวัดแรกที่แวะเยือน ผมจอดรถไว้ริมทาง...

 

 

 

ต้องให้เจ้าอู่หลงอยู่ในรถ ประตูซ้ายขวาเปิดกระจกแง้มไว้นิดหน่อย (มากก็ไม่ได้เพราะเจ้าจอมยุ่งจะเล็ดลอดออกได้) 

ผมพยายามใช้เวลาให้น้อยที่สุดในการแวะเยือนและถ่ายภาพ รู้นะว่าในรถมันอบอ้าว เจ้าอู่หลงถึงกับลิ้นห้อย แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ขืนปล่อยให้ลงไปด้วยก็จะเป็นเรื่องยุ่งยากเลยทีเดียว!

 

เดินทางตามหาวัดม่วงน้อย ผมข้ามสะพานข้ามลำน้ำแม่ยาว...

เห็นวัดม่วงน้อยอยู่ด้านขวามือ...ผมขับรถทื่อชิดซ้ายแล้วจอดไว้ฝั่งตรงข้าม

เจ้าอู่หลงอยู่ในรถ มองเห็นเพื่อนสี่ขาเข้ามาใกล้!

มีชายคนหนึ่งอยู่ที่ร้านค้าใกล้ประตูวัด เดินออกมากล่าวชม มิใช่ตาแก่บ้านห้างฉัตร แต่เป็นเจ้า Eddy เขาบอกว่า "รถสวย"  ผมคิดในใจว่านั่นเป็นครั้งแรกที่มีคนชมรถเก่าราคา 3 หมื่นบาทที่ซื้อมาจากเมืองแพร่ว่าสวย!!!

 

จากวัดม่วงน้อย ผมเดินทางต่อไปยัง วัดสันทุ่งแฮ่ม หรือวัดบ้านทุ่งเจริญ ต้องเลี้ยวซ้ายออกจากทางหลวงหมายเลข 4007

 

ผ่านท้องทุ่งนา...มองเห็นทิวเขาแต่ไกล ๆ

ตาแก่บ้านห้างฉัตรทดลองใช้มือถือ Realme (ครูแต้มซื้อให้) นำทางสู่วัดสันทุ่งแฮ่ม โดยอาศัยแค่ GPS พบว่ามันใช้ได้นะ

 ถึงจุดหมาย วัดสันทุ่งแฮ่ม ผมจอดเจ้า Eddy ไว้ บอกให้อู่หลงรออยู่ในรถ! 

ความจริงก็สงสารมันเหมือนกัน อยากให้ลงมาเที่ยวด้วย แต่คงไม่ได้เพราะเจ้าของที่เค้ารออยู่นั่นแล้ว...

วัดสุดท้ายที่ไปเยือนคือวัดไหล่หินหลวง...

Eddy ทำงานได้ดี ไม่มีปัญหา รอไปด้วยกันอีกในทริปหน้า คือ "ผาช่อ แกรนด์แคนยอนเมืองไทย"