Showing posts with label มงฟอร์ต. Show all posts
Showing posts with label มงฟอร์ต. Show all posts

Thursday, July 18, 2019

Revisit Montfort III - บราเดอร์สุนัย

วันก่อนเขียนเรื่อง "ถูกปล่อยลมรถ" ....  ผมจำผิดคิดว่าบราเดอร์โปร์ผู้รักเด็กและชอบแกล้งปล่อยลมล้อรถจักรยานของนักเรียนที่ใต้ต้นสนหน้าตึกอธิการ คือบราเดอร์สุนัย กาญจนารัณย์


จริง ๆ แล้วไม่ใช่ บราเดอร์โปร์คือบราเดอร์อารมณ์หรือบราเดอร์แอนดรูว์ครับ ผมต้องขอขอบคุณเพื่อน ๆ ที่ช่วยแก้ไขให้  รวมทั้งพี่ชายของผม (มว. 3756) ผู้เล่าให้ฟังเกี่ยวกับปู่โปว์  ขณะเดียวกันเพื่อนทรงชัย (สร้อยฯ) ก็ได้ส่งข่าวเรื่องการจากไปของภราดาสตีเฟน สุนัย กาญจนารัณย์ ให้ทราบด้วยดังนี้...




ตอนอยู่ชั้น ม.ศ. ๓ เราได้เรียนวิชาภาษาอังกฤษและจริยศึกษากับบราเดอร์สุนัย ผมจำอะไรไม่ค่อยได้มากนัก แต่ที่จำได้คือ มีอยู่วันนึงขณะเรียนวิชาจริยศึกษา โดยใช้หนังสือเล่มบาง ๆ พิมพ์ด้วยกระดาษเนื้อดี ผมแอบเอาการบ้านขึ้นมาทำ บราเดอร์สุนัยเดินมาเห็นเข้าพอดี ท่านดึงสมุดที่ผมกำลังเขียนอยู่ไปฉีกทิ้งทันที แต่ก็มิได้กล่าวว่าอะไรอีก...

เหมือนกับมีอะไรมาดลใจให้ผมเขียนถึงบราเดอร์สุนัย แล้วตามมาด้วยข่าวการเสียชีวิตของท่าน ในฐานะลูกศิษย์คนหนึ่ง ผมขอกราบคารวะต่อดวงวิญญาณของคุณครูผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ได้ละทิ้งสังขารไปยังอ้อมกอดของพระเจ้าบนสรวงสวรรค์แล้วตั้งแต่เช้าวันนี้...


อีกไม่นาน...ผมก็จะตามบราเดอร์ไปครับ!

Friday, May 31, 2019

เพื่อน...หมอ

นำภาพเพื่อนนักเรียนมงฟอร์ต ๐๘ ออกมา... ผมพยายามดูให้รู้ว่าใครเป็นใคร!


สองวันก่อนไปซื้อของที่ห้างเทสโก้ฯ ใกล้บ้าน ขณะที่ยืนรอแคชเชียร์คิดเงิน มีชายไทยเชื้อสายอินเดียอายุก็คงพอ ๆ กับผม โพกศีรษะเหมือนแขกขายผ้าในตลาดวโรรสต่อคิวอยู่ข้าง ๆ ผมได้ยินเค้าพูดกับใครไม่รู้ว่า "อยู่เจียงใหม่ แวะมาแอ่ว กำเดียวก่อจะปิ๊กแล้ว"  ผมชั่งใจแป๊ปนึงแล้วหันไปถามว่า "อยู่เจียงใหม่...ฮู้จักซันตารามก่อครับ?"  แขกเคราขาวตอบว่า "ซันตาราม...ต๋ายแล้วลอ"  บอกว่าเป็นเพื่อนกับซันตาราม เคยเรียนหนังสือด้วยกันที่มงฟอร์ต...ผมยังถามต่อว่า "แล้วหมอมันยิดซิงห์ลอ? ไปอยู่เมกา" ผมถามถึง นพ.มันยิดซิงห์ วาวลา แพทย์ประจำบ้านที่โรงพยาบาลสวนดอกรุ่น ๑๓ พ.ศ. ๒๕๑๖ ซึ่งเป็นนักเรียนมงฟอร์ตรุ่นพี่ผม ๒ ปี คำตอบคือ "โห...หมอมันยิดซิงห์อยู่ชิคาโก้ปู้น เป่นหมอเกรด A เลยเน้อ"


ที่มา - อนุสรณ์ มศ.3 2506

ผมไม่ได้ถามต่อ จ่ายเงินแล้วเดินหิ้วของไปที่รถมอเตอร์ไซค์ ระหว่างทางก็คิดถึง "หมอหนุ่ย" จักรกฤษ ศรีวิชัย ร้านใบเมี่ยงตลาดต้นลำไย เพื่อนนักเรียนห้อง C ผู้ที่เคยไปเล่นกีต้าร์ที่บ้านทุ่งโฮเต็ลของผม ก่อนที่จะหายหน้าไปตั้งแต่ปี ๒๕๐๙ ตอนนี้เป็นเศรษฐีอยู่ที่อเมริกาแล้ว!


ภาพจากหนังสืออนุสรณ์ 50 ปี มงฟอร์ต 08
จำได้ว่าช่วงที่ผมทำงานเป็นช่างไฟฟ้าอยู่ที่โรงพยาบาลมหาราชเชียงใหม่ เพื่อนมงฟอร์ตที่ได้พบเห็นก็มีแต่หมอประโยชน์ จงอยู่สุข...


ภาพจากหนังสืออนุสรณ์ 50 ปี มงฟอร์ต 08
และที่เห็นหน้าบ่อย ๆ เมื่อเดินผ่านหน้าห้องยาก็คือ "หมอน้อย" สหัส ทักษอุดม!


ภาพจากหนังสืออนุสรณ์ 50 ปี มงฟอร์ต 08
ร่ำรวยกันหมดทุกคนเลยนะ... บรรดาเพื่อนหมอจากมงฟอร์ต มีผมคนเดียวกระเป๋าแห้ง! ฮา...