Showing posts with label Music of the Heart. Show all posts
Showing posts with label Music of the Heart. Show all posts
Monday, September 01, 2014
Music of the Heart
ผมว่าจะเขียนถึงภาพยนต์เรื่อง Music of the Heart มาตั้งนานแล้ว แต่ไม่ได้ทำซักที วันนี้คงต้องลงมือแล้วหละ!
ผมชอบหนังเรื่องนี้มาก เพราะนอกจากจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับครูสอนไวโอลินแล้ว ผู้แสดงนำคือ Meryl Streep ยังเป็นดาราที่ผมชื่นชอบอีกด้วย...
Music of the Heart เป็นเรื่องจริงของ Roberta Guaspari นักไวโอลินและครูสอนดนตรีชาวอเมริกัน จริง ๆ แล้วเค้าจะให้ Madonna รับบท Roberta Guaspari แต่เธอบอกเลิกเสียก่อน Meryl Streep จีงมารับบทแทน ในการแสดงภาพยนต์เรื่องนี้ Meryl ต้องฝึกเล่น Concerto for 2 Violins ของ Bach มาด้วย
ผมอยากให้ผู้ปกครองนักเรียนไวโอลินได้ดูหนังเรื่องนี้จริง ๆ แต่ถามหลายคนแล้วไม่มีใครบอกว่าเคยดู...
ดูแล้วจะเข้าใจว่าเรียนไวโอลินควรต้องยืนเรียน
ตอนจบมีฉากการแสดงคอนเสิร์ทที่ Carnegie Hall
มีนักไวโอลินผู้มีชื่อเสียงมาร่วมบรรเลงเพลงของ Bach ด้วย...
พร้อม Issac Stern ซึ่งไม่ใช่ตัวปลอม!
ครูสอนไวโอลินควรได้ดูเป็นอย่างยิ่งครับผม!
Sunday, January 08, 2012
ยืนเรียน…
บ่ายโมง… ผมได้รับโทรศัพท์จากคุณพ่อของน้องเมเปิลซึ่งพาลูกสาวมาอยู่ที่หน้าบ้านแล้ว รู้สึกเสียใจที่ทำให้นักเรียนต้องมาเก้อ เป็นความผิดของผมที่ไม่ได้ส่งข้อความแจ้งให้ทราบเรื่องการหยุดสอนในช่วงเดือนมกราคม ขออภัยด้วยครับ…
เมื่อมาหาลุงน้ำชาแล้วก็อย่าให้เสียเที่ยว ผมบอกให้เมเปิลนำไวโอลินมาตรวจสอบและตั้งสาย พอเห็นไวโอลิน…ผมก็บอกได้ว่าเมเปิลไม่ค่อยได้ซ้อม ซึ่งก็เป็นความจริง พอขอให้นักเรียนบรรเลง…ปรากฏว่าเมเปิลลืมเพลงที่เคยเล่นได้ไปเกือบหมด ตำแหน่งของนิ้วก็ไม่ตรงเหมือนเดิม การใช้คันชักก็แย่ลง
อย่างไรก็ตาม…ผมก็มิได้ท้อแท้ ได้ทบทวนเสกลและเพลงในตำราซูซูกิให้ แล้วขอให้เมเปิลรับปากว่าจะซ้อมไวโอลินอย่างสม่ำเสมอ (อย่างน้อยวันละ ๑๐-๑๕ นาทีก็ยังดี) เมเปิลเป็นหนึ่งในนักเรียนที่ผมเคยชื่นชมในความอดทน เด็กตัวน้อยอยู่ชั้นอนุบาล ๓ สามารถยืนเล่นไวโอลินได้เกือบ ๒ ชั่วโมง ในช่วง ๖-๗ เดือนแรก
การยืนเรียนและเล่นไวโอลินนั้นดีกว่าการนั่งอย่างแน่นอน ผมเชื่อเช่นนั้นจริง ๆ ดูใน Suzuki Class ก็เห็นนักเรียนยืน ในภาพยนต์การสอนของ Menuhin ก็ไม่เห็นมีใครนั่งเรียน…
String class ที่บ้านลุงน้ำชา แรก ๆ เด็กก็ยืนเรียน (มีมะเหมี่ยวเพียงคนเดียวที่ได้นั่ง เพราะเป็นรุ่นพี่ซึ่งเล่นเพลงไปไกลแล้ว) ต่อมาผู้ปกครองก็เริ่มซื้อเก้าอี้นำติดตัวมาให้ลูกได้นั่งเล่น เริ่มจากน้องเบลล์ ตามกันไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ไม่มีใครยืนเรียนอีกต่อไป…
วันนี้ผมเห็นเมเปิลยืนเล่นไวโอลินก็บอกได้เลยว่า นักเรียนไม่ได้ยืนเล่นมานาน ท่าทางซึ่งดูดีตอนเริ่มยืนเรียนใหม่ ๆ หายไปหมด ถ้าจะกลับมาเรียนกันใหม่ในเดือนกุมภาพันธ์ คงจะต้องถอยหลังกลับไปเริ่มต้นกันใหม่!
