The Watercolourist's Guide to Painting Building

ช่วงเล่นเปียโนอยู่ที่กาดสวนแก้ว พอเลิกงานผมก็ไปเรียนวาดรูป อาจารย์ยุทธได้สอนให้ผมวาดภาพเหมือนโดยใช้พู่กันจีนกับผงคาร์บอน และวาดภาพสีน้ำ ทั้งสองอย่างผมไม่ประสบความสำเร็จเลยแม้แต่น้อย! 

ก็เหมือนกับการเรียนแขนงอื่น ๆ ซึ่งไม่เคยก้าวไปจนถึงขั้นที่กล่าวได้ว่าประสบความสำเร็จ ผมแค่พอรู้ พอทำเป็น หรือพอเล่น(ดนตรี)ได้เท่านั้นเอง น่าเสียดายช่วงเวลาที่ผ่านมาหลายสิบปีผมก้าวไปข้างหน้า คล้ายดั่งเรือขาดหางเสือ  ผมอยากเป็นเสียแทบทุกอย่าง...แต่ก็เอาดีไม่ได้ซักกะอย่าง!

ในขณะที่คุณเดชา เพื่อนที่ไปนั่งเรียนด้วยกัน กลับได้สร้างผลงานไว้มากมาย...

เพื่อนบางคนเป็นผู้มีพรสวรรค์ทางด้านการวาดภาพ อย่างเช่นคุณหมอมานะ ซึ่งงานอดิเรกของท่านนอกจากด้านช่างและด้านดนตรีแล้ว ยังได้ฝึกวาดภาพและพัฒนาฝีมือมาเรื่อย ๆ จนสามารถสร้างผลงานได้ในระดับมืออาชีพแล้ว ผมขออนุญาตนำภาพผลงานของคุณหมอมานะมาลงด้วย ๑ บานนะครับ....

ผลงานของคุณหมอมานะ - นำมาจาก facebook ของผู้วาด

"คุณนิ้ง" ก็เช่นกัน ผมแอบเข้าไปดูใน facebook แล้วรู้สึกชื่นชมกับผลงาน ซึ่งบรรยายไว้ว่า "I try to learn mood and atmosphere from the master Joseph Zbukvic."  

ผลงานของคุณนิ้ง - นำมาจาก facebook ของผู้วาด

ได้แต่มองผลงานของเพื่อน ๆ แล้วเกิดความอิจฉา แต่ก็ไม่เป็นไรครับ เมื่อเป็นผู้สร้างไม่ได้ก็ขอเป็นผู้เสพก็แล้วกัน ผมสะสมหนังสือตำรางานศิลปะไว้จำนวนหนึ่ง เมื่อมีเวลาก็เอามาเปิดดู... เท่านี้ก็เป็นสุขแล้ว!

The Watercolourist's Guide to Painting Building โดย Richard Taylor หนังสือหนา ๑๒๔ หน้า

วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ก็มีไม่มาก...

เรียนไม่ได้ ก็ขอเพียงได้รู้ว่าเค้าวาดกันอย่างไร?

ดาวโหลดได้ ที่นี่ เด้อ

ผมวาดไม่เป็น... คงต้องรอให้มาเกิดใหม่ อิอิ

ตำราวิโอล่า

วันนี้ห้องเก็บหนังสือลุงน้ำชาได้ตำราวิโอล่าของซูซูกิเพิ่มมาอีก ๓ เล่ม คือ เล่ม ๓, ๕ และ ๖ นอกจากนั้นก็ยังมีโน้ตเปียโนที่ใช้เล่นประกอบบทเพลงในตำราเล่ม ๔, ๕ และ ๖

พูดถึงเรื่องวิโอล่า ผมนำไปใช้สอนวงเครื่องสายที่โรงเรียนลำปางกัลยาณี ก็รู้สึกว่าสะดวกดี เพราะสามารถสาธิตหรือเล่นร่วมกับกลุ่มไวโอลิน วิโอล่า และเชลโล่ได้โดยใช้วิโอล่าเพียงตัวเดียว กล่าวคือเวลาเล่นกับไวโอลินก็เปลี่ยนไปเล่น position 4 แต่ถ้าไปเล่นกับเชลโล่ก็อ่าน F Clef และแก้ไขในเรื่องการบอกนิ้วให้กับนักเรียน (บางตำแหน่งวิโอล่าใช้นิ้ว ๓ แต่เชลโล่ใช้นิ้ว ๔)

ทุกวันนี้ยังหาคนเล่นวิโอล่าได้ยาก ที่โรงเรียนลำปางกัลยาณีมีผู้เล่นวิโอล่าเพียงสองคน และทั้งสองคนก็มีสรีระที่ไม่ค่อยจะเหมาะสมซักเท่าไร คือ แขนสั้นเกินไปสำหรับเครื่องขนาด ๔/๔

สำหรับตัวเอง ผมตั้งใจว่าจะหาเวลาสำหรับการซ้อมวิโอล่าให้ได้  คิดว่ามันน่าจะเป็นเครื่องดนตรีที่เหมาะสำหรับผม  แต่ก็รู้สึกแย่ เพราะผมยังคงย่ำเท้าอยู่กับที่ ไม่ได้ก้าวเดินไปข้างหน้าเลยแม้แต่น้อย….

