Showing posts with label เรียนไวโอลิน. Show all posts
Showing posts with label เรียนไวโอลิน. Show all posts

Saturday, October 19, 2013

รับสมัครนักเรียนเครื่องสายรุ่น ๒

หลังจากที่ลุงน้ำชาย้ายบ้านมาอยู่ที่ห้างฉัตร แม้ว่าหลายสิ่งหลายอย่างจะยังไม่เข้าที่เข้าทาง แต่สถานที่ก็พอจะใช้เป็นแหล่งเรียนรู้ของเยาวชนได้แล้ว จึงอยากเริ่มสอนเด็กตัวน้อย ๆ ให้เล่นเครื่องสายกันต่อไป...



เด็กนักเรียนชั้นอนุบาล ๓ ที่ผู้ปกครองเห็นว่ามีใจรักด้านดนตรี อยากจะให้ได้เล่นเครื่องสาย เช่น ไวโอลิน วิโอล่า หรือเชลโล สามารถมาลงชื่อสมัครเรียนไว้ล่วงหน้าได้แล้ว....

กฎกติกามีดังนี้ :-

  • ระดับอนุบาลไม่ต้องเสียค่าเรียน
  • พอขึ้นชั้นประถม หากตั้งใจจริงและยังสนใจ สามารถเรียนฟรีต่อไปได้เรื่อย ๆ   
  • ผู้ปกครองต้องจัดหาเครื่องดนตรีตามขนาดที่เหมาะสมให้เด็กได้ใช้เรียนและฝึกซ้อม   
  • ผู้ปกครองต้องส่งนักเรียนไปเรียนที่บ้านห้างฉัตรอย่างสม่ำเสมอ (ไม่เรียน ๆ หยุด ๆ)
  • หากมีปัญหานักเรียนไม่อยากเรียน ไม่อยากฝึกซ้อม แล้วต้องเลิกเรียนไปในที่สุด ผู้สอนไม่ขอรับผิดชอบในเรื่องเครื่องดนตรีที่ซื้อมาใช้
  • นักเรียนต้องยืนเรียน ผู้ปกครองต้องไม่ซื้อเก้าอี้ให้นั่ง
  • นักเรียนต้องซ้อมแบบฝึกหัดที่มีให้อย่างสม่ำเสมอ
  • ผู้ปกครองต้องดาวน์โหลดตำราเรียนไปพิมพ์เอง 
  • ประกาศรับตั้งแต่บัดนี้จนถึงสิ้นปี ๒๕๕๖
  • เริ่มเรียนเดือนมกราคม ๒๕๕๗
  • หากมีนักเรียน ๔ คนขึ้นไป จะสอนพร้อมกันเป็นกลุ่ม โดยใช้เวลา ๒ ชั่วโมง (๑๓.๐๐ น. - ๑๕.๐๐ น. มีพักครึ่ง)
  • ถ้าจำนวนนักเรียนน้อยกว่า ๔ คน เบื้องต้นจะสอนแบบตัวต่อตัวครั้งละครึ่งชั่วโมง พอขึ้นซูซูกิเล่ม ๒ จะขยายเวลาเป็น ๑ ชั่วโมง
กระจองงอง ๆ เจ้าข้าเอ๊ย....

Sunday, January 08, 2012

ยืนเรียน…

บ่ายโมง… ผมได้รับโทรศัพท์จากคุณพ่อของน้องเมเปิลซึ่งพาลูกสาวมาอยู่ที่หน้าบ้านแล้ว รู้สึกเสียใจที่ทำให้นักเรียนต้องมาเก้อ เป็นความผิดของผมที่ไม่ได้ส่งข้อความแจ้งให้ทราบเรื่องการหยุดสอนในช่วงเดือนมกราคม ขออภัยด้วยครับ…

เมื่อมาหาลุงน้ำชาแล้วก็อย่าให้เสียเที่ยว ผมบอกให้เมเปิลนำไวโอลินมาตรวจสอบและตั้งสาย พอเห็นไวโอลิน…ผมก็บอกได้ว่าเมเปิลไม่ค่อยได้ซ้อม ซึ่งก็เป็นความจริง พอขอให้นักเรียนบรรเลง…ปรากฏว่าเมเปิลลืมเพลงที่เคยเล่นได้ไปเกือบหมด  ตำแหน่งของนิ้วก็ไม่ตรงเหมือนเดิม การใช้คันชักก็แย่ลง


อย่างไรก็ตาม…ผมก็มิได้ท้อแท้ ได้ทบทวนเสกลและเพลงในตำราซูซูกิให้ แล้วขอให้เมเปิลรับปากว่าจะซ้อมไวโอลินอย่างสม่ำเสมอ (อย่างน้อยวันละ ๑๐-๑๕ นาทีก็ยังดี) เมเปิลเป็นหนึ่งในนักเรียนที่ผมเคยชื่นชมในความอดทน เด็กตัวน้อยอยู่ชั้นอนุบาล ๓ สามารถยืนเล่นไวโอลินได้เกือบ ๒ ชั่วโมง ในช่วง ๖-๗ เดือนแรก

การยืนเรียนและเล่นไวโอลินนั้นดีกว่าการนั่งอย่างแน่นอน ผมเชื่อเช่นนั้นจริง ๆ ดูใน Suzuki Class ก็เห็นนักเรียนยืน ในภาพยนต์การสอนของ Menuhin ก็ไม่เห็นมีใครนั่งเรียน…

String class ที่บ้านลุงน้ำชา แรก ๆ เด็กก็ยืนเรียน (มีมะเหมี่ยวเพียงคนเดียวที่ได้นั่ง เพราะเป็นรุ่นพี่ซึ่งเล่นเพลงไปไกลแล้ว) ต่อมาผู้ปกครองก็เริ่มซื้อเก้าอี้นำติดตัวมาให้ลูกได้นั่งเล่น เริ่มจากน้องเบลล์ ตามกันไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ไม่มีใครยืนเรียนอีกต่อไป…

วันนี้ผมเห็นเมเปิลยืนเล่นไวโอลินก็บอกได้เลยว่า นักเรียนไม่ได้ยืนเล่นมานาน ท่าทางซึ่งดูดีตอนเริ่มยืนเรียนใหม่ ๆ หายไปหมด ถ้าจะกลับมาเรียนกันใหม่ในเดือนกุมภาพันธ์ คงจะต้องถอยหลังกลับไปเริ่มต้นกันใหม่!

พอนักเรียนจากไป ผมก็กลับขึ้นบ้าน คลิกเปิดดูภาพยนต์เรื่อง Music of the Heart อีกครั้ง



อยากเห็นเด็ก ๆ ยืนเรียนมากกว่านั่งเรียนครับ…