พอนักเรียนจากไป ผมก็กลับขึ้นบ้าน คลิกเปิดดูภาพยนต์เรื่อง Music of the Heart อีกครั้ง
อยากเห็นเด็ก ๆ ยืนเรียนมากกว่านั่งเรียนครับ…
เมื่อมาหาลุงน้ำชาแล้วก็อย่าให้เสียเที่ยว ผมบอกให้เมเปิลนำไวโอลินมาตรวจสอบและตั้งสาย พอเห็นไวโอลิน…ผมก็บอกได้ว่าเมเปิลไม่ค่อยได้ซ้อม ซึ่งก็เป็นความจริง พอขอให้นักเรียนบรรเลง…ปรากฏว่าเมเปิลลืมเพลงที่เคยเล่นได้ไปเกือบหมด ตำแหน่งของนิ้วก็ไม่ตรงเหมือนเดิม การใช้คันชักก็แย่ลง
อย่างไรก็ตาม…ผมก็มิได้ท้อแท้ ได้ทบทวนเสกลและเพลงในตำราซูซูกิให้ แล้วขอให้เมเปิลรับปากว่าจะซ้อมไวโอลินอย่างสม่ำเสมอ (อย่างน้อยวันละ ๑๐-๑๕ นาทีก็ยังดี) เมเปิลเป็นหนึ่งในนักเรียนที่ผมเคยชื่นชมในความอดทน เด็กตัวน้อยอยู่ชั้นอนุบาล ๓ สามารถยืนเล่นไวโอลินได้เกือบ ๒ ชั่วโมง ในช่วง ๖-๗ เดือนแรก
การยืนเรียนและเล่นไวโอลินนั้นดีกว่าการนั่งอย่างแน่นอน ผมเชื่อเช่นนั้นจริง ๆ ดูใน Suzuki Class ก็เห็นนักเรียนยืน ในภาพยนต์การสอนของ Menuhin ก็ไม่เห็นมีใครนั่งเรียน…
String class ที่บ้านลุงน้ำชา แรก ๆ เด็กก็ยืนเรียน (มีมะเหมี่ยวเพียงคนเดียวที่ได้นั่ง เพราะเป็นรุ่นพี่ซึ่งเล่นเพลงไปไกลแล้ว) ต่อมาผู้ปกครองก็เริ่มซื้อเก้าอี้นำติดตัวมาให้ลูกได้นั่งเล่น เริ่มจากน้องเบลล์ ตามกันไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ไม่มีใครยืนเรียนอีกต่อไป…
วันนี้ผมเห็นเมเปิลยืนเล่นไวโอลินก็บอกได้เลยว่า นักเรียนไม่ได้ยืนเล่นมานาน ท่าทางซึ่งดูดีตอนเริ่มยืนเรียนใหม่ ๆ หายไปหมด ถ้าจะกลับมาเรียนกันใหม่ในเดือนกุมภาพันธ์ คงจะต้องถอยหลังกลับไปเริ่มต้นกันใหม่!
พอนักเรียนจากไป ผมก็กลับขึ้นบ้าน คลิกเปิดดูภาพยนต์เรื่อง Music of the Heart อีกครั้ง
อยากเห็นเด็ก ๆ ยืนเรียนมากกว่านั่งเรียนครับ…
Subscribe to:
Posts (Atom)