การได้ตำรามาอีกหลายเล่มทำให้อย่างน้อยผมก็ได้รู้ว่ามันยากขนาดไหน….

มาฝึกซ่อมเปียโนกันดีกว่า

การที่มีนักเรียนอยู่ ๕ คน (เปียโน ๓ ไวโอลิน ๒) ทำให้ผมมีรายได้ประมาณเดือนละ ๓ พันกว่าบาท แต่ค่าใช้จ่ายของผมเพียงค่าอินเทอร์เน็ตและค่าไฟฟ้ารวมกันก็ตกสองพันกว่าบาทเข้าไปแล้ว ผมจึงอยากจะมีเงินเพิ่มอีกซักนิด เพื่อนำไปซื้อวัสดุอุปกรณ์บางอย่างสำหรับงานอดิเรกของผม

งานซ่อมและตั้งสายเปียโนก็เป็นงานสุจริตชิ้นหนึ่งที่จะทำให้ผมมีรายได้เพิ่มขึ้น สำหรับซื้อสี ซื้อตะปู แผ่นซีดีเปล่า หรือบางสิ่งบางอย่างที่จำเป็น นานมาแล้วที่ผมเคยคิดจะกลับไปรับตั้งสายเป๊ยโนอีกครั้ง  พอดีเมื่อไม่นานมานี้ อาจารย์ป้อมได้ขับรถพาเจ้าของเปียโนมารับผมไปดูเปียโนที่บ้าน ที่นั่นผมได้เห็นเปียโนหลังงาม ได้เห็นเด็กหญิงซึ่งมีความสุขกับการเล่นเปียโนและไวโอลิน กล่าวได้ว่าบรรยากาศในวันนั้นได้ทำให้ผมสัมผัสกับความรู้สึกดี ๆ ที่ได้จากเสียงดนตรีอีกครั้ง  ผมได้รับปากที่จะไปตั้งสายเปียโนให้  แต่ก็ปล่อยให้เวลาผ่านไปนานหลายสัปดาห์

จนในที่สุด ผมก็ก้าวข้ามสิ่งที่เหนี่ยวรั้งผมไว้ได้สำเร็จ! เช้าวันหนึ่ง…ผมตัดสินใจรวบรวมเครื่องไม้เครื่องมือลงกล่อง (แม้ว่าจะหาได้ไม่ครบก็ตาม) แล้วโทรไปนัดเจ้าของเปียโน  วันนั้นผมใช้เวลาตั้งแต่ ๑๐ โมงเช้าจนถึง ๔ โมงเย็นกับงานที่ผมรัก มันอาจจะดูนานเกินไปสักหน่อยสำหรับการตั้งสายเปียโนเพียงหลังเดียว จริงๆ แล้วไม่ได้รีบเร่งแม้แต่น้อย ผมคุยให้นักเรียนฟังในระหว่างการทำงาน สาธิตให้เห็นการฟังคลื่นเสียงที่มีความถี่เท่ากันหรือไม่เท่ากัน ผมสอนทุกอย่างโดยไม่ปิดบัง นอกจากตั้งสายแล้ว…ผมยังทำความสะอาด ดูดฝุ่น และขัดเงาเปียโนซึ่งเป็นเครื่องดนตรีที่ผมหลงใหล

ต้องขอขอบคุณเจ้าบ้านสำหรับอาหารมื้อกลางวันที่เอร็ดอร่อย  รวมถึงอาจารย์ป้อมซึ่งแวะไปทำให้บรรยากาศแห่งความเป็นกันเองเพิ่มขึ้น  เสร็จงานแล้ว…ผมยังได้ฟังเสียงเปียโนและไวโอลินเพราะ ๆ จากเด็กนักเรียนที่น่ารัก

จากเงินค่าแรงที่ได้มา ๑ พันบาท ผมนำไปซื้อสีน้ำมันได้อีกตั้ง ๓ กระป๋อง….

มันทำให้ผมเกิดความคิดที่จะเพิ่มเนื้อหาของเว็บ ด้วยเรื่อง “การซ่อมและตั้งสายเปียโนแบบมือสมัครเล่น” ขึ้นมา! เพื่อน ๆ ที่สนใจในเรื่องนี้ ให้ไปดาวน์โหลดตำรามาเก็บไว้ได้ก่อน  รีบหน่อยนะ…ก่อนที่ลิงค์นี้จะใช้การไม่ได้  http://www.4shared.com/document/ApLSb0K_/Arthur_A_Reblitz_-_Piano_servi.htm

ผมกลับไปจับค้อนจูนเปียโนอีกแล้ว…