Showing posts with label วาดรูป. Show all posts
Showing posts with label วาดรูป. Show all posts

Friday, March 24, 2017

เมโลเดียนจากคุณธเนศ

โรงเรียนปิดเทอมแล้ว ผมคิดว่าโอปอและอั่งเปาน่าจะได้เรียนดนตรีเพิ่มเติม เครื่องดนตรีที่คุณธเนศให้มาคือ "เมโลเดียน" จะได้ใช้ให้เป็นประโยชน์...  เป็นวิทยาทานสำหรับเด็ก ๆ 


ลุงน้ำชาคิดหาวิธีสอนเมโลเดียนเองอีกแล้ว เริ่มต้นด้วยการให้เด็กหัดเขียน G Clef และโน้ตตัวกลม middle C 


จากนั้นก็ให้เริ่มรู้จัก pulse...  ready (พร้อม) - go (ไป) - 1 - 2 - 3 - 4 - 1 - 2 - 3 - 4...........   แล้วเริ่มหัดเป่าโน้ต C ตัวกลม ให้เสียงยาวครบ ๔ จังหวะจริง ๆ  จากนั้นก็เพิ่มโน้ตตัวกลมเป็น ๒ ตัว ให้แต่ละคนเขียนโน้ตเองแล้วเล่น ให้รู้จักเครื่องหมายย้อนกลับ :||  ให้รู้จักเครื่องหมาย ดัง (f) และ เบา (p)  การบ้านคือนักเรียนต้องฝึกซ้อมเป่าโน้ตตัวกลม (C) สลับกัน รวมแล้วคนละ ๘ ห้อง...


มีเตี่ยคอยให้กำลังใจ...


หลังจากนั้นก็ให้นักเรียนได้พักผ่อนสมองด้วยการเขียนรูปบนโน้ต ๑


นี่คือผลงานของโอปอ...


ผลงานของอั่งเปา...


ถ้าคุณธเนศ (ครูเตี๋ยง) ได้ทราบคงจะดีใจครับ...

Saturday, July 31, 2010

ไม่ปิดกั้น

ทุกวันนี้เวลาที่ผมเห็นเด็กนักเรียนชั้นประถมวาดรูปหรือเขียนอะไรยึกยือลงในสมุดงาน ผมไม่เคยตำหนิ ประโยคที่ชอบพูดก็คือ ”เก่ง! อีกหน่อยจะเป็นนักวาดมีชื่อ”...

ไม่เคยปิดกั้นการแสดงออกของเด็ก ผมมีอะไรหลายอย่างที่แตกต่างกับครูคนอื่น คงเป็นเพราะผมไม่ได้เป็นครูโดยอาชีพก็ว่าได้ การสอนนักเรียนประถมก็เพิ่งมีประสบการณ์เมื่อต้องทำงานแทนพี่ชายที่โรงเรียนเพ็ญจิตตพงษ์นี่เอง ถ้าเป็นสมัยก่อนคงจะถูกตราหน้าว่า “เป็นคอม” เพราะมีความคิดแผลง ๆ ไม่เหมือนใคร ผมไม่ทำตามกติกาที่องค์กรถือปฏิบัติมาจนเป็นสิ่งที่เรียกว่า “ความถูกต้อง”


เห็นนักเรียนเขียนกระดานผมก็จะไม่ห้าม นักเรียนนั่งเสมอก็ไม่บอกให้นั่งที่พื้น อย่างเนี้ยผมทำผิดกฎของทางโรงเรียนใช่หรือเปล่า? เหตุนี้กระมังที่ทำให้ชั้นเรียนที่ครูน้ำชาเข้าสอนมีเสียงดัง บางครั้งมีภาพไม่เหมาะสม เช่น เด็ก ๆ แย่งกันถือกระเป๋าของผม เดินตามเป็นลูกกระพวน ผมกลายเป็น “ป่าป๊าหรือเพื่อนเล่น” ของนักเรียนไปซะแล้ว!  ไม่เป็นไร...อีกไม่กี่เดือนก็พ้นหน้าที่ “คนสอน” แล้ว คงไม่มีใครมาตำหนิผมได้!

ผมก็เป็นคนหนึ่งที่สมัยเรียนหนังสือชอบวาดรูปหรือเขียนอะไรต่อมิอะไรลงในสมุด โตแล้วก็ยังคงติดนิสัยเดิม ช่วงเรียนดนตรีที่พายัพ เวลาเรียนวิชา Basic Music ผมใช้สมุดบันทึกอย่างที่เห็นในภาพจดสิ่งที่อาจารย์ Bruce Gaston สอน ถ้าจำไม่ผิดสมุดบันทึกราคาเล่มละ ๓ บาท..



ไม่ใช่คนวาดรูปเก่ง แต่ผมชอบวาด มันทำให้สมุดบันทึกของผมมีแต่เส้นยึกยือ เหมือนที่เด็กชั้นประถมเขียนลงในสมุดของเขา...


อยากให้เด็ก ๆ ได้คิดได้เขียนและได้แสดงออก นักเรียนจะวาดหรือเขียนอะไรลงสมุดผมก็ไม่ว่า ไม่ปิดกั้นครับ!